پایان نامه با موضوع مورفولوژی، ژئومورفولوژی، استان کرمانشاه، استان کرمان

دانلود پایان نامه ارشد

رو به بالا ادامه مي‌يابد، اين آهكها سازنده ديواره توده‌اي كوه بيستون است كه برروي آن نقشهاي برجسته‌اي از دوره هخامنشيان كنده‌كاري شده‌است.
رخساره سنگ‌شناسي اين آهكها نشان‌دهنده تناوب آهكهاي پاياني و آهكهاي ريز دانه‌ فسيلهاي بر قاره‌اي چون دوكفه‌ايها و شكم پايان و روزنداران است.
كرتاسه زيرين – رسوبات آهكي ژوراسيك بالا با همان رخساره به كرتاسه زيرين تبديل مي‌شود چنانكه باز شناختن اين دو واحد از يكديگر دشوار است، اين مجموعه به بلندي حدوداً ۲۵۰۰ متر ديواره اصلي و برجستگيهاي ستبر واحد آهكهاي بيستون را تشكيل مي‌دهند. (پنجمين ديواره صخره‌اي دنيا)
اين واحد با داشتن فسيلهايي چون اكتينوپورلا و كانئولينا سن كرتاسه زيرين را مشخص مي‌كند.
كرتاسه بالا – افقهاي كرتاسه فوقاني آهكهاي بيستون در بُرش تيپ آن وجود نداشته بلكه در شمال روانسر شناسايي و مطالعه شده‌است، اين افق شامل يك مجموعه آهكي با ستبراي ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر می‌باشد.
اين افق داراي ميكروفسيلهاي گلوبوترونكانا و گلوبوژرينا با سن كرتاسه بالا بوده و با دگر شيبي آشكار توسط آهكهاي اوليگو ميوسن (معادل تشكيلات قم) پوشيده مي‌شود.
ب-۳- افيوليتهاي صحنه و هرسين
افيوليتها مجموعه‌اي از سنگهاي قليايي شديد (الترا بازيك) گابرويي و پيلولاوا همراه با سنگهاي رسوبي هستند، با توجه به وجود پيلولاوا (ساخت بالشي گدازه) و شباهت تركيب شيميايي يك مجموعه افيوليتي با سنگهاي پوسته اقيانوسي نتيجه گرفته‌اند كه افيوليتها خودبخشي از پوسته اقيانوسي بوده كه در مراحلي از اقيانوس‌زايي بوجود مي‌آيند. ( خسروتهرانی.۱۳۸۵)
مسئله تعيين سن افيوليتها از دو ديدگاه اصلي مطرح است:
۱- سن زمان تشكيل هر يك از اجزاء مختلف افيوليتي.
۲- سن زمان جايگيري ساختماني مجموعه‌هاي مذكور
در مورد سن افيوليتهاي صحنه هرسين مي‌توان زمان تشكيل سنگهاي الترابازيك آن را مربوط به اوايل دوران اول (كامبرين و اردوويسين) و حتي پركامبرين دانست،  و زمان جايگيري آن در كرتاسه بالا بوده‌است (ماستريشين).
در اين مجموعه مي‌توان سه بخش را تشخيص داد:
نخستين بخش در ناحيه غرب صحنه قرار دارد كه از سنگهاي قليايي شديد و پريدوتيت و پيروكسينوليت تشكيل شده‌است كه به صورت تپه‌هاي نه چندان مرتفعي در غرب صحنه مشاهده مي‌شوند و جاده صحنه كرمانشاه در چند نقطه آن را قطع مي‌كند و با مورفولوژي ويژه به رنگ سبز تيره ديده مي‌شوند.
دومين بخش كه به سمت جنوب غرب ادامه دارد به شدت تكتونيزه شده و نمونه جالب آن در روستاي ارگنه برونزد داشته و رخساره آن از سنگهاي الترابازيك همراه با پولكهاي آهكي و راديولاريتها هستند كه در نتيجه فشارهاي ساختاري با يكديگر آميخته شده‌اند.
سومين بخش از اين مجموعه در ناحيه هرسين قرار دارد كه سنگهاي افيوليتي آن از يك توده سرپانتينيت كه احتمالا همراه با مقادير قابل توجهي آزبست (پنبه نسوز) بوده كه با مطالعات بيشتر مي‌توان امكان بهره‌برداري و استخراج آن را مورد بررسي قرارداد. افيوليتهاي صحنه – هرسين همراه با راديولاريتهاي كرمانشاه و آهكهاي بيستون سفره رورانده كرتاسه پاياني را تشكيل داده و به طور دگر شيب توسط آهكهاي اليگوميوسن پوشيده مي‌شوند، همين پوشش پيش‌رونده ترسير است كه رويداد راندگي را در زمان كرتاسه پاياني تاييد مي‌كند. (آقانباتی.۱۳۸۳)
در ناحيه هرسين پيشروي دريا در زمان اليگوميوسن صورت گرفته و رسوبات پوششي ترسير سفره‌هاي رورانده كرتاسه از پايين به بالا شامل واحدهاي زير است:
واحد آواري – رسوبات افقهاي اليگوميوسن به طور دگر شيب برروي سنگهاي افيوليتي قرار دارند و شامل كنگلومرا كه در ابتدا دانه درشت بوده و رفته رفته به سمت بالا دانه‌ريزتر مي‌شود تا حدي كه اين كنگلومرا خود به ميان لايه‌هايي در افقهاي ماسه‌اي قرمز با عناصر راديولاريت تبديل مي‌شود.
واحد آهكي: اين واحد برروي افقهاي آواري قرار گرفته و شامل مجموعه‌اي از آهكهاي پايابي با ستبراي حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر است كه داراي لايه‌بندي نسبتاً منظم می‌باشد.
واحد آهكي در حد فاصل روستاهاي دهمراد خان و درويشان واقع در جنوب شرق صحنه نيز برونزد داشته و از آهكهاي ريفي به آهكهاي توده‌اي تبديل مي‌شود سن اين واحد با داشتن ميكروفسيل ميوژيپينا به ميوسن نسبت داده‌اند. در نقاطي از واحد آهكي فوق آثاري از دو كفه‌ايها و خارپوستان (كليپاستر) جمع‌آوري شده‌است.
واحد فليشي: واحد آهكي بوسيله يك سري رسوبات فليشي پوشيده شده كه از مارنهاي خاكستري داراي افقهاي ماسه‌اي – آهكي تشكيل شده‌است، اين واحد نيز داراي سن ميوسن می‌باشد كه توسط كنگلومرايي پوشيده شده كه فاقد هرگونه فسيل بوده ولي با توجه به هم مانندي آن با كنگلومراي زاگرس خارجي مي‌توان آن را معادل كنگلومراي بختياري (پليوسن) دانست. . (ميرزايي۱۳۷۰)
ج- پولكهاي ترسير (گاوه رود) – نام اين گستره از رودخانه گاوه رود گرفته شده كه از دشتهاي بلند سنقر سرچشمه می‌گیرد و پس از گذر از پولكهاي ترسير در ناحيه بين سنقر و كامياران با جهت شرق به غرب وارد منطقه كامياران شده و برشهاي جالبي از اين رسوبات را نمايان مي‌سازد.

شکل ۲-5-مقطع زمین‌شناسی دشت بیستون
۲-4- ژئومورفولوژی

ژمورفولوژی ناحیه بیستون بیشتر تحت تأثیر زمین شناختی ساختمانی و عملکرد تکتونیکی در طول دوران مختلف می باشد. برگه های رانده شده متعدد سبب شکل گیری ارتفاعات بیستون- پرآو و دیواره های قائم موجود در آن دیواره وسایر بلندی های ناحیه و نیز شکل گیری مسیر رودخانه ناحیه از جمله گاماسیاب شده است. اشکال کارستی در این کوهها نیز ناشی از عملکرد این گسل هاست. برای مثال در پایین روستای نوژه وران یک پولیه بزرگ وجود دارد که دهها چشمه در آن جاری است این پولیه در مرحله بلوغ است وجود دولین های فراوان در کوه پرآو نیز در خور توجه است.فرایندهای فرسایشی ناشی از بارش باران و تشکیل کارست و آب های زیرزمینی فرایند غالب سطح دشت می باشد. سازند اصلی منطقه کارست و اهک می باشد و پدیده های ژئومورفولوژی دشت شامل رودخانه گاماسیاب ، دینور آب ، کوه بیستون و سراب بیستون است .
2-5-مکان های ناپایدار

نقش مخاطرات محيطي در زندگي انسان ها غير قابل انكار است و نمي توان نقش آن را در ابعاد اقتصادي ، اجتماعي، سياسي و برنامه ريزي هاي محيطي ناديده گرفت تا جايي كه با مطالعه درست و پيش بيني صحيح مخاطرات محيطي در يك مكان، تا حد زيادي مي توان از هدررفت هزينه هاي اقتصادي و تلفات انساني جلوگيري كرد در سايه چنين مطالعاتي ، زمين هاي پايدار و ناپايدار و نوع مخاطره آنها مشخص مي شود.
2-5-1-ریزش سنگ
از بین مواردی که باعث ناپایداری در یک مکان می شود در سطح دشت بیستون حرکات دامنه ای به صورت ریزش سنگ و قلوه سنگ از دیواره عمودی کوه بیستون دیده می شود. سنگ ريزش و مخاطرات ناشي از آن نيز يكي از بلاياي طبيعي محسوب مي شود كه قسمت هاي مختلف يك دامنه را ناپايدار كرده و به ساخت و سازهاي انساني آسيب مي زند. حركات دامنه اي مواد عبارت از جدانشدگي و حمل رو به پايين مواد منفصل خاكي و سنگي تحت تأثير نيروي جاذبه زمين می باشد . ريزش ها به سقوط كم و بيش آزاد و ناگهاني توده هاي خاكي و يا سنگي اطلاق مي شود كه در دامنه هاي پرشيب و پرتگاه‌ها صورت مي گيرد بطوريكه قطعات ريز و درشت همزمان حركت مي نمايد اين پديده در كوههاي آهکی بیستون بعلت تخريب مكانيكي فعال مي باشد.همانطور که در شکل2-2 نشان داده شده است مکان های ناپایدار به صورت ریزش سنگ و قلوه سنگ در پایکوه دیواره بیستون و در قسمت غربی دشت بیستون روی میدهد .در شکل 2-3 تصویری از پایکوههای دیواره بیستون و ریزش سنگ و قلوه سنگ از اتفاعات کوه بیستون نشان داده شده است.

شکل 2-6- نقشه مکان های ناپایدار دشت بیستون

شکل2-7- ریزش سنگ در پایکوه های دیواره بیستون

۲-6- وضعیت هیدرولوژی و هیدروژئومورفولوژی

۲-6-1- منابع آب زیرزمینی
لندفرم های کارستیک و همچنین عوامل تکتونیکی هر منطقه نقش مهمی در نفوذپذیری و تغذیه آب‌های زیرزمینی که در محیط‌های کارستی یافت می‌شوند در ارتباط با وجود جریان آب هستند. ایجاد روابط حاکم بر حرکت و ذخیره آب در پهنه‌های کارستی پیچیده است، زیرا آبخوان‌های کارستی غالبا جریان متمرکز خود را به چشمه ها منتقل کرده که تا حدود زیادی بیان گر خصوصیات سیستم کارستی منطقه است. این چشمه ها محل تخلیه طبیعی آبخوان‌های کارستی هستند که بهره برداری از آن‌ها در مقایسه با استحصال آب از طریق حفاری و پمپاژ به مراتب آسان تر و کم هزینه تر است. هم چنین به دلیل نقش آن‌ها در تامین آب شرب و کشاورزی از اهمیت فراوانی برخوردار است. چگونگی تغییرات آبدهی چشمه ها ارتباط مستقیم با درجه کارست شدگی سازند آهکی وسعت آبخوان مقدار و نوع بارش دارد.(رضایی ۱۳۸۰)
سیستم جریان آب زیرزمینی در یک منطقه کارستی دارای سه قسمت است، بخش ورودی که از طریق آن تغذیه سیستم انجام می‌شود مثل فروچاله ها، بخش میانی که انتقال آب را صورت می‌دهد و فاصله بین مناطق تغذیه و تخلیه است مانند درزه ها وگسله ها و بخش خروجی که عمدتا چشمه‌های منطقه را شامل می‌شود.(قهرودی تالی۱۳۹۳ (
عامل اصلی در قشر بالایی خاک این دشتها فرسایش ممتد سالهای طولانی بوده که همچنان ادامه دارد.وزش بادهای مدیترانه ای و ریزش برف و باران نسبتا فراوان باعث ذخیره آب‌های زیرزمینی وتشکیل رودهای متعددی است که تمام آن‌ها در نهایت به خلیج فارس می ریزد.رودهای ناحیه بیشتر سیلابی و پر پیچ و خم می‌باشد. رودهای مهم ناحیه قره سو و گاماسیاب و دینه ور هستند. در منطقه به دلیل دشت‌های پهناور با دشتهای آبرفتی ژرف، بارندگی سالانه زیاد، وجود لایه‌های آهکی کارستی و لایه‌های نفوذناپذیر زیرزمینی،ذخیره پرمایه ای از آب‌های زیرزمینی و آبخوان‌های آبرفتی وجود دارد. سراب بیستون در دامنه جنوبی کوه بیستون وجود دارد. در تمام سطح دشت بیستون آبخوان‌های آبرفتی دیده می‌شود بجز قسمت هایی از قسمت غربی دشت در فاصله بین دشت بیستون و استان کرمانشاه و قسمت های جنوبی دشت سطح دشت عمدتا از رسوبات آبرفتی که شامل رس، ماسه و شن می‌باشد تشکیل شده است. دو ایستگاه هیدرومتری در سطح دشت بیستون وجود دارد. سطح آب زیرزمینی در دشت بیستون بین ۱-54 متر از سطح زمین می‌باشد که در قسمت شمالی و مرکزی دشت سطح آب زیرزمینی بالاتر می‌باشد و اطراف دشت سطح آب زیرزمینی پایین تری برخوردار است.برای محاسبه سطح آب زیرزمینی از اطلاعات 186 حلقه چاه مشاهداتی در منطقه دشت بیستون استفاده شد ، که در سال 1390 برداشت شده است .این اطلاعات از سازمان آب منطقه ای استان کرمانشاه تهیه شده است. این چاه های مشاهداتی اطلاعاتی از قبیل عمق آب زیرزمینی ، سطح لایه اشباع ، ضخامت لایه اشباع و عمق آبرفت را به ما نشان می داد . با استفاده از عمق آب زیرزمینی نقشه کریجینگ آب زیرزمینی دشت بیستون همانطور که در نقشه زیر نشان داده شده تهیه گردید.(شکل شماره 4-13) در سطح دشت بیستون ۱۳۵۸ حلقه چاه برای مصارف کشاورزی و شرب حفر شده است. که اکثرا برای مصارف کشاورزی می‌باشند ، هر چند تعدادی چاه برای مصارف صنعتی وجود دارد که در تمام طول سال آب چاه مورد برداشت قرار میگیرد. هم چنین ضخامت سطح اشباع آب‌های زیرزمینی به طور متوسط ۳۲ متر می‌باشد. (شکل 2-8)

شکل 2-8 نقشه چاه های دشت بیستون

۲-6-2-آب‌های سطحی
رودخانه گاماسياب از چشمه كارستيك گاماسياب در ۲۰ كيلومتري جنوب غربي شهر نهاوند و در فاصله اندكي از جاده ارتباطي نهاوند به نورآباد لرستان، از ارتفاع ۱۸۶۰ متري سرچشمه می‌گیرد. اين رود پس از طي مسيري نسبتاً طولاني در استان همدان، وارد استان كرمانشاه شده و در قلمرو اين استان، رود جاميشان و قره سو را دريافت مي كند. اين رودخانه تا محل تلاقي گاماسياب با قره سو”گاماسياب“ ناميده می‌شود. رودخانه گاماسياب در منطقه بيستون به رودخانه قره سو مي پيوندد و رودخانه سيمره را تشكيل مي دهد ، سپس وارد استان لرستان شده و در نهايت پس از دريافت شاخه هاي به نام كشكان در استان خوزستان،كرخه ناميده

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع مکان‌یابی، دفن بهداشتی، آلاینده ها، محل دفن زباله Next Entries پایان نامه با موضوع مورفولوژی، ژئومورفولوژی، مکانیابی، استان کرمانشاه