پایان نامه با موضوع شورای امنیت، سازمان ملل، دبیرکل سازمان ملل، قانون مجازات

دانلود پایان نامه ارشد

روآندا یعنی «جونال هابی آریمانا» در فرودگاه کیگالی مورد حملهی افراد ناشناسی قرار گرفت و رئیس جمهور به قتل رسد.هوتوهای افراطی این حمله را به توتسیها نسبت دادند و آن را بهانهای برای اعلام جنگ قلمداد کردند. به دنبال این واقعه هوتوهای افراطی بلافاصله قتلعام توتسیها و هوتوهای طرفدار آنها را آغاز نمودند. پلیس و سربازان شهروندان عادی را به شرکت در قتل عام تشویق میکردند و در برخی موارد غیرنظامیان هوتو را وادار میکردند که همسایگان توتسی خود را به قتل برسانند.در جریان این حملات که کمتر از 100 روز طول کشید نزدیک به 800000 نفر از توتسی ها و هوتوهای میانهرو قتل عام شدند.به علاوه در این مدت نزدیک به 500000مورد تجاوز جنسی صورت گرفت و نزدیک به 2 میلیون نفر به کشورهای همسایه پناهنده شوند.(طباطبایی و میری، 1384 ،37)سرانجام در 18 جولای 1994 جبههی میهنی روآندا کنترل کشور را به دست گرفت و نسل کشی توتسیها پایان یافت.
در 28 سپتامبر 1994 دولت وقت روآندا نامهای28 تقدیم شورای امنیت نمود و در آن خواستار ایجاد دادگاهی بینالمللی با هدف تعقیب و محاکمهی مرتکبان جنایات رخ داده در این کشور شد.
متعاقب این درخواست در 8 نوامبر 1994 شورای امنیت قطعنامهی 95529 را تصویب نمود. دراین قطعنامه شورا وضعیت موجود در رواندا را تهدیدی علیه صلح وامنیت قلمداد نمود. همچنین شورای امنیت در این قطعنامه بیان میدارد که اعتقاد شورا بر این است که ایجاد یک دادگاه بینالمللی برای افراد مسؤول جنایات نسلکشی و دیگر جنایات رخ داده در رواندا، این اطمینان را به جامعهی جهانی میدهد که محاکمهی این افراد میتواند عاملی در جهت توقف این جنایات در آینده باشد. شورای امنیت در این قطعنامه در بند 1 تصمیم به ایجاد یک دادگاه بینالمللی برای رسیدگی به جنایات ارتکابی در کشور روندا از 1 ژانویه تا 31 دسامبر 1994 میگیرد.
قطعنامهی 955 منضم به اساسنامه دیوان بین المللی کیفری برای روآندا نیز میباشد. این اساسنامه مشتمل بر 32 ماده است که در آن صلاحیتهای ذاتی ،زمانی ،مکانی و … دیوان برشمرده شده است . مقر دادگاه رواندا در شهر آروشا در کشور تانزانیا قرار دارد و قضات و کارمندان آن نمایندهی بیش از 80 ملت میباشند.( طباطبایی و میری ،1384 ،38)در این دادگاه تا کنون 57 پرونده مورد رسیدگی قرار گرفته است که از این میزان پرونده نسبت به 47 مورد حکم صادر شده، 12 پرونده در جریان تجدیدنظر خواهی و نسبت به 12 پرونده نیز حکم برائت صادر شده است30.

3 – محاکم بینالمللی نسل سوم
منظور از محاکم بینالمللی نسل سوم محاکمی هستند که به نوعی اعمال کنندهی قواعد ملی و بینالمللی در مبارزه با جنایات هستند.از جملهی این محاکم میتوان به شعبات فوقالعاده در محاکم کامبوج،دادگاه ویژهی سیرالئون و دادگاه ویژهی لبنان اشاره کرد.

الف. شعبات فوقالعاده در محاکم کامبوج
در کشور کامبوج بین سالهای 1975 تا1979 خمرهای سرخ با یک ایدئولوژی کمونیستی بر این کشور حکومت میکردند.هدف خمرهای سرخ ایجاد جامعهای کمونیستی و خودکفا بود.آنها برای رسیدن به اهداف خود حکومت دمکراتیک کامبوج را تأسیس نمودند، به علاوه آنها تمام مردم را به کارهای منظم و اجباری در مزارع وادار میکردند و کسانی را که سرپیچی میکردند مورد شکنجه قرار میدادند و یا میکشتند. در جریان حکومت دمکراتیک کامبوج بیش از دو میلیون نفر از اهالی کامبوج کشته شدند. پلپت که در ابتدا رهبری خمرهای سرخ را بر عهده داشت در سال 1978 نیروهای خود را به دلیل اختلافات مرزی با ویتنام به مرزهای این کشور گسیل نمود. این حملهی کامبوج منجر به واکنش شدید ویتنام و تسخیر پنومپن پایتخت کامبوج در یک سال بعد شد. حکومت خمرهای سرخ با این حمله در سال1979 سرنگون شد. بعد از سرنگونی حکومت خمرهای سرخ تا سال 1998 جنگ داخلی دامنگیر این کشور شد. در سال 1997 حکومت وقت کامبوج که حکومت کمونیستی میانهرو بود از سازمان ملل متحد مساعدت در جهت تأسیس دادگاهی را جهت تعقیب رهبران ارشد خمرهای سرخ درخواست نمود.پارلمان کشور کامبوج نیز در ژانویهی 2001 قانون ایجاد شعبات فوقالعاده در دادگاههای کامبوج را برای رسیدگی به جنایات ارتکاب یافته در این سرزمین در جریان حکومت خمرهای سرخ را تصویب نمود. متعاقب این تلاشها مجمععمومی سازمانملل در 27 فوریهی2003 طی قطعنامهی 228/5731 با محکوم نمودن جنایات ارتکابی حکومت دمکراتیک کامبوج در بند 1از دبیرکل سازمان ملل در خواست مینماید که مذاکراتی را با کشور کامبوج جهت ایجاد شعبات فوقالعاده در این کشور برای رسیدگی به جنایات ارتکابی در این کشور از سر گیرد. در 6ژوئن2003«موافقتنامهای بین سازمانملل و دولت پادشاهی کامبوج در مورد تعقیب جنایات ارتکابی در جریان حکومت دمکراتیک کامبوج به موجب قانون مجازات کامبوج»32منعقد گردید.
این موافقتنامه در 32 ماده منعقد گردیده که در واقع میتوان گفت اساسنامهی شعبات فوقالعاده برای کامبوج را تشکیل میدهد. در مادهی1 این موافقتنامه آمده است که هدف موافقتنامهی حاضر نظم دادن به همکاریهای بین سازمانملل وحکومت کامبوج به منظور تحت تعقیب قرار دادن مرتکبان جنایات ارتکابی در جریان حکومت خمرهایسرخ و همچنین تعقیب افرادی است که به موجب قانون مجازات کامبوج،حقوقبینالملل بشردوستانه، عرف بینالملل و یا معاهدات بینالمللی پذیرفته شده توسط کامبوج مسئول جنایات ارتکابی شناخته میشوند.

ب.دادگاه ویژهی سیرالئون
در سال 1990 گروه شورشی موسوم به جبههی متحد انقلابی با سوءاستفاده از وضعیت نابهسامان کشور سیرالئون جنگی 10 ساله را در این کشور آغاز نمودند.رهبر شورشیان شخصی به نام فودای سانکوه بود که مورد حمایت چارلز تیلور رئیسجمهور وقت لیبریا بود.جبههی متحد انقلابی به منظور براندازی دولت وقت و تصاحب معادن الماس در 23مارس 1991نخستین حملهی خود را آغاز نمود و بر سر راه خود مرتکب جنایاتی چون تجاوز به زنان و کودکان ،سربازگیری اجباری و دیگر جنایات علیه غیرنظامیان شد. در سال 1996 احمد تجان کاباه رئیسجمهور سیرالئون شد و در نوامبر همان سال توافقنامهی صلح ابیجان را با شورشیان در حضور نمایندهی ویژه سازمان ملل منعقد نمود. با کودتای حزب شورای انقلابی نیروهای نظامی علیه دولت قانونی کاباه ،جانی پل کروما به قدرت رسید. وی به محض به قدرت رسیدن با شورشیان متحد شد که سرانجام آن ارتکاب جنایات گستردهای چون شکنجه و تجاوز به کودکان و بازداشتها و اعدامهای خودسرانهی مخالفان بود.با وخیمتر شدن وضعیت سیرالئون جامعهی اقتصادی آفریقای غربی موسوم به اکواس از شورای امنیت درخواست اجازهی مداخله و توسل به زور در سیرالئون را نمود. شورای امنیت نیز در8 اکتبر 1997 طی قطعنامهی 113233 براساس فصل هفتم منشور در بندهای3 و8 این اجازه را به اکواس داد.
در نتیجهی این حمله بار دیگر احمد تجان کاباه به قدرت رسید. در 7 ژوئیهی 1999 موافقتنامهی صلح لومه با هدف ایجاد دولت آشتی ملی بین طرفین منعقد شد. شورای امنیت در راستای کمک به اجرای موافقتنامهی صلح لومه ضمن صدور قطعنامهای34 در 22 اکتبر 1999 هیأت سازمان ملل در سیرالئون موسوم به یونامسیل را جهت اعادهی صلح و امنیت و ارائهی کمکهای بشردوستانه تشکیل داد. شورای امنیت همچنین در 22 دسامبر 2000به منظور کمک به خلع سلاح شورشیان قطعنامهی35 دیگری را به تصویب رسانید که به موجب آن 6000 نیروی حافظ صلح به سیرالئون اعزام شد،اما شورشیان حاضر به کنار گذاشتن سلاحهای خود نشدند و نزدیک به 500 نفر از نیروهای حافظ صلح را به گروگان گرفتند. در نتیجهی این وقایع موافقتنامهی صلح لومه نیز نقض شد. در 12 ژوئن و 9آگوست 2000 احمد تجانکاباه طی نامههایی به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت درخواست تأسیس دادگاهی بینالمللی برای محاکمهی شورشیان و شرکای آنها به دلیل به راه انداختن جنگ داخلی در این کشور و ارتکاب جنایات متعدد علیه مردم و نیروهای حافظ صلح را نمود.تجان کاباه در نامهی خود به شورای امنیت با بیان اینکه سیستم قضایی سیرالئون تخریب شده و دادگاههای ملی این کشور قادر به محاکمهی جنایتکاران نیستند، در خواست تأسیس دادگاهی شبیه به دادگاه یوگسلاوی وروآندا را نمود.(رنجبریان وملکالکتابخیابانی،1389، 130-128)
شورای امنیت در 14 آگوست 2000 قطعنامهی131536 را به دنبال درخواست سیرالئون صادر نمود. شورای امنیت در این قطعنامه بر این امر تأکید نمود که در شرایط فعلی کشور سیرالئون ایجاد سیستم قضایی معتبر و محاکمهی مسئولان جنایات ارتکابی در این کشور به پایان بیکیفری و ایجاد صلح در این کشور منجر میشود ،شورا در بند 1 از دبیر کل سازمان ملل درخواست میکند که مذاکراتی را با کشور سیرالئون جهت ایجاد یک موافقتنامه به منظور ایجاد یک دادگاه مستقل انجام دهد. شورای امنیت در این قطعنامه با بیان اینکه شرایط کشور سیرالئون تهدیدی علیه صلح وامنیت بینالمللی است ،با پیشنهاد تأسیس یک دادگاه بین المللی دیگر مخالف و در مقابل موافق تأسیس یک دادگاه ویژه در قالب یک دادگاه مختلط بود.شورای امنیت در بند 2 قطعنامهی خود براین امر تأکید میکند که این دادگاه باید صرفاً صلاحیت رسیدگی به ارتکاب جنایات علیه بشریت،جنایات جنگی و دیگر نقضهای شدید حقوق بینالملل بشردوستانه و همچنین نقض قانون مجازات کشور سیرالئون ، را داشته باشد. متعاقب این قطعنامه و مذاکرات ،دبیرکل سرانجام در 4 اکتبر 2000موافقتنامهی تأسیس دادگاه ویژه37 و اساسنامهی دادگاه را تقدیم شورای امنیت نمود. موافقتنامه و اساسنامهی دادگاه ویژه در 16 ژانویهی 2002 با اعمال تغییرات جزئی به تأیید کشور سیرالئون و سازمان ملل رسید و پارلمان این کشور نیز در 7 مارس 2002 قانونی در راستای اجرایی شدن موافقتنامه به تصویب رسانید.(رنجبریان و ملکالکتابخیابانی،1389 ،131)
مقر دادگاه ویژه در شهر فریتاون سیرالئون است و طبق مادهی 1 اساسنامه دادگاه ویژهی سیرالئون ،دادگاه می تواند اشخاصی را که بیشترین مسئولیت را در وقوع تخلفات عمدهی ارتکابی نسبت به حقوق بینالملل بشردوستانه و حقوق داخلی سیرالئون از 30 نوامبر1996 در این سرزمین داشتهاند،تعقیب و محاکمه نماید.داستان دادگاه ویژه در سال 2003 علیه رهبران شورشیهای جبهه متحد انقلابی از جمله عیسی حسن سسی، موریس کالون واگوستین گبائوکیفرخواستی با 18 عنوان مجرمانه صادر کرد.شعبهی بدوی دادگاه در 25 فوریهی 2009 پس از رسیدگی، سران شورشی را مجرم شناخت. شعبه بدوی سسی را به 52 سال، کالون را به40 سال و گبائو را به 25 سال حبس محکوم نمود. این رأی در شعبهی تجدیدنظر تأیید شد. دادگاه همچنین مجازاتی برای رهبران حزب شورای انقلاب نظامی و نیروهای دفاع غیر نظامی صادر کرد. .(رنجبریان وملکالکتابخیابانی،1389، 145)

ج. دادگاه ویژهی لبنان
در روز 14 فوریهی 2005 در شهر بیروت پایتخت لبنان انفجاری تروریستی رخ داد که منجر به کشته شدن 23 نفر شد. در این میان رفیق حریری نخست وزیر سابق لبنان نیز جزو کشتهشدگان بود.رفیقحریری در ساختار اقتصادی ،سیاسی و اجتماعی لبنان و همچنین در میان دولتمردان عرب محبوبیت وشخصیت والایی داشت. ایشان از مؤثرترین رجال سیاسی لبنان در خاموش کردن جنگ داخلی بین سالهای 1975 تا1990 بود.وی سیاستمداری بود که طرفدار رابطه با کشورهای غربی و مخالف حضور نیروهای نظامی سوریه در لبنان بود. در زمان قتل رفیقحریری ،امیللحود رئیسجمهور لبنان طرفدار حضور نیروهای نظامی سوریه در لبنان بود، همین امر باعث دامن زدن به شایعهی مداخلهی برخی مقامات امنیتی نظامی لبنان و سوری در این حادثه شد. پس از ترور رفیق حریری وضعیت لبنان در مجموع به گونهای بحرانی شد که در روز 15 فوریهی 2005 شورای امنیت از دبیرکل سازمان ملل درخواست کرد تا گزارشی در این خصوص تهیه و به شورا تقدیم کند.دبیر کل در 24 مارس 2005 گزارش خود را به شورا ارائه داد و شورای امنیت نیز با توجه به گزارش قطعنامهی 159538 را صادر نمود.
در این قطعنامه شورای امنیت ضمن محکوم نمودن حادثهی تروریستی منجر به قتل رفیق حریری در بند 1 تصمیم به ایجاد یک کمیسیون تحقیق مستقل برای بررسی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع شورای امنیت، سازمان ملل، بیکیفری، مجمع عمومی Next Entries پایان نامه با موضوع مصونیت شخصی، بیکیفری، حقوق بشری، حقوق بشر