پایان نامه با واژگان کلیدی آیین دادرسی، دیوان عدالت اداری، دستور موقت، دادرسی مدنی

دانلود پایان نامه ارشد

1345؛
• کوهن، کارل، دموکراسی، ترجمه فریبرز محمدی، انتشارات خوارزمی، تهران، 1373؛
• گودین گیل، گای اس، انتخابات آزاد و منصفانه در حقوق و رویه های بین المللی، ترجمه سید جمال سیفی و سید قاسم زمانی، انتشارات مؤسسه مطالعات و پژوهش های حقوق، تهران، 1379؛
• مایکل، مبانی حقوق بشر، ترجمه فریدون مجلسی، انتشارات وزارت امور خارجه، تهران، 1382؛
• متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، جلد اول، انتشارات روزبه، تهران، 1349؛
• مدنی، سیدجلال الدین، آیین دادرسی مدنی، جلد اول، انتشارات پایدار، تهران، 1376؛
• مرادی برلیان، مهدی، اصل تناسب در نظام حقوقی اتحادیه اروپایی با نگاهی به آرای دیوان عدالت اداری ایران، انتشارات خرسندی، تهران، 1392؛
• مرکز مالمیری، احمد، حاکمیت قانون، مفاهیم، مبانی و برداشت ها، انتشارات مرکز پژوهش های مجلس، تهران، 1385؛
• معین، محمد، فرهنگ فارسی، دوره‌ی 6 جلدی، جلد اول، انتشارات امیر کبیر، تهران، 1360؛
• مهاجری، علی، شرح قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، جلد دوم، انتشارات گنج دانش، تهران، 1389؛
• میر حسینی، سید حسن، عباسی، محمود، حقوق و تخلفات اداری، انتشارات حقوقی، تهران، 1378؛
• واحدی، قدرت الله، آیین دادرسی مدنی، نشر میزان، تهران، 1379؛
• هاشمی،‌ سید محمد، حقوق بشر و آزادی های اساسی، نشر میزان، تهران، 1384؛
• هداوند، مهدی، احمدی، محمد، نظام حقوقی رسیدگی به تخلفات مهندسین ساختمان، انتشارات جنگل، تهران، 1390؛
• هداوند، مهدی، مشهدی، علی، اصول حقوق اداری در پرتو آراء دیوان عدالت اداری، نشر سمت، تهران، 1389؛
• هیوود، اندرو، کلید واژه ها در سیاست و حقوق عمومی، ترجمه، اردشیر امیر ارجمند، و سید باسم موال زاده، انتشارات امیر کبیر، تهران، 1378؛
ب- مقالات
• ابهری، حمید، محمدی، سام، زارعی، رضا،« مقایسه دستور موقت با تأمین خواسته و روش های اعتراض به دستور موقت»، مجله پژوهش های حقوقی، سال اول، شماره اول، تهران، 1389؛

• استوار سنگری، کوروش،« مفهوم دولت در آراء وحدت رویه دیوان عدالت اداری»، نشریه مطالعات حقوقی، شماره 4، تهران، 1390؛

• خانی، محمد،« مسئولیت مدنی دولت»، نشریه وکالت، شماره 36- 35، تهران، 1387؛

• شمس، عبدالله،« موارد صدور دستور موقت و عوامل مؤثر در تشخیص آن،» مجله تحقیقات حقوقی، شماره 39، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، 1383

• صدرالحفاظی، نصرالله، «دادرسی فوری و دستور موقت در قلمرو صلاحیت دیوان عدالت اداری»، مجله‌ی حقوقی دادگستری، شماره 3، تهران، 1371؛

• کارگزاری، جواد، نبی‌لو، حسین، « اجرای صلاحیت های اختیاری توسط مقامات اداری»، نشریه اطلاع‌رسانی حقوقی، دوره جدید، شماره 13، سال هفتم، 1387؛

• کاویار، میرحسین، « وجوه افتراق دستور موقت در قانون دیوان عدالت اداری و قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی» ، مجموعه مقالات همایش دیوان عدالت اداری، صلاحیت قضایی و دادرسی اداری، انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، 1388؛

• مرادخانی، فردین، اسفندیاری، حسین،« مبانی مسئولیت مدنی دولت در پرتو قوانین ایران،» نشریه گفتمان حقوقی، شماره های 15 و 16، تهران، 1388؛

• همت کار، حسین،« صدور دستور موقت و قرار تأمین توسط داور،» مجله پژوهش های مدیریت راهبردی، شماره 24- 23، تهران، 1380؛
ج- پایان نامه ها
1- هداوند، مهدی، نظارت قضایی بر اعمال اداری از منظر حکمرانی خوب، رساله دوره دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، 1386؛
د- قوانین و مقررات
1- قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
2- قانون آیین دادرسی مدنی
3- قانون دیوان عدالت اداری مصوب 25/9/1385
4- آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 26/2/1379
5- قانون آیین دادرسی کیفری
6- قانون مدنی
7- قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356.

چکیده انگلیسی
Abstract
The temporary order is an entity that in most cases, the beneficiary or his/her lawyer tends or persists to utilize it even before going to court. Although in nature, referring of individuals to the courts for bring an action, is a major right, if it doesn’t face to the crucial decision, such as petition rejecting and claim rejecting, it ended by pronouncement of decision, however, referring of citizenry to court isn’t always in order to get decision, but also it is possible that by prescribing law, the action be to security main right, that sometimes, the risk threat that right, and therefore it is apprehended that main right destroyed before pronounce or perform decision in nature. It is possible that right of people referring be a reason for securing that it is apprehended that implementing it will be difficult or impossible in future. In the modern law of administrative justice court, approved at 1392, it has been preceded to issue of temporary order from law’s matter 34 to 40. In accordance with modern law of administrative justice court, if complainant while bring a claim or after it, asserts that performing actions or decisions or deterministic votes or refusing of duty doing by individuals and forenamed references in matter 10 of law of administrative justice court causes entrance of damage that compensation of it is impossible or difficult, can demand pronouncement of temporary order. After bring a main claim, demanding of pronouncement of temporary order must presented to court before end of jurisdiction. This demand isn’t required to pay cost of judgment, the jurisdiction branch providing obtain immediacy and necessity of issue, in terms of case, pronounces the temporary order based on stopping perform actions, decisions or aforementioned votes or doing duty. The justification and major bases of pronouncement of temporary order are necessity of adjudication and citizen freedoms and observing justice and equality of parties to a claim. The present research, while analyzing history and concepts relevant to the temporary order and comparing it with entity of temporary order in civil procedure, aims to express, analyze and evaluate position of temporary order in modern law of administrative justice court.
Keywords:
Temporary Order, Legal Position, Administrative Justice Court, Law, Adjudication, Justice

1 . شمس، عبدالله، موارد صدور دستور موقت و عوامل مؤثر در تشخیص آن، مجله تحقیقات حقوقی، شماره 39، بهار و تابستان 1383، ص 16.
2 . متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، جلد اول، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1349، ص 210.
3 . شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، جلد سوم، انتشارات دراک، تهران، 1384، صص 386-384.
4 . معین، محمد، فرهنگ فارسی، جلد دوم، انتشارات امیر کبیر، تهران، صص 274-273.
5 . جعفری لنگرودی، محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، انتشارات گنج دانش، تهران، 1372، ص 273.
6 . ادریسیان، محمدرضا، دستور موقت، انتشارات ققنوس، تهران، 1380، ص 17.
7 . کاویار، میرحسین،« وجوه افتراق دستور موقت در قانون دیوان عدالت اداری و قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، »مجموعه مقالات همایش دیوان عدالت اداری، صلاحیت قضایی و دادرسی اداری، انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، 1388، صص 349- 347.
8 . صدرزاده، افشار، سیدمحسن، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، انتشارات جهاد دانشگاهی، تهران، 1379، ص 325.
9 . زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی ایران، انتشارات میثاق عدالت، تهران، 1381، ص 1042.
10 . واحدی، قدرت الله، آیین دادرسی مدنی، نشر میزان، تهران، 1379، ص 143.
11 . ابهری، حمید، محمدی، سام، زاری، رضا، مقایسه دستور موقت با تأمین خواسته و روش های اعتراض به دستور موقت، مجله پژوهشهای حقوقی، سال اول، شماره اول، پاییز 1389، ص 8.
12 . صادقی، محسن، اصول حقوقی و جایگاه آن در حقوق موضوعه، انتشارات میزان، تهران، 1384، صص 118-117.
13 . دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه، انتشارات دانشگاه تهران، 1338، صص 2822-2820.
14 . دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه، همان، صص 2822-2821.
15 . ضیایی بیگدلی، محمدرضا، حقوق بین‌المللی عمومی، انتشارات گنج دانش، تهران، 1384، ص 153.
16 . هداوند، مهدی، مشهدی، علی، اصول حقوق اداری در پرتو آراء دیوان عدالت اداری، انتشارات خرسندی، 1389، ص 20.
17 . هداوند، مهدی« ، نظارت قضایی بر اعمال اداری از منظر حکمرانی خوب، » رساله دوره دکتری حقوقی عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، 1386، ص 509.
18 . هداوند ، مهدی، مشهدی، علی، همان، صص 29-27.
19 . هداوند، مهدی، مشهدی، علی، همان، ص 43.
20 . شوالیه، ژاک، دولت قانونمند، برگردان، ملک‌محمدی، حمیدرضا، نشر دادگستر، تهران، 1378، ص 19.
21 . همان، ص 56.
22 . طباطبائی مؤتمنی، منوچهر، حقوق اداری، نشر سمت، تهران، 1384، ص 425.
23 . مرکز مالمیری، احمد، حاکمیت قانون، مفاهیم، مبانی و برداشت ها، انتشارات مرکز پژوهش های مجلس، تهران، 1385، صص 58-57.
24 . راسخ، محمد، بنیاد نظری اصلاح نظام قانونگذاری، انتشارات مرکز پژوهش های مجلس، تهران، 1384، ص 27.

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره توزیع فراوانی، روانشناسی، نمایشنامه، تغییر نگرش Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره نشانه شناسی، نمایشنامه، قهوه خانه ها، ناصرالدین شاه