پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، استانداردهای حسابداری، مالیات بر درآمد، وضعیت مالی

دانلود پایان نامه ارشد

به ارائه و نمایش اطلاعات در صورتهای مالی، شامل تجمیع و تفرید اطلاعات در هر یک از صورتهای مالی اساسی، مشخص کردن جمعهای اصلی و فرعی و بازنگری در استفاده از روش مستقیم یا غیر مستقیم ارائهی جریانهای نقد عملیاتی مطرح میشود.
در مرحله سوم ارائه و نمایش اطلاعات مالی میاندورهای طبق اصول پذیرفته شده حسابداری آمریکا مطرح میشود. همچنین ممکن است هیئت استانداردهای حسابداری بینالمللی در الزاماًت استاندارد حسابداری بینالمللی 34، گزارشگری مالی میاندورهای، تجدیدنظر کند.
در دسامبر 2005 دو هیئت بررسیهای خود را برای مرحلهی اول تمام کردند. در مارس 2006، هیئت استانداردهای حسابداری بینالمللی براساس نتایج بدست آمده در مرحلهی اول، یک متن پیشنهادی از اصلاحات پیشنهادی در زمینهی استاندارد حسابداری بینالمللی شماره 1، نحوه ارائهی صورتهای مالی، منتشـر کرد. پس از در نظـر گرفتن پاسخهایی که به متـن پیشنهادی هیئـت استانداردهای حسابـداری بینالمللی داده شد، این هیئت متن تجدیدنظر شدهای از استاندارد حسابداری بینالمللی شماره يك را در سپتامبر 2007 منتشر کرد. تجدیدنظـر در استاندارد حسـابداری بینالمللی شماره يك، ارائهی تغییرات در حقوق صاحبان سرمایه و ارائهی سود جامع را تحت تأثیر قرار داد و استاندارد حسابداری بینالمللی شماره يك را به استاندارد حسابداری مالی 130 هیئت استانداردهای حسابداری مالی آمریکا با عنوان “گزارشگری سود جامع” نزدیک کرد. تا سال 2010 هیئت استانداردهای حسابداری مالی اصلاحاتی در طبقه بندی صورتهای مالی انجام داد و در 27 می 2010 پیشنویس “ارائهی سایر اجزای سود جامع” را منتشر کرد. با وجود اینکه پیشنویس ارائهی سایر اجزای سود جامع، ارائهی این اقلام را در یک صورت عملکرد واحد پیشنهاد داده بود، اما در نهایت به دلیل مخالفتهای بسیاری که با این پیشنویس شد، هیئت در 16 ژوئن 2011 استفاده از هر دو روش ارائه یک صورت عملکرد واحد و یا دو صورت عملکرد مالی جداگانه را مجاز دانست و همچنین مقرر کرد که شرکتها باید سایر اجزای سود جامع را با طبقهبندیها و جمعهای اصلی و فرعی مناسب در صورت سود (زیان) جامع ارائه کنند (رحمانی و میرزایی، 1388؛ فرقاندوست و علی نصر، 1388؛ IASB، 2011).

2.7.2 اهداف اساسی روش نوین ارائهی صورتهای مالی
IASB/FASB سه هدف برای ارائهی صورتهای مالی ترسیم کردهاند که این اهداف، بر مبنای اهداف گزارشگری مالی و دادههایی است که دو هیئت از استفادهکنندگان صورتهای مالی و از اعضا گروههای مشورتی خود دریافت کردهاند. اهداف پیشنهادی بیان میکنند، اطلاعات باید به گونهای در صورتهای مالی ارائه شود که:
تصویر مالی منسجم و یکپارچهای از فعالیتهای یک واحد تجاری ترسیم کند.
اطلاعات را تفکیک کند تا اطلاعات در پیشبینی جریانهای نقدی آینده یک واحد تجاری مفید باشد.
به استفادهکنندگان کمک کنند تا نقدشوندگی و انعطافپذیری مالی یک واحد تجاری را ارزیابی کنند. اطلاعات مربوط به نقدشوندگی واحد تجاری به استفادهکنندگان کمک میکند تا توانایی واحد تجاری را در زمینهی پرداخت تعهدات مالی آن را در هنگام سررسید ارزیابی کنند. اطلاعات مربوط به انعطافپذیری مالی به استفادهکنندگان کمک میکنند تا توانایی واحد تجاری در زمینهی سرمایهگذاری در فرصتهای تجاری و همچنین واکنشی را که نسبت به نیازهای غیرضروری نشان میدهند، ارزیابی کنند.
انعطافپذیری مالی مفهومی گستردهتر از نقدشوندگی مالی دارد و فقط به معنای ایفای تعهدات نیست، بلکه کسب بازده سرمایهگذاری و اتخاذ اعمال مؤثر برای تغییر زمان و مقدار جریانات نقدی را نیز شامل میشود، به طوریکه بتواند به نیازها و فرصتهای غیرقابل انتظار پاسخ گوید.

2.7.3 اصول ارائهی صورتهای مالی (منطبق با IAS1)
همانطورکه در قسمت قبل هم به آن اشاره شد، دو اصل اساسی ارائهی صورتهای مالی یکپارچگی84 (انسجام) و تفکیک85 است. هر دو هیئت استانداردهای حسابداری مالی آمریکا و هیئت استانداردهای حسابداری بینالمللی بر این باور بودند که هر دو اصل فوق، در کنار هم و با کمک یکدیگر، منجر به افزایش قابلیت فهم اطلاعات صورتهای مالی واحد تجاری میشوند.

شکل 2.2 اصول اساسی ارائهی صورتهای مالی

2.7.3.1 یکپارچگی
یکپارچگی بدین معناست که رابطه بین اقلام در صورتهای مالی واضح باشد و صورتهای مالی مکمل یکدیگر باشند. اطلاعات در صورتهای مالی باید چنان به یکدیگر پیوند داده شوند که اطلاعات قابل فهمتر باشد و تصویر مالی منسجمی از فعالیتهای آن نمایش میدهد. هدف یکپارچگی با توجه به کمبود هماهنگیهای موجود در شیـوهای است که امـروزه اطلاعات در صورتهای مالی مطرح میشوند. برای مثال، با استفاده از اطلاعات امروزی مقایسهی بین سود عملیاتی با جریانات نقدی عملیاتی مشکل است که در نهایت ارزیابی کیفیت سود نیز مشکل میشود. با ارائهی مجموعهی یکپارچهای از صورتهای مالی یک واحد تجاری باید اطلاعات تفکیک شده را در صورت وضعیت مالی، صورت سود (زیان) جامع و صورت جریان وجه نقد به گونهای ارائه کرد که در سراسر این صورتها با هم منطبق باشند.
با وجود اینکه تطبیق کامل خطوط در کل صورتهای مالی میتواند امکانپذیر نباشد، اما هدف انطباق طبقهبندیها در صورتهای مالی یکپارچه این است که استفادهکننده بتواند تأثیر هر دارایی و بدهی و تغییرات آنها را در جای یکسانی در هر یک از صورتهای مالی پیدا کند. همچنین، بتواند اطلاعات مرتبط را در صورتهای مالی مختلف تشخیص دهد. لازم به ذکر است، انطباق اقلام در صورت سود (زیان) جامع و صورت جریان وجهنقد بسیار مهم هستند، زیرا آنها صورتهای جریانی یا روانه هستند (Discussion Paper، 2008).
پس از انتشار پیشنویس اولیهی نحوهی ارائهی صورتهای مالی، موافقان و مخالفان هر کدام به بیان دیدگاههای خود پرداختند. موافقان شیوهی ارائهی پیشنهادی، که عموماً از میان تحلیلگران صورتهای مالی بودند، بر این باور بودند که یکپارچگی موجود در شیوهی جدید منجر به درک بهتر آنها از ارتباط میان اقلام شده و به طور خاص، سودمندی صورت سود (زیان) و صورت جریان وجهنقد افزایش مییابد. در مقابل، مخالفان، که عموماً تهیهکنندگان صورتهای مالی بودند، معتقد بودند که شکل نوین ارائهی صورتهای مالی، باعث میشود که نتایج مالی شرکتها به همان شیوهی قبلی یا بدتر از شکل رایج آن، نشان داده شود (KPMG، 2010).
علاوهبراین، برخی معتقد بودند که اصل یکپارچگـی، به عنوان یکی از اصـول اصلی ارائـهی صورتهای مالی، ممکن است منجر به عدم اجرای صحیح اصل قابلیت مقایسهای شود که توسط چارچوب نظری تهیه و ارائهی صورتهای مالی، الزامی شده است. استدلال این گروه این بود که نحوه طبقهبندی اقلام تا حد زیادی به فعالیتهای منحصر به فرد واحد تجاری بستگی دارد، لذا فعالیتهای متفـاوت واحدهای تجـاری منجر به شیوههای طبقهبندی گوناگـون و کاهش قابلیت مقایسهی صورتهای مالی میشود (KPMG، 2010).

2.7.3.2 تفکیک
واحد تجاری باید اطلاعات صورتهای مالی را به شیوهای تفکیک کند که در ارزیابی مبلغ، زمان و عدم اطمینان جریانهای نقدی آتی کمک کند. لازم است که اطلاعات مالی به گـروههای همگن از اقلام، با ویژگیهای اقتصادی ضرورتاً متفاوت تفکیک شوند. اگر اقلام از لحاظ اقتصادی متفاوت باشند استفادهکننده در ارزیابی جریانهای نقدی آتی، آنها را به صورت متفاوت به کار میگیرد. اطلاعات اضافی که به وسیلهی تفکیک اطلاعات و نمایش بیشتر اقلام خطی ایجاد میشود به استفادهکنندگان کمک میکند تا نتایج مالی واحد تجاری را درک و جریانهای نقدی آینده را پیشبینی کنند.
در شیوهی ارائهی امروزی، صورتهای مالی، اغلب، اقلامی را جمع میبندند که از نظر ماهیتی متفاوت هستند و به صورت متفاوت نسبت به رویدادهای اقتصادی مشابه واکنش نشان میدهند. تفکیک و جداسازی این اقلام به پیشبینی جریانهای نقدی آینده کمک میکند. به منظور به کار بردن چنین هدفی واحد تجاری باید اقلام خطی اضافی در صورتهای مالی خود بگنجاند تا اجزای وضعیت مالی، عملکرد مالی و جریانهای نقدی آینده را توضیح دهد.
تفکیک به معنی جداسازی منابع، براساس ماهیت اقتصادی آنها و یا فعالیتهایی است که در آن به مصرف میرسند. واحدهای تجاری ممکن است، منابع گوناگون را براساس مبناهای اصلی زیر تفکیک کنند:
کارکرد یا همان فعالیت اصلی واحد تجاری.
ماهیت یا همان ویژگیهای اقتصادی منابع.
مبنای اندازهگیری یا همان روش مورد استفاده برای اندازهگیری یک دارایی یا بدهی.
پس از انتشار پیشنویس اولیهی استاندارد حسابداری بینالمللی شماره 1، استفادهکنندگان از صورتهای مالی ادعا کردند که تفکیک بهتر و بیشتر اقلام براساس شکل پیشنهادی، با ارائهی اطلاعات اضافی، تجزیه و تحلیل آنها را از وضعیت و عملکرد مالی یک واحد تجاری بهبود میدهد. اما، برخی دیگر بر این باور بودند که سطح تفکیک پیشنهاد شده در این پیشنویس با ارائهی اطلاعات بیش از حد، میتواند منجر به سوءتعبیر استفادهکنندگان از دورنمای کلی وضعیت و عملکرد مالی یک واحد تجاری شود و از طرفی به واسطهی تفکیکهای گوناگون در واحدهای تجاری مختلف، از قابلیت مقایسه صورتهای مالی کاسته میشود (KPMG، 2010).

2.7.4 شکل و طبقهبندی
پس از مطرح شدن روش نوین ارائهی صورتهای مالی و تجدیدنظر در IAS1 تغییرات مهمی در نحوهی ارائهی صورتهای مالی اتفاق افتاد. اولین تغییر آن بود که نام صورتهای مالی قبلی تغییر کرد. شکل 2.4 عناوین مجموعهی کاملی از صورتهای مالی را نشان میدهد (بنزکار86، 2009):

تغییر مهم بعدی آن بود که روش جدید منجر به ارائهی کلیهی صورتهای مالی در یک شکل و ساختار مشترک شد. برمبنای این روش، صورتهای مالی میبایست اطلاعات مرتبط را در بخشها، گروهها و زیرگروههای مشابه در هر یک از صورتهای مالی نشان دهند، به گونهای که ارتباط اقلام در سـراسـر صورتهای مالی به راحتی قابل درک باشد (KPMG، 2010).
شکل ارائهی جدید، واحد تجاری را ملزم میکند تا اطلاعات مربوط به فعالیتهایی را که از طریق آنها ارزش میآفریند (فعالیتهای تجـاری) از روشی که وجوه مورد نیاز خود را تأمین میکند (فعالیتهای تأمین مالی)، جدا کند.
واحد تجاری باید اطلاعات مربوط به فعالیتهای تجاری خود را براساس فعالیتهای عملیاتی و سرمایهگذاری تفکیک کند و به طور جداگانه نشان دهد.
واحد تجاری باید اطلاعات مربوط به فعالیتهای تأمین مالی خود را براساس منبع تأمین مالی تقسیمبندی کند و اطلاعات مربوط به تأمین مالی از مالکان و غیرمالکان را جدا کند.
واحد تجاری باید فعالیتهای مربوط به عملیات در حال تداوم خود را از عملیات متوقف شده جدا کند.
واحد تجاری باید اطلاعات مربوط به مالیات بر درآمد مربوط به عملیات در حال تداوم خویش را از همهی اطلاعات دیگر جدا کند. بر همین اساس واحد تجاری همچنین باید:
اطلاعات مربوط به مالیات بر درآمد را در صورت وضعیت مالی و صورت جریان وجهنقد کاملاً تفکیک کند.
اطلاعات مربوط به هزینههای مالیات مربوط به عملیات مستمر را در صورت سود (زیان) جامع تفکیک کند.
اطلاعات مربوط به هزینه و صرفهجـویی مالیاتی بخش متوقف شده و سایر اقلام سود (زیان) جامع باید در صورت سود (زیان) جامع یا در یادداشتهای توضیحی پیوست حسب مورد ارائه شوند (Discussion Paper، 2008).
جدول 2.5 خلاصهای از بخشها و گروههای مختلف صورتهای مالی را نمایش میدهد.
جدول 2.5 بخشها و گروههای مختلف صورتهای مالی منطبق با IAS1
صورت وضعیت مالی
صورت سود (زیان) جامع
صورت جریان وجهنقد
بخش تجاری
بخش تجاری
بخش تجاری
گروه عملیاتی
گروه عملیاتی
گروه عملیاتی
گروه سرمایهگذاری
گروه سرمایهگذاری
گروه سرمایهگذاری
بخش تأمین مالی
بخش تأمین مالی
بخش تأمین مالی
گروه غیرمالکان
گروه غیرمالکان
گروه غیرمالکان
گروه مالکان
گروه مالکان
گروه مالکان
بخش مالیات بر درآمد
بخش مالیات بر درآمد
بخش مالیات بر درآمد
بخش عملیات متوقف شده
(خالص از مالیات)
بخش عملیات متوقف شده
(خالص از مالیات)
بخش عملیات متوقف شده
(خالص از

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، عملکرد مالی، قابلیت مقایسه، استانداردهای حسابداری Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، وضعیت مالی، صاحبان سهام، حقوق صاحبان سهام