پایان نامه با واژگان کلیدی بهبود عملکرد، محل سکونت

دانلود پایان نامه ارشد

به اين نتيجه رسيدهاند که بين افزايش سن و افزايش سطح موفقيت تحصيلي در آموزش الکترونيکي رابطه مثبت وجود دارد.
در مورد پيشبين بودن سن، نتايج پژوهش حاضر با تحقيقات (اگزنوس، پيراکيز و پنتالاس، 2002؛ جونز و همکاران، 2004، ولش، 2007، يوکسل ترک و بالوت،2007، گارليک، مايلز و سولوسي،2009؛ پترسون و مک فادن، 2009؛ بوستون و آيس، 2011؛ لوپز-پرز و همکاران، 2011 ) همسو نيست. بر خلاف جنسيت، نتايج پژوهش حاضر در مورد سن توسط پيشينه پژوهشها تاييد نميشود. البته اين نتيجه تا حدودي نشان از ضرورت بومي کردن بسياري از پژوهش هاي آموزش الکترونيکي در ايران دارد. چه بسا در متغيرهاي ديگر تأثيرگذار در آموزش الکترونيکي تفاوت فاحشي بين آموزش الکترونيکي ايران با ساير کشورها وجود داشته باشد، کما اينکه در مورد سن مشاهده ميشود.
پژوهشهايي که از موفقيت بيشتر دانشجويان سن بالا حمايت ميکنند، مفروضههاي زير را براي آن مطرح ميکنند:
* علت اين که افراد با سن بالاي 30 سال از عملکرد تحصيلي بهتري برخوردار هستند اين است که آن‌ها اهداف کاملاً مشخصي براي تحصيل دارند (کين، 2008).
* دانشجويان با سن کم در مباحثههاي آنلاين پردازش سطحي انجام ميدهند (آرتينو404، 2008).
* بين سن و رضايت از دروس آنلاين رابطه وجود دارد، افراد سن بالا رضايتمندي بالاتري داشته‌اند (باتلر405، 2008)
* بزرگ‌سالاني که يادگيري الکترونيکي را انتخاب ميکنند، داراي انگيزش دروني هستند، از راهبردهاي شناختي مناسب براي موفقيت بهره ميبرند، براي يادگيري الکترونيکي ارزش قائل هستند، خودکارآمد هستند و توانايي تنظيم اهداف را دارند. برخي از بزرگ‌سالان يادگيري الکترونيکي را انتخاب ميکنند زيرا نميتوانند يا نميخواهند در تعاملات اجتماعي آموزش شرکت داشته باشند، لذا مشارکت در فعاليتهاي حضوري و اجتماعي ممکن است تأثير منفي انگيزشي داشته باشد (استير406، 2008).
بر اساس تفاسير فوق، موفقيت افراد داراي سن بيشتر در آموزش الکترونيکي ايران قابل تبيين است. به اين معنا که پايين بودن تعاملات اجتماعي و عدم نياز به حضور فيزيکي دانشجويان بزرگ‌سال زمينهساز انگيزه بيشتر براي ادامه تحصيل به روش الکترونيکي است.
محققاني که بر رابطه منفي بين افزايش سن و معدل دانشجويان الکترونيکي رسيدهاند، دلايل زير را مطرح ميکنند:
* رابطه منفي بين افزايش سن و مشارکت در کلاسها گزارش شده است. لوپز-پرز و همکاران (2011)
* دانشجويان جوان انگيزه بيشتري براي بهبود عملکرد خود دارند (داولينگ، گود فري، گيل407، 2003)
* دانشجويان سن بالا در کار با فناوري کمتر راحت هستند تا دانشجويان جوان (کرامري و تيلور، 1993؛ به نقل از لوپز-پرز و همکاران، 2011)
يکي از دانشجويان کارشناسي ارشد پژوهش حاضر نيز به اين نتيجه رسيده است و در اظهارنظر خود در مورد قرار دادن شرط سني پيشنهاد زير را ارائه کرده است:
“بهتر است شرط سني و سابقه كار، از شروط ورود به اين سيستم آموزشي به ويژه در مقطع كارشناسي ارشد باشد. تجربه شخصي بنده نشان داد كه در اين دوره تحصيلي، دانشجويان با سن بالاتر و سابقه كار بيشتر، هم موفق‌تر بوده و هم در مسير ارتقاء سيستم آموزشي و تدريسي و تحصيلي در كل مجموعه، عملكرد بهتري داشتند. “
وضعيت تأهل از ديگر متغيرهاي دموگرافيک است که در اين پژوهش بررسي شد، نتيجه تحليل همبستگي نشان داد بين متأهل شدن و افزايش معدل دانشجوي الکترونيکي رابطه مثبت معنيدار وجود دارد و در مدل رگرسيون معنيدار بودن اين متغير به عنوان پيشبين تاييد نشد.
نتايج پژوهش حاضر با تحقيق (ولش، 2007) همسو است، زيرا ايشان نيز بين تأهل و موفقيت تحصيلي به رابطه مثبت رسيدهاند. در اين تحقيق درصد دانشجويان متأهل موفق 81% و دانشجويان مجرد موفق 77.4% گزارش شده است. با اين وجود مفروضه پيشبين بودن سن تاييد نشده است. نتيجه پژوهش حاضر با پژوهش جان (2005) نا همسو و در مقابل پژوهش (کين، 2008) است، زيرا ايشان به اين نتيجه رسيدهاند که با متأهل شدن عملکرد تحصيلي دانشجويان کاهش مييابد و بر اين اعتقادند که افراد متأهل وقت کمتري براي مطالعه و درس صرف ميکنند و بيشتر مشغول خانواده ميشوند تا امور مربوط به تحصيل (کين، 2008).
از نظر منطقي هم، انتظار ميرود، افراد متأهل به دليل مشغله کاري و خانوادگي موفقيت کمتري داشته باشند که در اين تحقيق اين فرضيه تاييد نشد. البته هر آنچه که به عنوان مفروضه در بحث موفقيّت بيشتر دانشجويان مسن مطرح شد، در مورد دانشجويان متأهل نيز صادق است. به اين معني که دانشجويان متأهل نسبت به ساير دانشجويان مسنتر هستند و انگيزه و اهداف مشخصتري دارند.
5-2 بحث يافته هاي هدف دوم پژوهش
هدف دوم پژوهش حاضر به بررسي نقش متغيرهاي مربوط به پيشينه تحصيلي يادگيرنده الکترونيکي ميپردازد. خلاصهاي از يافتههاي پژوهش حاضر به قرار زير است:
* با افزايش معدل مقطع قبل، ميزان موفقيت تحصيلي يادگيرنده الکترونيکي نيز افزايش مييابد.
* با افزايش فاصله بين دو مقطع ميزان موفقيت يادگيرنده الکترونيکي بيشتر ميشود.
* نقش پيشبين هر دو متغير وارد شده به مدل رگرسيون چند متغيري معنيدار بود. معدل مقطع قبل نسبت به فاصله بين دو مقطع، متغير قويتري براي پيشبيني ميزان موفقيت يادگيرنده الکترونيکي بود.
پژوهش حاضر در جستجوي خود، سوابقي مربوط به فاصله بين دو مقطع تحصيلي نيافت، اما اغلب پژوهشها در بررسي خود به نقش معدل مقطع قبل دانشجو به ويژه معدل ديپلم پرداختهاند. تلخيصي از يافتههاي ساير پژوهشها در جدول ‏5-2 گزارش شده است:
جدول ‏5-2: خلاصه تحقيقات مرتبط با پيشينه تحصيلي
پژوهش
معدل مقطع قبل
موريس و همکاران (2005)
معدل ديپلم پيشبيني کننده مهمي براي ماندگاري دانشجو است
ووچي سيوچوسکي و پالمر408(2005)
معدل مقطع قبل با معدل دانشجويان موفق ارتباط دارد
نيکولز (2008)
معدل ديپلم پيشبيني کننده موفقيت دانشجوي الکترونيکي است
گارليک، مايلز و سولوسي (2009)
معدل پيشبيني کننده نمره نهايي است
پترسون و مک فادن (2009)
معدل کارشناسي دانشجويان پيش بيني کننده است
ونگ کامدي و سره سانگ تاکول (2010)
معدل ديپلم پيشبيني کننده است
بستون و آيس (2011)
معدل پيشبيني کننده نمره نهايي است
لوپز-پرز و همکاران (2011)
پيشينه تحصيلي پيش بيني کننده معنيدار است.
پژوهش حاضر
پيشينه تحصيلي (معدل مقطع قبل) پيشبيني کننده معنيدار است.

چنان که اشاره شد، در مورد فاصله بين دو مقطع، پيشينه دقيق و مرتبط پيدا نشد، اما طرح آن از اين جهت حائز اهميت بود که انتظار ميرفت، هرچه فاصله بين دو مقطع بيشتر شود، موفقيت تحصيلي و معدل دانشجو کمتر شود، زيرا فاصله بيشتر و دور افتادن از دروس، فراموشي بيشتر دروس را به دنبال دارد، در نتيجه افت تحصيلي بيشتر ميشود. بر خلاف انتظار، همان‌گونه که ضريب همبستگي نشان ميدهد، بين فاصله بين دو مقطع و معدل کل دانشجو در تحصيل الکترونيکي رابطه مثبت وجود دارد. براي اين نتيجه ميتوان مفروضههاي زير را مطرح کرد:
* با افزايش فاصله بين دو مقطع، سبک مطالعه و يادگيري دانشجويان بهتر با يادگيري الکترونيکي تطابق مييابد. زيرا دانشجويان حضوري به کلاس حضوري، مطالعه از روي کتاب و حضور و غياب استاد، عادت پيدا کردهاند و به سختي ميتوانند با کلاس مجازي، مطالعه محتواي الکترونيکي و يادگيري مستقل، خود را تطبيق دهند، لذا هر چه بين تحصيل حضوري و تحصيل به روش الکترونيکي فاصله بيشتري باشد، اين احتمال وجود دارد که دانشجو بهتر بتواند خود و سبک يادگيري خود را با تحصيل الکترونيکي منطبق نمايد و در نتيجه احتمال موفقيت بيشتري ميرود.
* نظر به اينکه دانشجوياني که فاصله بين دو مقطع آن‌ها بيشتر است، مسنتر از بقيه نيز هستند، موارد ذکر شده در مورد علل زمينه ساز موفقيت دانشجويان مسنتر چون انگيزه تحصيل براي اين عامل نيز صادق است.
معدل مقطع قبل از ديگر متغيرهاي مربوط به پيشينه تحصيلي بررسي شده در پژوهش حاضر بود. معدل مقطع قبل براي دانشجويان کارشناسي معدل ديپلم و براي دانشجويان کارشناسي ارشد، معدل کارشناسي است. چنان که در جدول ‏5-2 مشاهده ميشود، معدل پيشبيني کننده مهمي است که تمام پژوهشها بر اهميت اين عامل اتفاق نظر دارند. نتيجه پژوهش حاضر نيز با ساير پژوهشها همسو است. اصل کلي اين است که هر چه پيشينه تحصيلي دانشجو قويتر باشد، احتمال موفقيت او در تحصيل الکترونيکي بيشتر است.
آنچه که در زمينه توافق پژوهشها بر اهميت پيشينه تحصيلي دانشجويان قابل تأمل است؛ اين است که در آموزش الکترونيکي نبايد به بعد الکترونيکي بيش از حد تاکيد کرد، بلکه بايد توجه داشت که آموزش الکترونيکي بيش از هر چيزي “آموزش” است. در نتيجه، براي آموزش الکترونيکي، ملاحظات عام در طراحي و توسعه نظامهاي آموزشي اهميت به سزايي دارد.
5-3 بحث يافته هاي هدف سوم پژوهش
هدف سوم پژوهش شناسايي نقش پيشبين متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي در موفقيت يادگيرنده الکترونيکي بود. خلاصهاي از يافتههاي پژوهش حاضر به قرار زير است:
* بين شاغل بودن يادگيرنده و ميزان موفقيت تحصيلي نه تنها رابطه منفي وجود ندارد بلکه اشتغال دانشجو با وضعيت تحصيل او رابطه مثبت دارد.
* بين سکونت در ساير شهرستانها و معدل يادگيرنده الکترونيکي رابطه مثبت وجود دارد. دانشجويان شهرستاني موفقترند.
* از نظر تأمين هزينه تحصيل، بين تأمين هزينه توسط خود دانشجو و موفقيت تحصيلي رابطه مثبت وجود دارد.
* قدرت پيشبيني، هر سه متغير اجتماعي- اقتصادي در مدل رگرسيون چند متغيري معنيدار بود. در اين ميان، سکونت در شهرستان، نسبت به ساير متغيرهاي اجتماعي- اقتصادي از قدرت پيشبيني بيشتري برخوردار بود.
پيش از ورود به بحث پيرامون يافتهها، خلاصهاي از يافتههاي پژوهشهاي خارجي در جدول ‏5-3 گزارش ميشود:

جدول ‏5-3: خلاصه تحقيقات مرتبط با وضعيت اجتماعي – اقتصادي
پژوهش
اشتغال
سکونت
تأمين کننده هزينه تحصيل
شين و کيم (1999)
حجم کاري اثر مستقيم بر معدل ندارد اما از طريق تأثير بر متغير ساعت مطالعه بر معدل تأثير غير مستقيم دارد.

فرانکولا (2001)
مشغله زياد و نبود وقت مهم‌ترين علت ترک تحصيل در کارآموزي‌هاي برخط است.

شي و گامون (2001)
بين ساعات اشتغال و پيشرفت تحصيلي رابطه معني داري وجود ندارد.

لو و همکاران (2003)
وضعيت اشتغال تأثير معنيداري بر عملکرد يادگيرنده ندارد.

ردفيلد و همکاران (2004)
وضعيت اشتغال تمام وقت يا پاره وقت تأثيري در ماندگاري دانشجو ندارد.

ويلينگز و جانسون (2006)

رابطه اي مشاهده نشد

هيتر409 (2006)
ساعات کار پيشبيني کننده رضايت دانشجو از آموزش الکترونيکي نيست

اينان، يوکسل ترک و گراند (2006)

تأخير دانش آموختگيِ افرادي که در محلي که دانشگاه در آن واقع است کمتر از دانشجويان ساير شهرهاست

هارل (2006)

وضعيت اشتغال و ساعات کار پيشبين نيست.

دريافت حمايت مالي از دولت پيشبيني کننده نيست
ولش (2007)
تعداد ساعات کار پيشبيني کننده معنيداري نيست.
پيشبيني کننده نيست
پيشبيني کننده نيست، اما هر چه وضعيت مالي ثبات بيشتري داشته باشد موفقيت دانشجو بيشتر است
کين (2008)

وضعيت اشتغال تمام وقت، پيش بيني کننده معنيداري براي افت تحصيلي است

وضعيت اقتصادي پيشبيني کننده معني داري نيست
يو و همکاران (2010)

دانشجويان مقيم در ايالتي که دانشگاه واقع شده است، احتمال موفقيت بيشتري دارند

سيتز من (2012)
ساعات اشتغال با افت تحصيلي در کارآموزي برخط رابطه معنيداري ندارد

پژوهش حاضر
اشتغال پيشبين معنيدار است. دانشجويان شاغل موفقترند
محل سکونت پيشبين معنيدار است. دانشجويان شهرستاني موفقترند.
منبع تأمين هزينه تحصيل پيشبين معنيدار است. دانشجوياني که خودشان هزينه تحصيل را پرداخت مي‌کنند، موفقترند.

اهميت عامل وضعيت اشتغال از آنجا ناشي ميشود که به عنوان پيش فرض، بسياري از صاحب‌نظران معتقدند يکي از علل بالا بودن افت تحصيلي دانشجويان الکترونيکي اشتغال همزمان با تحصيل است. مسئوليتهاي شغلي با تحصيلي در تعارض بوده و ريزش دانشجو را رقم ميزند. اين عامل از

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی اضطراب امتحان، عادت به مطالعه Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی اضطراب امتحان، حوزه آموزش، آموزش از راه دور، محل سکونت