پایان نامه با واژگان کلیدی برنامه ریزی گردشگری، منافع اقتصادی، جهانی شدن، مشارکت مردمی

دانلود پایان نامه ارشد

دارای قدرت فوق بشری و زندگی جاوید هستند رسم بر این است که برای دور کردن خون آشام طلسم های ویژه ای استفاده می شود برای کشتن او باید سرش را از تن جدا کرد و میخی بلند را بر قلب او وارد کرد.
خون آشام از عقاید خرافی به ادبیات مدرن و کلاسیک جهان وارد شده اند و امروزه کتاب ها و فیلم ها فراوانی با داستان های متفاوت در مورد آن استفاده می شود. (حیدری، 1389: 151).
2-5-6- لباس
هر قاره، کشور ویا شهر و مردم دارای ویژگیهایی هستند که در قاره و کشور، شهر وقوم دیگر عینا آن یافت نمی شود. به عبارت دیگر شرایط و متقضیات جغرافیایی، خانوادگی، اعتقادی، زبانی هر جامعه باعث می شود که فرهنگ ان جامعه که در عین حال که با فرهنگ بشری هماهنگ است دارای ویژگیهای به خود باشد و مجموعه این ویژگیها ست که هویت فرهنگی هر جامعه و منطقه و قومی را مرز بندی می کند (روح الامینی،1377: 14 ).
یکی از انواع میراث فرهنگی یک ملت « لباس و پوشاک» است با توجه به اینکه اولین نمود بی هویتی در لباس و پوشاک می شود و از ان جا که لباس پوشیدن، شانی از شوون انسان است و پدیده ای است که تقریبا به اندازه طول تاریخ بشریت سابقه دارد و به قدر پهنه جغرافیایی امروز ه زمین گسترش یافته است. در واقع، منشا اصلی پیدایش لباس نیاز به عفیف بودن، محفوظ ما ندن، زیبا بودن است. (حداد عادل،1359: 6 ). مثلا پارسیان لباس هایی مانند لباس های مردم امروز بر تن می کردند. بعدها خود را به زیورآلات مادی نیز می آراستند، جز دو دست که با گذاشتن هر یک از قسمت های بدن را خلاف ادب می شمردند. و به جهت ستر سر و پای خود از سر بند وکلاه یا پاپوش استفاده می کردند. شلواری سه پاچه و پیراهنی کتانی و رو لباسی می پوشیدند که آستین ها را با دست می پوشاند وکمربندی بر میان خود می بستند. گفته می شود بسیاری از طرحهای کنونی پوشاک از جمله لباسهای مربوط به دوچرخه سواری و اسب سواری از لباس های ایران باستان الهام گرفته شده است پوشاک قبایل لر و کرد نیز تا حد زیادی ملهم از لباس های هخامنشیان و پارت ها است.(جعفری،1386: 34 ). یا «کیمونو» به عقیده بسیاری از ژاپنی ها زیباترین گنجینه ملی کشورشان است و به عنوان لباس سنتی مردم ژاپن محسوب می شود که نشانگر اهمیت فرهنگ هر دوره به این پوشش است و انچه که امروزه بسیاری از مردان و زنان و کودکان ژاپنی به اسم کیمونو مپوشند تفاوت بسیاری با کیمونو اولیه داردو بستگی به جنس، طرح و تزئینات، سن وسال، متاهل و مجرد بودن، فصل و مناسبت کیمونو دارد. پوشاک ژاپنی در مناسبت ها لباسهای رنگ امیزی شده ای که طرحهای تکرار شونده و بافتنی داشته باشد. معمولا جر لباسهای غیر رسمی به شمار می آیند برخی از کیمونو های غیر رسمی عبارتنداز :هائوری، یوکاتای کتانی، و کیمونوی آیکات رنگ آمیزی شده که این لباسها را می توان در زندگی روزمره، حمام های عمومی و در دیدارهای غیر رسمی با دوستان و اعضای خانواده بر تن کرد. لباس رسمی ژاپن معمولا دارای یکی از دو ویژگی است: یا طرحهای بسیار مفصل و پر شاخ وبرگ دارد و یا طرح آن بسیار ظریف و ساده است. دو نمونه از کیمونو با طرح مفصل پرشاخ و برگ که در مناسبت ها پوشیده می شود. لباس های رسمی ژاپنی ها در دیدارهای رسمی و مراسم تشییع و تدفین مورد استفاده قرار می گیرد. البته خانم های متاهل و در مراسم ازدواج و جشن ها و مهمانی های رسمی کیمونو هم می پوشند.(جعفری،1387: 180تا185).
در ایتالیا که لباس سنتی زن ها شامل کت و دامن بلند چین دار با رنگ های سنگین است این نوع پوشش زن ها در قرن نوزده میلادی استفاده می شده و زن ها این لباس ها را برای جشن فستیوال انگور که هر سال برگزار می شد بر تن می کردند. لباس هم اکنون در روستاهای ایتالیا نیز پوشیده می شود اما در شهرها الگوی لباس ها به کلی فرق کرده و غربی شده است.
2-5-7- موسیقی
موسیقی یکی از پر طرفدار ترین و زیباترین هنرها و جزئی از فرهنگ و بازگو کننده هویت فردی و گروهی است. هم چنین نقش گردشگری در حفظ موسیقی سنتی که یکی از جلوه های بارز فرهنگ می باشد. در عصر جهانی شدن که فرهنگ های محلی با خطر نابودی مواجه شده اند را نشان می دهد. موسیقی سنتی می تواند موجب تنوع و رونق، جاذبع های گردشگری شود. حفظ و پویایی موسیقی سنتی می تواند موجب تقویت فرهنگ و هویت بومی در عصر جهانی شدن فرهنگ شود و گردشگری خود عامل و انگیزه ای برای احیاء و حفظ موسیقی سنتی می شود.(گونه های منظوم شناسی و موسیقی،1381: 54).
موسیقی محلی امروزه به عنوان یکی از ابزارهای مهم جذب گردشگر در دنیا تبدیل شده است. ایران یکی از کشورههایی است دارنده این موسیقی بوده و می تواند باعث جذب گردشگر شود. موسیقی محلی ویژگیهای زیادی از قبیل ناب و دست نخ نخورده بودن، قابل فهم مردم عامه و مطابق بودن با معیارهای خاص و گویشهای محلی هر منطقه باعث شد تا این گونه موسیقی سینه به سینه و نسل به نسل در گذر تاریخ حفظ و احیاء شود.
موسیقی، تغییرات درمنشا فرهنگ های مردمی و همگانی را مشخص می کند. برطبق یک افسانه چینی، پیدایش موسیقی در 2697 پیش از میلاد کشف شد. یعنی هنگامی که امپراطور هوانگ تی، لینگ لون برای قطع نی‌های بامبو فرستاده شد و صدای موسیقی ناشی از ان شبیه صدای ققنوس بوده است. آوازهای مردمی معمولا شناخته شده نیستند و اطلاعات شفاهی ازآنها وجود دارد. آوازهای مردمی اطلاعاتی در باره فعالیتهایی روزمره از جمله: حوادث زندگی( مرگ، ازدواج، تولد) کشاورزی یا حوادث افسانه ای از قبیل : زلزله و طوفان نقل می شود. در ویتنام جایی که بیشتر مردم به صورت کشاورزی معیشتی هستند اطلاعات در باره فناوری کشاورزی در اوازهای مردمی نقل می شود.
موسیقی ملی توسط افراد ویژه ای به منظورهای تجارتی نوشته می شود. این نوع موسیقی از نظر مهارت های فنی در درجه بالایی قرار دارند و اغلب قادرند در یک استودیو با تجهیزات الکترونیکی به نمایش گذاشته شود. منشا موسیقی ملی در حدود 1900 میلادی است. مثال: انتشار موسیقی ملی امریکایی در سطح گسترده در اغاز جنگ جهانی دوم شروع شد. انگلیسی، زبان بین المللی برای موسیقی ملی شد. امروزه موسیقی دانان ملی در لهستان، روسیه و ژاپن و دیگر کشورها اغلب موسیقی را به زبان انگلیسی می نویسند و اجرا می کنند حتی اگر مردم کمی به عنوان شنوه این زبان را می فهمند.( خالدی، جغرافیای انسانی، 1384، 54).
موسیقی دیر زمانی است همانند فیلم ها و رمانها نقش بزرگی در اسطوره شناسی جاده ها داشته اند. بسیاری از سرودهای محزون سیاهان جنوب در واقع ترجیع بند شعر قطاری است که به عنوان مسیر نمادین حرکت به سوی شمال عاری از تبعیض نژادی در حرکت است. سرودهای عامیانه وودی گاتری اغلب شرح زندگی افرادخانه به دوش و آواره است. که در جریان دهه1930 در آمریکا، سوار قطارشده و به اطراف ایالات متحده سفر می کنند.(کرنگ، 1390،126 ).
2-6- برنامه ریزی گردشگری فرهنگی
برنامه ریزی در جامع ترین تعریف عبارت است از سازماندهی آینده برای دستیابی به هدف های معین. بنابراین، یک عنصر قوی پیش بینی وجود دارد؛، زیرا تلاش می کند که آینده را اگر چه به صورتی جامع از پیش تعیین کند. این جامعیت که ناشی از وجود عوامل زیادی است به صورت خیلی دقیق قابل پیش بینی نیست. برنامه ریزی برای تمام سطوح انجام می شود از برنامه ریزی فعالیت های روزمره افراد و زندگی شخصی آنان تا برنامه رسمی ملی و منطقه ای را که از تعهدات برخی دولت هاست در بر می گیرند (بروجنی، 1389: 78).
یک جنبه مهم برنامه ریزی که مدت هاست مورد تاکید قرار می گیرد، شرکت دادن عامه مردم در فرایند برنامه ریزی و تصمیم گیری است و این موضوع ناشی از درک این مفهوم است که برنامه ریزی برای ساکنان یک ناحیه انجام می شود و باید به آنها فرصت داده شود تا در فرایند برنامه ریزی توسعه اتی ناحیه خود شرکت کرده و دیدگاهشان را در مورد نوع جامعه ای که در آینده می خواهند در آن زندگی کنند اظهار نمایند. بنابراین برنامه ریزی کارا و موثر گردشگری می تواند موجب بیشینه کردن منافع اقتصادی و کمینه ساختن آثار منفی و تخفیف و الام بخش اثار ناهنجار فرهنگی و اجتماعی شود.
وقتی از برنامه ریزی در رابطه با هر موضوعی سخن می گوییم، منظور ایجاد تغییری اگاهانه در جریان تحول، طبق الگوی ذهنی برنامه ریز است .(جامعی ،1381: 8). برنامه ریزی به معنای تصمیم گیری عمومی مرتبط با آینده کاربری زمین و ساختارهای اجتماعی ،کارکردی، اقتصادی شهرها که در سطوح و با درجات متفاوت مشارکت مردمی، به انجام می رسد(2،2002،peterson).
برنامه ریزی یک فعالیت رایج است که در ان افراد، ملت ها و سازمانهادر گیر هستند و برای دست یافتن به اهداف گوناگون، با توجه به آن برنامه ریزی شود، کسانی که برنامه ریزی می کنند و فرض های ممکن به راههای مختلفی دنبال می شود.( 2002:6،var). به عبارتی برمانه ریزی سازماندهی آینده برای نیل به اهداف خاص است و بر رویکردهای جامع و یکپارچه دلالت می کند. به طور کلی برنامه جامع بیانگر یک برنامه استراتژیک است که درآن همه جنبه های توسعه جهانگردی مانند: انسانی، اثرات جهانگردی به محیط زیست و اثراتی که این پدیده بر جنبه های فرهنگی و اجتماعی جامعه می گذارد مورد توجه قرار می گیرد.( چاک وای،1385: 395).
برنامه ریزی گردشگری باید همسو و هماهنگ با خط مشی ها وسیاست های اجتماعی، اقتصادی در سطح ملی و با دیگر بخش های اقتصادی باشد. توجه به ویژگیهای سیاسی و تشکیلاتی و نهادی کشور همراه با پاسداشت سنن اجتماعی و زیست محیطی در درجه موفقیت برنامه ریزان گردشگری را اعمال می نماید. برنامه ریزی در سطح ملی و با مشارکت افراد بومی به همراه بازنگری اهداف توصیه می شود. تعیین و تدوین برنامه ریزی گردشگری یکی از مراحل اصلی فرایند برنامه ریزی گردشگری است و اجرای موفقیت آمیز راهبردهای گردشگری نیز متضمن فرایند گام به گام آن است( اعرابی، 1377:67).
از دیگر نکات قابل توجه در برنامه ریزی گردشگری تطابق محصول و بازارهای جهانگردی است و باید در چهارچوب بقا و توسعه پایدار انجام شود و مشکلات فرهنگی و اجتماعی –محیطی به وجود نیاورد. رویکردی که هرگونه جاذبه، تسهیلات و خدمات مورد تقاضای بازار گردشگری را فراهم کند و در کوتاه مدت منافع اقتصادی به همراه داشته اما ممکن است موجب تخریب زیست و از دست رفتن انسجام فرهنگی- اجتماعی ناحیه جهانگردی شود، برای جلوگیری از این وضیعت رویکرد محصول گرایانه توصیه شده که فقط آن دسته از خدمات، امکانات و تسهیلات که بتواند بهترین وجه با حداقل تاثیرات نامساعد با الگوی توسعه و فرهنگ جامعه انطباق یابد برای جهانگردان فراهم شده و بازاریابی برای جذب گردشگر علاقمند به این محصولات انجام شود.
بهتر است برنامه ریزی گردشگری به طور مجزا انجام شود و برای ان که این برنامه ها به نحو احسن تهیه شود باید به عنوان یک بخش، قابلیت همپیوند شدن در برنامه و خط مشی های طرح کلی توسعه را دارا باشد باید نهایت سعی و کوشش به عمل بیاید. اگر چه همیشه میسر نیست بنابراین، برنامه ریزی باید در یک تسلسل از کل به جز تهیه شود زیرا در سطح کلی، چهرچوب و راهنمای برنامه های مشخص را فراهم می سازد.(بروجنی،1389:ت 77-91). برنامه ریزی گردشگری یک سکانس منظم و متشکل از عملیات در راستای تحقق اهداف می باشد به اعتقاد گتس برنامه ریزی گردشگری فرایندی مبتنی بر ارزیابی و بهینه کردن نقش گردشگری در رفاه و کیفیت جامعه میزبان تلقی می شود (1987،getz).
یکی از کلیدی ترین فازهای برنامه ریزی گردشگران تعیین اهداف عینی وذهنی است واین اهداف باید با سنتهای شفافیت، عاری از هر گونه ابهام تا حد ممکن به دور از تضاد و دست یافتنی باشد. توزیع عادلانه منافع اقتصادی در جامعه میزبان، حفظ اصالت های مربوط به معماری سنتی، دستیابی هر چه بیشتر به گردشگری بین المللی، کمک به نواحی غیر برخوردار و افزایش فرصت های شغلی در این بخش از جمله اهداف مهم برنامه ریزی گردشگری تلقی می شود.(P212.1997،pearce).

فصـل سـوم
معـرفـی محـدوده

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی صنایع دستی، آداب و رسوم، کره جنوبی، میراث فرهنگی Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی شهرستان فومن، خدمات گردشگری، استان گیلان، صنایع دستی