پایان نامه با واژگان کلیدی آسیب پذیری، ارزیابی کیفی، دوره بازگشت

دانلود پایان نامه ارشد

دستورالعمل بر اساس دوره بازگشت مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از:

جدول 1-4: سطوح خطر احتمالی براساس دوره بازگشت

جدول 2-4: دامنه انتخاب سطوح مختلف عملکرد
در بهسازی مبنا باید سطح عملکرد k ودر بهسازی مطلوب باید سطوح عملکرد kوp هر دو با هم تأمین گردد.در بهسازی ویژه باید سطوح عملکرد kوp هر دو با هم بعلاوه یکی از سطوح m،n،j،f،b،i،e،a تأمین گردد.(تأمین یکی از سطوح o،n،m به تنهایی نیز بهسازی ویژه محسوب می گردد)، در بهسازی محدود سطح عملکرد pمی تواند به طور جداگانه تأمین می گردد.

بهسازی مطلوب
در بهسازی مبنا در زلزله «سطح خطر1» ایمنی جانی ساکنین تأمین می شود و انتظار می رود میزان خرابی و خسارت جانی در ساختمان بهسازی شده مطابق این بند، قدری بیش از ساختمانهای جدید باشد که بر اساس آئین نامه های زلزله و با کیفیت خوب اجرا می شوند.

بهسازی مطلوب
در بهسازی مطلوب دو سطح عملکرد برای ساختمان در نظر گرفته می شود در زلزله «سطح خطر-1» ایمنی جانی ساکنین تأمین می گردد و در زلزله شدید «سطح خطر-2 » ساختمان فرو می ریزد.

بهسازی ویژه
همانطور که در جدول (4-2) مشخص است، در بهسازی ویژه یک یا چند سطح عملکرد مختلف در نظر گرفته می شود.این سطوح عملکرد بنا بر نوع کاربری ساختمان و درجه اهمیت آنها انتخاب می شود.

بهسازی محدود
در صورتی که به دلیل محدودیت های مالی یا اجرایی امکان بهسازی مبنا میسر نباشد ممکن است بهسازی در سطح عملکرد پائین تری در نظر گرفته شود. یا برای سطح عملکرد مورد نظر زلزله ضعیف تری انتخاب شود.

بهسازی موضعی
در صورتیکه به دلیل محدودیتهای مالی یا اجرایی امکان بهسازی تمام ساختمان میسر نباشد ممکن است عملیات بهسازی در چند مرحله انجام شود در آن صورت بهسازی در هر مرحله نباید اختلالی در سطح عملکرد کل ساختمان یا ادامه عملیات بهسازی ایجاد نماید.
بهسازی موضعی در هر مرحله ممکن است در سطح مبنا، مطلوب، ویژه یا محدود انجام شود.

سطوح عملکرد ساختمان
سطوح عملکرد ساختمان بر مبنای عملکرد اجزای سازه ای و غیر سازه ای تعریف شده است.

سطوح عملکرد اجزای سازه ای
سطوح عملکرد اجزای سازه ای شامل چهار سطح عملکرد اصلی و دو سطح عملکرد میانی است.
سطوح عملکرد اصلی عبارتنداز:
الف- سطح عملکرد1: قابلیت استفاده بی وقفه
ب- سطح عملکرد3: ایمنی جانی
پ- سطح عملکرد5: آستانه فروریزش
ت- سطح عملکرد6: لحاظ نشده
سطوح عملکرد میانی عبارتنداز:
ث- سطح عملکرد2: خرابی محدود
ج- سطح عملکرد4: ایمنی جانی محدود

سطح عملکرد 1- قابلیت استفاده بی وقفه
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود بر اثر وقوع زلزله مقاومت و سختی اجزای سازه تغییر قابل توجهی پیدا نکند و استفاده بی وقفه از آن ممکن باشد.

سطح عملکرد 2- خرابی محدود
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه به میزان محدود ایجاد شود، به گونه ای که پس از زلزله با انجام مرمت بخش های آسیب دیده ادامه ی بهره برداری از ساختمان میسر باشد.

سطح عملکرد 3- ایمنی جانی
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه ایجاد شود، اما میزان خرابی ها به اندازه ای نباشد که منجر به خسارت جانی شود.

سطح عملکرد 4- ایمنی جانی محدود
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی در سازه ایجاد شود، اما میزان خرابی ها به اندازه ای باشد که منجر به خسارت جانی حداقل شود.

سطح عملکرد 5- آستانه فروریزش
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اثر وقوع زلزله خرابی گسترده در سازه ایجاد شود، اما ساختمان فرو نریزد و تلفات جانی به حداقل برسد.

سطح عملکرد 6- لحاظ نشده
چنانچه برای عملکرد اجزای سازه ای عملکرد خاصی انتخاب نشده باشد، سطح عملکرد اجزای سازه ای لحاظ نشده نامیده می شود.

سطوح عملکرد اجزای غیر سازه ای
سطح عملکرد اجزای غیر سازه ای [33] ساختمان شامل پنج سطح عملکرد به شرح زیر می باشد:
الف- سطح عملکرد A: خدمت رسانی بی وقفه
ب- سطح عملکرد B: قابلیت استفاده بی وقفه
پ- سطح عملکرد C: ایمنی جانی
ت- سطح عملکرد D: ایمنی جانی محدود
ث- سطح عملکرد E: لحاظ نشده

سطح عملکرد A- خدمت رسانی بی وقفه
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود در اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله دچار خرابی بسیار جزئی شوند، به گونه ای که خدمت رسانی ساختمان به طور پیوسته انجام شود.

سطح عملکرد B- قابلیت استفاده بی وقفه
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله دچار خرابی جزئی شوند، به گونه ای که پس از زلزله راههای دسترسی و فرار و روشنایی آنها مختل نشده و استفاده از ساختمان بی وقفه میسر باشد.

سطح عملکرد C- ایمنی جانی
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود خرابی اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله خطر جدی برای جان ساکنین به وجود نیاورد.

سطح عملکرد D- ایمنی جانی محدود
به سطح عملکردی اطلاق می شود که پیش بینی شود خرابی اجزای غیر سازه ای در اثر زلزله به اندازه ای باشد که خسارت جانی حداقل شود.

سطح عملکرد E- لحاظ نشده
چنانچه برای عملکرد اجزای غیر سازه ای سطح عملکرد خاصی انتخاب نشده باشد سطح عملکرد اجزای غیر سازه ای لحاظ نشده نامیده می شود.

انواع ساختمانهای مصالح بنایی
ساختمانهای مصالح بنایی [34] مشمول این دستورالعمل، براساس توانایی و سیستم مقاوم لرزه ای به دو دسته به شرح زیر تقسیم می شوند:

ساختمانهای مصالح بنایی سنتی
ساختمانهای مصالح بنایی سنتی ساختمان هایی هستند که بدون انجام محاسبات مهندسی و به صورت سنتی ساخته می شوند.سقف این ساختمان ها آجری قوسی،طاق ضربی،چوبی و غیره می باشد که عملکرد آن می تواند صلب یا انعطاف پذیر باشد.این ساختمانها عناصر مقاوم لرزه ای خاصی نداشته و عموما به واسطه شکل نامناسب سازه ای، ضعف مصالح و نحوه ی نامناسب اجرا، در برابر زلزله ضعیف عمل می کنند.

ساختمانهای مصالح بنایی کلاف دار
ساختمانهای مصالح بنایی کلاف دار ساختمانهایی هستند که بدون انجام محاسبات مهندسی ساخته می شوند، ولی در اجرای آنها برخی اصول طراحی مقاوم لرزه ای از جمله استفاده از عناصر مقاوم یاحداقل کلاف افقی رعایت شده است.در نتیجه رفتار آنها در برابر زلزله از ساختمانهای مصالح بنایی سنتی بهتر می باشد.مبنای اجرای این ساختمانها، ضوابط آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله، استاندارد 2800 می باشد.سقف این ساختمان ها آجری، تیرچه بلوک، چوبی و غیره می باشد که عملکرد آن می تواند صلب یا انعطاف پذیر باشد.

مراحل روش ساده ی بهسازی
در روش ساده ی بهسازی ابتدا ارزیابی آسیب پذیری ساختمان انجام می شود و نواقص ساختمان مشخص می شود.سپس با استفاده از روش های ساده بهسازی این نواقص برطرف می شوند.البته لازم است با در نظر گرفتن طرح های پیش بینی شده برای بهسازی، ساختمان مجددا جهت تایید نهایی ارزیابی شود.این مراحل به روش زیر می باشد:
الف- مشخص نمودن نوع ساختمان
ب- مشخص نمودن نواقص ساختمان
پ- تهیه جزئیات طرح بهسازی برای رفع نواقص ساختمان
ت- ارزیابی مجدد ساختمان با درنظر گرفتن طرح های پیش بینی شده برای بهسازی
ج- طراحی جزئیات بهسازی برای اجزای غیر سازه ای

نواقص متداول در ساختمان های مصالح بنایی
ساختمان های مصالح بنایی سنتی
نواقص متداول ساختمان های مصالح بنایی سنتی به شرح زیر می باشد:

مصالح
الف- پایین بودن کیفیت و مقاومت واحدهای بنایی آجر و بلوک سیمانی
ب- پایین بودن مقاومت و قدرت چسبندگی ملات

سیستم سازه ای ساختمان
نواقص متداول سیستم سازه ای در ساختمان های مصالح بنایی سنتی به قرار زیر می باشد:
الف- کامل نبودن مسیر بار
ب- کافی نبودن مقاومت برشی ساختمان
پ- ناتوانی ساختمان در حفظ انسجام هنگام ارتعاش
ت- عدم وجود سیستم ثانویه ی کمکی مانند کلاف
ث- نامنظمی در پلان
ج- نامنظمی در ارتفاع
چ- عدم وجود پی مناسب
ح- عدم وجود فاصله کافی از ساختمان مجاور

دیوارهای باربر
نواقص متداول در دیوارهای باربر ساختمان های مصالح بنایی سنتی به قرار زیر است:
الف- نادرست چیدن واحدهای بنایی
ب- خالی بودن درزهای قائم بین واحدهای بنایی از ملات
پ- زیاد نبودن نسبت ارتفاع به ضخامت دیوار
ت- ارتفاع زیاد دیوار
ث- طول زیاد دیوار مهار نشده
ج- تراکم کم دیوار به واسطه ی وجود بازشوهای بزرگ
چ- نزدیکی بازشوها به انتهای دیوار
ح- استفاده از روش هشت گیر در اجرای دیوارها
خ- قرار داشتن تیرهای دال به صورت مستقیم بر روی دیوار
د- مهار نامناسب سقف های قوسی در برابر نیروی رانش
ذ- عبور لوله و دودکش از درون دیوار

دال ها
نواقص متداول دال ها (سقف ها) در ساختمان های مصالح بنایی سنتی به قرار زیر می باشد:
الف- زیاد بودن وزن دال
ب- عدم انسجام و یکنواختی دال
پ- کافی نبودن طول تکیه گاهی تیرهای سقف
ت- وجود بازشو در دال
ث- بالا بودن نسبت طول دهانه به عرض دال

اتصالات اعضای سازه ای
نواقص متداول در اتصالات اعضای سازه ای در ساختمان های مصالح بنایی سنتی به قرار زیر می باشد:
الف- مناسب نبودن اتصال بین دیوارهای باربر متقاطع
ب- مناسب نبودن اتصال بین دیوارهای باربر و دال
پ- مناسب نبودن اتصال بین تیغه ها و دیوارهای باربر یا تیغه ها و دال

ساختمان های مصالح بنایی کلاف دار
کلیه ی نواقص مندرج در بند (4-7-1) بجز موردهای «پ و ت» از بند (4-7-1-2) و مورد «خ» از بند (4-7-1-3) در ساختمانهای مصالح بنایی کلاف دار نیز متداول می باشد، علاوه بر این موارد، نکات زیر نیز از نواقص متداول در سیستم کلاف می باشد.
الف- عدم استفاده از کلاف قائم و کلاف افقی در تراز پی
ب- کافی نبودن تعداد و فواصل کلاف ها، ابعاد و میلگرد گذاری آنها
پ- ضعف مصالح کلاف بتنی
ت- درگیر نبودن میلگردهای کلاف و کافی نبودن طول هم پوشانی آنها در اتصالات
ث- انفصال در کلاف به واسطه ی اجرای بازشوهای بلند و یا وجود نیم طبقه
ج- انفصال در کلاف به واسطه ی عبور لوله و دودکش از آن
چ- عدم اتصال مناسب بین دیوار و کلاف

ارزیابی آسیب پذیری ساختمانهای مصالح بنایی
ارزیابی آسیب پذیری ساختمانهای مصالح بنایی سنتی
ارزیابی آسیب پذیری ساختمانهای مصالح بنایی سنتی مطابق این بند و به شرح زیر انجام شود.

ارزیابی کیفیت مصالح بنایی
در ارزیابی کیفیت مصالح بنایی موارد زیر باید بررسی شود.

4-8-1-1-1 کنترل کیفیت واحدهای بنایی
واحدهای بنایی باید سالم، بدون شکستگی و فاقد ترک خوردگی باشند و از نظر ظاهری از کیفیت مطلوبی برخوردار باشند.

4-8-1-1-2 کنترل کیفیت ملات
ملات دیوارهای بنایی که بارهای ثقلی و زلزله را تحمل می نمایند باید به شرح زیر برای مقاومت برشی آزمایش شوند.
الف- تعداد و محل آزمایش برشی ملات: حداقل یک آزمایش برای هر 300 متر مربع از سطح دیوار لازم می باشد.برای هر ساختمان باید حداقل 8 آزمایش انجام شود.
ب- آزمایش برشی ملات: رج خارجی دیوار باید تحت آزمایش برشی قرار گیرد.این آزمایش با جابجایی یک آجر نسبت به آجرهای مجاور صورت می گیرد.آجرهای دو طرف آجر تحت آزمایش باید برداشته شوند و دو سطح در درزهای قائم باید قبل از آزمایش به خوبی تمیز شوند.سپس با اندازه گیری نیروی مورد نیاز برای جابجایی آجر، xeV، تنش برشی ملات مشخص می شود.تنش برشی براساس دو سطح آجر در درزهای افقی و در اولین حرکت آجر محاسبه می شود.برای محاسبه ی تنش برشی، باید تنش ناشی از بار ثقلی در محل آزمایش از نتیجه ی آزمایش کسر شود. تنش برشی ملات از رابطه ی زیر محاسبه می شود:
V”IO”= (V”ex” )/A”b” (1- 4 ) / سیبآ
که در آن:
OIV: تنش برشی ملات
xeV: نیروی مورد نیاز برای جابجایی آجر
: تنش ناشی از بار ثقلیσc
: مجموع دو سطح آجر در درزهای افقی بالا و پایینAb
در بلوک های آجری و سیمانی سوراخ دار، bA باید بر اساس سطح مقطع خالص محاسبه شود.
پ- مقاومت برشی ملات:

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی جمع آوری اطلاعات، شبکه های زهکشی، نمای ساختمان Next Entries پایان نامه با واژگان کلیدی آسیب پذیری، ارزیابی کیفی، ارزیابی پایداری