پایان نامه با واژه های کلیدی امام رضا (ع)، پیامبر (ص)، جامعه اسلامی، هدایت و رهبری

دانلود پایان نامه ارشد

(صدوق) ،ج1 ،1387،‌
191) این جمله امام بیانگر آن است. که رهبری دنیای اسلام در عصر حضور امام معصوم بر عهده غیر امام معصوم مردود است. و هر کس امامت را قبول نداشته باشد کلام خدا و قرآن را نیز قبول ندارد و این موجب کفر و خروج از دین اسلام است. امام با این فراز از سخنان خود خلافت عباسیان خصوصاً مأمون را غیر مشروع می داند و اصل خلافت را مردود می شمارد. و مقام امام آن چنان منصبي است،كه خداوند پس از نبوت حضرت ابراهيم(ع) و آزمايش هاي سخت او را به آن مقام بزرگ نائل كرد.
3-1-6. امامت ابراهیم (ع) پس از آزمایش های سخت
امامت مقام بسیار بالایی است که خداوند آن را به هر کس نمی دهد . این مقام آنقدر بالاست که در عالم خلقت نصیب افراد محدودی از بشریت گردیده است .
خداوند در بین انسان هایی که خلق کرده است یکصد و بیست و چهار هزار نفر را به عنوان پیامبر برای هدایت و رهبری بشریت فرستاد. اما فقط تعداد اندکی از آن ها به مقام رفیع امامت نائل گشتند. ابراهيم یکی از پیامبران بزرگ الهی بود. که مدت های طولانی به مبارزه با بت پرستی پرداخت و به مقام نبوت رسید، و جزء پنج پیغمبر بزرگ گردید؛ و به مقام دوستی با خدا رسید. اما پس آزمایش های بزرگ از قبیل انداختن او در آتش ، و بردن زن و تنها فرزند خردسالش به سرزمین خشک و سوزان حجاز و رها کردن آن ها در آن سرزمین به فرمان الهی و در نهایت آمادگی برای قربانی نمودن پسر نوجوانش بخاطر اطاعت از خدا ، از ناحیه پروردگار به مقام امامت رسید. و لذا امام رضا می فرماید :همانا امامت منصبی است که خداوند آن را به حضرت ابراهیم پس از کسب مقام نبوت و خلیل اللهی عطا کرد که بوسیله آن مقام به او فضیلت بیشتر بخشید و درجه اش را بالا برد و فرمود : « انی جاعلک للناس اماما» (بقره 124). ( ای ابراهیم ) همانا من تورا برای مردم پیشوا و امام قرار دادم (القمی (صدوق) ، ج1 ،1387، 191)
3-1-6-1. رسیدن به مقام امامت
حضرت ابراهیم پس از آنکه به مقام پیغمبری رسیده و دینش برای تمام بشریت بود و جزء پیامبران اوالعزم قرار گرفته و از امتحانات سنگین پروردگار توانست با سربلندی بيرون آيد.
خداوند او را به مقام بزرگی رساند و آن مقام امامت بود .
«وَاذابتلی اِبراهیمَ رَبُهُ بِکَلماتٍ فَأََتَمَهُّنَ قال ِانی جاعِلُکَ لِلناسِ ِاماماً قال وَ مِن ذُرّیّتی قالَ لا یَنالُ
عَهدِی الظالمینَ » (بقره -124) به خاطر بیاورید هنگامی که خداوند ابراهیم را با وسایل گوناگون آزمود و او به خوبی از عهده آزمایش برآمد خداوند به او فرمود ، من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم ، ابراهیم عرض کرد: از دودمان من ( نیز امامانی قرار ده) خداوند فرمود پیمان من به ستمکاران نمی رسد. ابراهیم پس از کسب مدال پر افتخار امامت از خداوند درخواست کرد که مقام امامت به فرزندانش و نسل های بعدی برسد ولی خداوند فرمود مقام امامت که عهد الهی است بر ستمکاران یعنی گناهکاران و فاسقان از ذریه تو نمی رسد بلکه آن را تقدیم به صالحان و متقین می نمایم. و خداوند به وسیله این آیه امامت هر ظالم و ستمکار را تا قیامت باطل گردانید، و امامت را در زمره برگزیدگان خود قرار داد.( القمی (صدوق) ،ج1 ،1387، 191) خداوند پس از این هدیه بزرگ هدایای دیگری تقدیم ابراهیم کرد و در ذریه او اهل عصمت و طهارت قرار داد و فرمود :« وَ وهَبنا له اسحاقَ و یَعقُوبَ نافِلَهً و کلاً جَعَلنا صالحین ….» ( انبیاء -72) و اسحاق علاوه بر او یعقوب را به وی بخشیدیم و همه آنان را افرادی صالح قرار دادیم . و خداوند در ذریه ابراهیم پیوسته امامت را از بعضی به بعضی دیگر به ارث می رساند تا اینکه پیامبر اکرم (ص) وارث آن شد (القمی (صدوق) ، ج1 ،1387، 192)
خداوند می فرماید :« اِنَّ اَولَی الناس بِابراهیمَ لَلَّذینَ اتَّبَعَوُهُ وَ هذا النَبیُ وَ الَذینَ آمَنُوا وَاللهُ ولیُ المؤمنینَ »( آل عمران -68) در حقیقت نزدیکترین مردم به ابراهیم همان کسانی هستند که او را پیروی کرده اند و نیز این پیامبر و کسانی که به او ایمان آورده اند ، و خداوند سرپرست مؤمنان است .
پس خداوند، مقام امامت به حضرت محمد اعطا کرد. و این مقام مخصوص آن حضرت گردید. و
خداوند بر پیامبر (ص) واجب کرد، که امامت را بعد از رحلتش به علی بدهد. و پس از او به فرزندان برگزیده اش همان کسانی که خداوند به آن ها دانش و ایمان داده و می فرماید : « و قال الذین اوتوا العلم و الايمان لقد لبثتم فی کتاب الله الی یوم البعث فهذا یوم البعث و لکنکم کنتم لا تعلمون » ( روم -56) و کسانی که دانش و ایمان یافته اند می گویند : قطعاً شما به موجب آنچه در کتاب خداست تا روز رستاخیز مانده اید و این ، روز رستاخیز است ولی شما خوتان نمی بینید .
منظور از اهل علم و ایمان در آیه فوق ائمه هدی هستند. و این فضیلت امامت تا روز قیامت در اولاد علی (ع) است. زیرا پیامبری بعد از محمد (ص) نمی آید . پس این نادانان از کجا امامی غیر از ائمه برای خود انتخاب کردند. و حال آنکه امامت، منزلت انبیای وارث اوصیا است . امامت و خلافت رب العالمین، و خلافت رسول امین و مقام امیر المؤمنین (ع) و میراث حسن و حسین است . امامت مهار دین و نظام مسلمین و صلاح دنیا و عزت مؤمنین است . امامت ریشه و شاخه درخت اسلام است.
اقامه نماز و پرداخت زکات و انجام حج و جهادو وفور غنیمت و صدقات و اجرای حدود و احکام به
وسیله (سبب) امام است و امام است که حرام خدا را حرام می کند و حلال خدا را حلال و حدود خداوند را اقامه می کند. (القمی (صدوق) ،ج1، 1387، 192و193)
یعنی طبق دستور امام احکام اسلام تشریح می شود و حلال و حرام مشخص می گردد. و بر انسان های مکلف واجب می شود طبق دستورات آن ها عمل کنند . کسی که از ناحیه خدا مأمور اقامه حدود الهي است و احياء نماز و زكات بر عهده اوست و با فرمان او نماز جمعه و جهاد اجراء می گردد. او امام است. و لازمه اجرای این امور بدون حکومت امکان ندارد پس باید حاکم اسلام امام باشد و خلافت و حکومت غیر امام مشروع نیست .
بعد امام رضا (ع) جایگاه امام را چنین تشریح می فرماید : امام رفیق امین و پدر با محبت و برادر مهربان و محل پناه بندگان در مصیبت هایی است که به آن ها وارد می شود . امام امین خدا و حجت او بر بندگان و خلیفه خدا در روی زمین است (القمی (صدوق) ،ج1 ،1387، 193 ) این سخنان امام، بیانگر جایگاه مهم امام است. که تمام مصالح امت بر محور اوست . همان گونه که اقامه حدود و حلال کردن حلال ها و حرام کردن حرام ها و تطبیق احکام خدا با زندگی مردم و حفاظت و حراست آن بر امام است . مسلماً این اهداف ایده آل، نه بدون حکومت ممکن است نه توسط افرادی غیر از امام معصوم(ع) و يا ماذون از معصوم كه شرايط ولايت را داشته باشد. و از طرف دیگر بر انسان ها نیز لازم است که از امام تبعیت کنند .
3-1-7. اکتسابی نبودن امامت
منصب امامت اکتسابی نیست و مقامی نیست که انسان با تلاش و کوشش یا بر اساس لیاقت و یا سياسي بازی کسب کند. و یا منصبی باشد که از طریق زور و کودتا بدست آید، و یا اینکه از طریق انتخابات و بیعت مردم محقق شود . بلکه فضلی است، از ناحیه خداوند که بر هر کس بخواهد می دهد و فضل و کرم او بسیار عظیم است البته کسی که مقام امامت را کسب می کند باید خودش هم لیاقت آن را داشته باشد. و بر دیگران نیز برتری داشته باشد چنانچه طالوت که خداوند مقام رهبری را به او اعطا کرد نسبت به اهل زمان خود جلوتر بود. و خداوند که مالک الملک است. رهبری را به هر کس که شایستگی داشته باشد و بخواهد عطا می کند. و خداوند می فرماید: « اِنّ الله اصطفاه علیکم و زاده بسطَه فِی العِلِم و الجسم و اللهُ یوتیَ ملکهُ من یشاءُ و اللهُ واسعٌ علیم » ( بقره – 247) در حقیقت خدا او را بر شما برتری داد و او را در دانش و نیروی بدن بر شما برتری بخشیده است و خداوند پادشاهی خود را به هر کس که بخواهد می دهد .
و خداوند به پیغمبر خود حضرت محمد (ص) می فرماید : « وَ کانَ فَضلُ اللهِ علیک عظیماً »(نساء-54) ای پیامبر فضل خدا بر تو عظیم و بزرگ است . که علوم غیرمتناهی رابه تو تعلیم فرمود و تو را بر سایر انبیاء و مخلوقات عالم فضیلت بخشید و فرمود « لَولاک لَما خَلقتُ الا فلاک » اگر بخاطر تو دنیا را خلق نمی کردم و درباره ائمه که از ذریه آن حضرت هستند فرمود : « اَم یَحسُدُونَ الناس علی ما اتا هُمُ اللهُ مِن فَضلِهِ فَقَد اَتَینا ال اِبراهیمَ الکِتابَ و الحِکمَهَ و اتیناهُم مُلکاً عَظیماً» ( نساء -54) بلکه مردم رشک و حسد می برند بر ( محمد و آل محمد ) به خاطر آنچه خداوند به آن ها عطا کرده است. از فضلی ( که آن فضل نبوت بر محمد و امامت بر ذریه او ) و به اولاد ابراهیم ( منظور محمد و آل محمد ) است قرآن را و حکمت را، که منظور نبوت برای پیامبر است و ملک عظیم، كه امامت است به اولاد او (ائمه) عطا فرمود. (القمی (صدوق) ،ج1 ،1387، 197)
پس این مردم از حق تجاوز کردند و کتاب خدا را پشت سر انداختند و خداوند آن ها را مذمت نمود و دشمن داشت و این اقدام مردم سبب هلاکت آن ها شد . (همان، 198)
« وَمَن اَضَلُّ مِمَن اتَّبَعَ هواهُ بِغَیرِ هُدیً مِنَ الله انَّ اللهَ لا یَهدیِ القَومَ الظالمینَ (قصص -50) و کیست گمراه تر از آن کسی که بی آنکه راهنمایی از خدا خواهد از پی هوای نفس خویش رود ؟ زیرا خدا مردم ستمکار را هدایت نمی کند .
3-1-8. علت اطاعت مردم از امام از نظر امام رضا (ع)
فضل بن شاذان از اصحاب امام رضا (ع) از آن حضرت سؤال کرد چرا خداوند «اولی الامر» را قرار داد و مسلمانان را دستور داد از آنان اطاعت کنند . امام رضا (ع) علل زیادی برشمرد از جمله :
1- وقتی برای رفتار و کردار مردم حد و مرزی معین شد. و به آنان دستور داده شد. که از این حد تجاوز نکنند، چه اینکه ، تجاوز از آن حدود موجب فساد و تباهی آنان می گردد. برای رعایت حدود تعیین شده باید ایمنی برای مردم معین شود، که آنان را از تجاوز به آن حدود باز دارد و نگذارد مردم به منطقه ی ممنوعه وارد شوند ، چون اگر رئیسی نباشد که جلوی تجاوز را بگیرد ، هیچ کس حاضر نیست لذت و سود خود را برای اینکه دیگران ضرر نکنند ، کنار بگذارد . از این رو خدا برای آنان امامی تعیین کرد که جلوی فسادشان را بگیرد و حدود الهی را در مورد گناهکاران
به اجرا بگذارد.
2- ما هیچ فرقه و ملتی از فرق و ملت های دنیا نمی یابیم که برای امور دنیوی و دینی خود ، بدون رئیس بتوانند ادامه حیات بدهند . بنابراین برای خداوند حکیم جایز نیست خلق را بدون رهبر رها کند. با اینکه می داند رهبر برای اموری از قبیل جنگیدن با دشمن ، تقسیم غنائم و حفظ وحدت ، جلوگیری از ظالم و حمایت از مظلوم لازم است .
3- اگر خداوند برای مردم سرپرستی امین و نگهبانی که مراقب ودیعه ی الهی و حافظ شرع مقدس باشد ، انتخاب نکند، رفته رفته اساس اسلام فرو می ریزد و از بین می رود ، سنن و احکام الهی دگرگون می شود . بدعت گذاران چیزی را بر آن می افزودند ، افراد بی ایمان مطالبی را از آن می کاستند ، آیین الهی را تحریف می کردند و دین واقعی را بر مسلمانان مشتبه می ساختند . چون مردم از نظر فرهنگی به کمک علمی نیاز دارند ، زیرا خود فاقد کمالند و علاوه بر نارسایی
علمی ، گرفتار اختلاف و تفاوت هستند .
اگر خداوند برای دینی که رسول الله (ص) آورده بود ، حافظ و نگهبانی قرار نمی داد ، مردم فاسد می شدند ، شرایع و سنن تغییر می کرد ، احکام راستین اسلام عوض می شد ، البته در چنین
وضعی موجبات فساد و تباهی مردم فراهم می شد (محمد زاده ،1385، 469)
3-1-9. خلافت از دیدگاه امام رضا (ع)
بحث خلافت،شكلي از رهبري و حکومت بود، که پس از رحلت پیامبر (ص) در سال یازدهم هجری تا هنگام فتح بغداد به دست مغولان در سال 656 ه.ق بر تمدن اسلامی حاکم شد. مهمترین مسئله ي فرا روی جامعه اسلامی پس از رحلت پیامبر (ص) حکومت و رهبري جامعه اسلامي بود . شیعه معتقد بود که جانشین پیامبر (ص) علی (ع) است، که توسط خود پیامبر (ص) و به فرمان خدا منصوب گردیده است که در جریان حجه الوداع در سرزمین

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی جامعه اسلامی، حکومت اسلامی، امام رضا (ع)، پیامبر (ص) Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی امام رضا (ع)، پیامبر (ص)، حکومت اسلامی، رسول خدا (ص)