پایان نامه با واژه های کلیدی حمل و نقل هوایی، حمل و نقل، فضای سایبر، سازمان ملل متحد

دانلود پایان نامه ارشد

تبادل نظر میان کشورهای حاضر در جلسه پیرامون موضوع مطروحه؛
2- اعتماد سازی، ثبات و اقدامات احتیاطی جهت کاهش خطر و تبادل دیدگاه‌های ملی در استفاده از فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات در جنگ؛
3- ظرفیت سازی در کشورهای کمتر توسعه یافته و اقدامات لازم برای حمایت از آن‌ها؛
4- ارائه تعریفی واحد از مفاهیم بنیادین.

تلاشهای مذکور توسط سازمان ملل متحد نشان دهنده پیشرفت تدریجی در غلبه بر ابهامات موجود در استفاده از فضای سایبر می‌باشد.289
یکی دیگر از ارکان سازمان ملل متحد که در رابطه با حملات سایبری و ارتباطات صلاحیت اظهار نظر و تصمیم گیری دارد، شورای امنیت است که در ادامه بررسی می‌گردد.
چنان که در فوق اشاره شد، یکی از مهمترین اهداف مؤسسان سازمان ملل متحد حفظ و تحکیم صلح و امنیت بین‌المللی بوده است، چنان‌که در ماده ۱ منشور این سازمان بر آن تأکید شده است. یکی از مهمترین راه‌های حفظ صلح و جلوگیری از مخاصمه در جامعه جهانی، استفاده از فناوری‌های نوین ارتباطی است، اما نکته‌ای که باید به آن توجه داشت اینکه، این فناوری‌ها به همان نسبت که می‌تواند در جهت حفظ صلح به کار آیند، می‌توانند موجب تهدید صلح نیز باشند، چرا که همان‌گونه که کشورها با استفاده از این رسانه‌ها می‌توانند باعث نزدیک شدن روابطشان شوند، ممکن است کشوری مجهز به ابزار نوین اطلاع رسانی باشد و ضمن بهکارگیری آن، امنیت ملی کشورهای دیگر را با تهدید مواجه کند، به گونه‌ای که وضعیتی تحمل ناپذیر برای آنان فراهم آورد. در حقیقت چنین کشوری فروپاشی صلح را هدف قرار داده، چراکه این امر جز تهدید صلح جهانی، مفهوم دیگری نخواهد داشت. در چنین شرایطی شورای امنیت می‌تواند وضعیت را به عنوان بحرانی در روابط بین‌الملل به گونه‌ای که احتمال بروز جنگ را قریب الوقوع نموده است تعریف کند و آن را مشمول ماده ۳۹ منشور به شمار آورد.
آثار تطبیق کارکرد فناوری ارتباطات با ماده ۳۹ منشور سازمان ملل متحد این است که، چنانچه کشوری، ابزار اطلاع رسانی خود را به گونه‌ای به کار گیرد که بحرانی جدی در روابط خود با دیگر کشورها فراهم آورد و امنیت بین‌المللی را مختل نماید، شورای امنیت می‌تواند به منظور مقابله با تهدیدی که بقای صلح را در معرض خطر قرار داده است، اختیار خود، ناشی از فصل هفتم منشور را به کار گرفته و با چنین کشوری به مقابله برخیزد.290 البته در این میان باید به نکته‌ای نسبتاً ظریف اشاره کرد و آن این که دو واژه‌ی صلح و امنیت مترداف هم نیستند، بلکه صلح از طریق اعمال زور مخدوش می‌گردد و امنیت از طریق ایجاد بحران.
با توجه به این که کارکرد فن آوری ارتباطات می‌تواند در روابط بین‌الملل بحران ایجاد کند، بنابراین کارکرد این فناوری می‌تواند امنیت بین‌المللی را هدف قرار دهد نه صلح را، بلکه صلح در نتیجه مخدوش شدن امنیت از بین می‌رود.
در حال حاضر فن آوری‌های نوین ارتباطات، یکی از مهمترین ابزار جهت اختلال در امنیت بین‌المللی محسوب می‌گردد چرا که این فناوری‌ها سبب تأثیرگذاری فراوان بر مردم می‌شود و ممکن است با تبلیغات یک رسانه، مردم کشوری علیه دولت خود تحریک شوند و این امر سبب اختلاف بین دو کشور شود و آن دولت درصدد اقدامات تلافی‌جویانه برآید. چرا که چنانکه در گذشته‌ی نه چندان دور، برتری تسلیحاتی و به ویژه هسته‌ای به عنوان شرط لازم برای رهبری ائتلاف‌های نظامی علیه کشورهای دیگر مطرح بود، در عصر اطلاع رسانی، برتری در این عرصه است که چنین نقشی را ایفا می‌کند.
اگرچه صلاحیت و وظایف برخی از نهادهای حقوقی بین‌المللی در چارچوب تنظیم و ضابطه‌مند کردن حملات سایبری نبوده و نیست اما به‌طور غیرمستقیم می‌توانند بر این پدیده‌ی نوین اعمال نظر و یا کارهایی از این قبیل نمایند. مهمترین این قواعد حقوقی عبارتند از: قوانین بین‌المللی حاکم بر ارتباطات راه دور، قواعد حاکم بر حمل و نقل هوایی، قواعد حاکم بر فضا و دریاها.
این رژیم‌های حقوقی قبل از ظهور حملات سایبری تا حد زیادی شکل گرفته‌اند و به همین دلیل به صورت مستقیم رابطه‌ای با تنظیم مقررات در حملات سایبری ندارند اما تجربه حقوق‌دانان و صاحب نظران عرصه بین‌الملل این بوده که می‌توان از کارکرد این‌گونه سازمان‌ها در راستای قاعده‌مند کردن حملات سایبری بهره برد چراکه این سازمان‌ها و نهادها بر حملات سایبری تأثیر دوسویه‌ای دارند به این معنا که از طرفی حملات سایبری بر عملکرد آن‌ها تأثیرگذار می‌باشد و از سوی دیگر این سازمان‌ها می‌توانند بر ضابطه‌مند کردن این‌گونه عملیات نظارت داشته باشند.

3-2- سازمان غیردولتی «اتحاد بین‌المللی حفاظت از امنیت سایبری»291
افزایش جرایم سایبر، بسیاری از کشورهای جهان را به فکر مقابله‌ی جدی‌تر انداخته است. به همين دليل اكثر كشورها بخش ويژهي مبارزه با جرايم و حملات سايبري را راه‌اندازي كرده‌اند. اما تلاش‌هاي انفرادي نتايج خوبي به ارمغان نمي آورد. لذا به موازات تلاش‌هاي انفرادي و گروهي در قالب اتحادهاي دفاعي-امنيتي، سازمان‌هاي غيردولتي نيز پا به عرصه مقابله با حملات سايبري نهاده‌اند. يكي از اين سازمان‌هاي نوبنياد، سازمان غیردولتی «اتحاد بین‌المللی حفاظت از امنیت سایبری» مي‌باشد كه در سال 2014 میلادی با هدف مبارزه با جرایم سایبری تاسیس گردید.
قرار است این نهاد، قوانین بین‌المللی تازه‌ای برای مبارزه با جرایم سایبری و مجرمین سايبري تعریف کند و قوانین حمایتی از شرکت‌های تجاری فعال در حوزه‌ی فن‌آوری را ارتقاء دهد. ریاست فعلي اين سازمان غیردولتی برعهده‌ی دیوید بلانکت، وزیر کشور سابق انگلیس است. بودجه‌ی این سازمان بین‌المللی را اتحادیه اروپا و دیگر کشورهایی که قصد پیوستن به این نهاد را دارند، تأمین خواهند کرد.
اعضای این اتحاد بین‌المللی را دولت‌ها، شرکت‌های اینترنتی و فن‌آوری بین‌المللی و نهادهای قانونی متولی مبارزه با جرایم سایبر از جمله “پلیس بین‌الملل”292 تشکيل می‌دهند.
شرکت‌های فعال در زمینه‌ی امنیت رایانه‌ای و سایبری از جمله “مک‌آفی” و “ترند مایکرو” نیز که در زمینه‌ی تولید آنتی ویروس‌ها فعال هستند، به عضویت “اتحاد بین‌المللی حفاظت از امنیت سایبر” درآمده‌اند. دليل اصلي تاسيس اين اتحاديه اين است كه میزان وقوع جرایم سایبری در جهان در سال ۲۰۱۰ نسبت به سال‌های قبل، افزایشی ۹۳ درصدی داشته است و در سال‌هاي 2011 الي 2014 نيز افزايشي بالغ بر 4 برابر داشته است.
بخشی از وظایف این سازمان غیردولتی، کمک به کشورهایی خواهد بود که با بیشترین حجم حملات سایبری مواجه بوده و نیاز به کمک‌های مالی و تخصصی سایر کشورها دارند. دست‌اندرکاران تشکیل این سازمان اعلام کرده‌اند که قرار نیست این نهاد فقط مختص به کشورهای اروپایی باشد؛ آن‌ها از همه‌ی دولت‌ها می‌خواهند که برای مبارزه با حملات سایبری، به عضویت این نهاد درآیند.293

3-3- قوانین بین‌المللی مخابرات راه دور294
یکی از سازمان‌های قدیمی و فعال در زمینه مخابرات راه دور، اتحادیه بین‌المللی مخابرات295 است. این اتحادیه از نقطه نظر ساختار وظیفه ای از سه بخش استانداردسازی مخابرات، ارتباطات رادیویی و توسعه مخابرات تشکیل گردیده است. از آنجایی‌که یکی از عمده ترین زیرساخت‌های این اتحادیه مرتبط با فناوری اطلاعات و فضای سایبر می‌باشد، حملات سایبری می‌تواند هم از طریق امکانات این سازمان انجام گردد و هم بر عملکرد این سازمان تأثیرگذار باشد. لذا این اتحادیه نیز به‌طور غیرمستقیم می‌تواند و در برخی موارد بایستی به قضیه مطروحه وارد شده و تمام جوانب این‌گونه عملیات را بررسی نموده و در صورت لزوم به تدوین قواعد مختلف مرتبط با دسترسی به فضای سایبر بپردازد.
به عنوان مثال، در صورت اخلال در پخش برنامه‌های رادیویی یا مخابراتی توسط یک عضو یا غیرعضو, اعم از دولتی یا غیردولتی، دبیر کل این اتحادیه می‌تواند طبق اساسنامه، اقداماتی در خصوص شخص خاطی اتخاذ نماید. البته با وجود محدودیت‌های فوق، اساسنامه این اتحادیه به طور خاص استفاده از ارتباطات راه دور برای مقاصد نظامی را منع نکرده است. لذا به نظر می‌رسد که حملات سایبری نیز شامل این عدم ممنوعیت باشد اما با توجه به اهداف موجود در حملات سایبری، می‌توان گفت که اگر یک حمله سایبری در چارچوب یک حمله نظامی بوده باشد این سازمان با قوانین فعلی نمی‌تواند بر روی آن اعمال نظر نماید اما اگر به صورت غیرقانونی انجام شده باشد قضیه متفاوت یوده و اتحادیه می‌تواند به دلیل “تداخل مضر در مخابرات” به خاطی هشدار دهد.
لازم به ذکر است که تاکنون چندین بار این اتحادیه سعی نموده که به صورت مستقیم به قضیه اینترنت و فضای سایبر ورود کرده و بخشی از آن را تحت مدیریت خود قرار دهد که متاسفانه با مخالفت دولت‌هایی همچون آمریکا و انگلیس و شرکت‌هایی همچون” آیکان “296 مواجه شده است.297

3-4- قواعد حمل و نقل هوایی
یکی از پدیده‌های نوین در عرصه فناوری اطلاعات، IoT298 می‌باشد که در فارسی به “اینترنت اجسام و اشیا” معنا شده است. این فناوری تأثیرات زیادی بر روی کار و زندگی بشر ایجاد نموده است. هر دستگاهی که قابلیت ارتباط با اینترنت یا یک دستگاه دیگر را داشته باشد یک نوع IoT است. همه‌ی دستگاه‌ها از جمله گوشی‌های هوشمند، ماشین‌های لباس‌شویی، یخچال‌ها و سایر تکنولوژی‌های پوششی در حال حاضر توان بالقوه ارتباط با اینترنت یا دستگاه دیگر را دارا هستند و همه این‌ها در بستری در شبکه قرار خواهند داشت که مبنای “اینترنت اجسام و اشیاء” را تشکیل می‌دهند.
هم‌اکنون حجم بسیار بالایی از سیستم‌های تکنولوژیک در حال کار، از آدرس‌هایIP استفاده می‌کنند تا قادر به دسترسی از خارج شبکه باشند. به این ترتیب نه تنها یک اداره یا نهاد به تنهایی می‌تواند هدف یک حمله سایبری قرار گیرد، بلکه از این طریق کل یک زیر‌ساخت همچون شبکه حمل و نقل هوایی یا شبکه انتقال برق و سایر سیستم‌های اتوماسیون می‌تواند مورد حمله و سوء‌استفاده قرار بگیرد.
امروزه صنعت حمل و نقل هوایی بدون سیستم‌های مخابراتی و سایبری قابلیت استفاده ندارند لذا برخی از هکرها و یا اشخاص خاص این بخش را هدف خود برای حملات سایبری قرار داده‌اند که در مقابله با این‌گونه حملات، نظام حقوقی بین‌المللی در سه بخش بر اعمال غیرقانونی اینچنینی قابل اعمال می‌باشد:
کنوانسیون 1944 هواپیمایی کشوری (کنوانسیون شیکاگو299)، کنوانسیون 1971 در جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه حمل و نقل هوایی(کنوانسیون مونترال300 )، و پروتکل 1988 برای جلوگیری از اعمال غیرقانونی خشونتآمیز در فرودگاه‌هایی که در خدمت هواپیمایی کشوری می‌باشند (پروتکل مونترال301).
با توجه به اینکه احتمال حملات سایبری به خصوص به روش “اینترنت اجسام و اشیا” به بخش حمل و نقل هوایی زیاد شده و شاید رژیم حقوقی فعلی کارآیی کافی نداشته باشد لذا در دهه اخیر چندین جلسه و کنفرانس توسط گروه حمل و نقل هوایی بین‌المللی برای مبارزه با جرایم سایبری تشکیل گردیده و در نهایت یک توافق‌نامه امضا کرده‌اند تا راهکارهای مبارزه با این شیوه جدید هک و مقابله با حوادث احتمالی پیش آمده و کنترل آن را پیدا کنند.302

3-5- حقوق فضا
در برهه زماني خاصي كه گاهي آن را عصر طلايي قانون‌گذاري فضايي مي‌نامند، رشد ناگهاني فعاليت‌هاي فضايي همراه بود با شکل‌گيري تعدادي از معاهدات چندجانبه كه فقط به فعاليت‌هاي فضاي ماوراي جو اختصاص داشت. باوجود اين، معاهدات چندجانبه و برخي از كنوانسيون‌ها، بسياري از موضوعات قابل بحث و مهم مربوط به فضاي ماوراي جو و فعاليت‌هاي فضايي بي پاسخ ماند و اين خود دليلي براي نياز مستمر به قانون‌سازي و پويايي در اين حوزه بوده است.
حقوق فضا به عنوان جدیدترین شاخه از دانش حقوق بین‌الملل با توسعه خیره کننده علمی و فنی از همان ابتدای تشکیل و تکامل، با سؤالات مهم و بنیادین چندی از قبیل تعیین مرز هوا و فضا، تعیین وضعیت حقوقی اشیاء هوا-فضایی و پیشگیری از گسترش مخاصمات مسلحانه به فضای ماورای جو مواجه بوده است. اما بدون تردید یکی از

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی شورای امنیت، سازمان ملل، سازمان ملل متحد، توسل به زور Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی حقوق بین‌الملل، مخاصمات مسلحانه، مسئولیت کیفری، نیروهای مسلح