پایان نامه با موضوع بیماران مبتلا، کیفیت خواب، جامعه آماری، کاهش استرس

دانلود پایان نامه ارشد

افسردگی و خشم شود. نتایج تحقیق کوسوری و سریدهار (2009) با عنوان «نتایج تمرین یوگا در بهبود روحی و جسمی افراد مبتلا به دیابت» کاهش در شاخص توده بدن و کاهش در اضطراب و بهبودی در رفاه عمومی کل را نشان داد. به طور کلی، شرکت چهل روزه افراد مبتلا به دیابت نوع دوم در تمرین یوگا به کاهش شاخص توده بدن و بهبود نسبی و کاهش اضطراب منجر شد، همچنین اثر درمانی کنترل کنندۀ یوگا بر بیماران مبتلا به کمردرد خفیف مزمن نیز در پژوهش کاکس و همکاران (2010) با عنوان «درمان کمردرد خفیف مزمن» توسط مرکز تحقیقات علمی یوگا اثبات شد. جامعه آماری را بیماران انگلیسی که کمردرد داشتند و به مراکز یوگا درمانی مراجعه کرده بودند، تشکیل میدادند که 262 نفر بعنوان نمونه به صورت تصادفی انتخاب شدند و 12 هفته به تمرین یوگا پرداختند و در پایان به این نتیجه رسیدند که می توان کمردرد خفیف را از طریق یوگا کنترل کرد.در خصوص تأثیر یوگا بر تابآوری هارتفیل (2011) پژوهشی با عنوان ” اثر یوگا بر رضایت از زندگی و تابآوری در مقابل استرس در محال کار ” انجام داد و به این نتیجه رسید که تمرینات یوگا باعث افزایش تابآوری و رضایت از زندگی می شود.
پژوهشگرانی نیز به بهبود اختلالات خلقی و اضطرابی اشاره کردهاند، همچون داسیلوا و همکاران (2009) که در پژوهشی با عنوان” یوگا در درمان اختلالات خلقی واضطرابی” به بررسی دیدگاههای معاصر در این حوزه پرداختند و نهایتاً بیان داشتند که تحقیقات فراوانی به سودمندی یوگا در کاهش افسردگی واسترس در جمعیت عادی پرداخته اند، در همین خصوص تللس و همکاران (2009) در تحقیقی دیگر با عنوان “تأ ثیر جلسات تمرین یوگا و جلسات تیوریکی یوگا بر اضطراب حالتی” انجام دادند. 300 نفر از داوطلبینی که به مراکز یوگا درمانی در هند مراجعه کرده بودند را انتخاب و آنها را به دو گروه تقسیم کردند، نتایج نشان دهندۀ کاهش معنیداری در اضطراب در هر دو گروه بود، به علاوه افراد در گروه دوم کاهش بیشتری را در میزان اضطراب حالتی نشان دادند. کی ام و همکاران (2010) نیز تحقیقی با عنوان “تأثیر یوگا بر چگونگی خواب و افسردگی در بزرگسالان برای کمک کردن به سهولت سرزنده ماندن” با هدف بررسی تأثیر شش ماه تمرین یوگا در بهبود کیفیت خواب و کاهش افسردگی در طول زندگی انجام دادند. جامعه آماری را 69 سالخورده که دارای امکانات زندگی مناسب بودند را تشکیل دادند. نتیجه تحقیق نشان داد که بعد از شش ماه تمرین یوگا، بهبودی قابل توجه در کیفیت خواب، افسردگی و عدم کار روزانه آزمودنیها مشاهده شد، مشابه این پژوهش، تحقیق ورا و همکاران (2009) است با عنوان “تأثیر تمرینات طولانیمدت یوگا بر روی کیفیت خواب و هورمونهای تعیین کننده آن” با هدف بررسی تأثیر تمرین دراز مدت یوگا در کیفیت خواب و ذهن و بر روی هورمونهای هیپوفیز و غدد فوق کلیوی. جامعه آماری را 26 نفر افراد سالم تشکیل دادند. نتایج تحقیق نشان داد که به طور کلی تمرینات یوگا در دراز مدت عاملی روانزیستی میباشد که در بهبود کیفیت خواب و رفتار می تواند بسیار مؤثر باشد، در همین رابطه، تللس و همکاران (2010) تحقیقی با عنوان «تأثیر تمرین یوگا بر روی بازماندگان حادثه سیل ایالت بیهار» با هدف تأثیر تمرین یوگا بر روی بازماندگان حادثه سیل ایالت بیهار در شمال هند انجام دادند. جامعه آماری از بین مردان بازمانده از سیل بود که 22 داوطلب که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، به دو گروه تقیسم شدند و با یک گروه تمرینات یوگا انجام گرفت و گروه دیگر به صورت عادی بررسی شدند. در گروهی که ورزش یوگا میکردند، کاهش زیادی در غم و اندوه مشاهده شد و در گروه دوم اضطراب افزایش یافت. به طور کلی یوگا میتواند احساس اندوه را کاهش دهد و از افزایش اضطراب در بازماندگان حوادث طبیعی و غیرطبیعی جلوگیری کند. کیکولد-گلاسرو همکاران (2010) در پژوهشی با عنوان “استرس، التهاب و تمرینات یوگا” به مقایسۀ گروه متخصص و افراد مبتدی در یوگا پرداختند و میزان واکنش آنها را به شرایط استرسزا و ترشح هورمونهای مربوط به استرس را مورد بررسی قرار دادند و نتیجه گرفتند که افراد متخصص، در شرایط استرسزا هورمونهای کمتری تولید میکنند و این مطلب میرساند که تمرینات منظم یوگا، تأثیر قابل توجهی در کاهش استرس دارد. اس کوون و بی آدامز (2007) نیز تحقیقی با عنوان “نتایج و مطالعات بررسی شده در مورد حرکات جسمانی و ادراکی در یوگا آسانا” انجام دادند. نتایج نشان داد که یوگا آسانا در پایین آمدن فشار خون، کم شدن استرس، افزایش قدرت حرکت و انعطاف پذیری تأثیر داشت. اما در هاتا یوگا پیشرفتها در زمینه قدرت حرکت عضلانی، استقامت و انعطاف پذیری بدن بود. به طور کلی نتایج حاکی از آن است که انواع مختلف یوگا تأثیرات متفاوتی بر روی سلامت بدن انسان دارد، همچنین تنگ و همکاران (2007) پژوهشی با عنوان “تمرین کوتاه مدت مدیتیشن و بهبود توجه و خودتنظیمی بدن” انجام داده و به ارزیابی تأثیرات فوری و سریع یوگا و مدیتیشن در کاهش استرس پرداختند. به طور کلی نتایج نشان داد که تمرینات کوتاه مدت مدیتیشن و یوگا در کاهش استرس مؤثر بودند.
در خصوص تأثیر یوگا بر افسردگی نیز شاپیرو و همکاران (2007) تحقیقی با عنوان “تأثیر یوگا در درمان تکمیلی افسردگی” انجام دادند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که در پایان درمان این افراد افسردگی، استرس، اضطراب، علایم عصبی و فرکانس پایین ضربان قلب در آنها کاهش قابل ملاحظهای پیدا کرد. بنابراین یوگا اقدامی جدی در ارتباط با افسردگی است و اثرات روانی، عاطفی و زیستی سودمندی دارد، همچنین وولری و همکاران ( 2004 ) تحقیق مشابهی روی 28 نفر که به طور مرتب در 10 جلسه یوگا به مدت 5 هفته شرکت داشتند، انجام دادند که علائمی از افسردگی در آنها مشاهده میشد و دریافتند که انجام یوگا در کاهش افسردگی آنان تأثیر داشته است.
در پژوهش دیگری که توسط الاوسکی و مک آلی (2007) با عنوان “تمرین و عزت نفس در زنان یائسه: آزمایش تصادفی کنترل شده روی پیادهروی و یوگا” انجام گرفت به این نتیجه دست یافتند که مداخلات پیادهروی و یوگا مؤفق به افزایش کلی عزت نفس نشد اما عزت نفسی که مربوط به شرایط جسمی، قدرت وجذابیت بدن بود را بهبود بخشید.
پژوهش دیگری نیز در مورد تأثیر تمرینات یوگا بر بیماران مبتلا به صرع توسط سایتاپرابها و همکاران (2008) تحت عنوان «تلفیق تعادل ارادی قلب به کمک یوگا درمانی برای بیماران مبتلا به صرع شدید» با هدف بررسی تأثیرات یوگا روی عملکردهای ارادی بیماران مبتلا به صرع شدید انجام گرفت. جامعه آماری بیماران مبتلا به صرع بودند که نمونه آماری آن 18 نفر گروه یوگا و 16 نفر ورزشهای ساده روزمره بودند که اطلاعات آنها با 142 نفر داوطلب سالم مقایسه شد. در پایان گروه یوگا بهبود چشمگیری در شاخصهای پاراسمپاتیکی نشان داد، ولی در هر دو گروه بهبودی در شاخصهای فشارخونی مشاهده نشد. گروه یوگا پس از ده روز معالجه، عملکردهای نرمالی را دریافت کردند، این در حالی بود که تغییری در گروه ورزشی ایجاد نشد. به طور کلی، بر اساس این نتایج میتوان گفت: یوگا نقشی به عنوان کمک درمان در اداره ناتوانیهای ارادی بیماران مبتلا به صرع شدید دارد.

2-4 جمع بندی کلی
یوگا هنر زندگی کردن است،دانشی است که باید با زندگی روزانه هر فرد عجین شود زیرا که بر تمام جنبه های حیاتی اعم از جسمی،روانی و روحی تأثیر بسزایی دارد.
با تعمقی در منابع موجود در مورد یوگا به آسانی متوجه این مطلب میشویم که یوگا نه تنها به عنوان ورزشی مفید برای سلامت جسم، بلکه به طریق اولی مؤثر بر روح و روان است و ادعا میشود که از مسیر هدایت ذهن و روح انسان را به سلامت جسمی هم رهنمون میسازد. به نظر عدهای یوگا صرفاً یک ورزش نیست، بلکه نگرشی همه جانبه به زندگی و تلاشی است برای یافتن زندگی با آرامش بیشتر(مهدوی پور،1378).
تحقیقات نشان می دهد که تمرینات یوگا با افزایش توان سازگاری دستگاههای روانی،عصبی،ایمنی،شناختی و تعدیل سیستم عصبی خودکار و افزایش پایداری جسمی و مقاومت بدن و تعدیل سیستم ایمنی میتواند بر احساس سلامت کلی بدن تأثیر گذار باشد(پارشاد،2004).
همانطور که مشاهده میکنیم پژوهشهای بسیاری در زمینه تأثیر یوگا بر روی افراد به خصوص بیماران مختلف درداخل و خارج از کشور انجام شده است و اکثر این پژوهشها بر مؤثر بودن یوگا دربهبود کیفیت زندگی، بهبود عملکرد روحی-روانی و فیزیکی، بهبود روابط اجتماعی، افزایش تمرکز و کاهش استرس و اضطراب و مؤثر بودن آن در درمان بیماریهای مختلف اذعان دارند. با این وجود جای تحقیقات بیشتر در برخی زمینهها خالی است بهخصوص در زمینه تآثیر یوگا بر بیماریهای مزمن و طولانی مدت مانند سرطان.لذا در این تحقیق بر آنیم که تأثیر یوگا بر امید به زندگی و تاب آوری بیماران سرطانی رابسنجیم.

فصل سوم:

روش شناسی پژوهش

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع انعطاف پذیری، بهبود عملکرد، مراکز تحقیقاتی، سازگاری اجتماعی Next Entries پایان نامه درمورد عملکرد بازرگانی، هوش تجاری، کسب و کار، ضریب همبستگی