پایان نامه با موضوع اندازه شرکت، گزارشگری مالی، اندازه شركت

دانلود پایان نامه ارشد

طوری که در صورت تهیه گزارشگری مالیاتی به ضمیمه گزارشگری مالی، شفافیت گزارشگری مالی تا حدود زیادی تامین خواهد شد.
خدامی پور و ترک زاده ( 1390 )
رابطۀ بین مالیات و محافظه کاری در گزارشگری مالی و مربوط بودن اطلاعات حسابداری
یافته های پژوهش نشان داد که مالیات نه تنها مربوط بودن اطلاعات حسابداری را که شرکت ها ارائه میکنند کاهش نمیدهد، بلکه باعث مرتبط تر شدن اطلاعات نیز میگردد.

بنی مهد و محسنی شريف (1389)
کیفیت افشای اطلاعات و عوامل مؤثر بر آن
يافتهای تحقیق حاکی از رابطه معنی دار بین نوع صنعت، اندازه شرکت و میزان تأخیر غیرعادی در افشاء اطلاعات می باشد.
مهدوی و جمالیان پور(1389)
عوامل مؤثر بر سرعت گزارشگری مالی سالانه
نتیجه تحقیق اين بود که سرعت گزارشگری با انواع نسبت های مالی و غیر مالی ارتباط معنی دار داشته و شرکت های دارای نسبت بدهی کوچکتر از سرعت بالاتری در ارائه گزارش های سالانه برخوردار هستند.
باباجانی و عبدی( 1389)
رابطه بین حاکمیت شرکتی و سود مشمول مالیات
تفاوت معنی داری بین میانگین درصد اختلاف سود مشمول مالیات ابرازی و قطعی در شرکت هایی که معیارهای حاکمیت شرکتی را دارا هستند، با گروه شرکت هایی که فاقد معیار های مزبور هستند، وجود ندارد. این در حالی بود که در هر دو گروه شرکت ها، درصد اختلاف بین سود مشمول مالیات ابرازی و قطعی معنی دار بوده است.
سجادی و همکاران ( 1388 )
ويژگیهای غیر مالی مؤثر بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های پذيرفته شده در بورس اوراق بهاد ار تهران
اندازه شرکت ، عمر شرکت و نوع صنعت رابطه معنی دار مثبت و ساختار مالکیت رابطه معنی دار منفی با کیفیت گزارشگری دارد.
نوروش و حسینی(1388)
رابطه بین کیفیت افشای )قابلیت اتکا و به موقع بودن( شرکتی و مديريت سود
يافته های تحقیق رابطه منفی بین دو متغیر قابلیت اتکا و به موقع بودن با مدیریت سود را گزارش نمود.

ایزدینیا و رسائیان ( 1387 )
رابطه بین ساختار سرمایه و مالیات شرکت ها
نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر عدم وجود رابطۀ معنی دار بین ساختار سرمایه و مالیات شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد.
اعتمادی و يارمحمدی (1382)
عوامل مؤثر بر گزارشگری میان دورهای به موقع در شرکت های پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
محققین به اين نتیجه رسیدند که تنها میزان معاملات سهام رابطه معنا دار مستقیم با سرعت گزارشگری میان دوره ای دارد.

2-6-2) تحقیقات خارجی
عبادين و همکاران(2012) تأثیر همزمان متغیرهای حاکمیت شرکتی و ويژگیهای شرکت را در به موقع بودن گزارشهای مالی در بورس نیجريه مطالعه کردند. اين مطالعه بر روی جامعه 202 شرکتی از شرکت های پذيرفته شده در بورس نیجريه انجام شد. گزارش های سال 2011 بررسی و بطور متوسط 193 روز تأخیر غیرعادی در ارائه گزارش های حسابرسی شده نسبت به موعد مقرر و قانونی ارائه گزارشهای مشاهده شد. متغیرهای مستقلی همچون استقلال هیأت مديره، اندازه هیأت مديره، اندازه شرکت، اهرم، سودآوری و اندازه شرکت حسابرسی در ارتباط با متغیر وابسته بموقع بودن بررسی شد. تحلیل چند متغیره نشان داد که اندازه شرکت حسابرسی ارتباط معنادار با متغیر وابسته تحقیق دارد.
آی يوها ( 2012 ) در مقالهای با عنوان” ويژگیهای شرکت و به موقع بودن گزارشگری مالی در نیجریه61 شر کت طی سال های 2008-1999 را بررسی کرد . نتیجه پژوهش او نشان عمر شرکت بر به موقع بودن گزارشات مالی در نیجريه تأثیر گذار است . از طرفی قوانین برای تضمین کیفیت گزارشات مالی به موقع در نیجريه کافی نیستند و تأخیر غیرعادی زمانی گزارشگری میتواند با وجود و اجرای محکم قوانین و مقررات تنظیمی کاهش يابد.
آرمسترانگ و همکاران( 2011 ) در تحقیقی به تبیین مشوق های مؤثر بر برنامه ریزی مالیاتی پرداختند. افراد مذکور، از یک مجموعه داده اختصاصی که حاوی اطلاعات مربوط به طرحهای پاداش به صورت جزیی بود، استفاده نمودند. همچنین از معیارهایی همچون نرخ مؤثر مالیاتی بر مبنای استانداردهای حسابداری، نرخ مؤثر مالیاتی نقدی و اختلاف بین درآمد دفتری و درآمد مشمول مالیات استفاده نمودند. یافته های این تحقیق بیانگر آن بود که بین طرح های تشویقی پاداش مدیران مالیاتی با نرخ مؤثر مالیاتی محاسبه شده بر اساس استانداردهای حسابداری رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد، اما بین طرح های مذکور با سایر معیارهای استفاده شده ارتباطی ضعیف وجود دارد.
اکتَس و کرگین ( 2011 ) در مقاله ای با عنوان” به موقع بودن گزارشگری و کیفیت اطلاعات مالی ” به بررسی اثر صنعت(شرکت های از نوع مالی يا غیرمالی)، نوع گزارشگری( شرکت های از نوع تلفیقی و غیر تلفیقی) و سود (مثبت يا منفی ) بر زمان ارائه گزارشات مالی سالانه شرکت های ثبت شده در بورس استانبول پرداختند آن ها دريافتند شرکت های غیر مالی و تلفیقی نسبی به مالی و غیر تلفیقی صورت های مالی خود را ديرتر ارا ئه می دهند و شرکت های با سود مثبت، صورتهای مالی خود را زودتر ارائه میدهند.
دیرنگ و همکاران ( 2010 )، در تحقیق خود از نرخ مؤثر مالیاتی نقدی بلندمدت برای آزمون میزان اجتناب از مالیات شرکت ها در طی دورۀ 10 ساله استفاده کردند. نتایج حاصل از تحقیق آنها نشان داد که اختلاف مقطعی قابل ملاحظه ای در اجتناب از پرداخت مالیات توسط شرکت ها وجود دارد و تقریبا 25درصد شرکت ها توانایی این را دارند که نرخ مؤثر مالیاتی نقدی را زیر 20 درصد نگه دارند.
اِسلی ( 2010 ) در مقاله ای با عنوان ” به موقع بودن گزارشگری مالی در ترکیه ” نشان داد که رابطه ی بین علامت سود ، نظر حسابرس ، شرکت حسابرسی با به موقع بودن مثبت و رابطه ی بین صنعت با به موقع بودن منفی است.
احمد و عابدين (2009) موضوع تأخیر غیرعادی در ارائه گزارشهای مالی سالانه را در بورس مالزی بررسی کردند. نمونه ای حاوی 343 شرکت از 413 شرکت درج شده در بورس مالزی انتخاب و دوره تحقیق نیز سال 1993 بوده است. ارتباط متغیرهای اندازه، تعداد شرکت های وابسته، نوع شرکت حسابرسی، اظهار نظر حسابرس، بازدهی حقوق صاحبان سهام، اينکه مديرسهامدار است يا خیر، نوع صنعت، سهم بدهی بلندمدت و تاريخ پايان سال مالی با به موقع بودن ارائه گزارشهای مالی بررسی و به جز متغیر نوع صنعت، اهرم و تاريخ پايان سال مالی بقیه متغیرها ارتباط معنی داری با متغیر وابسته داشتند.
داردور (2009) ارتباط بین به موقع بودن تاريخ انتشار گزارش های مالی و اندازه، سودآوری، قدمت، تعداد حسابداران در استخدام، کیفیت حسابداران، نوع اظهار نظر حسابرس و نوع سیستم حسابداری موجود با نمونه ای 33 شرکتی را در بورس لیبی بررسی کرد. متوسط تأخیر غیرعادی در ارائه گزارشهای طی دوره مطالعه برای نمونه حدود 155 روز بوده و به جز متغیر نوع سیستم حسابداری بقیه متغیرها با متغیر وابسته ارتباط معنی دار داشتند.
ماهاجان و چندر ( 2008 ) رابطه بين به موقع بودن افشاي مالي و ويژگيهاي شركت ها در هند را بررسي نمودند. اين تحقيق براساس گزارش هاي مالي سالانه 133 و 292 شركت براي سال هاي 2005 و 2006 انجام شد. نتايج آمار توصيفي نشان مي دهد كه تقريبا همه شركت هاي نمونه در هر دو سال مورد مطالعه ظرف مهلت مقرر 180 روز گزارشگري مي كنند. همچنين رابطه بين اندازه شركت، سودآوري، نوع صنعت، قدمت، اهرم، گروه پذيره نويسي، مکان استقرار شركت، حق الزحمه حسابرسي، اندازه شركت حسابرسي و پيچيدگي حسابرسي با مدت زمان گزارشگري مورد بررسي قرار گرفت. نتايج يافته ها حاكي از آن بود كه تنها اندازه شركت، نوع صنعت، اندازه موسسه حسابرسي و پيچيدگي حسابرسي، رابطه معناداري با مدت زمان گزارشگري در هر دو سال مورد مطالعه دارد . بقیه متغیرها يعنی سودآوری، گروه پذيره نويسی، وضعیت اقامتی، عمر، اهرم و حق الزحمه حسابرسی رابطه معناداری با تأخیر غیرعادی گزارشگری در هر دو سال مورد مطالعه ندارند .
ال اَجمی ( 2008 ) در مقالهای با عنوان ” حسابرسی و تأخیر غیرعادی در گزار شگری ” به موقع بودن گزارشات سالانه شرکت های ثبت شده در بورس بحرين را بررسی نمود و نتیجه گرفت اندازه شرکت، سودآوری و اهرم مالی بر به موقع بودن گزراشگری مالی سالانه مؤثر است.
وو و همکارانش ( 2008 ) به بررسي رابطه بين به موقع بودن گزارش هاي سالانه شركت ها و ويژگيهاي هيئت مديره پرداختند. اين مطالعه با استفاده از 2976 مالي سالانه شركت هاي غيرمالي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تايوان طي دوره 1998 تا 2004 انجام شد. متغيرهاي مورد بررسي عبارتند بودند از تعداد اعضا هيئت مديره، مالکان اصلي، مديران مستقل، تغيير فناوري، حجم معاملات، مالکيت نهادي، نسبت بدهي به دارايي، قدمت شركت، اندازه شركت، تغيير سود خالص، رشد فروش و چهار موسسه بزرگ حسابرسي. نتايج تحقيق نشان ميدهد به جزء متغيرهاي اندازه شركت، تغيير سود خالص، رشد فروش و چهار موسسه بزرگ حسابرسي، ساير متغيرها با مدت زمان گزارشگري مرتبط مي‌باشند.
دوگان و همکاران ( 2007 ) در مقاله ای با عنوان “آيا به موقع بودن گزارشگری مالی با عملکرد شر کت مرتبط است؟ “دريافتند سودآوری بر موقع بودن گزارشگری شرکت های ثبت شده در بورس اوراق بهادار استانبول اثر میگذارد . به علاوه شرکت های با عملکرد بهتر ، گزارشات سالانه شان را زودتر از شرکت های دارای عملکرد ضعیف منتشر می کنند. به علاوه نتايج نشان می دهد به موقع بودن گزارشات سالانه به وسیله سايز شرکت ، تغییر در ريسک مالی، روند به موقع بودن در سال گذشته و ويژگیهای شرکت اثر میپذيرد.
لونت و سان ( 2007 ) عوامل مؤثر بر به موقع بودن گزارشگري مالي را با استفاده از 320 تصویب سود شش ماهه و 400 تصویب سود سالانه شركت هاي پذيرفته شده در بورس نيوزيلند بررسي كردند. در اين تحقيق تأثير سه عامل اندازه شركت، نوع صنعت و تاريخ ترازنامه (پايان سال مالي( بر مدت زمان گزارشگري براي دوره زماني 2004 تا 2006 مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه مدت زمان گزارشگري با اندازه شركت و نوع صنعت ارتباط دارد؛ اما با تاريخ ترازنامه شركت ها ارتباط ندارد.
دوقان و همکاران(2007) نمونه ای از 249 شرکت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار استانبول را برای سال 2005 انتخاب نمودند. آنها برخی از عوامل مؤثر بر زمان بندی افشاء يعنی اندازه شرکت، ريسک مالی، اخبار خوب و بد و نوع صنعت را مورد بررسی قرار دادند. نتايج تحقیق نشان داد که به موقع بودن گزارشگری شرکت های پذيرفته شده در بورس استانبول، تحت تأثیر اندازه شرکت و ريسک مالی گذشته قرار دارد. همچنین شرکت های دارای اخبار خوب، گزارشهای سالانه خود را زودتر از شرکت های دارای اخبار بد منتشرمی کردند. علاوه بر اين آنها دريافتند که زمان افشاء با صنعتی که شرکت در آن فعالیت می کند در ارتباط نمی باشد.
اوبرت (2006) عوامل مؤثر بر تأخیر غیرعادی گزارشگری را در شرکت های فرانسوی مورد بررسی قرار داد. او نمونه ای شامل 1131 شرکت طی سالهای 1997 تا 2002 انتخاب نمود. او تأثیر اخبار بد، زيان، اهرم، بازده حقوق صاحبان سهام، تعداد تحلیلگران، نوسان قیمت سهام، اندازه شرکت، تکنولوژی، حجم مبادله، هزينه های مالکیت و انواع صورت های مالی بر تأخیر غیرعادی گزارشگری را مورد بررسی قرار داد. نتايج تحقیق نشان داد که انواع صورتهای مالی، اهرم،نوسان قیمت سهام، حجم مبادله، تعداد تحلیلگران و اخبار بد رابطه معناداری با تأخیر غیرعادی گزارشگری دارند و ساير متغیرها با تأخیر غیرعادی گزارشگری رابطه ندارند.
وانگ و سونگ (2006) با استفاده از 8249 گزارش مالی شرکت های پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار شنزن و شانگ های طی سال های 1993 تا 2003 مسأله به موقع بودن گزارش های مالی سالانه شرکت های چینی را بررسی کردند. آنها عوامل مؤثر بر گزارشگری شامل اظهار نظر حسابرسی، سودآوری، اندازه شرکت، نوع شرکت، نوع سهام و محل بازار سهام را مورد برسی قرار دادند. نتايج تجزيه و تحلیل نتايج تحقيق نشان مي دهد سودآوري، اظهارنظر حسابرسي، اندازه شركت، نوع شركت، نوع سهام و محل بازار سهام، رابطه معناداري با مدت

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با موضوع گزارشگری مالی، حقوق مالیاتی، اندازه شرکت Next Entries پایان نامه با موضوع اندازه شرکت، سودآوری، گزارشگری مالی