پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، وضعیت مالی، صاحبان سهام، حقوق صاحبان سهام

دانلود پایان نامه ارشد

مالیات)

سایراجزای سود جامع(خالص از مالیات)

راهنمای طبقهبندی
برای تهیهی صورتهای مالی با استفاده از طرح طبقهبندی مندرج در جدول 2.5، واحد تجاری باید ابتدا داراییها و بدهیهای خود را به سرفصلها و گروههای مختلف در صورت وضعیت مالی تقسیم کند؛ این طبقهبندی، نحوهی طبقهبندی در صورت سود (زیان) جامع و صورت جریانهای نقدی را مشخص خواهد کرد87. طبقهبندی باید با استفادهی داراییها و بدهیها در واحـد تجاری و دید واحـد تجاری نسبت به فعالیتهای خود هماهنگ باشد. واحدهای تجاری با بیش از یک بخش قابل گزارش باید اقلام را براساس چگونگی استفاده از آنها در بخشهای قابل گـزارش واحد تجـاری، طبقهبندی کنند. این روش به مدیریت اجازه میدهد تا ابعاد منحصر به فرد فعالیت (های) خود را به گونهای منسجم به استفادهکنندگان صورتهای مالی منتقل کند. تصمیمهای مربوط به طبقهبندی توسط مدیریت گرفته میشود و مدیریت باید دلایل مربوط به نحـوه طبقهبنـدی خود را در یادداشتهای توضیحی صورتهای مالی به عنوان بخشی از یادداشتهای رویههای حسابداری ارائه کند (رویکرد مدیریتی). دو هیئت از یک رویکرد مدیریتی88 به جای یک رویکرد دستوری حمایت میکنند. زیرا هر دو هیئت اعتقاد دارند صورتهای مالی که براساس رویکرد مدیریتی ارائه میشوند، نشاندهندهی نگرش مدیرت به واحد تجاری و منابع آن و چگونگی اعمال مدیریت بر واحد تجاری و منابع آن است.
همچنین لازم به ذکر است که واحد تجاری زمانی میتواند سرفصلها و گروههای دیگری را درون یک سرفصل با ترتیبی متفاوت ارائه کند که این نوع ارائه در هر یک از صورتهای مالی رعایت شود. هر سرفصل و گروهی که درون یک سرفصل دیگر قرار دارد، جمع فرعی خواهد داشت. صورت تغییرات حقوق صاحبان سهام در جدول 2.5 گنجانده نشده است زیرا این صـورت مالی، سـرفصلها و گروههایی را که در سایر صورتهای مالی استفاده شده است، ندارد.
اظهارنظرها
در پاسخ به پیشنویس اولیهی نحوهی ارائهی صورتهای مالی، تهیهکنندگان صورتهای مالی از رویکرد مدیریتی برای طبقهبندی صورتهای مالی حمایت کردند، اما استفادهکنندگان صورتهای مالی و تحلیلگران در مورد ماهیت ذهنی رویکرد مدیریتی ابراز نگرانی کردند.
این دو گروه اذعان کردند:
“علیرغم آنکه نحوهی طبقهبندی منابع در بخشها و گروههای مختلف تا حدودی در پیشنویس اولیهی نحوهی ارائهی صورتهای مالی مشخص شده و الزاماًتی برای آن تدوین شده است، اما عدم وجود تعریف روشنی از فعالیتهای واحد تجاری و درنتیجه طبقهبندیهای گوناگون در واحدهای تجاری مشابه منجر به کاهش قابلیت مقایسهی صورتهای مالی میشود.”
به هر حال، انتظار میرود روش نوین ارائهی صورتهای مالی ضمن افزایش قابلیت فهم صورتهای مالی، برای ارزیابی مدیریت، که مسئولیت استفاده کارآ و اثربخش از منابع واحد تجاری را دارد، مفید باشد (KPMG، 2010). در پایان میتوان گفت، هر چند به نظر میرسـد استفاده از رویکـرد مدیریتی برای طبقهبندی صورتهای مالی منجر به تضعیف روش جدید شده است، اما نباید فراموش کرد که براسـاس همین روش قابلیت فهـم صورتهای مالی افزایـشیافته و استفادهکنندگان و تحلیلگران صورتهای مالی بهتر میتوانند عملکرد مدیریت را ارزیابی کنند.

2.7.5 تعریف بخشها و گروهها
1. بخش تجاری: این بخش شامل داراییها و بدهیهایی میشود که جزیی از عملیات در حال تداوم واحد تجاری هستند و در جهت ایجاد ارزش مورد استفاده قرار میگیرند. بخش تجاری شامل دو گروه فعالیتهای عملیاتی و فعالیتهای سرمایهگذاری میباشد. تقسیم این دو گروه برمبنای ارتباط فعالیتها با اهداف اصلی و غیراصلی واحد تجاری صورت میگیرد.
گروه عملیاتی:
این گروه شامل:
داراییهایی که در فعالیتهای اصلی و روزانه واحد تجاری مورد استفاده قرار میگیرند و کلیهی تغییرات در آن داراییها؛ و
بدهیهایی که درنتیجهی فعالیتهای اصلی و روزانه واحد تجاری ایجاد شده و کلیهی تغییرات در آن بدهیها میباشد.
در واقع این گروه شامل داراییها و بدهیهایی میشود که مربوط به هدف اصلی تشکیل شرکت هستند اما اگر واحد تجاری نتواند داراییها یا بدهیهایی را به بخش تجاری یا تأمین مالی نسبت دهد، فرض میشود مربوط به گروه عملیاتی است. نمونهای از فعالیتهای عملیاتی و اقلام مربوط به آن که ممکن است در این گروه طبقهبندی شوند عبارتند از:
ارائهی خدمات توسط یک شرکت مشاوره،
تحقیق، تولید و فروش یک دارو توسط یک شرکت داروسازی،
دریافت وجه نقد از مشتریان،
پرداخت وجهنقد بابت مواد خریداری شده،
ماشینآلات و تجهیزات،
دارایی های نامشهود و … (KPMG، 2010).
1.2 گروه سرمایهگذاری:
در این بخش داراییها و بدهیهایی ایجاد میشوند که مستقیماً با هدف واحد تجاری در ارتباط نیستند و واحد تجاری عموماً به قصد کسب سود و بازده اقدام به تحصیل آنها میکند. هرگونه تغییر در این داراییهـا و بدهیهـا باید در بخـش متناظـر آن در صورت سـود (زیـان) جامع و گروه سرمایهگذاری در صورت جریان وجهنقد ارائه شود. نمونهای از فعالیتهای سرمایهگذاری و اقلام مربوط به آن که ممکن است در این گروه طبقهبندی شوند، عبارتند از:
خرید و فروش سرمایهگذاری، مگر اینکه این معاملات بخشی از فعالیتهای اصلی در یک واحد تجاری باشد، مانند مؤسسات مالی و سرمایهگذاری،
دریافت سود نقدی،
دریافت و پرداخت بهره،
خرید و فروش داراییهای غیرمالی مانند سرمایهگذاری در املاک و مستغلات،
سرمایهگذاری در اوراق بهادار با درآمد ثابت و اوراق سهام و … (KPMG، 2010).

2. بخش تأمین مالی: سرمایه قسمتی از تأمین مالی کلی واحد تجاری است و ابزارهای سرمایه به سرعت با شـکلهای مختلف ابزارهای بدهی قابل معاوضـه هستند. به علاوه استفادهکنندگان از صـورتهای مالی علاقهمند به کل سـرمایه یا تأمین مالی واحـد تجاری هستند. بنابراین، این بخـش، شامل کلیـهی اقلامی میشود که مربوط به فعالیتهای تأمین مالی واحد تجـاری است و اطلاعاتی در مورد ساختـار سرمایه و روشهای تأمین مالی گوناگونی که واحـد تجاری از آن استفاده میکنـد، در اختیار استفادهکنندگان قـرار میدهد.
واحد تجاری باید در این بخش، اطلاعات را بسته به منبع تأمین مالی گزارش کند. به خصوص اطلاعات در مـورد منابع غيرمالکانهی تأمین مالی را از اطلاعات منابع مالکانهی تأمین مالی جـدا سازد. تفکیک بخشهای تأمین مالی مالکان از غیر مالکان در صورت وضعیت مالی به استفادهکنندگان کمک میکند تا داراییهای خالصی را که واحد تجاری از سوی مالکان خود به کار گرفته درک کنند. به صورت مشابه، تفکیک بخش تأمین مالی مالکان از غیر مالکان در صورت گردش وجهنقد به استفادهکنندگان کمک میکند تا جریانهای نقدی که به وسیلهی معامله با غیر مالکان ایجاد میشود را ارزیابی کنند. از سوی دیگر بخش تأمین مالی مالکان در صورت وضعیت مالی و گردش وجهنقد با صورت تغییرات در سرمایه هماهنگ خواهند بود.
بخش تأمین مالی شامل دو گروه تأمین مالی “مالکان” و “غیر مالکان” است.
2.1 گروه تأمین مالی غیر مالکان (گروه بدهی)
کلیهی استقراضهای یک واحد تجاری با هدف تحصیل یا بازپرداخت سرمایه در این گروه قرار میگیرد. باوجود آنکه تعهدات، منبع تأمین مالی واحدهای تجاری هستند، اما نمیتوان همهی آنها را در این گروه قرار داد، چون تعهدات کارکردهای متفاوتی دارند و قرار دادن همهی بدهیها در بخش تأمین مالی منجر به محدود کردن فایدهی اطلاعات میشود. به طور مثال، تعهدات مربوط به تضمین یک محصول به عملیات واحد تجاری ارتباط دارد و به تأمین مالی آن مربوط نیست لذا باید در بخش تجاری صورتهای مالی جای گیرد نه تأمین مالی آن.
اوراق قرضه، وامها، اوراق رهنی، استقراضهای کوتاهمدت و بلندمدت، هزینههای بهرهی وامها و … همگی نمونههایی از اقلامی هستند که در این گروه قرار میگیرند.
گروه تأمین مالی مالکان (گروه حقوق صاحبان سهام)
این بخش نشاندهندهی ادعای مالکان واحد تجاری است و در خصوص اقلام حقوق صاحبان سهام، یک واحد تجاری باید:
کلیهی اقلام حقوق صاحبان سهام را (که در استانداردهای گزارشگری مالی بینالمللی مشخص شده است) در بخش حقوق صاحبان سهام صورت وضعیت مالی ارائه کند.
کلیهی تغییرات در حقوق صاحبان سهام را در صورت تغییرات حقوق صاحبان سهام ارائه کند.
کلیهی جریانهای نقدی مربوط به مبادلات مالکانه را در بخش تأمین مالی صورت جریان وجه نقد ارائه کند (KPMG، 2010).

3. مالیات بر درآمد: این بخش شامل تمام داراییها و تعهدات جاری و معوق مربوط به مالیات بر درآمد است. یک واحد تجاری باید جریانهای نقدی مرتبط با این داراییها و بدهیها را در بخش مالیات بر درآمد صورت جریان وجه نقد ارائه کند (KPMG، 2010).
طبقهبندی مالیات بر درآمد باید براساس منبع ایجاد مالیات باشد و ابتدا باید داراییها و تعهدات مربوط به مالیات بر درآمد به طور جداگانه در صورت وضعیت مالی طبقهبندی شوند و پس از آن به تبع صورت وضعیت مالی، این اقلام در صورت سود (زیان) جامع و صورت جریان وجهنقد به طور جداگانه گزارش شوند (رحمانی و میرزایی، 1388).

4. بخش عملیات متوقف شده: این بخش شامل کلیهی داراییها و بدهیهای مربوط به عملیات متوقف شده است. علت تفکیک این بخش این است که الگوی جریانهای نقدی آینده (مبلغ، زمانبندی و ریسک) عملیات متوقف شده، متفاوت از عملیات در حال تداوم است و چون استفادهکنندگان از اطلاعات بخش در حال تداوم فعالیت واحد تجاری جهت تجزیه و تحلیل مبلغ، زمانبندی و ریسک جریانهای نقدی آتی بهره میگیرند، پس لازم است اطلاعات مربوط به بخش عملیات متوقف شده به صورت جداگانه ارائه شود. همچنین به جهت تفاوتهای یاد شده، بخش عملیات متوقف شده به صورت خالص از مالیات گزارش میشود.

2.7.6 صورتهای مالی
2.7.6.1 صورت وضعیت مالی
همانطورکه در جدول 2.5 نشان داده شده است، طبقهبندی در صورت وضعیت مالی برمبنای فعالیتها یا وظایف اصلی (عملیاتی، سرمایهگذاری و تأمین مالی) انجام خواهد شد، نه بر مبنای داراییها، بدهیها و حقوق صاحبان سهام که امروزه متداول است. بنابراین، همهی داراییها و بدهیها با هم و به صورت یکجا ارائه نخواهند شد. به علاوه، داراییها و بدهیها همچنین براساس ماهیت و/یا مبنای اندازهگیری در گروههای فرعی صورتهای مالی و یا در یادداشتهای توضیحی همراه، تفکیک خواهد شد (KPMG، 2010).
ارائهی داراییها و بدهیها در بخشهای تجاری و تأمین مالی به وضوح خالص داراییهایی را که مدیریت در فعالیتهای تجاری و تأمین مالی استفاده میکند، بیان خواهد کرد. انتظار میرود این تغییر در نحوهی ارائه به همراه جداسازی فعالیتهای تجاری و تأمین مالی در صورت سود (زیان) جامع و صورت جریانهای نقدی، محاسبهی بعضی از نسبتهای مالی کلیدی برای فعالیتهای تجاری یا تأمین مالی یک واحد تجاری را برای استفادهکنندگان آسانتر کند.
داراییها و بدهیها در هر گروه به دو دستهی کوتاهمدت و بلندمدت تفکیک خواهند شد مگر اینکه واحد تجاری معتقد باشد ارائهی داراییها و بدهیها به ترتیب اطلاعات نقدشوندگی، اطلاعات مربوطتری را فراهم میکند. جمعهای اصلی برای داراییها و بدهیها و جمعهای فرعی برای داراییها و بدهیهای کوتاهمدت و بلندمدت در صورت وضعیت مالی یا در یادداشتهای توضیحی صورتهای مالی ارائه خواهد شد (Discussion Paper، 2008).
2.7.6.2 صورت سود (زیان) جامع
همانگونه که در جدول 2.5 هم میتوان مشاهده کرد، در صورت سود (زیان) جامع هم از همان سرفصلها و گروههای یکسانی استفاده خواهد شد که در سایر صورتهای مالی استفاده میشود. در صورت سود (زیان) جامع، جمعهای فرعی بیشتری در مقایسه با آنچه هم اکنون در این صورتها ارائه میشود، ارائه خواهد شد. اینگونه طبقهبندیهای فرعی مقایسهی نتایج در میان صورتهای مالی را تسهیل خواهد کرد. برای مثال، استفادهکنندگان قادر خواهند بود تا ارزیابی کنند چگونه تغییر در داراییها و بدهیهای عملیاتی، سود و جریانهای نقد عملیاتی را به وجود میآورد.
جنبهی مهم دیگر شکل ارائهی پیشنهادی دو هیئت این است که یک واحد تجاری باید زمانی به تفکیک اقـلام اصلی اقدام کند که این کار باعث افزایش در سودمندی اطلاعات

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، استانداردهای حسابداری، مالیات بر درآمد، وضعیت مالی Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی ریسک سیستماتیک، معیارهای ریسک، ضریب واکنش سود، بازده مورد انتظار