پایان نامه با واژه های کلیدی امام رضا (ع)، امام صادق

دانلود پایان نامه ارشد

آمرزنده و مهربان است. اين چهار ماه مهلت براى اين است كه وضع خويش را با همسر خود روشن كنند و زن را از اين نابسامانى، نجات دهند. در اينجا شارع اجازۀ چهار ماه انتظار را داده است و مى‌گويد بعد از آن بايد يا طلاق دهد يا رجوع كند، بنابراين معلوم مى‌شود كه تأخير بيش از چهار ماه به حسب طبيعت الحال جايز نيست.اگر مى‏بينيم مدت چهار ماه به عنوان ضرب الاجل تعيين كرده نه به خاطر اين است كه مى‏توان از اين طريق مقدارى از حقوق زناشويى را باطل كرد بلكه از اين نظر است كه آميزش جنسى به عنوان يك واجب شرعى در هر چهار ماه لازم است.203 البته اين در صورتى است كه زن بر اثر طول مدت به گناه نيفتد، لذا در مورد زنان جوان كه بيم گرفتارى در گناه باشد لازم است اين فاصله كمتر شود که به این موضوع اشاره خواهد شد.
– آیه مبارکه (وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ‏)204 و براى آنان (زنان)، همانند وظايفى كه بر دوش آنهاست، حقوق شايسته‏اى قرار داده شده است‏. مفاد آیه بیان این اصل کلی در رابطه زن و شوهر است که اولا زنان در مقابل تکالیفی که برعهده دارند از حقوق شناخته شده از سوی عقل فطری نیز برخوردارند. و ثانیا، محدودۀ این حق هم باید معروف باشد. بالمعروف هم اصل حق و هم محدوده آن را بیان می کند. اما با این وجود «مثل» در این آیه بیان کننده تساوی در مقدار و کمّیت حق نیست و نمی خواهد تساوی حق زن و مرد را در مقدار بیان کند. ادامۀ آیه که و للرجال علیهن درجه این تساوی کامل را رد می کند. پس مفاد آیه در مقام بیان این حکم الزامی شرعی است که زنان هم از تمام حقوقی که معروف است برخوردارند. کمّیت این حقوق را یا در سنت باید یافت و اگر در سنت نیامده از عرف اجتماعی موافق با فطرت گرفت. ولی کمّیت ذکر شده در روایات هم نباید بر خلاف معروف باشد زیرا در این صورت ، روایت برخلاف کتاب خواهد بود. پس مطابق این آیه اصل حق تمتع جنسی برای زن ثابت است و مقدار آن هم نباید برخلاف معروف باشد. بنابر این اگرترک مواقعه موجب آزار و اذیت زن شود یا با معاشرت نیکو در محدوده زناشویی منافات داشته باشد جایز نیست205، بنابراین مواقعه و مباشرت از حقوق زن است.
– آیه شریفه (هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ )206 آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها (هر دو زينت هم و سبب حفظ يكديگريد). این آیه زن و مرد را پوشش یکدیگر می داند. مفهوم این سخن آن است که آن دو باید نیازهای معقولی را که تامین نشدن آن توسط دیگری می تواند مشکل آفرین شود و او را به سختی و دردسر بیندازد برطرف کند. روشن است که یکی از مهمترین نیازهایی که زن و شوهر باید مرتفع سازند نیاز جنسی است. بویژه آن که شریعت اسلام رفع این نیاز را منحصرا در رابطۀ زناشویی مجاز دانسته و این وظیفه را بر عهده زن و شوهر گذارده است تا نیاز طبیعی همسر خود را به نحو کامل برطرف کنند. بنابراین، مفاد لباس بودن زن و شوهر برای یکدیگر این است که با تامین و رفع به موقع و کامل این نیاز از ایجاد اشکال وانحراف در آن جلوگیری کنند. پس دلالت این آیه بر لزوم پاسخ گویی هر یک از زن و شوهر به نیاز جنسی طرف مقابل به طور کامل و در صورت احساس نیاز وی تام می باشد.
-آیه شریفه(فَلا تَميلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوها كَالْمُعَلَّقَة)207 چنان نباشد كه يكى از زنها بطور كلى مورد اعراض شما واقع گشته، مثل زنى بشود كه اصلا شوهر ندارد. این آیه بر این اصل دلالت دارد که مرد حق ندارد همسرش را مانند زن بی شوهر رها کند و به نیازهای او بی اعتنا باشد. این که در چه صورت زن کالمعلقه به حساب می آید موکول به نظر عرف است و حاکم در این مورد رای عرف و رویۀ متعارف جامعه می باشد. پس در بعد نیازهای جنسی هم مرد باید مطابق متعارف عمل کند و نمی تواند به آن بی اعتنایی کند و فقط طبق دلخواه خود عمل نماید، زیرا بلاتكليف گذاشتن زن، حرام است.208
2-2-1-1-2 روایات
– (عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى قَالَ سَأَلْتُ الرِّضَا (ع) عَنِ الرَّجُلِ يَكُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَةُ الشَّابَّةُ فَيُمْسِكُ عَنْهَا الْأَشْهُرَ وَ السَّنَةَ لَا يَقْرَبُهَا لَيْسَ يُرِيدُ الْإِضْرَارَ بِهَا يَكُونُ لَهُمْ مُصِيبَةٌ يَكُونُ فِي ذَلِكَ آثِماً قَالَ إِذَا تَرَكَهَا أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ كَانَ آثِماً بَعْدَ ذَلِكَ إِلَّا أَنْ يَكُونَ بِإِذْنِهَا)209 صفوان بن یحیی از امام رضا (ع) سؤال كردند: از مردي که زن جوان دارد؛ اما در اثر ناراحتي و مصيبتي كه به او وارد شده، مدت چند ماه بلكه يكسال است كه آميزش و مباشرت با همسرش را ترك كرده است؛ البته اين كار به خاطر اذيت و آزار و انتقام نبوده، بلكه به سبب مصيبت و غم و اندوه بوده است كه از آميزش خودداري مي كند؛ آيا اين عمل گناه محسوب مي شود؟ حضرت فرمودند: ترك آميزش بيش از چهار ماه گناه مي باشد مگر با اجازه زن باشد.
از اين روايت استفاده مي شود كه نيازهاي طبيعي زن را بايد به موقع پاسخ داد وترک آمیزش بیشتر از چهار ماه جایز نمی باشدوحرام است210. این نکنه بسیار مهم است كه زندگي امروزي انسانها در هر مورد با زندگي انسانهاي گذشته فرق كرده است؛ زيرا در گذشته در اثر مقتضيات اخلاقي و يا عوامل ديگر وسايل تحريك شهوت در جامعه كم بوده و همين امر سبب شده كه زن و مرد دير به دير متوجه اين غريزه باشند ولي امروزه وسايل برانگيختن شهوت در هر جامعه اي زياد مي باشد و يكي از هدفهاي تهاجم فرهنگي غرب به انحراف كشانيدن جوانها مي باشد. پس مردان بايد كاملاً مواظب باشند تا همخوابي به موقع با زن خود را فراموش نكنند، زیرا غفلت از انجام اين وظيفه مهم باعث از هم پاشيدگي كانون گرم خانواده مي شود.
– (عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِذَا غَاضَبَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَلَمْ يَقْرَبْهَا مِنْ غَيْرِ يَمِينٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ فَاسْتَعْدَتْ عَلَيْهِ فَإِمَّا أَنْ يَفِي‌ءَ وَ إِمَّا أَنْ يُطَلِّقَ فَإِنْ تَرَكَهَا مِنْ غَيْرِ مُغَاضَبَةٍ أَوْ يَمِينٍ فَلَيْسَ بِمُؤْلٍ‌)211 اگر مرد عصبانى بشود و به قصد اضرار به همسرش مدتى بيش از چهار ماه مباشرت با او را ترك كند، و موردى است كه يمينى در كار نيست و فقط به جهت آنكه از‌ دست همسرش خشمگين شده است تصميم مى‌گيرد كه چهار ماه يا بيشتر مباشرت با او را ترك كند، اين روايت مى‌فرمايد، اين مورد هم ايلاء بحساب مى‌آيد و اگر نه غضب باشد و نه يمين، ايلاء نيست.
اگر مرد از روى غضب چهار ماه، ترك مباشرت كند، زن عليه او به حاكم شرع شكايت مى‌كند كه شوهر به من ظلم كرده است، روشن است كه اگر در مرحلۀ سابق حقى براى زن قائل نباشيم، ظلمى به حق او نشده است، تا حق شكايت داشته باشد. همين كه بدون عذر عرفى، عامداً، چهار ماه مباشرت را ترك كرده باشد، ظلم تحقق يافته است، خواه عدم مباشرت از روى غضب صورت گرفته باشد يا غير غضب. پس يكى از حقوق زن اين است كه، مباشرت شوهرش از چهار ماه به تأخير نيفتد.
2-2-1-1-3 عقل
زن و مرد در همه امور زندگی مشترکشان باید رابطه ای صحیح و منطقی داشته باشند، رابطه ای که عقل و روش عقلایی آن را تایید می کند. یکی از اصول این رابطه این است که زن و شوهر نیازهای جنسی یکدیگر را که باید توسط دیگری تامین شود درک کرده و به آن پاسخ مناسب بدهند. هر رویه ای که بر خلاف این رویه عقلایی باشد و از نظر عرف عقلا و فطرت و وجدان عقلایی ناپسند به شمار آید ، منهی و منکر به شمار می آید. روشن است که نیاز جنسی از نیازهای طبیعی است که اگر به صورت صحیح و منطقی پاسخ گفته نشود به فشارهای روانی منجر می شود و خلاف رویه متعارف عقلایی خواهد بود.
عقل فطری و روش عقلایی وجود حق تامین نیاز جنسی از سوی شوهر را برای زن کاملا تایید کرده و از نظر عقل بی توجهی به این نیاز امری مذموم و نکوهیده است. این که از یک طرف زن موظف باشد در هر شرایطی صرفا با ابراز تمایل مرد حتی در صورت عدم تمایل خود پاسخ دهد ولی مرد هیچ مسولیتی در این امر جز در فواصل طولانی در مقابل زن نداشته باشد از نظر عقل فطری روشی خودخواهانه و مذموم تلقی می شود.
2-2-1-2 آماده سازی زن در مواقعه
اسلام به مردان تأكيد مي كند كه در برآوردن نيازهاي جنسي زنان صبور باشند و عجله اي براي آميزش جنسي نداشته باشند. در روايات اسلامي در كيفيت انجام روابط جنسي زن و مرد با عناوين گوناگوني سخن رفته است كه به دور از شتابزدگي و با صبر و حوصله و با انجام ملاعبه و بازي و شوخي طرفين خود را براي عمل جنسي مهيا و آماده سازند، مردان بايد بدانند كه زنان تنها به انجام عمل جنسي صرف نياز ندارند بلكه از نظر روحي و تمايلات جنسي نيز بايد اشباع شوند، مرد قبل از عمل جنسي با بازي و شوخي زن را براي عمل جنسي آماده و مهيا سازد. ‌بسياري از مردان بدون توجه به اين نكته عاطفي و رواني عملاً با زن، رفتاري انجام مي دهند كه عملاًَ خودمحوري آنها را نشان داده و مي رساند كه آنها فقط به فكر خود مي باشند. آنان زن را در رسيدن به لذت جنسي ياري نمي دهند، بلكه شخصيت او را تنزل مي دهند؛ و عملاً او را در حدّ يك وسيله و ابزار پايين مي آورند، زن در اين گونه موارد به ارضاي كامل دست پيدا نمي كند. بنابراين وظيفه مرد، آماده كردن زن از لحاظ جنسي مي باشد تا زن كاملاً ارضا شود.
پيامبر گرامي اسلام(ص) فرمودند:( إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْتِيَ أَهْلَهُ فَلَا يُعْجِلْهَا)212‌ هرگاه مردي بخواهد با زنش همبستر شود نبايد در انجام اين كار شتاب و عجله كند. براي اينكه اگر اين كار با شتاب و عجله صورت بگيرد زن كاملاً ارضاء نمي شود و آمادگي كامل براي عمل زناشويي ندارد، در نتيجه موضوع سردمزاجي پيش مي آيد كه نتيجه آن بداخلاقي ها و ناسازگاري هاست؛ پس براي از بين بردن آن بايد زن را براي عمل جنسي تشويق كرد.
امام صادق (ع) مي فرمايد: فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ أَهْلَهُ- فَلْيَكُنْ بَيْنَهُمَا مُدَاعَبَةٌ فَإِنَّهُ أَطْيَبُ لِلْأَمْرِ213 هرگاه يكي از شما اراده كرد با همسرش همبستر گردد بايد قبل از آن با همسرش ملاعبه داشته باشد. يعني با او به بازي كردن و شوخي هاي مناسب و نشاط‌آور بپردازد، تا زن آمادگي پيدا كند و از اين كار لذت برد و اين كار، عمل جنسي را پاكيزه تر و لذت بخش تر مي كند، همچنین اين كار آمادگي زن را در وصول به اوج لذت فراهم مي كند، و رضايت خاطر وي را جلب مي کند، و اين اشتباه است كه مرد وقتي خودش آماده بود تصور كند كه زنش نيز آماده است. زن را بايد از نظر روحي و جسمي آماده كرد؛ آمادگي روحي و جسمي در موضوع مباشرت و آميزش جنسي فوق العاده حساس و مورد سفارش پيشوايان دين مي باشد. از اين جهت مرد و زن لازم است با رعايت مسايل زناشويي يكديگر را اشباع نمايند.214 پیامبر گرامی اسلام(ص) می فرماید:(إِذَا جَامَعَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَأْتِيهِنَّ كَمَا يَأْتِي الطَّيْرُ- لِيَمْكُثْ وَ لْيَلْبَثْ)215 هنگام آميزش همانند پرندگان آميزش نكنيد بلكه مكث و درنگ نماييد. ملاعبه و بازي كنيد تا زن خوب آماده شود و از اين كار لذت ببرد و اشباع گردد. لذا حضرت در حدیثی دیگر می فرماید: (ثَلَاثَةٌ مِنَ الْجَفَاءِ- أَنْ يَصْحَبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فَلَا يَسْأَلَهُ عَنِ اسْمِهِ وَ كُنْيَتِهِ- وَ أَنْ يُدْعَى الرَّجُلُ إِلَى طَعَامٍ فَلَا يُجِيبَ- أَوْ يُجِيبَ فَلَا يَأْكُلَ- وَ مُوَاقَعَةُ الرَّجُلِ أَهْلَهُ قَبْلَ الْمُلَاعَبَةِ)216 سه چيزاز جفاء شمرده مي شود:‌ مصاحبت مردي با مرد ديگر كه از اسم و كنيه او پرسيده نشود و مردی که غذا به او تعارف شود و او نپذيرد، و مردي كه قبل از آميزش با همسرش بازي نكند. مرد و زن بايد به لحاظ جنسي اشباع شوند. مردان بيشترين لذت را در زمان آميزش جنسي دارند، اما زنان زماني بيشترين شادي را حس مي كنند كه در آغوش گرفته شوند و بوسيده شوند.217 مرد محبت مي كند براي روابط جنسي، زن روابط جنسي برقرار مي كند براي محبت.
با توجه به اينكه، زنان در هنگام تحريك جنسي، سطوح بالاتري از لذت را تجربه مي كنند، در برخي از روايات به آن اشاره شده است و بيان فرموده اند كه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی امام صادق، قرآن کریم، امیرالمومنین، نهی از منکر Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی امیرالمومنین، امام خمینی، امام صادق، اصل برائت