پایان نامه با موضوع شورای امنیت، حقوق بینالملل بشر، جنگ جهانی اول، جنایات جنگی

دانلود پایان نامه ارشد

برشمرد،تلاشهای صورت گرفته برای محاکمهی ویلهلم دوم امپراطور آلمان در جریان جنگ جهانی اول است. بعد از پایان جنگ جهانی اول، فاتحان در سال 1919 در فرانسه«کمیسون مربوط به تعیین مسئولیت مسببین جنگ و اعمال مجازات آنها»20 را به منظور تحقیق و بررسی در خصوص تعیین مرتکبین نقض حقوق جنگ و تهیهی طرحی برای تأسیس دادگاهی به منظور رسیدگی به این جرایم تشکیل دادند. در کمیسون طرح تأسیس دادگاهی ویژه که صلاحیت خود را از معاهدات صلح میگرفت،پیشنهاد شد.کمیسیون بدین منظور این پیشنهاد را ارائه داد که ،معاهدات صلحی که بین طرفین منعقد شده است ،به کشورهای طرف قرارداد صلاحیت کیفری لازم را جهت رسیدگی به جنایات ارتکابی در طول جنگ جهانی اول و به ویژه جنایات ویلهلم دوم اعطا نماید.این طرح در کمیسون با مخالفت ایالات متحده مواجه شد.این مناقشات در کمیسیون سرانجام به دلیل خودداری هلند از استرداد ویلهلم پایان یافت. بنابراین تلاش فاتحان جنگ جهانی اول برای محاکمهی ویلهلم با شکست مواجه شد.در واقع ویلهلم قبل از پایان جنگ به هلند پناهنده شده بود و معاهدهی صلح ورسای که بین فاتحان جنگ و آلمان منعقد شده بود در مادهی 227 خود ویلهلم دوم را به هتک حرمت نسبت به اخلاق بینالمللی و اقتدار غیر قابل تعرض معاهدات بینالمللی متهم مینمود. دولت هلند در دو نوبت، با صدور يادداشتهاي مورخ ٢٤ ژانويه و ٦ مارس ١٩٢٠ از تحويل امپراطور خودداري كرد و در تأييد عمل خود ، به ثالث بودن كشور هلند نسبت به معاهدة ورساي و عدم امكان استرداد در جرائم سياسي و اينكه هميشه حق پناهندگي به اين دسته از مجرمين نيز تسري داشته است، استناد نمود. (حامد، 1384 ،16)
علاوه بر دو نمونهی فوق به عنوان بررسی سیر تاریخی محاکمهی جنایتکاران میتوان محاکم تشکیل شده تا زمان حال را در قالب نسلهای چهارگانهی محاکم بینالمللی مورد بررسی قرار داد.نسل اول محاکم بینالمللی شامل تشکیل محاکم نورنبرگ و توکیو میباشد. این محاکم به عدالت فاتحان شهرت یافتهاند ،چون هر دوی این محاکم توسط فاتحان پیروز در جنگ جهانی دوم ایجاد شدند. نسل دوم محاکم شامل محاکم یوگسلاوی سابق و روآندا میگردد که توسط شورای امنیت ایجاد شدهاند. نسل سوم محاکم، شامل دادگاههایی میباشد که به محاکم دو پیوندی یا مختلط شهرت یافتهاند. از جمله محاکم مختلط میتوان به محاکم تشکیل شده در سیرالئون،لبنان و شعبات ویژه در محاکم کامبوج اشاره کرد.این محاکم را از آن جهت محاکم مختلط مینامند که ساختار آنها ترکیبی از بخشهای ملی و بینالمللی است. در این محاکم ادغامی از دادرسان ملی و بینالمللی دیده میشود که اصول و قواعد ملی و بینالمللی را اعمال مینمایند.(مافی و میری،1388 ،103) سرانجام نسل چهارم محاکم بینالمللی شامل دیوان بینالمللی کیفری میباشد. هر کدام از این محاکم در این گفتار بررسی میشوند ،اما چون موضوع تحقق حاضر مربوط به دیوان بینالمللی کیفری است، بحث و بررسی راجع به دیوان بینالمللی کیفری به فصل دوم واگذار میگردد.

1 – محاکم بینالمللی نسل اول
محاکم بینالمللی نسل اول شامل محاکم نظامی نورنبرگ و توکیو میباشد.
در طول جنگ جهانی دوم جنایات متعددی چون تبعید تعداد زیادی از مردم،خشونت و شکنجه،پاکسازی قومی و نژادی ، قرار دادن میلیونها نفر در اردوگاههای مخصوص و… ارتکاب یافت. ارتکاب این جنایات باعث شد که از فردای پایان جنگ متفین پیروز در جنگ، به فکر تعقیب و مجازات مرتکبات این جنایات بیافتند. سرانجام در 8 آگوست 1945 چهار کشور فاتح ایالاتمتحده، انگلیس، فرانسه و شوروی سابق در شهر لندن توافقنامهای جهت ایجاد یک دادگاه نظامی بینالمللی جهت محاکمهی جنایاتی که محدودهی جغرافیایی خاصی ندارد، منعقد نمودند. این توافقنامه همچنین شامل اساسنامهی دادگاه میباشد که به منشور نورنبرگ مشهور است. توافقنامه ومنشور دادگاه نورنبرگ در ابتدا به امضای 4 متفق اصلی رسید و بعدها 19 کشور دیگر نیز به آن پیوستند.
دادگاه نورنبرگ مرکب از 4 قاضی بود که هر کدام از این قضات را 4 کشور ایجاد کنندهی دادگاه منصوب نمودند. طبق مادهی 6 منشور نورنبرگ صلاحیت دادگاه به 3 حوزهی جنایات علیه صلح ، جنایاتجنگی و جنایات علیه بشریت محدود میشود. حکم دادگاه در 1 اکتبر 1945 در مورد جنایتکارن مورد تعقیب صادر شد. طبق این حکم 3 نفر تبرئه،12 نفر محکوم به اعدام ،3 نفر محکوم به حبس ابد و 4 نفر به حبس موقت محکوم گردیدند.(شیایزری،1383 ،43)
آنچه که بر اهمیت دادگاه نورنبرگ و دستآوردهای آن میافزاید تصویب قطعنامهی (1)9521 در مجمع عمومی سازمان ملل است. مجمع در این قطعنامه اصول بینالمللی شناخته شده توسط منشور دادگاه نورنبرگ و حکم صادره توسط آن را به رسمیت شناخته و مورد حمایت قرار داد.
دادگاه نظامی بینالمللی برای خاور دور که به دادگاه توکیو شهرت دارد توسط فرمانده عالی ایالات متحده در ژاپن ،ژنرال مکآرتور برگزار شد. این دادگاه ناشی از منشور توکیو بود که پیوست اعلامیهی مکآرتور بود.منشور توکیو در واقع اقتباسی از منشور نورنبرگ بود. 11 قاضی دادگاه توکیو توسط ژنرال مکآرتور از بین اسامیای که دولتهای امضا کنندهی شرط تسلیم ژاپن پیشنهاد کرده بودند، انتخاب شدند. اتهامات جنایتکاران جنگی در ژاپن به سه دستهی «الف»، «ب»و«ج» تقسیم میشدند.دستهی«الف» شامل جنایات علیه صلح، دستهی«ب» شامل جنایات جنگی و دستهی«ج» شامل جنایات بر ضد بشریت بود. دادگاه توکیو تنها اتهامات دستهی نخست را مورد رسیدگی قرار داد .(شیایزری،1383 ،45)
در مورد اهمیت تأسیس این دو دادگاه میتوان گفت که تشکیل این دو دادگاه طلیعهای برای ضمانت اجرا یافتن قواعد حقوق بینالملل است.

2 – محاکم بینالمللی نسل دوم
محاکم بینالمللی نسل دوم که به محاکم ایجاد شده توسط شورای امنیت شهرت یافته شامل محاکم بینالمللی ایجاد شده برای یوگسلاوی سابق و روآندا میگردد.

الف. دادگاه بین المللی کیفری برای یوگسلاوی سابق
تصمیمگیری در مورد ایجاد دادگاه بینالمللی برای یوگسلاوی سابق اقدامی منطقی از سوی شورای امنیت بود. با آغاز درگیریها در سرزمین یوگسلاوی سابق و به خصوص در بوسنی و هرزگویین تجاوزات گستردهای به حقوق بینالملل بشردوستانه صورت گرفت.جنگهای یوگسلاوی سابق از سال 1991 نمونهی بارز ارتکاب جنایات جنگی و نسل کشی در قارهی اروپا بود.تنها نمونههایی بس ناچیز از جنگهای یوگسلاوی سابق مرگ 800000 نفر،انتقال اجباری 3 میلیون نفر و تجاوزات جنسی به زنان و کودکان به نحوی بیسابقه است.شدت جنایات در حوزهی بالکان به حدی بود که ضرورت اتخاذ تدابیری بینالمللی برای متوقف ساختن آن را اجتناب ناپذیر مینمود.
مسألهی جنایات ارتکابی در یوگسلاوی سابق مورد توجهات شورای امنیت قرار گرفت.برای نشان دادن اهمیت این موضوع برای شورای امنیت میتوان بیان داشت که شورا از 25سپتامبر 1991 تا 23ژوئن 1995تعداد 76 قطعنامه را در مورد بحران یوگسلاوی سابق تصویب نمود.(بیگزاده، 1374، 59) شورای امنیت در 13ژوئیهی 1992 قطعنامهی 76422 را صادر کرد.شورای امنیت در این قطعنامه ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت پیش آمده در بوسنی و هرزگویین ، به خصوص در شهر سارایوو در بند 8 قطعنامه از طرفین درگیر میخواهد که اختلافات خود را ضمن مذاکرات سیاسی حل و فصل نمایند. به علاوه شورای امنیت در بند10 این اخطار را به طرفین درگیر میدهد که طرفین بایستی متعهد به رعایت حقوق بینالملل بشردوستانه و به ویژه کنوانسیونهای ژنو باشند و هر کس مرتکب نقض حقوق مزبور شود و یا دستور ارتکاب این جنایات را بدهد، شخصاً مسئول خواهد بود.
با وخیمتر شدن اوضاع در 13آگوست 11992 شورای امنیت قطعنامهی 77123 را صادر کرد. شورای امنیت در بند 2 این قطعنامه شدیداً جنایات ارتکابی در یوگسلاوی سابق و به ویژه هرگونه رفتاری که منتهی به پاکسازی قومی در این کشور شود را محکوم نمود. در بند3 شورا از نهادهای حقوق بشری ، به ویژه کمیتهی بینالمللی صلیب سرخ میخواهد که توجه ویژهای به این منطقه داشته و از تمامی طرفهای درگیر میخواهد که ارائهی کمکهای انساندوستانه را تسهیل نمایند. شورا در آخر سر در بند 7 به موجب فصل 7 منشور به طرفین اخطار میکند که تمامی طرفین درگیر در یوگسلاوی سابق و به ویژه نیروهای درگیر در بوسنی باید مقررات این قطعنامه را رعایت نمایند. در غیر اینصورت شورا مجبور به اتخاذ تدابیر دیگری طبق فصل 7 منشور میباشد.
با وجود این قطعنامهها ارتکاب جنایات جنگی و دیگر جنایات در یوگسلاوی سابق همچنان در جریان بود و شورای امنیت نیز نخستین گام خود برای عملی ساختن خواستهای خود در رعایت حقوق بشر را برداشت .شورای امنیت در 6 اکتبر 1992 قطعنامهی 78024 را به تصویب رسانید. شورا در این قطعنامه در بند2 از دبیر کل میخواهد که فوراً کمیسیونی مستقل از متخصصان برای بررسی و تحلیل اطلاعات بدست آمده و کسب اطلاعات بیشتر در مورد نقض کنوانسیونهای ژنو و دیگر جنایات علیه حقوق بینالملل بشردوستانه در یوگسلاوی سابق تشکیل دهد.
این کمیسیون از 5 نفر به ریاست فرتیسکالس هون تشکیل شد و گزارش خود را در فوریهی 1993 تقدیم نمود. گستردگی جنایات ارتکابی در یوگسلاوی سابق به حدی بود که کمیسیون در همان ابتدای گزارش خود پیشنهاد ایجاد دادگاهی بینالمللی ویژه برای رسیدگی به جنایات ارتکابی در این کشور را داد.کمیسون در گزارش خود موارد نقض شدید حقوق بینالملل بشردوستانه از جمله قتلعامهای وسیع؛ نسلکشی، شکنجه، تجاوز جنسی، غارت و تخریب اموال غیر نظامی و بازداشتها و دستگیریهای بیجهت را ذکر نمود.(بیگزاده،1374 ،60) شورای امنیت با توجه به گزارش کمیسیون در 29فوریهی 1993 قطعنامهی 80825 را به تصویب رسانید. در این قطعنامه شورا ضمن توجه به پیشنهاد کمیسیون برای ایجاد دادگاهی بینالمللی برای رسیدگی به موضوع ، وضعیت یوگسلاوی سابق را تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی تشخیص داد. شورا سرانجام در این قطعنامه در بند1 تصمیم میگیرد که بایستی یک دادگاه بینالمللی برای تعقیب افرادی که مسئول ارتکاب جنایات علیه حقوق بینالملل بشردوستانه در سرزمین یوگسلاوی سابق از سال1991 هستند، تشکیل شود. شورا از دبیرکل میخواهد که حداکثر ظرف 60 روز از تاریخ تصویب این قطعنامه ، گزارشی حاوی تجزیه و تحلیل ابعاد مختلف مسأله توأم با پیشنهادهای مشخص به شورا ارائه دهد.
دبیر کل در 3می 1993گزارش خود را که بالغ بر 48 صفحه میباشد تقدیم شورای امنیت نمود26. در این گزارش دبیرکل از مبانی قانونی ایجاد یک دادگاه بینالمللی ،صلاحیتهای دادگاه،سازمان و…بحث میکند. در واقع این گزارش دبیرکل حاوی اساسنامهی دادگاه بینالمللی برای یوگسلاوی سابق میباشد.
شورای امنیت در 25 می 1993 گزارش دبیر کل را مورد بررسی قرار داده و قطعنامهی 82727 را به موجب فصل هفتم منشور به تصویب میرساند. شورا در این قطعنامه گزارش دبیر کل را تصویب میکند. در واقع بدین طریق اساسنامهی دادگاه بینالمللی برای یوگسلاوی سابق به موجب قطعنامهی 827 به تصویب شورا میرسد. شورای امنیت به موجب قطعنامهی 1329 آخرین تغییرات را در اساسنامه به عمل
میآورد.
تشکیل دادگاه بین المللی برای یوگسلاوی سابق تجربهای مفید برای مبارزه با بیکیفری و ابزاری مناسب برای شکست تابوی مصونیت سران جنایتکار و به محاکمه کشیدن آنها است. در این دادگاه افرادی چون اسلوبودان میلوشویچ،راتکو ملادیچ،رادوان کاراجیج،گوران هاجیج و… مورد محاکمه قرار گرفتهاند. مقر دادگاه در شهر لاههی هلند است.

ب. دادگاه بین المللی کیفری برای روآندا
کشور رواندا تا سال 1962 از مستعمرات بلژیک بود،قبل از این دوران اقلیت قومی «توتسی» حکومت را در اختیار داشت.اما در دوران گذار به استقلال اکثریت قومی«هوتو» با توتسیها بر سر حاکمیت کشور به مبارزه برخواستند و در نتیجه شمار زیادی از توتسیها به کشورهای همسایه از جمله اوگاندا گریختند و در آن جا جبههی متحد انقلابی را تشکیل دادند و به صورت متناوب حملاتی را علیه هوتوها برای کسب مجدد قدرت انجام میدادند. در 6آوریل 1994 هواپیمای حامل رئیس جمهور هوتویی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع بیکیفری، بازدارندگی، شورای امنیت، منابع حقوق Next Entries پایان نامه با موضوع بیکیفری، مصونیت شغلی، مصونیت شخصی، صلاحیت جهانی