پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، ابزارهای مالی، وضعیت مالی، بهای تمام شده

دانلود پایان نامه ارشد

میباشد (استاندارد حسابداری شماره 33 ایران).
بر طبق بند 51 استاندارد حسابداری بینالمللی شمارهی 19 و بند 13 استاندارد حسابداری شماره 33 ایران، هر گاه کارکنان خدماتی را طی دوره به واحد تجاری ارائه کنند، واحد تجاری باید کمک قابل پرداخت در ازای آن خدمات به طرح با کمک معین را به صورت زیر شناسایی کند:
الف) به عنوان بدهی در صورت وضعیت مالی، پس از کسـر مبالغی که قبلاً پرداخت شده است. درصورتیکه مبالغ پرداختی بیش از کمکهای مربوط به خدمات ارائه شده تا پایان دورهی گزارشگری باشد، مازاد باید تا میزانی که مبلغ پیشپرداخت منجر به کاهش پرداختهای آتی یا بازپسگیری مازاد پرداختی شود به عنوان دارایی (پیشپرداخت هزینه) شناسایی گردد، و
ب) به عنوان هزینه در سود خالص، مگر اینکه استاندارد دیگری شمول کمکها در بهای تمام شده یک دارایی را مجاز یا الزامی کرده باشد.
طرح مزایای بازنشستگی با مزایای معین، طرحی است که مزایای بازنشستگی براساس ضوابطی تعیین میشود که معمولاً مبنای آن، حقوق، مزایا و سنوات اعضا است. در این طرحها ریسک اصلی متوجه طرح و یا حامی آن است. لازم به ذکر است که حسابداری طرحهای با مزایای معین پیچیده است، زیرا برای اندازهگیری تعهدات و هزینه به مفروضات اکچوئـری نیاز است و امکان وقوع سـود (زیان) اکچوئـری نیز وجود دارد. علاوهبراین، تعهدات به صورت تنزیل شده اندازهگیری میشوند زیرا ممکن است چندین سال پس از ارائه خدمات مربوط توسط کارکنان، تسویه شوند (استاندارد حسابداری شماره 33 ایران).
بر طبق استاندارد بینالمللی شماره 19، اجزای مخارج طرحهای معین به شرح جدول 2.3 در صورت عملکرد مالی شناسایی میشوند (IAS19، بند 57).
در استاندارد حسابداری شماره 33 ایران با عنوان مزایای بازنشستگی کارکنان با اجزای مخارج طرحهای معین مطابق با IAS19 برخورد میشود. تنها تفاوت در این است که در استاندارد حسابداری شماره 33 ایران، تغییرات مربوط به ارزش فعلي منافع اقتصادي موجود به شكل خروجیهای طرح يا كاهش ورودیهای طرح،جزء سایر اجزای سود جامع دستهبندی نمیشود. به عبارت بهتر، این قلم طبق استاندارد ایران اصلاً محاسبه نشده و لذا در هیچ قسمتی از صورت عملکرد مالی گزارش نمیشود.

جدول 2.3 اجزاي مخارج طرحهاي معين در IAS19
ردیف
اجزای مخارج طرحهای معین
محل شناسایی
1
مخارج خدمات جاری
سود خالص
2
مخارج خدمات گذشته و سود (زیان) تسویه طرح
سود خالص
3
خالص مخارج مالی مربوط به خالص بدهی (دارایی) طرح
سود خالص
4
تعیین تفاوت ناشی از اندازهگیری مجدد خالص بدهی (دارایی) طرح، شامل:
سود یا زیان اکچوئری
بازده داراییهای طرح به جز مبالغی که در محاسبهی خالص مخارج مالی مربوط به خالص بدهی (دارایی) طرح منظور شده است
هر گونه تغییر در ارزش فعلي منافع اقتصادي موجود به شكل خروجیهای طرح يا كاهش ورودیهای طرح، به استثنای مقادیر موجود در خالص مخارج مالی مربوط به خالص بدهی (دارایی) طرح

سایر اجزای سود جامع
(در دورههای بعدی، هرگز مجـدداً در سـود خالـص طبقـهبنـدی نمیشود)

تعدیلات تسعیر ارز
در سالهای اخیر بسیاری از واحدهای تولیدی و بازرگانی جهت توسعه و گسترش فعالیت و کسب سود بیشتر، کالای تولیدی خود را به کشورهای خارجی صادر مینمایند و یا دامنه فعالیت بعضی از شرکتها وارد کردن کالا از کشورهای خارجی برای تحصیل سود میباشد. بنابراین، یک واحد تجاری ممکن است معاملاتی به ارز انجام دهد یا دارای عملیات خارجی باشد. علاوهبراین، یک واحد تجاری ممکن است صورتهای مالی خود را به ارز ارائه کند. درنتیجه لازم است تا از طرف مجامع حرفهای حسابداری استانداردی تدوین شود که چگونگی انعکاس معاملات ارزی و عملیات خارجی در صورتهای یک واحد تجاری و همچنین نحوهی تسعیر صورتهای مالی به واحد پول گزارشگری را تجویز کند. لذا، استاندارد حسابداری بینالمللی شماره 21 و استاندارد حسابداری شماره 16 ایران با عنوان “آثار تغییر در نرخ ارز” در پاسخ به این نیاز تدوین شد.
لازم به ذکر است، با توجه به موضوع اصلی بحث در این قسمت تنها به مقایسهی چگونگی گزارشگری آثار تغییر در نرخ ارز در صورت عملکرد مالی طبق IAS21 و استاندارد حسابداری شماره 16 ایران پرداخته شده و از ارائهی مطالب اضافی در خصوص حسابداری مبادلات ارزی خودداری میشود.
بر طبق IAS21، کلیهی تفاوتهای ناشی از تسویه یا تسعیر اقلام پولی ارزی واحد تجاری به نرخهایی متفاوت با نرخهای مورد استفاده در شناخت اولیهی این اقلام یا در تسعیر این اقلام در صورتهای مالی قبل، باید تحت عنوان درآمد یا هزینهی دورهی وقوع در سود خالص شناسایی شوند مگر آن که تفاوتهای تسعیر79 آن گروه از اقلام پولی، ماهیتاً بخشی از خالص سرمایهگذاری واحد تجاری گزارشگر80در عملیات خارجی81 را تشکیل دهد که در این صورت باید در صورتهای مالی تلفیقی واحد گزارشگر و عملیات خارجی در سرفصل سایر اجزای سود جامع شناسایی و تا زمان واگذاری سرمایهگذاری، تحت سرفصل حقوق صاحبان سرمایه در صورت وضعیت مالی طبقهبندی شود. این تفاوتها باید در زمان واگذاری سرمایهگذاری، به سود خالص منتقل شود (IAS21، بند 28 و 32). البته باید توجه داشت که تفاوتهای تسعیر مذکور در صورتهای مالی جداگانهی واحد گزارشگر و عملیات خارجی، همانند موارد قبلی تحت عنوان درآمد و هزینهی دوره در سود خالص شناسایی میشوند.
از سوی دیگر، چنانچه درآمد یا هزینه مربوط به اقلام غیر پولی در سایر اجزای سود جامع شناسایی شود، هرگونه درآمد یا هزینهی ناشی از تسعیر آن اقلام نیز باید در سایر اجزای سود جامع شناسایی گردد. برعکس، زمانی که درآمد یا هزینهی مربوط به اقلام غیر پولی در سود خالص شناسایی میشود، هرگونه درآمد یا هزینهی ناشی از تسعیر آن اقلام نیز باید در سود خالص شناسایی شود (IAS21، بند 30). به طور مثال، مازاد تجدید ارزیابی و هزینهی استهلاک دارایی ثابت مشهود پس از تسعیر، همچنان باید به ترتیب به عنوان جزئی از سایر اجزای سود جامع و سود خالص طبقهبندی شوند.
همچنین طبق IAS21، واحد تجاری میتواند صورتهای مالی خود را به هر واحد پولی ارائه نماید. درصورتیکه واحد پول گزارشگری82 واحد تجاری متفاوت از واحد پول عملیاتی83 آن باشد، نتایج عملکرد و وضعیت مالی آن واحد به واحد پول گزارشگری تسعیـر میشود که در این حالت درصـورتیکه واحد پول یک اقتصاد با تورم حاد نباشد، تمامی تفاوتهای تسعیر حاصل از تسعیر نتایج عملکرد و وضعیت مالی واحد تجاری باید در سایر اجزای سود جامع شناسایی شود.
در نهایت، تفاوتهای تسعیر ارز بدهیها (داراییها) درون گروهی، در صورتهای مالی تلفیقی واحد تجاری گزارشگر، باید به عنوان جزئی از اقلام سود خالص طبقهبندی گردد مگر آن که ناشی از آن گروه از اقلام پولی باشند که ماهیتاً بخشی از خالص سرمایهگذاری واحد تجاری گزارشگر در عملیات خارجی را تشکیل دهد که در این صورت باید در سایر اجزای سود جامع شناسایی شده و تا زمان واگذاری عملیات خارجی در بخش حقوق صاحبان سرمایه انباشته شوند. در زمان واگذاری عملیات خارجی، مبلغ انباشتهی تفاوتهای تسعیر مربوط به آن عملیات خارجی که در سایر اجزای سود جامع شناسایی و در بخش حقوق صاحبان سرمایه منعکس شده است، باید به سود خالص (تحت عنوان تعدیلات تجدید طبقهبندی) منتقل شود.
در ایران نیز آثار تغییر در نرخ ارز، به استثنای مواردی که در ذیل آمده، به شیوهای مشابه با IAS21 گزارش میشود. این موارد عبارتند از:
تفاوتهای تسعیر بدهیهای ارزی مربوط به داراییهای واجدالشرایط، به شرط رعایت معیارهای مربوط به احتساب مخارج مالی در بهای تمام شده داراییها طبق استاندارد حسابداری شماره 13 با عنوان مخارج تأمین مالی باید به بهای تمام شدهی آن دارایی منظور شود (استاندارد حسابداری شماره 13 ایران، بند 29).
تفاوتهای تسعیر داراییها و بدهیهای ارزی شرکتهای دولتی باید در راستای اجرای مفاد ماده 136 قانون محاسبات عمومی کشور مصوب شهریور ماه 1366، به حساب اندوختهی تسعیر داراییها و بدهیهای ارزی منظور و در صورت بستانکار بودن مانده آن، در سرفصل حقوق صاحبان سرمایه طبقهبندی شود. چنانچه در پایان دورهی مالی، مانده حساب اندوختهی مزبور بدهکار باشد، این مبلغ به سود (زیان) همان دوره منظور میشود. همچنین خالص تفاوتهای تسعیری که به ترتیب فوق موجب تغییر اندوخته تسعیر طی دوره گردیده است، باید پس از کسر مبلغ شناسایی شده در سود (زیان) دوره جاری، در صورت سود (زیان) جامع دوره منعکس شود (استاندارد حسابداری شماره 13 ایران، بند 30).
در زمان واگذاری عملیات خارجی، مبلغ انباشتهی تفاوتهای تسعیر مربوط به آن عملیات خارجی که در صورت سود (زیان) جامع شناسایی و در بخش حقوق صاحبان سرمایه منعکس شده است، باید به سود (زیان) انباشته منتقل گردد (استاندارد حسابداری شماره 13 ایران، بند 50).
سود (زیان) ناشی از اندازهگیری مجدد داراییهای مالی آماده برای فروش
داراییهای مالی که به آنها داراییهای کاغذی نیز گفته میشود، چیزی بیش از یک یا چند برگ کاغذ یا شبیه به آن (ثبتهای کامپیوتری) نیست و به طور مستقیم، در ظرفیت تولیدی اقتصاد مشارکت نمیکند. درعوض، این داراییها ابزارهایی در اقتصادهای توسعهیافته هستند که افراد با استفاده از این ابزارها، ادعاهایی بر روی داراییهای واقعی ایجاد میکنند. داراییهای مالی، ادعاهایی بر درآمد ایجاد شده توسط داراییهای واقعی یا ادعاهایی بر درآمد حاصل از مالکیت هستند (شریعت پناهی و همکاران، 1391). شاید، در تعریفی دقیقتر بتوان دارایی مالی را هر دارایی تعریف کرد که به صورت زیر باشد:
الف. وجه نقد
ب. حق قراردادی:
برای دریافت وجه نقد یا دارایی مالی دیگر از اشخاص دیگر، یا
برای مبادله داراییهای مالی یا بدهیهای مالی با اشخاص دیگر، تحت شرایطی که به صورت بالقوه برای واحد تجاری مطلوب است.
ج. قراردادی که از طریق ابزارهای مالکانه واحد تجاری تسویه خواهد شد یا ممکن است تسویه شود (IAS32، بند 11).
داراییهای مالی انواع گوناگونی دارد، به گونهای که استاندارد حسابداری بینالمللی شماره 39، آنها را در چهار دسته به شرح زیر طبقهبندی میکند:
ابزارهای مالی معاملاتی یا سریعالمعامله در بازار
ابزارهای مالی نگهداری تا سررسید
وامها و مطالبات
ابزارهای مالی آماده برای فروش
ابزارهای مالی معاملاتی، ابزارهایی هستند که ارزش منصفانهی آنها به وسیلهی بازار به گونهای قابل اتکا و آسان قابل تعیین است. ابزارهای مالی نگهداری تا سررسید، ابزارهایی است که واحد تجاری توان و انگیزهی لازم برای نگهداری آنها تا سررسید را داراست. وامها و مطالبات، ابزارهایی هستند که به طورکلی مظنهی آنها در بازار امکان ندارد و در آخر ابزارهای مالی آماده برای فروش، ابزاری است که شرکت تمایل به فروش آنها دارد ولی تعیین قیمت آنها از طریق بازار به آسانی ابزارهای معاملاتی نیست و هزینه نقل و انتقال آن بالاتر از ابزارهای معاملاتی است.
بر طبق بنـد 55 استاندارد حسابـداری بینالمللـی شماره 39 با عنـوان “ابـزارهای مالی: شناسایی و اندازهگیری” سود (زیان) ناشی از تغییرات ارزش منصفانه داراییها و بدهیهای مالی که بخشی ازیک رابطه مصونسازی به شمار نمیروند، باید به شرح زیر شناسایی شود:
سود یا زیان ابزارهای معاملاتی به عنوان یکی از اقلام سود خالص دوره طبقهبندی میشود،
سود یا زیان ابزارهای مالی آماده برای فروش به استثنای زیانهای کاهش ارزش و سود یا زیانهای ارزی داراییهای مالی میبایست به عنوان یکی از اقلام سایر اجزای سود جامع شناسایی شود و تا زمان قطع شناخت در بخشی جداگانه در حقوق صاحبان سرمایه گزارش شود. لازم به ذکر است، سود یا زیان انباشتهی مذکور باید در زمان قطع شناخت از حقوق صاحبان سرمایه به سود خالص (تحت عنوان تعدیلات تجدید طبقهبندی) منتقل شود. علاوهبراین، واحد تجاری میبایست هنگامی که کاهش در ارزش منصفانهی داراییهای مالی آماده برای فروش در سایر اجزای سود جامع شناسایی شده است و شواهد عینی مبنی بر کاهش ارزش دارایی وجود دارد، زیان انباشتهی مذکور را از بخش حقوق صاحبان

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی تجدید ارزیابی، استانداردهای حسابداری، عملکرد مالی، بهای تمام شده Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی مصون سازی، صورتهای مالی، عملکرد مالی، تجدید ارزیابی