پایان نامه با واژه های کلیدی شبکه اجتماعی، تلفن همراه، سرمایه اجتماعی، سلامت روانی

دانلود پایان نامه ارشد

آن زمان به بعد به سرعت به شیوه کلیدي در تحقیقات و مطالعات جامعه‌شناسي مدرن، روانشناسي اجتماعي، مطالعات سازماني، مدیریت و غیره بدل گشت (زراتی، 2009).
اولین شبکه اجتماعی برخط سایت سیکس دیگریز28 در سال 1997 معرفی شد و به کاربران خود اجازه ساخت پروفایل، تهیه لیست دوستان و جستجو بین لیست‌های دوستان را می‌داد. هرکدام از این امکانات که توسط این سایت ادغام شده‌ ‌بود، در گذشته به شکل‌های دیگری وجود داشت. اگرچه این شبکه اجتماعی میلیون‌ها کاربر جذب کرد، نتوانست به یک تجارت پایدار برسد و در سال 2000 منحل شد (بوید و الیسون،2007).
لیوژورنال29 و رایز30 از جمله اولین شبکه‌های اجتماعی با اهداف حرفه‌ای بودند. انفجار تجارت در وب‌سایت‌های اجتماعی در سال 2002 باعث به وجود آمدن شبکه‌های اجتماعی مانند فرندستر31، اورکات32، لینکداین33 شد که خود باعث رشد قارچ‌گونه وب‌سایت‌های شبکه‌های اجتماعی در اینترنت شد. در این سال‌ها شبکه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌های حاشیه‌ای در دنیای مجازی محسوب می‌شدند و هنوز وب‌سایت‌های کلاسیک “وب.1” در اینترنت حرف اول را می‌زدند. با ورود فناوری وب.2 تغییرات زیادی در این عرصه به وجود آمد. با فراگیر شدن این فناوری؛ کم‌کم غول‌های شبکه‌های اجتماعی مانند اورکات، مای اسپیس34 و فیس‌بوک35 در سال های 2003 تا 2004 شروع به فعالیت کردند (عقیلی و جعفری، 1392).
امروزه شبکه‌های اجتماعی مجازی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای ارتباطی بین مردم تبدیل شده‌اند. این سایت‌ها به این دلیل “اجتماعی” نام‌گذاری شده‌اند که به دوستان و همکاران امکان برقراری ارتباط داده و پیوند بین اعضا را در فضای اینترنت محکم‌تر می‌کنند (زیدیه، 2012).
شبکه‌های اجتماعی مجازی را به عنوان خدمات مبتنی بر وبی36 تعریف می‌کنند که به اشخاص اجازه می‌دهند یک پروفایل همگانی یا نيمه‌همگانی درون یک سيستم محدود بسازند؛ فهرستی از دیگر کاربرانی که با آن‌ها وابستگی مشترک دارند ایجاد کنند و فهرست پيوندهای اعضا را همراه با مواردی که توسط سایرین در نظام ایجاد شده‌اند مشاهده و مرور کنند (بوید و الیسون، 2007). طبق تعریف لنهارت و مدن37(2007) شبکه اجتماعی مجازی فضایی برخط است که کاربر می‌تواند با ساخت پروفایل و یک شبکه شخصی به دیگر کاربران متصل شود.
مینوچا و پتر38(2012) نیز بیان می‌کنند شبکه‌های اجتماعی با ایجاد تعداد زیادی ارتباط به منظور به اشتراک‌گذاری اطلاعات با شبکه‌ها یا زیرمجموعه آن‌ها تعریف می‌شوند. اگرچه ارتباطات یک به یک در شبکه‌های اجتماعی برخط امکان‌پذیر است، فعالیت اصلی درگیر شدن با اعضای شبکه در مقیاس بالاتر می‌باشد.
رحمانزاده (1389) در مقاله خود می‌نویسد شبکه‌هاي اجتماعی از گروه‌هایی عموماً فردي یا سازمانی تشکیل شده که از طریق یک یا چند نوع از وابستگی‌ها به هم متصل‌اند و در بستر یک جامعه اطلاعاتی پیچیده، کارکرد مؤثر شبکه همگرا را تصویر می‌کنند و موفقیت و محبوبیت روزافزون آنها به دلیل داشتن رنگ و بوي اجتماعی است.
به گفته (بتولی 1، 1392) شبکه‌های اجتماعی، ساختاری اجتماعی هستند که ممکن است شکل‌ها و شاخص‌های زیادی را بپذیرند. تحولات فناورانه و فنی سال‌های اخير، توليد شبکه‌های اجتماعی انسانی – به شکل دیجيتالی- را ممکن ساخته است. در نتيجه این پشتيبانی، کاربران می‌توانند با افرادی ارتباط برقرار کنند که به علت موانع اجتماعی و منطقه‌ای، برقراری ارتباط با آن‌ها مشکل است.
واقعیت آن است که بیشتر مردم از شبکه‌های اجتماعی برای برقراری ارتباط سریع و ارتباط با دوستانشان استفاده می‌کنند. علاوه بر آن، یک فضای اجتماعی برخط به آن‌ها اجازه می‌دهد درکنار دیگران سرمایه اجتماعی ایجاد کنند (الیسون و همکاران،2007). سرمایه اجتماعی به منابعی اطلاق می‌شود که از ارتباطات بین انسان‌ها به دست می‌آید و به افراد اجازه می‌دهد به دیگر اعضای شبکه‌هایی که به آن‌ها تعلق دارد نزدیک شود. این منابع می‌توانند شکل اطلاعات، رابطه یا ظرفیت برای سازماندهی را به طور سودمندی به خود بگیرند (کارول،2012).
در دهه 1980 رابرت متکالفه39 در نظریه‌ای بیان‌کرد که ارزش یک خدمت برای کاربر بخشی از جذر تعداد کاربرانی است که از آن خدمت استفاده می‌کنند. هندلر و گلبک (2007) بحث می‌کنند که قانون متاکالفه برای توضیح رشد بسیاری از فناوری‌ها مانند تلفن همراه، فکس و نرم‌افزارهای اینترنتی و به‌ویژه شبکه‌های اجتماعی برخط استفاده شده‌است. بنابراین می‌توان گفت که شبکه‌های اجتماعی برخط نه‌تنها تعامل کاربران را آسان‌تر می‌کنند، بلکه در این کار ارزش نیز ایجاد می‌کنند و باعث مشارکت بیشتر کاربران فعلی و ترغیب دیگر افراد به استفاده از این سایت‌ها می‌شوند. با در نظر گرفتن تئوری فوق و تکامل فعلی شبکه‌ها‌ی‌اجتماعی، می‌توان نتیجه‌گرفت که کاربران از این شبکه‌های اجتماعی ارزش کسب می‌کنند، که این خود سرعت رشد این سایت‌ها را توضیح می‌دهد (فریرا، 2009).
شبکه‌های اجتماعی می‌توانند به منظور میزبانی وقایع، بحث‌ها، نقدها، جمع آوری منابع، پشتیبانی دوره‌ها، فراهم آوردن فضایی برای بحث درباره‌ایده‌ها، یادگیری، مشاوره و ایجاد فرصت برای برقراری ارتباطات جدید و دسترسی به اطلاعات استفاده شوند (کونل، گلری و کلور، 2011).
امکانات کلی شبکه‌های اجتماعی شامل: ایجاد پروفایل شخصی، فرستادن درخواست دوستی و ارتباط با دیگر افراد، مدیریت لیست دوستان، جستجو و دعوت آن‌ها از طریق پست الکترونیک، فرستادن انواع پیام، انتشار عکس و به اشتراک‌گذاری با دیگران می‌باشد (کلنریچ و سوری،2012). علاوه بر آن برخی شبکه‌های اجتماعی امکان به اشتراک‌گذاری ویدئو، گفت‌گوی برخط، ساخت وبلاگ و… را نیز دارند. همچنین برخی از این شبکه‌های اجتماعی مخصوص تلفن همراه هستند و برخی دیگر تلفن همراه را نیز پشتیبانی می‌کنند. بسیاری از این سایت‌ها افراد را از منطقه یا زبانی خاص مورد هدف قرار می‌دهند. بعضی دیگر نیز برای مذهب، جنسیت، حزب و دیگر دسته بندی‌های هویتی ساخته می‌شوند. برخی از شبکه های اجتماعی نیز برای علایق مشترک فضا ایجاد می‌کنند (ردموند،2010). به گفته (بتولی1، 1392) شبکه‌های اجتماعی می‌توانند علاوه بر کارکرد سياسی، کارکرد آموزشی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و خصوصاً علمی-پژوهشی نيز داشته‌باشند.
بر طبق آماری که سایت استتیکزبرین40 در جولای 2014 منتشر کرده‌است، 58% کل افراد جهان از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. در این سایت آمار استفاده از شبکه‌های اجتماعی به تفکیک سن، دقیقه و ساعت استفاده و نیز 10 کشور پر استفاده‌تر، مشخص شده‌است.
مزایای استفاده از شبکه‌های اجتماعی
مزایای‌ زیادی برای استفاده از شبکه‌های اجتماعی ذکر شده است که از این بین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
– آموزش رسمی و غیررسمی مهارت‌ها
شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک محیط برای به اشتراک‌گذاری محتوا و ایجاد/حفظ روابط آموزشی، که قابلیت یادگیری و آموزش توسط خود فرد را تسهیل می‌کنند، نقش دارند (کولین و همکاران، 2011). شبکه‌های اجتماعی می‌توانند یادگیری و رشد مهارت‌ها را نسبت به محیط‌های آموزش رسمی به وسیله پشتیبانی از یکدیگر آسان‌تر کنند (جنکینز،2009). فراتر از مزایای قابل‌توجه آموزشی، تحقیقات نشان داده که شبکه‌های اجتماعی از علاقه به آموزش غیررسمی و نیازهایی مانند بازاریابی برخط، فناوری اطلاعات پیشرفته و تولید محتوای خلاقانه، همچنین روش‌های تربیت فرزند برای پدر و مادرهای جوان حمایت می‌کنند (نوتلی و تاچی، 2009). علاوه بر این، دانش و مهارتی که انسان‌ها در حال یادگیری از طریق شبکه‌های اجتماعی هستند، به طور مستقیم به “وب مشارکتی” مرتبط است که در آن محتوا توسط کاربر تولید شده و بخشی جدایی‌ناپذیر در مدل کسب‌وکار به سرعت در حال توسعه است که روی شبکه‌های اجتماعی، خلاقیت و دانش کاربرانش سرمایه‌گذاری می‌کند و این به این معناست که از مدل‌های جدید کسب‌وکار انتظار ظهور می‌رود. این امر باعث شده‌است که ادعا شود آموزشی که از طریق شبکه‌ها و رسانه‌های اجتماعی محقق می‌شود، تأثیر مستقیم بر آینده اقتصادی آنان دارند (نوتلی، 2009).
جیکوبسون و فورسته41(2011) نیز بیان می‌کنند همین‌طور که شهرت این سایت‌ها افزایش می‌یابد، اساتید بیشتری از آن‌ها برای آموزش موفق‌تر به نسل بعدی دانشجویان استفاده می‌کنند.
– خلاقیت
شیوه‌های به اشتراک‌گذاری محتوای خلاقانه (مانند بلاگ‌ها، انیمیشن‌ها، ویدئوها، تصاویر و کُلاژ دیجیتال) بخش به طور فزاینده جداناپذیری از زندگی ارتباطی جوانان را تشکیل داده و نقش مهمی در رشد احساس هویت آن‌ها بازی می‌کند. تولید محتوای خلاقانه و به اشتراک‌گذاری آن، افراد جوان را از طریق توسعه سواد و مهارت‌های فنی، افزایش انگیزه، ارزش دادن به خود، پرورش خلاقیت، تشویق به اکتشاف و آزمایش و تقویت جنبه‌های هویتی مانند قومیت یا زمینه‌های فرهنگی که تمام این‌ها از کلیدهای پیش‌بینی رفاه هستند، حمایت می‌کند (نوتلی و تاچی، 2005).
– هویت فردی و خوداظهاری
شبکه‌های اجتماعی به طور فزاینده‌ای درخصوص اظهار هویت مهم‌اند. این بیان تنها یک تعریف نیست، اما از نقش مهم ارتباط با هم‌رده‌ها حمایت می‌کند (بوید، 2007). از آنجا که شبکه‌های اجتماعی اساساً انعطاف‌پذیرند، افراد جوان از آن‌ها برای انجام آزمایش و نیز برای مشروعیت بخشیدن به هویت سیاسی، قومی و فرهنگی خود استفاده می‌کنند (هیلر و هریسون، 2007).

– تقویت روابط بین‌فردی
داشتن روابط بین‌فردی مثبت یکی از عناصر داشتن سلامت روانی است (هارتاپ و استیونز، 1999). استفاده از اینترنت، به طورکلی، برای تقویت روابط بین‌فردی انسان‌ها ایجاد شده‌است (بسلی، 2008). بیشتر تحقیقات روی نقش شبکه‌های اجتماعی در کسب و استحکام روابط فعلی متمرکز شده‌اند. اما برای بسیاری از افراد جوان، به ویژه مهاجران یا کسانی که از لحاظ اجتماعی تنهاتر هستند، روابط برخط فرصت چشمگیری در روابط اجتماعی، ابتدا به طور برخط و سپس در فضای حقیقی، ایجاد می‌کنند (والکن برگ و پیتر و اسکوتن، 2006).
– احساس تعلق و هویت جمعی
شبکه‌های اجتماعی نقش چشمگیری در شکل‌گیری اشکال جدید “هویت جمعی” دارند. مطالعات نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی می‌تواند به افراد جوان کمک کند تا از دیگران یاد بگیرند و احساس تعلق به یک جامعه بزرگتر داشته باشند (هیلر و هریسون، 2007). این احساس تعلق داشتن و پذیرفته‌شدن می‌تواند بدان معنی باشد که افراد جوانی که نسبت به تنهایی آسیب پذیرترند، اغلب تا مدت‌ها بعد از بین رفتن انگیزه اولیه خود عضو یک جامعه برخط باقی می‌مانند (ریچاردسون و ترد، 2010).
– ساختن و محکم کردن اجتماعات
تحقیقات نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی می‌تواند یک احساس متصل بودن، در جمع بودن و تعلق را ایجاد کند. فرصت اظهار خلاقیت، جستجو و آزمایش و تولید و مصرف محتوای برخط یک راه اصلی در ساخت و استحکام‌بخشیدن به جوامع توسط شبکه‌های اجتماعی است. یک جامعه برخط “گروهی از اشخاص یا سازمان‌ها هستند که به طور موقت یا دائمی از طریق واسطه الکترونیکی به منظور تعامل درباره یک مشکل رایج یا علایق مشترک دور هم جمع می‌شوند.” (پلنت، 2004)

– تعامل مدنی و مشارکت سیاسی
شبکه اجتماعی فضایی جدید برای تعامل مدنی و مشارکت سیاسی شامل به اشتراک‌گذاری اطلاعات و مهیا کردن شبکه‌هایی برای مجهز کردن پست الکترونیک، محتوای تولید شده توسط کاربر و دیگر ویژگی‌های شبکه‌ای ایجاد می‌کند. خدمات شبکه‌های اجتماعی برای یافتن اینکه دیگران چه می‌کنند، از طریق ارتباط با دیگر افراد با علایق مشترک یا انتشار اطلاعات درباره پروژه‌های خود استفاده می‌شود (کولین، 2010). شکل‌های جدید خود‌اظهاری که از طریق این سایت‌ها ایجاد شده به آن‌ها اجازه “ساختن شخصیت‌های عمومی از راه خود” می‌دهد که راهی برای “بیان وجودی خود و اجتماعشان” است (بوید،2007). به علاوه، سازمان‌ها و خدمات به طور فزاینده‌ای شبکه‌های اجتماعی را پله‌ی بعدی در مشارکت اجتماعی برای تصمیم‌گیری در جامعه می‌بینند (کولین، 2010).
– سلامت روانی
شبکه‌های اجتماعی نقشی کلیدی در استحکام‌بخشی به اتصالات

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی روابط اجتماعی، بازاریابی، شبکه های اجتماعی، کاربران اینترنتی Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی اتحادیه اروپا، امنیت اطلاعات، تولید علم، میزان استفاده