پایان نامه با واژه های کلیدی کتاب مقدس، انواع ارتباطات، تاثیر و تاثر، تعالیم اسلام

دانلود پایان نامه ارشد

نكرده است.
نمونه ديگر اين است كه يوسف حداد بدون استناد به هيچ دليل علمي معتبري ادعا مي‌كند كه واژه‌هاي «فُصِّلَتْ»، «مُفَصَّلاً» و «تَفصيل» كه به ترتيب در آيات 44 «فصلت»92، 114 «انعام»93 و 37 «يونس»94 آمده است به معناي «مُعَرِّبَتْ»، «مُعَرَّباً» و «تَعريب» مي‌باشد و بدين سان، قرآن را نسخه عربي «الكتاب» دانسته است كه پيامبر اسلام نخست تعاليم آن را از علماي نصارا فراگرفته و سپس همان تعاليم را با زبان عربي به عرب‌ها آموخته است. به اعتقاد وي، آن بخش از قصص قرآني نيز كه در تورات نيست، پيامبر اسلام آنها را از تلمود فراگرفته و در قرآن جاسازي نموده است.
در نتیجه ایراد مبانی که میتوان به گفتههای حداد وارد دانست اینکه ايراد آشكاري كه در اينجا بر يوسف حداد وارد است آن است كه اگر وي مي‌خواهد از مسيحيت رسمي دفاع كند، مسيحيت رسمي اعتقاد به تثليث و الوهيت مسيح ـ همان اعتقاد نادرست مسيحيت يعقوبي ـ را يكي از آموزه‌هاي اصلي و بنيادين خود مي‌داند و بر همين اساس، اعتقادي به پيامبري حضرت عيسي و خاتم‌الانبيا بودن وي ندارد؛ همان‌گونه كه انجيل را نيز تك كتاب آسماني نازل‌شده بر مسيح، كه دست نوشته بشري است مي‌داند.  و به همين دليل است كه مسيحيان كنوني معتقدند نويسندگان بشريِ اناجيل چهارگانه با الهام از روح‌القدس دست به تأليف اناجيل مزبور زده‌اند. بنابراين، چگونه مي‌توان از يك سو مسيحيت رسمي و آموزه‌هاي آن را مورد تأييد قرآن دانست و از سوي ديگر، اصلي‌ترين و مبنايي‌ترين آموزه آن ـ اعتقاد به تثليث و الوهيت مسيح ـ را آموزه‌اي نادرست و ناسازگار با تعاليم قرآن تلقي نمود؟
در ادامه چنانکه پیشتر وعده دادیم به اختصار به منشاء رویکردهای شرقشناسان و طرفداران وابستگی قرآن به کتاب مقدس خواهیم پرداخت و پس از بررسی مختصر این موضوع به رویکرد دوم که همانا استقلال قرآن و عدم تاثیرپذیری آن از کتاب مقدس است را بررسی اجمالی خواهیم کرد.
1-2 منشاء نظریه های شرقشناسان
با بررسی سیر تاریخی توجه شرقشناسان به قرآن و تعالیم اسلامی، به روشنی میتوان ظرافت ایشان در واژگون کردن حقایق و استفاده ابزاری از این حقایق تحریف شده برای تبیلغ دین مسیحی و ضربه به اسلام را مشاهده نمود.
برای تایید این مطلب میتوان صرفا به شرح دائرة المعارف فارسی ذیل واژه قرآن بسنده کرد: «قدیمترین ترجمه قرآن به زبان لاتینی ترجمهای است که به تشویق پییر لو و نرابل صورت گرفته است و این ترجمه اگرچه به رابرت چستری منسوب است، مترجم واقعی آن شخصی بوده است بنام پییر تولدوئی که ظاهرا از دین اسلام به دین مسیحیت درآمده بوده است و عربی را بهتر از لاتینی میدانسته و به همین جهت دستیاری که نام او هم پییر بود به او دادند تا در انشای لاتینی وی تجدید نظر کند. این ترجمه که برای تبلیغ بر ضد دین اسلام بوده 4 سال پیش از دومین جنگ صلیبی تقدیم قدیس برنار کلروویی شده است. ترجمه پییر تولدویی مدت 5 قرن در جهان مسیحیت مستقیما یا غیر مستقیم وسیله تبلیغ مسیحیان بر ضد دین اسلام بود. ترجمه مذکور در سال 1543 بوسیله تئودور بوخمان در شهر بال انتشار یافت. ترجمه پییر چندان مشابهتی با متن عربی ندارد و در اغلب موارد خلاصهای از متن عربی آن است.»95
مطلب دیگر در تایید این رویکرد قرآن پژوهان غربی این شاهد است که ایشان هرگز به منابع مستند شیعه که مخالف با این روایات موجود در کتب اهل سنت است مراجعه ننموده و به ضعیف ترین و موهنترین روایات از کتب اهل سنت مراجعه مینمایند و این بدین سبب است که ایشان از پیش هدف تبلیغ علیه اسلام را در سر میپرورانند.96
با توجه به چنین رویکردی میتوان تشبیه گلدزیهر و نویسندگان 23 سال را درک کرد که چرا ازدواج زینب،همسر سابق زید، با پیامبر رحمت را به ماجرای داوود و یوشع، با زن اوریا ، تشبیه کرده است. در حقیقت گلدزیهر در این ماجرا هدفش تطهیر داوود و اصیل نشان دادن داستان مذکور در کتاب دوم سموئیل باب یازده بوده است.97
در حقیقت میتوان اهداف گوناگون مستشرقان و قرآن پژوهان مغرض را به تفصیل برشمرد98، اما برای رعایت اختصار و دور نشدن از هدف اصلی پژوهش به همین مختصر در این رابطه بسنده میکنیم.
2- عدم تاثیر قرآن از کتاب مقدس و استقلال در تعالیم و آموزهها
دومین رویکرد میان غالب قریب به اتفاق همه فرق اسلامی و برخی از خاور پژوهان تاثیر نپذیرفتن قرآن از کتاب مقدس است. از مهمترین شواهد بر مستقل بودن قرآن، امّی بودن پیامبر است چنانکه برخی از خاورپژوهان و غالب مفسران مسلمان نیز به همین مطلب تمسک نمودهاند. که توضیح این دلیل به شرح ذیل می‌باشد.
امی بودن پیامبر از آیات قرآن و نیز تاریخ مکتوب فریقین بوضوح عیان میشود. در آیاتی از قبیل آیه 157 سوره اعراف « الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» (همانها که از فرستاده (خدا)، پيامبر «امّى» پيروى مى‏کنند؛ پيامبرى که صفاتش را، در تورات و انجيلى که نزدشان است، مى‏يابند؛ آنها را به معروف دستور مى‏دهد، و از منکر باز ميدارد؛ اشيار پاکيزه را براى آنها حلال مى‏شمرد، و ناپاکيها را تحريم مى کند؛ و بارهاى سنگين، و زنجيرهايى را که بر آنها بود، (از دوش و گردنشان) بر مى‏دارد، پس کسانى که به او ايمان آوردند، و حمايت و ياريش کردند، و از نورى که با او نازل شده پيروى نمودند، آنان رستگارانند.)و آیه دوم سوره جمعه « هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ» (و کسى است که در ميان جمعيت درس نخوانده رسولى از خودشان برانگيخت که آياتش را بر آنها مى‏خواند و آنها را تزکيه مى‏کند و به آنان کتاب (قرآن) و حکمت مى‏آموزد هر چند پيش از آن در گمراهى آشکارى بودند!)و آیه 48 سوره عنکبوت « وَمَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ» (تو هرگز پيش از اين کتابى نمى‏خواندى، و با دست خود چيزى نمى‏نوشتى، مبادا کسانى که در صدد (تکذيب و) ابطال سخنان تو هستند، شک و ترديد کنند!) به روشنی بر این نکته تصریح شده است.
با غور در کتب تفسیری مسلمانان و بویژه شیعیان به روشنی دیده میشود که ایشان این آیه را در دفع توهم مشرکان مبنی بر مستقل نبودن قرآن یافتهاند. زیرا اگر پیامبر اسلام پیش از نزول قرآن میتوانست بخواند یا بنویسد، آنان که در پی تشکیک در وحیانی بودن قرآن هستند؛ این سواد ایشان را دلیل بر ساختگی بودن قرآن و اقتباس آن از کتب پیشین میدانستند. بنابر این در این ایه این توهم دفع شده است و قرآن کتابی مستقل معرفی شده است که به شکلی وحیانی و آسمانی به پیامبر اسلام ص نازل شده است.99
در روایات تاریخی نیز بر این مطلب صحه گزارده شده چنانکه صحیح بخاری نقل نموده که در غزوه احد عباس عموی پیامبر نامهای برایشان فرستاد و پیامبر (ص) ابی بن کعب را احضار فرمودند تا نامه را برایشان بخواند و محتویات آن را برای کسی بازگو نکند. این مطلب نشان میدهد که ایشان توان خواندن نداشته والا دلیلی نداشت تا محتویات نامه محرمانه را به ابی بن کعب نشان دهد.100 در کتب دیگر تاریخی مانند تاریخ طبری نیز شواهدی بر این موضوع ذکر شده است.101
ویل دورانت فرانسوی نیز در این مورد نوشته است: « در ظاهر به نظر می‌رسد که هیچ کسی در مکه به این نمی‌اندیشید که به حضرت محمد نوشتن و خواندن بیاموزد. در آن زمان، هنر نگارش و خواندن‌، به نظر عرب‌ها اهمیتی نداشت، از این‌رو در قبیله قریش بیش از هفده نفر خواندن و نوشتن را نمی‌دانستند. معلوم نیست شخص حضرت چیزی نوشته باشد. او پس از نبوت، نويسنده ویژه داشت. با این وجود، معروف‌ترين و مشهورترین کتاب عربی بر زبان او جاری شد و نکات ظریف امور گوناگون را بهتر از مردم آموزش ديده، می‌دانست»102
توماس کارلایل  مورخ و فیلسوف و خاور‌شناس انگلیسی نیز می‌نویسد: «…او بزرگ مردی است که خداوند به او علم و حکمت آموخته، پس بر ما واجب است که به او گوش فرا دهیم».103
آرمسترانگ خاورشناس آمریکایی می‌نویسد:
«قرآن محمد را امی یعنی بی‌سواد می‌خواند، ولی هدف قرآن از تکیه بر امی بودن پیامبر، القا وحی بودن پیام الهی است. بعضی از محققان غربی بر این باورند که محمد(ص) چون تاجر بوده، حتماً خواندن و نوشتن را می‌دانسته است و هدف از امی بودن نامیدن او، نه بی‌سواد بودن خود است، بلکه او را پیامبر افرادی معرفی می‌نماید که دارای کتاب نیستند. بدین ترتیب لغت امی به معنای «غیر‌یهودی» ترجمه می‌شود…در حالی که هیچ سند تاریخی دقیقی از این که محمد می‌توانسته بنویسد و بخواند وجود ندارد»104
گوستاو لوبون فرانسوی نیز می‌نویسد:
«با این که محمد امی بود در اولین آیات که بر وی نازل شده، صحبت از قلم و علم، یعنی نوشتن و نویساندن و فراگرفتن و تعلیم دادن است. در هیچ یک از ادیان بزرگ این اندازه برای معرفت قايل به اهمیت نشده‌اند و هیچ دینی را نمی‌توان یافت که در مبدأ آن‌، علم و معرفت این قدر ارزش و اهمیت داشته باشد. اگر محمد یک دانشمند بود، نزول این آیات در غار حرا تولید حیرت نمی‌کرد؛ چون دانشمند قدر علم را می‌داند، ولی او سواد نداشت و نزد هیچ آموزگاری درس نخوانده بود. من به مسلمانان تهنیت می‌گویم که در مبدأ دین آنان، کسب معرفت، این قدر با اهمیت تلقی شده است».105
در نتیجه با توجه به استدلالهای درون متن قرآن، شواهد تاریخی، بیان مفسرین مسلمان و نقل قولهای مستشرقین و مورخین غربی میتوان چنین استنباط نمود که قرآن بدون تاثیر از هرکتابی و بویژه کتاب مقدس نازل شده است. با این حال هدف از این نوشته صرفا بررسی این وجه از ارتباط میان قرآن و کتاب مقدس نبوده است. در کنار توجه به این بعد، میتوان انواع دیگر ارتباط میان قرآن و کتاب مقدس که در ابتدای این فصل مطرح شد را پذیرفت. یعنی میتوان پذیرفت که میان صنعت چاپ و ترجمه و استنساخ و نیز برخی از مفاهیم موجود در دو کتاب ارتباطاتی وجود دارد. در این نوشته نیز درصدد اثبات یکی از این روابط میان دو کتاب هستیم، یعنی ارجاعات قرآن به کتاب مقدس. برای بررسی تفصیلی این مساله در ادامه و در فصلی مجزا به ارجاعات قرآن به کتاب مقدس خواهیم پرداخت.
جمع بندی و نتیجه گیری
در این فصل به اختصار وابستگی یا عدم وابستگی قرآن به کتاب مقدس بررسی گشته و روشن شد که قرآن به لحاظ وحیانی بودن و نزولش هرگز وابستگی به کتاب مقدس ندارد. اما در مورد سایر انواع روابط که پیشتر ذکرش رفت میتوان میان قرآن و کتاب مقدس فیالجمله رابطه را مفروض گرفت چه آنکه هدف این تحقیق نیز اثبات یکی از این روابط است که ارجاعات قرآنی به کتاب مقدس است که در فصل بعدی از آن بحث خواهد شد.

فصل سوم :
نظر قرآن درباره عهدین

پیش از این راجع به چگونگی ارتباط میان قرآن و کتاب مقدس سخن راندیم و انواع ارتباطات، در ارتباط با آن‌ها را برشمردیم. بیان شد که از میان انواع ارتباطات متصور میان این دو کتاب آنچه از اهمیت بیشتری برخوردار است، تاثیر و تاثر دو کتاب از یکدیگر است که با توجه به سبقت زمانی عهدین بر قرآن، این تاثیر و تاثر از سوی عهدین بر قرآن بررسی شد. پس از بررسی اجمالی روشن شد که قرآن هرگز تحت تاثیر عهدین نبوده است به این معنا که اصالت و وحیانی بودن آن زیر سوال رود، اما آن معنایی که در این نوشتار مدنظر است و درصدد اثبات ارجاع قرآن به عهدین است، به این معنا قرآن دارای رابطهای قوی با عهدین می‌باشد. اثبات این مساله که قرآن دارای ارتباط قوی و موثر با عهدین است و در موارد فراوانی به آندو استناد کرده است در

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی عبدالفتاح، اختلاف قرائات، دانشگاه اسلامی، اعجاز قرآن Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی کتاب مقدس، قرآن کریم، سوره بقره، پیامبران الهی