پایان نامه ارشد رایگان درمورد هخامنشیان، شاهنشاهی هخامنشی، لوازم خانگی، تخت جمشید

دانلود پایان نامه ارشد

نقوش جبهه شرقی است . قسمت وسط چرخ عرابه را بسیار ناقص و خراب کرده اند و معلوم است که در اینجا نیز میله محور دارای نقش قابل توجه و ممتازی بوده است .

21- هیات نمایندگی حبشیان :
پلکان شرقی – حاجب مادی . رئیس هیات که بدون اسلحه است با دو نفر همراهانش دارای موی مجعد و چهره سیاه آفریقائی بوده همگی سر برهنه هستند و دامنی پوشیده اند که از کمر تا مچ پا می رسد و در کنار حاشیه عمودی آن بریدگی دارد که علامت قلاب دوزی یا چیزی شبیه به آن است . شانه های راست و بازوهای راست تمام اعضاء هیات عریان است .
رئیس هیات و نفر پشت سر او صندل معمولی به پا دارند که پشت پاشنه ، دو بند در عرض و یک بند در طول پا دارد . نفر بعدی پابرهنه است ، هدایا عبارت است از : ظرف با سرپوش که محتویات آن معلوم نیست و دندان فیل بر روی شانه نفر آخری که علاوه بر آن یک زرافه آفریقائی را همراه می آورد .
پلکان شمالی – فقط نیمه پایینی نقوش این مجلس باقی مانده است . تعداد اشخاص در هر دو نقش یکسان می باشد و فقط پای حاجب مادی و رئیس هیات نمایندگی و نفر آخری باقی مانده است . دامن شخصی که پشت سر رئیس هیات قرار دارد کاملاً شبیه نقش پله کان شرقی می باشد . از هدایا فقط نقش حیوان نمودار است . 199

فصل پنجم
ملل تابعه و نقش آنها در نظام اقتصادی و مالیاتی هخامنشی

بخش اول
5-1 ملل تابعه :
هرودوت در کتاب تاریخ خود بیست استان برای شاهنشاهی هخامنشی برشمرده و مالیات هر یک را نیز ذکر کرده است
استان نخستین : مشتمل بر مردم ایوانیان ioniens ، ماگنت های آسیائی Magnetes االیان Eoliens ، کاریان ، لی کیان ، می لی کیان ، پامفی لیان بود این ایالت یک منطقه مالیاتی را تشکیل می داد و مردم آن هر سال چهارصد تالان ( واحد وزنی در حدود 26 کیلوگرم یا 56 پوند) نقره می پرداختند .
استان دوم : مشتمل بر مردم می سیان ، لیدیان ، لاسونیان ، کابالیان ، هی گنیان – HYGENNEN مالیات این ایالت 500 تالان بود .
استان سوم : که از مردم هلس پونت به طرف راست این تنگه که مشتمل بر این مردمان بود : فریگی ها ، تراکی های آسیائی ، پافلاگونیها ، کاپادوکیان ، ماریاندینیان ، سریانی ها . اینان 360 تالان می پرداختند . 200
استان چهارم : تنها سرزمین کیلیکیه بود و مالیات آن نیز 500 تالان نقره می شد و به علاوه می بایستی به تعداد روزهای سال 360 اسب بدهند از این مبلغ 140 تالان صرف نگهداری سواره نظام محل می گردید و باقی آن به خزانه داریوش می رفت .
استان پنجم : از شهر پی سیدیه در حدود کیلیکیه و سوریه تا مصر به استثنای اراضی عرب نشین ، امتداد می یافت و 350 تالان می پرداختند . فنیقی ها در مواقع لزوم نیروی دریائی خود را در اختیار دولت ایران می گذاشتند .
استان ششم : مشتمل بود بر مصر ، لیبی ، سیرن CYREN و برقه ، که همه آنها تابع فرمانروای ایران در مصر بودند و 700 تالان سالانه می پرداختند .
استان هفتم : ساتاگیدها ، گندارها Gandars دادیگها ، آپاریها که 170 تالان می پرداختند .
استان هشتم : مشتمل بر خوزستان و شوش بود که پایتخت دولت شاهنشاهی هخامنشی محسوب می گردید . کاسی ها نیز در این استان می زیستند و مجموعاً 300 تالان می پرداختند .
استان نهم : بابل و آسور بود و 1000 تالان نقره و 500 خواجه جوان می دادند .
استان دهم : همدان و مردم ماد و پری تکان بودند و چهارصد تالان می پرداختند .
استان یازدهم : کسپی ها ، پوسیک ها ، پانتی مات ها و واریت ها بودند که 200 تالان می پرداختند .201
استان دوازدهم : باختری ها و اگل ها Aegles بودند که 300 تالان می پرداختند .
استان سیزدهم : پاک تیک و ارمنیان و ولایات مجاور دریای سیاه بودند استان های دیگر نیز به نسبت وسعت و درآمدشان مالیات می دادند .
در کشور پهناور ایران در دوره هخامنشی این چیزها به دست می آمد و جزء کالاهای تجارتی بود :
در آذربایجان ، مس و سرب و نقره و لاجورد به دست می آمد .
در گیلان و مازندران ، شمشاد و آهن به دست می آمد .
در باختر ، مس و سرب و بعضی از فلزات به دست می آمد .
در شمال و شرق غرب کشور ، فیروزه به دست می آمد .
در آن طرف جیحون ، طلا به دست می آمد .
در همدان و گروس ، اسب های ممتاز و قالی به دست می آمد .
در مغرب دریاچه ارومیه ، مس و آهن به دست می آمد .
در خوزستان ، قیر ، نفت و موم به دست می آمد.
در پارس و بختیاری ، مس و سرب و نقره به دست می آمد .
در خلیج پارس و دریای عمان ، مروارید و صدف به دست می آمد .
در هند ، خاک طلا ، ادویه جات ، عطریات ، پنبه ، شاخ کرگدن ، فیل ، عاج ، عود ، صندل و آبنوس به دست می آمد . در ارمنستان و کاپادوکیه ، مس و سرب و ابزار آلات فلزی به دست می آمد .
در آسور ، ابزارآلات فلزی و اسلحه و پارچه های بافته شده از ملیله دوزی و صنایع منبت کاری به دست می آمد .
در کلده ، قالی و کاشی های قیمتی و اشیاء زرگری و شترمرغ به دست می آمد .
در لیدیه ، ظروف طلا و مجسمه های فلزی به دست می آمد .
در کیلیکیه ، اسب های خوب بود .
در فینیقیه ، رنگ ارغوان و شیشه و بلور و چوب سدر به دست می آمد .
در مصر ، پارچه و شیشه و کاغذ حصیری به دست می آمد .
در حبشه – عاج و چوب های قیمتی ، طلا و بلور معدنی و در عربستان کندر به دست می آمد .202
مقادیر فراوان فرآورده های مصرفی برای تدارک ضیافت های سلطنتی را یکی از متون پولیانوس نمایان می سازد . این متن به صورت نقل مقررات موجود در یک متن دولت پارسی ارائه شده است . پولیانوس می نویسد ( کتاب 4 ، فصل 3 ، بند 32) که اسکندر در یکی از کاخ های پارسی ستونی مفرغی یافت که روی آن قوانین مقرر شده توسط کوروش ضبط شده بود . در میان این قوانین مقررات مربوط به خوراکی های گوناگون پیش بینی شده برای شام شاه وجود داشت . پولیانوس نوع و مقدار هر محصول را دقیق قید کرده است . مقادیر بسیار زیاد است ، برای مثال آرد گندم 56000 لیتر ، آرد جو 56000 لیتر ، دام کوچک 400 راس ، دام بزرگ 100 راس ، اسب 30 راس ، مرغ فربه شده 400 عدد ، کبوتر 300 عدد ، پرندگان کوچک 600 عدد ، بره 300 راس ، جوجه غاز 100 عدد ، غزال 30 راس . البته شراب و موادی چون خردل ، زغفران ، زیره ، هل ، غنچه ی کبر و غیره … را نیز نباید فراموش کرد . 203

بخش دوم
5-2 نظام مالیاتی و اقتصادی هخامنشی
همگام با کشاورزی ، صنعت توسعه فراوان یافت ؛ به طوری که امپراتوری هخامنشی از صنعتی ترین ممالک به شمار می رفت و مصنوعات آن در سراسر جهان شرق و غرب به فروش می رسید و بازارهای پر رونقی داشت ؛ از جمله اقلام صادراتی ، لوازم خانگی برای مردم عادی بود که منفعت سرشاری را عاید مملکت می کرد . گذشته از کارگاه های دولتی یا خصوصی که در شهرها وجود داشت ، در املاک بزرگ و در کنار مزارع ، کارگاه های صنعتی برقرار شده بود ، که انواع اشیاء ، مانند لوازم تزیینی ، زیور آلات ، اسلحه ، لوازم منزل و لباس در آنها ساخته می شد . کارگاه هایی که در کنار ساختمان های کاخ ها بنا می شد ، در توسعه صنعت ، به خصوص صنایع پیشرفته تجملی اهمیت بسیاری داشت که در الواح گلی تخت جمشید ، به نمونه های متعدد آن برمی خوریم . از این دوره ، اشیاء تجملی ، زینتی و لوازم زندگی روزمره به تعداد بسیاری به دست آمده است .
با ضرب سکه در ایران مبادلات بازرگانی بین المللی راحت تر ، روانتر و سریعتر شد و این امر تحولی بزرگ در امر اقتصاد و تجارت بود .
سکه ها از جنس طلا و نقره بودند و سکه های طلا مخصوص داریوش بود . از آن پس ، در سراسر امپراتوری سکه طلا فقط به نام داریوش ضرب می شد و به تدریج این رسمی شد که سکه ، چه طلا و چه نقره ، به نام شاهنشاه وقت ضرب شود . از این رسم ، بعدها ، امپراتوری روم نیز تقلید کرد . نقش در یک تصویر نیمرخ شاهنشاه را با تاج و ترکش بر پشت و کمان و نیزه به دست نشان می دهد . در بین سکه های هخامنشی به سکه هایی برمی خوریم که از لحاظ هنری ممتازند . در سکه های دیگری بر روی آن ، شاه سوار بر اسب و بر روی دیگر ، نقش کشتی منقور است . سکه های نوع دیگر نیز یافت شده .
تهیه و به کار اندازی سکه در معاملات ، نه تنها در امور بازرگانی داخلی و خارجی تسهیلاتی فراهم کرد ، بلکه به توسعه بانک ها ، که به تدریج رونق گرفتند ، نیز کمک موثری کرد .
در اواخر عهد هخامنشی ، دو دریکی نیز ضرب شد .204
در الواح تخت جمشید اغلب دستمزدها به جنس ، چون گندم ، جو ، برنج ، گوشت پرداخت می شد ؛ ولی مواردی از پرداخت دستمزد به سکه را نیز می بینیم . در زمان خشایارشا، دو سوم مزد را جنسی و یک سوم را با سکه پرداخت می کردند . بدین ترتیب پس از تقریباً نیم قرن از ضرب اولین سکه ها ، پول توانست جای خود را در معاملات گوناگون باز کند . مهمترین کالاهایی که در این زمان داد و ستد می شد ، عبارت بودند از : ادویه ، پوست و نباتات معطر از هند ، مهره های شیشه ای و سایر ادوات تجملی از مصر ، منسوجات از کرنت و میله (ملطیه) ، سپر از یونان ، شمشیر از پنت و فلزات از نقاط گوناگون وارد می شد . انواع مصنوعات و ادوات خانگی ، تجملی ، زیورآلات ، میوه ها و حیوانات گوناگون به خارج صادر می شد . به خصوص ساخت و صدور لوازم خانگی و منسوجات غیر تجملی رونق فراوانی یافت . صنعت شیشه سازی در این دوره اهمیت و شهرت به سزایی داشت . یونانی ها از ظروف شیشه ای شفاف خبر می دهند که در قرن پنجم ق . م در نزد هخامنشیان صنعتی توسعه یافته بود و از کالاهای تجملی و صادراتی محسوب می شد . سرمه دان ، جام ، عطردان ، مهر به شکل استوانه و گرد و از این قبیل اشیاء با شیشه ساخته می شد که صنعت جدیدی بود . در مبحث مربوط به ساختن کاخ ها و مالیات ها ، به چگونگی مبادلات کالا و مواد خام به خصوص فلزات اشاره کردیم ؛ بدین ترتیب و به دنبال رونق بازرگانی و اقتصادی ، نوعی بانکداری که در گذشته وجود داشت ، اهمیت فراوانی یافت . تا این زمان عملیات بانکی را فرمانروایان یا روحانیون ، در سطح حکومتی انجام می دادند ؛ اما در دوره هخامنشی ، مردم عادی نیز وارد این حرفه شدند و بانک های حقیقی خصوصی دایر شد . بانک ها ، امور رهنی ، اعتباری و امانات را انجام می دادند و به کار بردن « چک » و گشودن حساب جاری معمول بود .205
زمین های کشور ، به استثنای املاک برده نشین پادشاه و نجبای بزرگ ایران ، به وسیله کشاورزانی اداره می شد که در روی زمین پادشاه زندگی می کردند و حق نداشتند آن را ترک کنند و انواع مالیات ها و عوارض و خراج ها نیز می پرداختند . قسمتی از اراضی کشور به معابد و شهرها اختصاص داشت و در این نقاط کانون های قوی از بردگان به وجود آمده بود .
هخامنشیان برای اداره کشور پهناور خویش ، قوانین مخصوصی وضع کرده بودند . این سیستم ، که از کشورهای متمدن شرق قدیم (مخصوصاً از آشوری ها ) اقتباس شده بود ، در زمان هخامنشیان تحت مطالعه قرار گرفت و تکمیل شد . در ساتراپی های تحت نظارت عالیه ساتراپ ، از یک طرف قدرت نظامی به ریاست دژبان ساخلوی محلی وجود داشت و از طرف دیگر مامورینی که عهده دار انجام امور مالیاتی ساکنین محلی بودند . یک عده بر ساکنین و کارکنان ریاست دارند و خود آنها هم مالیات جمع می کنند . عده دیگر فرمانده ساخلوهای مسلح هستند . چنانچه فرمانده به نحو کافی از کشور دفاع نکند ، رئیس بر ساکنین محل و مدیر امور کشاورزی گزارش می دهد که در اثر عدم وجود امنیت امکان کار کردن نیست و هرگاه دژبان ، امنیت و آسایش را تامین کند ولی اراضی در تحت کشت ، که در اختیار متصدی امور کشاورزی است ، چندان آباد و مسکون نباشد ، در این صورت دژبان این موضوع را گزارش می دهد . حکومت مرکزی با این سیستم نظارت و تفتیش دو جانبه سعی می کرد ایالات جداگانه را ، که در نقاط دور کشور متفرق بودند ، در اختیار داشته و عوایدی را که از آن ایالات به دست می آمد حفظ کند . ساخلوهای نظامی در کشورهای فتح شده پایگاه اصلی قدرت حکومت بودند . ساخلو از افراد مختلفی تشکیل شده بود ولی اهالی آن ایالتی که ساخلو در آنجا تشکیل شده بود در آن ساخلو شرکت نداشتند . در راس

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد سنگ های قیمتی، نقش برجسته، هخامنشیان، جهان دیگر Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد هخامنشیان، آسیای صغیر، بین النهرین، تخت جمشید