پایان نامه با واژه های کلیدی پیشرفت در یادگیری، پردازش اطلاعات، بهبود کیفیت، آموزش مهارت

دانلود پایان نامه ارشد

این است که بازخورد نوار ویدئویی توجه ترسیمی فراگیر را به بازخورد پس از اجرای الگوی حرکت جلب میکند، بهطوریکه، برای شناسایی خطاها و اصلاح عملکردهای بعدی از آن استفاده میکنند. مزیت دیگر بازخورد نوار ویدئویی در ارتباط با توان آن برای تقویت و بالا بردن انگیزش بازخورد نوار ویدئویی وجود دارد، به طوریکه پژوهش‌ها تاکنون، اغلب بر روی اثرات اطلاعاتی و آگاهی آن متمرکز شدهاند.
2-2-6-2-1-2. الگودهی
یادگیری از طریق مشاهده یا الگودهی، یک شیوه رایج در آموزش مهارتهای حرکتی میباشد. همچنین، محققین علاقهمند به درک اصول زیربنایی پیچیده یادگیری مشاهدهای میباشند و در بسیاری از مطالعات آزمایشی سودمندی این شیوه تمرینی به اثبات رسیده است. به طور کلی، اگرچه تمرین مشاهدهای به اندازه تمرین بدنی سودمند نمیباشد. با این حال، یک شیوه تمرینی مناسب برای پیشرفت در یادگیری مهارتهای حرکتی میباشد. به نظر میرسد که تمرین مشاهدهای مختص به مهارتهای نسبتاً پیچیدة حرکتی باشد. ولف و شی (2002) اظهار کردهاند که ممکن است اساساً این روش بیشتر برای مشاهده و احتمالاً در تمرین اولیه یک مهارت پیچیده، هنگامی که اغلب منابع شناختی اجراکننده برای اجرای تکلیف جدید مورد نیاز میباشد، امکان این درگیر شدن وجود نداشته باشد. به این خاطر مشاهدهگر ممکن است قادر به استنباط و استخراج اطلاعات در ارتباط با هماهنگی الگوهای مناسب نیازمندیهای تکلیف ماهرانه و یا ارزیابی راهبردهای مؤثر یا غیرمؤثر باشد که انجام آنها هنگام تلاش برای یک تکلیف جدید اگر غیرممکن نباشد مشکل خواهد بود. اساساً سودمندتر و مؤثرتر از تمرین بدنی یا مشاهدهای به تنهایی خواهد بود تأکید بر یادگیری مشاهدهای روند خوبی در زمینههای آموزشی میباشد.ظاهراً اهمیتی ندارد که الگو مربی یا همبازی باشد. الگو هر کسی که باشد باید ویژگیهای مهم مهارت را نشان دهد. بدیهی است که نمایش و الگوسازی در زمانی که فراگیرنده به آن توجه بسیار نمیکند یا شرایط محیطی شناسایی اطلاعات مربوط را دشوار میسازد کاملا مفید نخواهد بود. اگر فراگیرنده نتواند حرکتی را که نمایش داده میشود ببیند، یا مثلاً آن را از پشت ببیند، یادگیری مشاهدهای کامل نخواهد بود. میتوان الگوسازی را همراه با آموزش به کار برد، همان گونه که حرکت انجام میشود، معلم به نکات مهم آن اشاره میکند. تاکید بر حرکت دستها یا هماهنگی دستها با پاها ممکن است در مرحلة ویژهای از عمل مؤثر باشد. الگو و نمایش، مانند آموزش ممکن است اطلاعات بیش از حدی را برای فراگیرنده فراهم کند، بنابراین عاقلانه است که از روش نشانه گذاری کلامی استفاده شود که در آن مربی توجه فراگیرنده را به نکات کلیدی مهارت جلب میکند (اشمیت و لی، 2011).
2-2-6-2-1-3. آگاهی از اجرای کلامی
یکی از دلایلی که آموزشدهندگان مهارت، KP را بیش از KR کلامی ارائه میکنند، این است که، KP برای مهار شدن جنبههای حرکتی اجرا، اطلاعات بیشتری به افراد میدهد. از آنجا که KP براساس نتیجه استوار شده است، به نظر میرسد که در مقایسه با KR، اثر ناچیزی بر کسب مهارت داشته باشد. یکی از مشکلات استفاده از KP کلامی، مشخص کردن محتوای مناسب چیزی است که باید به فرد گفته شود. این مشکل به این دلیل ظاهر میشود که مهارتها نوعاً پیچیده هستند و معمولاً به جنبههای مشخصی از اجرای مهارتی مربوط است. بنابراین چالش معلمان و درمانگران این است که جنبههای مناسبی از اجرا را گزینش کنند تا KP را بر آن استوار سازند. اولین کار معلم یا درمانگر برای حل مشکل این است که مهارت مورد نظر را تحلیل کند. یعنی مؤلفههای گوناگون آن را شناسایی کند. سپس باید بخشهای مختلف مهارت را اولویتبندی کند، به این صورت که برای اجرای صحیح مهارت، کدام بخش اهمیت بیشتری دارد (اشمیت و لی، 2011).
عبارت KP کلامی دوگونه است: توصیفی و تجویزی. در KP توصیفی، خطایی را توصیف میکند که اجراکننده مرتکب شده است، اما درKP تجویزی، نه تنها خطای کشف شده را توصیف میکند، بلکه به فرد گفته میشود که برای اصلاح آن چه باید کند. برای مثال، اگر شما به شاگرد خود بگویید:”پای راستت را خیلی زود حرکت دادی!” فقط مشکل را توصیف کردهاید، اما اگر بگویید:”باید پای راستتان را همراه با حرکت دادن بازویتان حرکت دهید!” علاوه بر توصیف مشکل، درباره آن چه فرد برای اصلاح مهارت به آن نیاز دارد، اطلاعات لازم را تجویز کردهاید. به نظر میرسد که KPتوصیفی برای شاگردان پیشرفته و KP تجویزی برای افراد مبتدی مناسب است (اشمیت و لی، 2011).
2-2-6-2-1-4. نشانه گذاری کلامی
یکی از مشکلات آموزشهای کلامی، داشتن اطلاعات خیلی کم یا خیلی زیاد است و در نهایت ممکن است آنچه را که برای اجرای مهارت مورد نیاز شاگرد است، در اختیارش نگذارد. برای غلبه بر این مشکل، لاندین53 پشنهاد کرد که مربیان از نشانههای کلامی استفاده کنند. نشانههای کلامی، عبارات خلاصه و کوتاهی است که:‌‌ 1) توجه شاگردان را به اطلاعات تنظیمی مربوط جلب میکنند، یا‌‌ 2) دربارة عناصر کلیدی اجرای حرکت، رهنمود میدهد، برای مثال، نشانه”به توپ نگاه کن!” توجه بینایی را جهت میدهد، در حالی که”زانوهایت را خم کن!” به یک مؤلفة اساسی حرکت رهنمود میدهد. پژوهشها نشان داده است که این عبارات کوتاه و ساده، به عنوان دستورالعملهای کلامی در آسانسازی یادگیری مهارت جدید و اجرای مهارت از پیشآموخته شده بسیار مؤثر است. در واقع نشانه گذاری کلامی (توجهی)، برای هدایت توجه فراگیران به سوی اطلاعات اساسی موجود در هنگام بازخورد به منظور تصحیح هرگونه اعمال ناقص در کوشش‌های بعدی مورد استفاده قرار میگیرد. در زمینههای تجربی و آزمایشگاهی، محققین اهمیت اطلاعات کلامی افزوده برای تمرکز توجه و افزایش احتمال پردازش اطلاعات اساسی مربوط به اجرای مهارت را نشان داده و ثابت کرده اند. لاندین (1994) اظهار کرده است که کاربرد نشانهگذاری کلامی در آینده، زمانی که به سوی کیفیت حرکت در مقایسة با نتیجه حرکت هدایت شود، ارزش بیشتری خواهد یافت و این که بهبود کیفیت اجرا منجر به نتیجة بهتری خواهد شد. یک روش این است که نشانههای کلامی را هنگام نمایش مهارت ارائه دهند تا اطلاعات بینایی را تکمیل کنند. اگر از نشانههای کلامی به این طریق استفاده شود، به جهتدهی توجه کمک کرده و مرور مهارت را آسان میکند. نکته مهم این که ممکن است نشانههای کلامی توجه را از الگوی زمانبندی نسبی مهارت بازدارد و در واقع یادگیری مهارت را تضعیف کند. روش دیگر این است که برای کمک به تمرکز بر بخشهای مهم مهارت، نشانههای کلامی ارائه کنیم. اجراکنندگان مهارت نیز، در هنگام اجرا میتوانند به منظور توجه کردن به جنبههای کلیدی مهارت، از نشانههای کلامی استفاده کنند. نکته کلیدی در اثربخشی نشانه کلامی این است که با ادامه تمرین، بین نشانهها و حرکات مربوط به آنها نوعی پیوند به وجود میآید و سود آن این است که شاگرد نیازی ندارد توجه زیادی را به دستورالعملهای متعدد کلامی اختصاص دهد و به جای آن، میتواند به مؤلفههای حرکتی و شناختی مهارت توجه کند (اشمیت و لی، 2011).
2-2-7. فراوانی ارائه بازخورد افزوده
ثورندايك54 در قانون اثر خود بيان كرده است كه بازخورد، پيوندهاي بين محرك و پاسخ را تقويت ميكند و از اين طريق موجب يادگيري ميشود. عواملي كه تواتر بازخورد را افزايش ميدهند اين پيوندها را تقويت ميكنند و در نتيجه، يادگيري افزايش مييابد. اين نظريه به اين عقيده عمومي منجر شد كه تواتر بازخورد بايد تا حد ممكن زياد باشد. اما تحقيقات بعد نشان داد كه تعميمدهي اين اصول به دلايلي صحيح نيست. در ذيل انواعي از تواتر بازخورد ارائه مي شود:
2-2-8. تواتر مطلق و تواتر نسبي بازخورد
به تعداد بازخوردهايي كه در طول يك رشته از كوششهاي تمريني به فراگيرنده داده ميشود، تواتر مطلق55 ميگويند و به درصد كوششهايي كه بازخورد دريافت كردهاند، تواتر نسبي56 ميگويند كه از تقسيم بازخوردهاي داده شده بر تعداد كوششها به دست ميآيد (اشمیت و لی، 2011). تحقيقات نشان دادهاند كه تواتر نسبي بهينه براي يادگيري، 100 % نيست و ارائه بازخورد 100 % موجب وابستگي ميشود (مگیل، 2011).
2-2-8-1. فرضیه هدایت:
فراوانی کمتر بازخورد، فراگیرنده را به استفاده از فرایندهای مفید یادگیری تشویق میکند، به گونهای که درکوشش‌های بدون بازخورد، به طور فعال در فعالیتهای حل مساله مشارکت میکند و چون به در دسترس بودن بازخورد افزوده وابسته نیست، حتی در غیاب آن، اجرای خوبی به نمایش میگذارد. روشهای تجربی گوناگون مانند بازخورد دامنهای، بازخورد خلاصه، بازخورد به کوشش‌های موفق، بازخورد خودکنترل، بازخورد میانگین و بازخورد هنجاری برای بررسی پیشبینی فرضیه هدایت قابل استفاده است‌‌ (پاشلر و همکاران، 2005).
2-2-9. روش بازخورد حذفی
بازخورد حذفی57، يكي از راههاي كاهش فرآيندهاي وابستگيآور بازخورد است. در اين روش، فراواني بازخورد در ابتداي يادگيري زياد است تا حركت به سوي الگوي هدف هدايت شود. سپس با تكامل مهارت براي جلوگيري از ايجاد وابستگي، تواتر نسبي آن كاهش مييابد. هدف مطلوب اين است كه فراگيرنده، توانايي انجام حركت مستقل را بدون اتكاء به بازخورد به دست بياورد‌‌ (اشمیت و لی، 2011).
2-2-10. روش بازخورد دامنهاي
روش دیگر برای جلوگیری از تأثیرات وابستگیآور بازخورد متداول، استفاده از شیوه بازخورد دامنهای است‌‌ (شرور58، 1988). ارائه بازخورد دامنهاي59 بر مبناي اجراي افراد است. در اين روش تواتر بازخورد افزوده به طور طبيعي كاهش مييابد، يعني دامنه هر بازخورد به اجراي فرد بستگي دارد و فرآيند حذف درباره هر فرد اختصاصي خواهد بود. در ارائه بازخورد دامنهاي، فراگيرنده براي حركاتي كه در داخل دامنه انجام ميدهد تقويت مثبت ميشود و ميداند كه حركتش نسبتاً خوب بوده و آن را تكرار ميكند (اشمیت و لی، 2011).
مربی براساس دامنه از پیش تعیین شده صحت به بازیکن گلف بازخورد میدهد. این دامنه ممکن است یک فاصله 20 سانتیمتری از موقعیت قابل قبول سر باتون گلف در انتهای تاب دادن آن باشد. اگر حرکت در دامنه صحیح انجام گرفت‌‌ (کرو و مدورس60، 1978). این روش چندی مزیت دارد. اول اینکه در این روش بازخورد حذفی به عنوان یک پیامد جانبی داده میشود. معمولاً در ابتدای یادگیری، حرکت بیشتر در خارج از دامنه داده میشود، این امر باعث میشود که مربی به تواتر بازخورد بدهد؛ با افزایش مهارت، حرکت بیشتر در داخل دامنه انجام میپذیرد و به همین نسبت از بازخورد چشم پوشی میشود، این روند به بازخورد حذفی شباهت دارد. دوم، فراگیرنده برای حرکاتی که در داخل دامنه انجام میدهد تقویت مثبت میشود پاداش دریافت میدارد؛ حتی اگر بازخوردی هم نگیرد، میداند که حرکتش نسبتاً خوب بوده است وآن را تکرار میکند. نهایتاً، صرف نظر کردن از بازخورد در کوشش‌های صحیح، حرکت یکنواخت را تسهیل میکند، بنابراین فراگیرنده در هر کوشش به تغییر دادن حرکت ترغیب نمیشود. حذف اصلاح کوشش به کوشش اجرا را استوار میکند و حافظه پایدار مؤثرتری را به وجود میآورد(اشمیت و لی، 2011).
2-2-11. روش بازخورد خودکنترل
با استفاده از اين روش که به بازخورد خودکنترل معروف است، شاگرد در تعيين ويژگيهاي تمرين، ميتواند به طور فعالتري مشاركت داشته باشد. اين روش، به علت درگيري بيشتر شاگرد در فرآيندهاي يادگيري حائز اهميت است و گفته شده افرادي كه به درخواست خود بازخورد دريافت ميكنند بهتر از افرادي عمل ميكنند كه به ميل مربي بازخورد دريافت ميكنند‌‌ (مگیل، 2011).
2-2-12. روش بازخورد خلاصه
با استفاده از بازخورد خلاصه61، در چند كوشش متوالي بازخورد داده نميشود و بازخورد مربوط به اين كوششها پس از آن به روشهاي گوناگوني براي فرد خلاصه ميشود. نتايج تحقيقات نشان ميدهد كه در مرحله اكتساب، بازخورد خلاصه نسبت به بازخورد 100درصد باعث اجراي ضعيفتري ميشود، اما آن گونه كه ‌‌آزمون يادداري نشان ميدهد به يادگيري بهتري ميانجامد. با پيچيدهتر شدن تكليف، فراگيرنده براي انجام حركت مناسب، به راهنمايي بازخوردي بيشتري نياز دارد و بايد كوششهاي كمتري خلاصه شوند (اشمیت و لی، 2011).
در چند کوشش متوالی بازخورد

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی یادگیری حرکتی، نقش اطلاعاتی، الگوی حرکتی، آموزش مهارت Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی بازخورد هنجاری مثبت، ورزشکاران، یادگیری حرکتی، انگیزش درونی