پایان نامه با واژه های کلیدی ابزارهای مالی، صورتهای مالی، حسابداری مالی، گزارشگری مالی

دانلود پایان نامه ارشد

برای پیشبینی جریانهای نقدی آینده شود. بدین منظور، یک واحد تجاری باید اقلام درآمد و هزینه را بر طبق کارکرد در داخل گروههای عملیاتی، سرمایهگذاری، داراییهای مالی و بدهیهای مالی در صورت سود (زیان) جامع تفکیک کند، تا حدی که این امر مفید بودن اطلاعات در پیشبینی جریانهای نقدی آینده را افزایش دهد. پس از اینکه واحد تجاری اقلام درآمد و هزینه را برحسب کارکرد گروهبندی کرد، تفکیک بیشتری در مورد این اقـلام بر حسب ماهیـت آنها در داخـل گروهبندی قبلی انجام میشود تا حدی که اطلاعات مفید برای پیشبینی جریانهای نقدی آینده ارائه دهد.
همانطورکه در قسمت قبل هم میتوان مشاهده کرد، شکل نوین ارائهی صورتهای مالی، مقرر کرده است که اطلاعات هم براساس کارکرد و هم براساس ماهیت در صورت سود (زیان) جامع تفکیک شوند. همین موضوع سبب شد تا اظهارنظرکنندگان به پیشنویس اولیهی نحوهی ارائهی صورتهای مالی از اثرات منفی این شیوهی طبقهبندی بر سودمندی صورت سود (زیان) جامع ابراز نگرانی کنند. آنها بر این باور بودند که این الزاماًت منجر به ارائهی بیش از حد اقلام در صورت سود (زیان) جامع میشود و درنتیجه میتواند اثرات منفی بر سودمندی این صورت داشته باشد. بر همین اساس، IASB/FASB در پیشنویسهای بعدی بیان کردند که یک واحد تجاری میتواند اطلاعات بر مبنای ماهیت را در صورت سود (زیان) جامع و یا در یادداشتهای همراه صورتهای مالی (براساس تصمیم مدیریت) ارائه کند (KPMG، 2010).
2.7.6.3 صورت جریان وجهنقد
واحد تجاری باید در صورت جریانهای نقدی، طبقههای اصلی دریافـت و پرداخـت نقـدی فعالیتهای عملیاتی، از قبیل نقد وصولی از مشتریان و نقد پرداخت شده به عرضهکنندگان را به منظور تحصیل موجودی کالا، به صورت جداگانه ارائه کند (روش مستقیم) به جای اینکه سود یا زیان یا سود خالص را با خالص جریانهای نقد عملیاتی تطبیق دهد (روش غیرمستقیم) که بسیاری از واحدهای تجاری امروزه این کار را انجام میدهند.

هر دو هیئت اعتقاد داشتند که روش مستقیم در مقایسه با روش غیرمستقیم با اهداف پیشنهادی برای گزارشگری مالی بسیار سازگارتر است. ارائهی اقلام بااهمیت دریافت و پرداخت نقد در سرفصل عملیاتی تفکیک مفیـدتـری برای اطلاعات جریاننقد فراهـم میآورد. علاوهبراین، ارائـه با روش مستقیـم به استفـادهکنندگان کمک میکند تا اطلاعاتی دربارهی داراییها و بدهیهای عملیاتی و درآمد و هزینههای عملیاتی را به دریافتها و پرداختهای نقدی عملیاتی مرتبط کنند.
بسیاری از تحلیلگران صورتهای مالی، در پاسخ به پیشنویس اولیهی IAS1، بیان کردند که تهیهی صورت جریان وجهنقد به روش مستقیم اطلاعات مفیدتری نسبت به روش غیرمستقیم فراهم میکند. در مقابل، تهیهکنندگان به مخالفت با دیدگاه آنان پرداختند و بیان کردند، منافع تهیهی صورت جریان وجهنقد به روش مستقیم جوابگوی هزینههای این شیوهی گزارشگری، نیست. به خصوص که گاهی برای تهیه صورت جریان وجهنقد به روش مستقیم، لازم است که سیستم حسابداری فعلی اصلاح و یا به طور کامل با یک سیستم جدید جایگزین شود که این موضوع خود هزینههای گزافی را به واحد تجاری تحمیل میکند.

بخش دوم
پیشینه تحقیق

2.1 مقدمه
در بخش قبلی به بررسی مبانی نظری مربوط به موضوع بحث پرداخته شد. در این بخش به بررسی پیشینهی تحقیق میپردازیم. قبل از شروع، لازم است به این موضوع اشاره کنیم، مفروضات تحقیق، که در فصل اول به بیان آنها پرداخته شد، برمبنای ادبیات قبلی موجود در خصوص موضوع تحقیق مطرح شدهاند. بنابراین، پس از بررسیهای متعدد، تصمیم گرفته شد تا این قسمت، به تفکیک پیشینهی مربوط به هر یک از مفروضات تحقیق ارائه شود. به نظر میرسد انتخاب این شیوه برای ارائهی ادبیات تحقیق، به خوانندگان کمک کند تا علت طرح مفروضات و روش اجرای تحقیق را که در فصل سوم بیان خواهد شد، بهتر درک کنند.

2.2 تحقیقهای قبلی درمورد نوسانات سود جامع
افزایش فشار بر استانداردگذاران برای گزارشگری سود جامع از هر دو انگیزهی داخلی و خارجی نشئت میگیرد (جانسون و همکاران، 1995). انگیزهی داخلی نهادهای استانداردگذار از پروژهی ابزارهای مالی هیئت استانداردهای حسابداری مالی (FASB)، به ویژه آن بخش از پروژه که مربوط به ابزارهای مشتقه و مصونسازی است، ناشی میشود. اعضای هیئت استانداردهای حسابداری مالی به طور عمومی بیان کردند که بر این باور هستند، بیشتر ابزارهای مالی در نهایت باید به ارزش بازار شناسایی و اندازهگیری شوند و بنابراین، هیئت تصمیم گرفته استکه همهی ابزارهای مشتقـه را به ارزش منصفانـه شناسایی و اندازهگیـری کند. علاوهبراین، پیش از این ابزارهای مالی در ترازنامه منعکس نمیشدند، لذا هیئت شناسایی ابزارهای مالی بیشتری را در صورتهای مالی مورد توجه قرار داد (کپ و همکاران، 1996).
در پیشنویس ابزارهای مشتقه و مصونسازی ژوئن سال 2006، هیئت استاندارهای حسابداری مالی به این نتیجه رسید که کلیهی ابزارهای مشتقه باید به ارزش منصفانه اندازهگیری و شناسایی شوند و به این باور اشاره کرد که هنگامی که مسائل مفهومی و اندازهگیری حل شود، کلیهی ابزارهای مالی باید در صورت وضعیت مالی به ارزش منصفانه گزارش شوند. شناسایی و اندازهگیری ابزارهای مالی به ارزش منصفانه به مباحثه در بین اعضای هیئت منجر شد. از یک طرف، برخی معتقد بودند که اگر قرار است گزارشگری ابزارهای مالی در تصمیمگیری مربوط باشد، پس شناسایی ابزارهای مالی و اندازهگیری آنها به ارزش منصفانه ضروری است. از طرف دیگر، سایرین به دلیل نوساناتی که به تغییر قیمت منتج میشود و ممکن است در صورت سود (زیان) گزارش شود، در مقابل این اقدامات مقاومت کردند. به همین علت، IASB و FASB برای کاهش فشار درمورد این موضوع که گزارش کردن ابزارهای مالی به ارزش منصفانه منجر به افزایش نوسانات سود و درنتیجه ریسک شرکت میشود، اجازه دادند تا تغییرات قیمت ابزارهای مالی خاصی نظیر اوراق بهادار آماده برای فروش و ابزارهای مصونسازی جریان وجه نقد از صورت سود (زیان) دوره حذف شوند و تحت سرفصلی جداگانه در صورت سود (زیان) جامع ارائه شوند. صورت سود (زیان) جامع وسیلهای است که به کمک آن میتوان تغییرات در ارزش منصفانهی ابزارهای مالی را در یک صورت نشان داد، بدون آنکه بر اندازهگیریهای سنتی سود خالص تأثیر داشته باشد (فاستر و هال89، 1996). بنابراین، با توجه به این که ارائهی این اقلام برای ارزیابی وضعیت مالی و عملکرد مالی یک شرکت مهم هستند، میتوان با ارائهی صورت سود (زیان) جامع واحد، پیچیدگی گزارشگری ابزارهای مالی را کاهش داد90.
اما، انگیزهی خارجی FASB از این موضوع ناشی میشود که هیئت درخواستهای بسیاری مبنی بر گسترش گزارشگری اقلام سود جامع از جامعه تحلیلگران دریافت کرد. تحلیلگران عدم رضایت خود را از آنچه که در صورت سود (زیان) گزارش میشود، بیان نکرده بودند بلکه عدم رضایت خود را از آنچه که در این صورت گزارش نمیشود، بیـان کرده بودند. به ویژه عدم رضـایت آنها مربوط به رویهای بود که در آن برخی از اقلام سود جامع در حقوق صاحبان سهام گزارش میشدند. بیش از همه، انجمـن مدیریت و تحقیقات سرمایهگذاری (AIMR)، یکی از سازمانهای نظارتکننده بر هیئت استانداردهای حسابداری مالی و یکی از بزرگترین و مؤثرترین گروههای استفادهکننده از اطلاعات صورتهای مالی، به هیئت اصرار کرد تا مفهوم سود (زیان) جامع را عملی سازد. AIMR در گزارش سال 1993 خود با عنوان “گزارشگری مالی در دهه 1990 میلادی و پس از آن” استدلال کرد که سود (زیان) جامع برای گزارشگری مالی بهتر و مفیدتر، در حوزههای متعددی لازم است، یکی از این حوزهها گزارشگری اثر تغییر ارزش منصفانهی اوراق بهادار معاملاتی و کلیهی تغییرات در حقوق صاحبان سهام (به غیر از معاملات با مالکین) میباشد که به عنوان تعدیلات حقوق صاحبان سهام گزارش میشد. گزارش این انجمن همچنین حمایت از شمول کلی سود را مورد تأکید قرار داد (AIMR، 1993 و CFA، 2007).
در گزارش این انجمن چنین بیان شد:
“تحلیلگران مالی برای تعییـن مکان و ارزیابی کلیـهی اقلام صورت سود (زیان) که ممکـن است بر پیشبینیهای آنها از آینـده و ارزیابی شـرکت اثـر داشتـه باشد، تلاش زیادی صـرف میکننـد. برای استفادهکنندگان مالی لازم است، اطلاعاتی که فعالیت اقتصادی یک مؤسسه را گزارش میکند همه در یک جا باشد تا بتوانند آنها را دستهبندی و برای اهداف خود مناسب سازند (AIMR، 1993)”
شکل صورت سود (زیان) باید به گونهای تدوین شود که اطمینان حاصل شود که اقلام مشابه به وسیلهی شرکتهای مختـلف به طور مشابه طبقهبندی میشود. آنگاه تحلیلگران با این شیوهی طبقهبندی قادر هستند تا مقایسههایی را که برای کارشان بسیار حیاتی است انجام دهند. بنابراین، نفع بازگشت به مفهوم شمول کلی سود جهت گزارشگری سود جامع این است، اقلامی که در حال حاضر در صورت سود (زیان) سنتی گزارش نمیشوند با شفافیت بیشتری انعکاس مییابند و به موجب آن، درک آنها برای استفادهکنندگان صورتهای مالی ممکن است بااهمیت باشد و اغلب متفاوت از اقلامی در نظر گرفته شود که هم اکنون در صورت سود (زیان) سنتی برای ارزیابی عملکـرد گذشتـه واحـد تجاری و همچنیـن چشمانداز آن گزارش میشود.
اما، مخالفان گزارشگری سود جامع بر این باور بودند که نوسانات موجود در سایر اجزای سود جامع منجر به افزایش ریسک شرکت میشود و درنتیجه عملکرد اصلی شرکت را بدجلوه میدهد. آنها معتقد بودند، اقلامی که تحت عنوان سایر اجزای سود جامع شناخته میشوند، مربوط به عملکرد اصلی شرکت نیستند و بنابراین گنجـاندن آنها در صورت عملکـرد میتواند برای استفـادهکنندگان از صورتهای مالی گمراهکننده و گیجکننده باشد (SFAC130، بند 60). علاوهبراین، سود جامع از یک دوره به دوره دیگر نوسان دارد و این نوسانات به نیروهای بازار خارج از کنترل مدیریت مربوط میشود.
بر همین اساس و با توجه به وجود اظهارنظرهای متفاوت، ین91و همکاران (2007) تصمیم گرفتند تا در تحقیقی به تجزیه و تحلیل اظهارنظرهای ارائه شده به پیشنویس گزارشگری سود جامع (FASB، 1996) بپردازند. آنها استدلالهای موجود در این اظهارنظرها را طبقهبندی و تجزیه و تحلیل کردند. آنها بیان کردند، علیرغم اینکه FASB از اظهارنظرکنندگان درخواست کرد تا بر جنبههای نظری و تئوریک استاندارد ارائه شده تمرکز کنند، بسیاری از اظهارنظـرها و استدلالها نتیجـه محـور بوده و بـر اثرات منفیای که ایـن پیشنویس برروی عملکرد شرکتها و صنایع خاص داشت، تمرکز کردند. یافتههای آنها نشان داد، 34 درصد از اظهارنظرکنندگان به پیشنویس استاندارد شماره 130 FASB، براین باور بودند که سود جامع نسبت به سود خالص نوسان بیشتری داردکه از تغییرات قیمت بازار ایجاد میشود و بنابراین به عملکرد اصلی یک واحد تجاری مربوط نیستند.درحالیکه بانکهای بزرگ و شرکتهای بیمه مخالفان اصلی گزارشگری سود جامع هستند، 36 درصد از اظهارنظرکنندگان بخش غیر مالی هم، نسبت به افزایش نوسانات ناشی از ارائهی سایر اجزای سود جامع اظهار نگرانی کردند و حدود 8 درصد دیگر نیز ادعا کردند که این نوسانات ممکن است عملکرد اقتصادی واحد تجاری را بد جلوه دهد (ین و همکاران، 2007).
بارث92و همکاران (1995) با استفاده از نمونهای متشکل از 137 بانک در طی دورهی 1971 تا 1990 دریافتند که سودهای مبتنی بر ارزش منصفانه بیش از سودهای مبتنی بر بهای تمام شده تاریخی نوسان دارند. آنها معتقد بودند، باوجود اینکه حسابداری بهای تمام شده تاریخی منجر به شکست مؤسسات مالی نمیشود اما حسابداری ارزش منصفانه بهتر میتواند ارزشهای اقتصادی زیربنایی این مؤسسات را نشان دهد.
هادر93و همکاران (2006) نوسانات سود را به عنوان عنصری از ریسک در سه معیار مختلف سود (سود خالص، سود جامع و یک جایگزین برای سود مبتنی بر ارزش منصفانه) برای 202 بانک تجاری ایالت متحده، در طی دورهی 1996 تا 2004 بررسی کردند. نتایج آنها نیز نشان داد که نوسانات سود ارزش منصفانه بیش از سه برابر سود جامع و بیش از پنج برابر سود خالص نوسان دارد.
بامبر94و همکاران

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژه های کلیدی صورتهای مالی، وضعیت مالی، صاحبان سهام، حقوق صاحبان سهام Next Entries پایان نامه با واژه های کلیدی بازار سهام، قیمت بازار، محتوای اطلاعاتی، مدیریت سود