پایان نامه ارشد رایگان درمورد هخامنشیان، داریوش بزرگ، تخت جمشید، قانون گذاری

دانلود پایان نامه ارشد

بپردازد ، ولی از پرداخت مالیات به شاه معاف نبود .
سرزمین هایی که در کتیبه های شاهی نام برده شده اند ، به طور قابل ملاحظه ای با نام سرزمین های خراج گزار که هرودوت می گوید ، تفاوت دارند . معنای واقعی این فهرست ها چیست ؟ هیچ منبع پارسی ای بر جا نمانده است که ما با استناد به آن بگوییم کدام سرزمین ها خراج می پرداخته اند و سهم هر سرزمین چه اندازه بوده است . بنابراین هرودوت تنها منبعی است که تصوری درباره ی سازمان امور مالی شاهنشاهی ، میزان خراج هر سرزمین یا گروه های مردمان خراج گزار به ما می دهد .211
در زمان کورش بزرگ و حتی کمبوجیه مالیات معینی وجود نداشت و چون کورش در بسیاری از موارد ، روش دولت ماد را پذیرفت و حتی در زمینه نظامی ، سازمان نیروها را بر شالوده پیشین ریخت ، بنابراین طبق اصول می باید همان روش مالیاتی و دریافت و خراج را به طور موقت پذیرفته باشد ، تا بعدها با مطالعه دقیق و فرصت کافی ترتیب مناسب دیگری را جایگزین آن سازد . پس طبق سنت و عرف معمول زمان ، ملل تابعه هدایا و پیشکش هایی می دادند ، که به مصرف کارهای کشور و هزینه لشکرکشی و پرداخت ماهیانه ارتشیان و فراهم آوردن جنگ افزارها می رسیده است .
هدایا و پیشکش هایی که تا زمان پی ریزی سازمان و طرح ریزی مالیاتی داریوش بزرگ به خزانه ایران می رسید نه دایمی بود و نه مبلغ و مقدار معینی داشت .
به طور یقین فرمانروایان در هنگام دریافت خراج و پرداخت سهم به خزانه شاهنشاهی در مرکز ، خودسرانه رفتار می کردند و چه بسا که بیداد و تبعیض و استثنا نیز زندگانی مردم را به تباهی می کشید و ویرانگری هایی به بار می آورد . داریوش بزرگ که خود سازمان دهنده خردمندی بود و از شیوه کارهای او نظم و ترتیب و سامانگری به خوبی دیده می شود ، در کنار سازمان های اداری به وضع دریافت و پرداخت مالیات فرمانروایان توجه کرد ، که نخست فشار بیداد فرمانروایان محلی را بر مردم کاهش دهد ، تا هم رفاه خانواده ها فراهم آید و هم موجبات دلبستگی ملل را به حکومت پارس استوارتر سازد و دیگر آنکه خراج هر استان بر ضوابط و معیارهای معلوم و مشخص که بر قدرت پرداخت مردم استوار و به انصاف نزدیکتر باشد استقرار پیدا کند . داریوش میزان تعهدات هر ساتراپ نشین را به دقت از روی درجه عمران و ترقی و تمدن آن معین کرد . به این ترتیب ضوابطی که داریوش سازمان مالیاتی خود را بر آن پایه گذاری کرد اینها هستند :
1. کاستن از خودسری و میل فردی در گرفتن خراج
2. تامین نسبی رفاه خانواده
3. جلوگیری از حیف و میل شدن خراج
4. درجه آبادی و باروری هر استان
5. میزان پیشرفت و تمدن هر یک از ملل
6. رعایت عدالت و انصاف
7. تحکیم مبانی قانون و نفوذ آن در جامعه سالم
8. میزان و تمرکز جمعیت
با رعایت اصول و ضوابط بالا ، برای هر استان ، مالیات جنسی و نقدی معینی ترتیب یافت که فرمانروای استان یا پادشاه بومی ، می بایست آن را گردآوری کند و به مرکز بفرستد . زیرا یکی از وظایف بزرگ ومهم استانداران گردآوری خراج و رساندن آن به گنجینه دولت بود . این مالیات از سراسر کشور شاهنشاهی که به بیست منطقه مالیاتی تقسیم شده بود جمع آوری می شد و تنها سرزمین پارس از پرداخت مالیات معاف بود .212
استان هایی که مالیات را با نقره می دادند با «تالان» بابلی که یک واحد وزن بود می پرداختند و استان هایی که خراج را با زر می دادند از واحد وزن تالان اوبویی استفاده می کردند . هرودوت شرح ارقام و مناطق مالیاتی را چنین نام می برد :
منطقه یکم مالیاتی : شامل : بنیان ، ماکنت های آسیایی ، االیان ، کاریان ، لی کیان ، می لی یان و پامفی لیان . مردمان مزبور یک ایالت مالی را تشکیل می دادند و 400 تالان نقره می پرداختند . این نخستین ایالتی است که داریوش تاسیس کرد .
منطقه دوم مالیاتی : شامل : مردم می سیان ، لیدیان ، لاسونیان ، کابالیان و هی گینان . میزان مالیات اینان 500 تالان بود .
منطقه سوم مالیاتی : از هلس پونت به طرف راست این بغار ، شامل فریگی ها ، تراکی های آسیایی ، پافلاگونی ها ، کاپادوکیان ، ماریاندینیان و سریانی ها . اینها 360 تالان می دادند .
منطقه چهارم : مردم کیلیکی تعداد 360 اسب سفید از قرار روزی یک سر و نیز 500 تالان نقره می آوردند . از این مبلغ سد و چهل تالان آن را برای نگهداری پادگان سوار نظام کیلیکی برمی داشتند و بقیه را که 100 تالان بود به خزانه تقدیم می کردند .
منطقه پنجم : از شهر پی سیدیه در حوالی کیلیکیه و سوریه تا مصر به غیر از بخشی از سرزمین عرب امتداد می یافت ، 350 تالان می پرداختند . فینیقیه ، سوریه ، فلسطین و قبرس جزو این منطقه بود . « فینیقی ها چون خود تابعیت دولت ایران را پذیرفته بودند مالیات کمتری می پرداختند » .
منطقه ششم : کشور مصر ، لیبیا ، سیرن ، برقه ، 700 تالان می پرداختند و 120 هزار مدیمن ( مدیمن واحد حجم یونان و برابر 51 لیتر است ) گندم هم برای نگاهداری پادگان ایران در کاخ سفید منفیس می دادند و درآمد شکار ماهی دریاچه موریس نیز به شهبانوی ایران اختصاص داشت .
منطقه هفتم : ساتاگیدها ، گندارها ، دادیک ها ، آپاریها 170 تالان می پرداختند ( دادیک ها را تاجیک ها دانسته اند ).
منطقه هشتم : خوزستان با شوش 300 تالان می دادند .
منطقه نهم : بابل و آسور 1000 تالان نقره و 500 پسر جوان می پرداختند .
منطقه دهم : همدان و سایر بخش های ماد و مردم پریکان و ارت کریبانت 400 تالان می دادند . (پریکان یا پریتکان با اصفهان تطبیق داده شده است ).
منطقه یازدهم : کاسپی ها ، پسیک ها ، پانتی مات ها ، داریت ها که از حیث پرداخت مالیات یکی شده بودند ، 200 تالان می دادند .
منطقه دوازدهم : از باختران تا سرزمین اگل ها 300 تالان می پرداختند .
منطقه سیزدهم : پاکتی ها و ارمنستان و نواحی همسایه تا دریای سیاه 400 تالان می دادند .
منطقه چهاردهم : ساگارت ها ، سرنگی ها ، تامانی ها ، اوتی ها و میکیان و ساکنان جزایر دریای اریتره ، 600 تالان
منطقه پانزدهم : سکاها و کسپیان ها ، 250 تالان می پرداختند .
منطقه شانزدهم : پارتی ها ، خوارزمی ها ، سغدی ها و هراتی ها 300 تالان می دادند .
منطقه هفدهم : مردم پاریکانی و حبشی های آسیا 400 تالان می پرداختند .
منطقه هیجدهم : ماتیان ها ، ساسپیرها ، آلارودی ها 200 تالان می دادند ( مردم حوالی رود ارس و اطراف کوه آرارات )
منطقه نوزدهم : مسخ ها ، تی بارن ها ، ماکرن ها ، مزی نک ها ، مارها 300 تالان می پرداختند .
منطقه بیستم : مردم هند که جمعیت آنها بیشتر از همه است ، اینها سنگین ترین مالیات ها را می دادند زیرا 360 تالان خاک طلا می پرداختند .213
بدین گونه دیده می شود از هر گوشه کشور جویی از سیم و زر پیوسته به مرکز ایران روان بود . تغییرات کنونی در ارزش زر و نیز تغییرات گذشته ، ارزشیابی این تالان ها را دشوار می کند . این سیم و زر را آب می کردند و به صورت شمش در می آوردند و یا در کوزه های گلی می ریختند و به خزانه می سپردند و همه ساله مقدار کمی از آن را سکه می زدند . در سراسر دوران هخامنشی سرزمین پارس از پرداخت مالیات معاف بود زیرا مرکزیت داشت و خاندان پارسی حکومت می کرد . کشورهای دیگری بودند که مالیات نمی دادند ، لیکن همه ساله پیشکش هایی برای دربار هخامنشی می فرستادند .
1. کشور حبشه در آفریقا هر سال یک خنیک ( برابر 07/10 لیتر ) زر ، دویست تنه درخت آبنوس ، پنج پسر بچه و بیست دندان فیل می داد .
2. کلخید ( گرجستان باختری ) هر چهار سال یکبار ، صد پسر و صد دختر می فرستاد .
3. تازیان هر سال هزار تالان (36390 کیلو) کندر می دادند .
هزینه سپاه های محلی و پادگان های مرزی به وسیله هر استان از محل مالیات ها پرداخت می شد و مانده آن را به مرکز می فرستادند . هزینه استانداران و دستگاه اداری آنان خارج از سهم این مالیات بود و از پرستشگاه ها و مردم دریافت می شد .
پس از اینکه داریوش میزان مالیات های جنسی و نقدی را برای بخش های کشور تعیین کرد ، به بررسی و تحقیق دیگری دست زد تا دریابد که مردم از نظر پرداخت مالیات در تنگنا هستند یا نه . نتیجه بررسی این بود که پرداخت این میزان مالیات برای مردم مشکل نیست ولی چون استانداران و فرمانداران هزینه های اداری و شخصی خود را به صورت عوارض از شهرستان ها یا استان ، جداگانه دریافت می کنند و ممکن است از این جهت عدالت اجرا نشود و بر مردم فشار وارد آید ، میزان مالیات هر بخش را نیم کرد .214
ایرانیان معابد بابل را نظم دادند و معابد موظف شدند به دولت هخامنشی مالیات های جنسی بپردازند . برای انجام این کار و نیز بازرسی دارایی پرستشگاه ها نمایندگانی در معابد گمارده شدند ، حتی فرماندار ایرانی مصر در انتصاب کاهنان نظارت می کرد . کوشش می شد تا روحیه و احساسات دینی مردم کشورهای شاهنشاهی آسیب نبیند و آنچه را که به معبد می دادند برابر آیین و ترادادهای خود رفتار کنند . تنها دارایی معابد تا اندازه ای محدود گردید .
به طور کلی با توجه به فهرست مالیاتی که هرودوت بر مبنای مسافرت و مشاهدات خود ، صد سال پس از فتح بابل به دست می دهد ، می بینیم که :
1. هرودوت استان ها یا مناطق مالیاتی را به ترتیب قانون گذاری مالیاتی نام می برد .
2. این فهرست نشان می دهد که میزان مالیات آسیای کوچک ، بابل و مصر به علت جمعیت زیاد ، آبادانی بیشتر و ثروت فراوان تر ، افزونتر از مناطق دیگر است .
3. چون برخورد ایران و یونان و در واقع روبرو شدن دو قدرت نظامی و فرهنگی در بخش ها و مناطق سه گانه نخستین فهرست هرودوت است ، داریوش پیش از مناطق دیگر به سازمان اداری آنجا پرداخته و چگونگی مالیاتی آنجا را روشن ساخته است .
توجه دقیق روشن کند که اندازه ثروت ، موقع بازرگانی ، چگونگی جغرافیایی و دسترسی به رودها ، دریاها و سرانجام راه ها مورد نظر قانونگذار بوده و در تعیین میزان مالیات این ضوابط را دخالت داده است .215 در روزگار هخامنشیان آیین مزدایی ، که زرتشت آن را تغییر داده بود در سراسر شاهنشاهی شروع به گسترش کرد . در مورد موطن زرتشت و تاریخ حیات او بحث و گفتگو بسیار است . برخی او را از مردم ماد می دانند که مجبور به ترک وطن شده و عده ای او را از شرق می دانند و گشتاسپ پادشاه حامی او را شهربان پارت و گرگان می شناسند . به هر حال آیین او به تدریج در سراسر کشور ایران گسترده شد .
از اختراع خط برای تحریر توسط پارسیان فقط به یک لوح مکشوف در شوش اشاره می شود که شامل « فرمان بنای قصر » به فرمان داریوش و به زبان پارسی باستان است . این خط در انحصار گروه خاصی از طبقه فرمانروا بود . از سوی دیگر ، زبان آرامی از آغاز هزاره اول پیش از میلاد توسعه یافته بود . آرامی در عهد هخامنشیان در آسیا و مخصوصاً از مصر تا هند زبانی بین المللی بود و در این نقاط ، اسنادی به این زبان یافت شده است . همه منشیان دربار هخامنشی آرامی را به کار می بردند . از میان چندین هزار لوحه که در گنجه اسناد سلطنتی در تخت جمشید یافت شده است ، حتی یکی به پارسی نوشته نشده ، چند تای آن ها به آرامی و بیشتر به عیلامی تحریر شده است . ایرانیان از دوران باستان آن چه را که در طبیعت برجسته و چشمگیر بوده مورد احترام قرار می داده اند و با آن ها رابطه قوی تری نسبت به روزگار کنونی داشتند . این نحوه اندیشیدن بر هنر آنان نیز تاثیر گذاشته است . هنر آنان دارای هماهنگی و عظمتی ویژه بود که درصدد نشان دادن جنگ و تجاوز نبوده و از سفاکی و قساورت به دور بوده است . هنر آنان ، واقع گرایانه و انتزاعی و هرگز تقلیدی نبوده است . ایرانیان در پی تقلید از طبیعت نبوده اند و سعی در بازآفرینی مفهوم پنهانی در ورای ظاهر محسوس بودند .
ایرانیان هرگز و هیچ گاه ایزدان خود را در قالب تندیس های انسانی نساخته و به مفهوم ظاهری و بیرونی معبد خویش توجه نداشته اند . در تندیس های شیر ، گاو و عقاب تخت جمشید که از شاهکاری هنری به شمار می روند منظور ستایش از بدن و ظاهر نمی شد ، بلکه آنان را نمادی از برکت پیمان و آرامش می شمردند . در هنر هخامنشیان ، هیچ گونه آثاری که فاقد ارزش اخلاقی باشد دیده نمی شود .

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد نقش برجسته، کاپادوکیه Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد تخت جمشید، ریخت شناسی، بین النهرین، انتقال اطلاعات