پایان نامه با موضوع سلسله مراتب، مسئولیت پذیری، سلسله مراتبی

دانلود پایان نامه ارشد

نباید از انجمن برای هدفی به غیر از کمک به معتادان در عذاب استفاده کنند.
با وجود این سنت ششم به کل انجمن مربوط می شود و نه به یک معتاد در حال بهبودی. یک عضو انجمن می تواند هر فعالیتی را انجام دهد، مشروط بر اینکه نام محل کار خود را به انجمن مرتبط نکند. ممکن است برخی از ما در یک مرکز درمانی یا بازپروری معتادان شاغل باشیم، بنابراین می توانیم از تجارب خود به عنوان یک معتاد در حال بهبودی برای کمک به دیگران استفاده کنیم اما مهم این است که بین شغل خود و انجمنی که عضو آن هستیم، تفاوت قائل شویم (همان منبع).

7- هر گروه NA می بایست متکی به خود باشد و کمکی از خارج دریافت نکند.
زمانی که ما وارد برنامه می شویم یاد می گیریم که مسئولیت انجام کارهای لازم برای بهبودی از بیماری اعتیاد با خودمان است.قسمت اول سنت هفتم به نوعی مسئولیت قید شده را به طرف گروه توسعه می دهد. هرگروه مسئول تأمین هزینه های خود همانند اجارة مکان، نشریات، چای و قهوه و سایر هزینه ها می باشد. علاوه بر این سنت هفتم به رشد ما به طرف یک زندگی سالم، هم به عنوان یک فرد و هم به عنوان یک گروه کمک می نماید. زمانی که اعتیادمان فعال بود، دائما از دیگران پول قرض می کردیم و یا از آنها دزدی میکردیم و توقع داشتیم که دیگران مخارجمان را تأمین کنند. اگر نتوانیم مسئولیت بیماری خود را قبول کنیم، تنی توانیم بهبود یابیم و اگر گروه ما نتواند از عهدة مسئولیت ها و مخارج خود برآید، پس بهتر است که وجود نداشته باشد. این سنت به نوعی به تک تک اعضای گروه یادآوری می کند که هریک از آدمها در مقابل گروه مسئولیت دارند و در حد توان باید در مخارج ادارة گروه سهیم باشند. بسیاری از ما زندگی از دست رفتة خود را به دست آورده و اکنون زندگی مرفهی داریم. سهیم بودن در ادارة گروه به نوعی ادامة همان راه مسئولیت پذیر بودن است که در زمان ورود به برنامه فراگرفتیم ( انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
قسمت دوم سنت هفتم یعنی نپذیرفتن کمک از خارج از انجمن نیز به واسطة تجارب سخت اعضای اولیه بوجود آمد. ایشان متوجه شدند، همین اعانه ای که از خارج پذیرفته می شود، انجمن به اعانه دهنده مرتبط شده و این در را بر روی مورد سوء استفاده قرار گرفتن انجمن، باز می کند.
اما واقعیت امر اینست که انجمن ما برای رساندن پیام نیاز به پول دارد. از گروه هایمان (برای اداره جلسات) گرفته تا نواحی و کمیته هایمان (برای رساندن پیام) تا برگزاری جلسات در بیمارستان ها و چاپ سربرگ ها، خطوط امداد تلفنی و سایر هزینه ها نظیر برگزاری همایش ها و جلسات باز. اگر قرار باشد هدف اصلی ما که همان رساندن پیام به معتاد در عذاب است حفظ شود، این مخارج باید تأمین گردند. پس باید این کار را چطور انجام دهیم؟ باید متوجه باشیم که برای حفظ استقلال مالی انجمن تنها یک راه درست وجود دارد و آن هم حمایت سبد سنت هفتم در جلسات می باشد که این خود باید با حفظ گمنامی انجام پذیرد ( انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
اصل سنت هفتم (نپذبرفتن کمک های خارجی)با اصل فقر همخوانی دارد. انجمن به دو دلیل اصل فقر را رعایت می نماید؛ اول اینکه اگر انجمن توسط کمک های خارجی پولدار شود،مسئولیت پذیری در گروه امکان پذیر نخواهد بود. اعضا می دانند که انجمن پولدار است و سبد را حمایت نخواهند کرد. دوم اینکه ثروت در اعضا ایجاد کشمکش خواهد نمود، چه در رابطه با مالکیت و چه در رابطه با جاه و مقام. داشتن متولی و یا خزانه دار باعث می شود این افراد احساس کنند از اعضای دیگر مهمترند. هرچه پول درگردش کمتر باشد نیاز به کنترل آن کمتر بوده و زمان بیشتری صرف هدف اصلی خواهد شد ( انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
8- معتادان گمنام باید همیشه غیر حرفه ای باقی بماند، اما مراکز خدماتی ما می توانند کارمندان مخصوص استخدام کنند.
سنت هشتم بر مبنای اصل: (به رایگان دریافت نمودیم و به رایگان می دهیم) بنا گشته است. اگر انجمن های ما سازمان هایی حرفه ای می شدند، آن وقت مسائلی از قبیل پول، کنترل و قدرت وارد بازی می شدند که این در نهایت ما را از هدف اصلی خود منحرف می نمود. دوازده قدم یک برنامة روحانی بوده و براهی هر کس که به رهایی از اعتیاد تمایل داشته باشد، رایگان می باشد. این قدم ها در ابتدا به واسطة تجارب دو الکلی که به طور رایگان به یکدیگر کمک کردن تا هرکدام بتوانند پاک بمانند، ایجاد شدند. سنت هشتم رهنمودی است که سعی دارد، همان اصول ابتدایی را زنده نگاه دارد؛ که این به معنی غیر حرفه ای نگاه داشتن جلسات می باشد تا ما در آنجا بتوانیم به طور رایگان و با انگیزة کمک به خودمان، به دیگران نیز کمک کنیم. تجربه نشان داده است اگر پیام رسانی های قدم دوازدهم بدون اتکاء بر این اصل انجام شوند، ثمری نخواهد داشت. مثلا تصور کنید که ما به عنوان یک حرفه ای و فردی که دارای اختیار است یا با انگیزة بهره جویی مالی، به یک تازه وارد نزدیک شویم. به احتمال بسیار زیاد نتیجة این کار منفی خواهد بود. بنابراین اگر قرار باشد انجمن ما به هدف اصلی خود متعهد بماند باید الزاماً غیر حرفه ای باقی مانده، در پی سود جویی نبوده و هیچ گونه مبنای پولی نداشته باشد.
غیر حرفه ای بودن انجمن با اینکه اعضای آن فعالیت های حرفه ای و مرتبط با کمک به بهبودی معتادان در عذاب داشته باشند، فرق می کند. بسیاری از ما از طریق این برنامه قادر به دستیابی به یک زندگی فوق العاده گشته ایم و اکنون دارای قابلیت ویژه ای شده ایم که به صورت یک حرفه و برای کمک به دیگران مورد استفاده قرار می دهیم. این کار هیچ مغایرتی با سنت هشتم ندارد چرا که ما به عنوان یک فرد در حال بهبودی می توانیم هر کاری را در زندگی انجام دهیم، مشروط به اینکه سنت های انجمن را رعایت کرده و گمنامی خود را حفظ نماییم (انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
سنت هشتم می گوید ما باید غیر حرفه ای باقی بمانیم اما برای اینکه هدف اصلی مان به بیرون از حوزة گروه ها فرستاده شود – بخصوص با توجه به رشدی که انجمن ها داشته اند – به کارکنان مخصوصی نیاز خواهیم داشت. این گونه کارکنان حقوق بگیر با فعالیت هایی از قبیل چاپ و فرستادن نشریات، پاسخگویی به خطوط امداد، کارهای دفتری و غیره درگیر خواهند بود. این گونه فعالیت ها برای ادامة کارهای روزمرة انجمن الزامی می باشد. در ادامة اصل خود اتکایی که در سنت هفتم تشریح شد، منابع مالی لازم برای استخدام چنین نیروهایی توسط سبد های گروه تأمین خواهد گشت (همان منبع).

9- NA تحت این عنوان، هرگزنباید سازماندهی شود، اما می توانیم هیأت های خدماتی یا کمیته هایی تشکیل دهیم که مستقیماً در برابر کسانی که به آنها خدمت می کنند، مسئول باشند.
در دنیای بیرون از انجمن، موسسات و ارگانها ((سازماندهی)) شده و سلسله مراتبی برای اختیارات کارکنان ایجاد می شوند تا برخی از اعضای سازمان مربوطه ببتوانند فعالیت های دیگران را مدیریت کنند. اما سنت نهم رهنمود هایی را بیان می کند که بر طبق آن هیچ کس چنین اختیاراتی را در انجمن نخوهد داشت و این ربطی به مقطع پاکی و باطول هشیاری نیز ندارد. ما انجمنی متشکل از اعضایی برابر با یکدیگر هستیم که در آن تصمیمات توسط کل گروه گرفته می شود. این سنت کمک می کند تا یک فضای دمکراسی ایجاد شود، فضای که کلیة ما در آن به طور مساوی احساس ارزشمند بودن نماییم و تشویق شویم با یکدیگر پیوند و احساس تعلق داشته باشیم. ارزش درمانی کمک یک معتاد به معتاد دیگر نیز بدین ترتیب نمایان می شود، چرا که در سابق به عنوان یک معتاد احساس می کردیم طرد شده ایم و جامعة اطرافمان از ما دوری می کردند. اما زمانی که به انجمن پیوستیم، بلافاصله پذیرفته شده و تشویق می شویم تا عضو فعالی باشیم. گرایش طبیعی ما به منزوی بودن نیز برطرف شده و حس داشتن اعتماد بنفس و ارزشمندی در ما افزایش می یابد ( انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
سنت نهم از نقطه نظر ساختاری نیز کمک می کند تا مفهوم ((سازماندهی)) را در رابطه با انجمن های دوازده قدمی تعریف شود. واقعیت امر این است که هر جامعه، کشور و یا دولتی باید نوعی سلسله مراتب مدیریتی داشته باشد. اما در مورد انجمن ها این مسئله صدق نمی کند چرا که هیچ فرد بخصوصی اختیار و یا قدرت تام ندارد. هیچ کس وجود ندارد که بر ما حکومت کند و یا ما مجبور به اطاعت از اوامر او باشیم. تجربه نشان می دهد،این فقدان سازمان دهی است که انجمن ها را برای معتادان جذاب و مغتنم نموده است ( انجمن جهانی معتادان گمنام،1388).
با این وجود، سنت نهم می گوید ما طوری سازماندهی می شویم که هدف اصلی ما که پیام رسانی است، بتواند به بهترین وجه رسانده شود. مثلا کمیته های خدماتی وجود دارند که کار اصلیشان دستیابی به کسانی است که خواهان بهبودی در بیرون از انجمن مثلا از طریق بیمارستان ها و زندان ها، نشریات، خطوط تلفنی امدا و غیر می باشند. ما نوع خاصی از سلسله مراتب داریم که اغلب به عنوان مثلث وارونه ای که صدای هریک از اعضا می تواند در آنجا شنیده شود، از آن یاد می شود (یعنی از گروه به ناحیه به منطقه به خدمات جهانی). در عین حال این نوع سازماندهی به هیچ عضوی اجازه نمیدهد بر روی دیگر اعضا و یا گروه ها اختیار و یا کنترل داشته باشد. همگی ما با روحیة خدمت و بطور رایگان فعالیت می کنیم و به عنوان خدمتگزاران مورد اعتماد شناخته می شویم. حتی از هیأ امنای انجمن به عنوان سرایدار و کار راه انداز نام برده می شود (همان منبع).
10- معتادان گمنام، هیچ عقده ای در مورد مسائل خارجی ندارند و نام NA هرگز نباید به مباحث اجتماعی کشانده شود.
سنت دهم رهنمودی است که از منحرف شدن انجمن از هدف اصلی خود جلوگیری می نماید. این سنت انجمن ها را از درگیر شدن در مسائلی مانند سیاست، مذهب، علم پزشکی و غیره باز می دارد. تجربه نشان می دهد انجمن ها توان پرداخت اشتباهات ناشی از درگیر شدن در مباحث یا مشاجره هایی که ممکن است درنهایت ما را از بهبودی و بقای خود منحرف سازند، را ندارند. ما معتادانی هستیم که تنها به خاطر یک هدف گرد هم آمده ایم، کمک به یکدیگر برای پیدا کردن بهبودی از طریق دوازده قدم که خود این دستاوردی عظیم بوده و برای بسیاری از ما تفاوت بین مرگ و زندگی است. ما به اندازة کافی سرگرم یاد گرفتن راه جدیدی برای زندگی بوده و در نتیجه نه وقت و نه انرژی آن را داریم ( و نه توان پرداخت اشتباهات ناشی از درگیر شدن را) که وارد مباحث و مشاجراتی که بهبودی و بقای ما را به خطر می اندازند، بشویم.
انجمن باید از درگیر شدن در مسائل عمومی و بحث بر انگیز پرهیز کند. اگر انجمن در گیر چنین مسائلی شود و یا راجع به هرچیز به غیر از ((رساندن پیام)) اظهار نظر نماید، در را به روی نفوذ های خارجی و مسائل بحث برانگیز باز نموده است. یک انجمن به هیچ وجه نباید در مسائلی که خارج از هدف اصلی اش می باشد؛ طرف کسی را بگیرد. اگر غیر از این باشد، اختلافات در سیاست، مذهب و غیره ما بین اعضای مختلف انجمن نمایان می گردد. مثلا شاید ما از سیاسمتمداران بخواهیم به جلسات ما بیایند و راجع به ایده هایشان سرانی کنند و یا از یک دکتر ترک اعتیاد بخواهیم راجع به بهترین روش سم زدایی صحبت کند و یا از یک فرد مذهبی بخواهیم راجع به بهترین روش زندگی صحبت کند. تصورش را بکنید با این تفاصیل ما به زودی یا مشغول جروبحث بایکدیگر خواهیم بود و یا با عجله می رویم دوباره مصرف کنیم! سنت دهم با شعار((مسائل را ساده نگاه دارید)) همخوانی کامل دارد. این شعار یکی از اصولی است که در زمان ورود به انجمن به ما پیشنهاد شد و در مسیر بهبودی بسیار به ما کمک کرد. ما به عنوان افراد معتاد، زندگی های پیچیده ای داشته و دائما و با همه کس و همه چیز در جنگ بودیم. زمانی که بهبودی خود را با سادگی دنبال کرده ((نظری راجع به مسائل خارجی نداشته باشیم))،می توانیم یکدیگر را به حال خود رها کرده و آن احترامی را که سفر بهبودی هریک از ما استحقاقش را دارد، برای هم قائل شویم. ما یکدیگر را قضاوت نمی کنیم. به اعضای دیگر گروه نمی گوییم: تو پاک نیستی و یا چون که قرص ضدافسردگی می خوری بهبودیت اصولی نیست.

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع ویژگی های شخصیتی، اعتیاد به مواد مخدر، ویژگی های شخصیت Next Entries پایان نامه با موضوع مصرف مواد، ویژگی های شخصیت، سوء مصرف مواد