پایان نامه ارشد رایگان درمورد وزارت امور خارجه

دانلود پایان نامه ارشد

مقررات دولت پذيرنده ايجاب كند – اين دولت مي‌تواند به مأمور كنسولي كه رييس پست كنسولي نباشد – روانامه اعطاء نمايد.

ماده 20 – تعداد كاركنان كنسولي
‌در صورت عدم توافق سريع نسبت به تعداد كاركنان پست كنسولي دولت پذيرنده مي‌تواند خواستار شود كه تعداد كاركنان كنسولي با توجه به اوضاع و‌مقتضيات حوزه كنسولي و با توجه به نيازمنديهاي پست كنسولي از حدودي كه خود معقول و متعارف تلقي مي‌كند تجاوز ننمايد.

ماده 21 – حق تقدم بين مأموران كنسولي يك پست كنسولي
‌ترتيب تقدم مأموران كنسولي يك پست كنسولي و تغييراتي كه در آن ايجاد شود توسط مأموريت ديپلماتيك دولت فرستنده يا – اگر دولت مزبور‌مأموريت ديپلماتيك نزد دولت پذيرنده نداشته باشد – توسط رييس پست كنسولي مربوط به وزارت امور خارجه دولت پذيرنده يا به مقامي كه از طرف‌آن وزارت تعيين گرديده اعلام خواهد شد.

ماده 22 – تابعيت مأموران كنسولي.
1 – مأموران كنسولي علي‌الاصول بايد تابعيت دولت فرستنده را دارا باشند.
2 – مأموران كنسولي را نمي‌توان جز با رضايت صريح دولت پذيرنده از بين اتباع آن دولت انتخاب نمود. دولت پذيرنده مي‌تواند در هر موقع رضايت‌خود را مسترد دارد.
3 – دولت پذيرنده مي‌تواند همين حق را در مورد اتباع دولت ثالثي كه تابعيت دولت فرستنده را ندارد – براي خود حفظ كند.

ماده 23 – اشخاصي كه نامطلوب اعلام مي‌شوند.
1 – دولت پذيرنده مي‌تواند در هر زمان به دولت فرستنده اطلاع دهد كه يكي از مأموران كنسولي را شخصي نامطلوب مي‌داند يا هر يك از كاركنان ديگر‌كنسولي را غير قابل قبول مي‌شمارد در اين صورت دولت فرستنده حسب مورد شخص مورد نظر را فرا خوانده يا به مأموريت او در آن پست كنسولي‌پايان مي‌دهد.
2 – اگر دولت فرستنده انجام تعهدات ناشي از بند اول اين ماده امتناع ورزد و يا اين تعهدات را در ظرف مهلتي معقول انجام ندهد – دولت پذيرنده‌مي‌تواند حسب مورد روانامه شخص مورد نظر را لغو كند – يا ديگر او را جزء كاركنان پست كنسولي تلقي ننمايد.
3 – شخصي كه به عنوان عضو يك پست كنسولي منصوب مي‌گردد ممكن است قبل از ورود به سرزمين دولت پذيرنده يا اگر در سرزمين اين دولت‌باشد بيش از اشتغال به وظايف خود در پست كنسولي – غير قابل قبول اعلام گردد. در اين صورت دولت فرستنده انتصاب او را لغو خواهد كرد.
4 – در موارد مذكور در بندهاي 1 و 3 ماده حاضر دولت پذيرنده ملزم به ارائه دلايل تصميم خود نمي‌باشد.

ماده 24 – اعلام انتصابات و ورود و خروج به دولت پذيرنده.
1 – (الف) انتصاب اعضاء پست كنسولي – ورود آنها پس از انتصاب به پست كنسولي – عزيمت قطعي و يا خاتمه مأموريت آنها و همچنين هر نوع‌تغييرات مربوط به وضع و موقعيت آنها كه ممكن است طي انجام وظايف كنسولي روي دهد.
(ب) – ورود و عزيمت قطعي شخصي از افراد خانواده يكي از اعضاء پست كنسولي كه اهل خانه او باشد و همچنين در صورت اقتضا اين كه شخصي‌در شمار افراد خانواده يكي از اعضاء پست كنسولي در آمده يا از آن خارج شده است.
(ج) – ورود و عزيمت قطعي خدمتكاران شخصي و در صورت اقتضا اتمام دوره خدمت آنها در اين سمت.
(د) – استخدام و خاتمه دادن به خدمت اشخاصي كه به عنوان عضو پست كنسولي يا به عنوان خدمتكار شخصي در قلمرو دولت پذيرنده اقامت دارند و‌از مزايا و مصونيتها برخوردارند.
2 – هر بار كه ممكن باشد قبلاً هم – ورود و عزيمت قطعي بايد اعلام گردد.

قسمت دوم – خاتمه مأموريت كنسولي

ماده 25 – خاتمه مأموريت اعضاء پست كنسولي.
‌وظايف يك عضو پست كنسولي از جمله در موارد زير خاتمه مي‌پذيرد:
(الف) – با اعلام دولت فرستنده به دولت پذيرنده داير بر اين كه مأموريت او پايان يافته است.
(ب) – با لغو روانامه.
(ج) – با اعلام دولت پذيرنده به دولت فرستنده مبني بر اين كه دولت پذيرنده ديگر عضو مزبور را جزو كاركنان كنسولي محسوب نمي‌دارد.

ماده 26 – عزيمت از سرزمين دولت پذيرنده.
‌دولت پذيرنده حتي هنگام بروز منازعات مسلحانه با اعضاء پست كنسولي و به خدمتكاران شخصي غير از آنهايي كه تابعيت دولت پذيرنده را دارنده و‌همچنين به افراد خانواده‌هايشان كه اهل خانه آنها هستند بدون توجه به تابعيت آنان فرصت و تسهيلات لازم را خواهد داد تا بتوانند مقدمات عزيمت‌خود را فراهم آورده و پس از خاتمه خدمتشان در اولين فرصت ممكن سرزمين دولت پذيرنده را ترك كنند. دولت پذيرنده به ويژه در صورت احتياج‌وسايل حمل و نقل لازم جهت آنها و اموالشان را – به غير از اموالي كه در سرزمين دولت پذيرنده تهيه شده و صدور آن به هنگام خروج ممنوع است -‌در اختيار آنها قرار خواهد داد.

ماده 27 – حفاظت از اماكن و بايگاني كنسولي و منافع دولت فرستنده در شرايط استثنايي
1 – در صورت قطع روابط كنسولي بين دو دولت:
‌الف – دولت پذيرنده حتي در صورت بروز منازعات مسلحانه اماكن كنسولي و اموال پست كنسولي و بايگاني كنسولي را مورد حمايت و حفاظت قرار‌خواهد داد.
ب – دولت فرستنده مي‌تواند حفاظت از اماكن كنسولي و اموال موجود در آن و بايگاني كنسولي را به عهده دولت ثالثي كه مورد قبول دولت پذيرنده‌باشد بگذارد.
ج – دولت فرستنده مي‌تواند يك دولت ثالث را كه مورد قبول دولت پذيرنده است عهده‌دار حفاظت از منافع خود و اتباعش بنمايد.
2 – در صورت بسته شدن يك پست كنسولي به طور موقت يا دايم – مقررات قسمت الف بند 1 ماده حاضر مجري خواهد بود – علاوه بر اين:
‌الف – هر چند كه دولت فرستنده نزد دولت پذيرنده مأموريت ديپلماتيك نداشته باشد، هرگاه در سرزمين آن دولت داراي پست كنسولي ديگري باشد‌ممكن است حفاظت از اماكن پست كنسولي بسته شده و اموال موجود در آن و بايگاني كنسولي به عهده پست كنسولي اخير گذاشته شود و در صورت‌رضايت دولت پذيرنده انجام وظايف حوزه پست كنسولي تعطيل شده – به آن محول گردد، يا
ب – در صورتي كه دولت فرستنده مأموريت ديپلماتيك و پست كنسولي ديگري نزد دولت پذيرنده نداشته باشد مقررات قسمتهاي ب و ج بند 1 ماده‌حاضر مجري خواهد بود.

فصل دوم تسهيلات – مزايا و مصونيتهاي پستهاي كنسولي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد كنسولي، پذيرنده، وظايف Next Entries توزیع فراوانی، آزمون فریدمن، استان گیلان