پایان نامه ارشد رایگان درمورد نقدشوندگی، استقراض

دانلود پایان نامه ارشد

قیمت منتج شود را اندازهگیری میکند. ریسک نامطلوب بر آوردی از پتانسیل یک دارایی با کاهش قیمت، در زمانی است که شرایط بازار خوب پیش نمیرود، یا مبلغی است که ممکن است در یک سرمایهگذاری ضرر حاصل شود. به عبارتی آن قسمت از ریسک است که اثر منفی روی سرمایهگذاری دارد. ریسک نامطلوب به عنوان معیاری از ریسک است که تفاوت بین موقعیت ریسکی و موقعیت مقابل بدون ریسک آن را اندازهگیری میکند و فقط انحرافات نامساعد67 را در نظر میگیرد.
مارکویتز ادعا کرد که افراد به دو دلیل علاقهمندند، ریسک نامطلوب را حداقل کنند.
1) تنها معیار مربوط ریسک، ریسک نامطلوب است، چون سرمایهگذاران ابتدا به دنبال امنیت سرمایهگذاری خود هستند و حداقل کردن ریسک نامطلوب برای آن ها اولویت دارد.
2) عایدات اوراق ممکن است به صورت نرمال توزیع نشده باشند و در این شرایط استفاده از معیار ریسک نامطلوب مناسبتر است .
3) مارکویتز در سال 1959 از معیار نیم واریانس68 در مقابل واریانس طرفداری کرد، چون این معیار ریسک نامطلوب را در نظر میگرفت. او اعتقاد داشت که سرمایهگذاران به نوسانات منفی بیشتر از نوسانات مثبت اهمیت میدهند و بنابراین در تابع مطلوبیت آنها به زیانها در مقابل سودها وزن بیشتری تعلق میگیرد (مارکوویتز، 1991، 477-469).
رفتار سرمایهگذاران در مقابل زیانهای نامطلوب69 و سودهای مطلوب70 متفاوت است. بنابراین سرمایهگذارانی که به ریسک نامطلوب خیلی اهمیت میدهند یک صرف ریسکی را برای نگهداری داراییهایی که بازدههای رو به پایین بیشتری نسبت به بازده های رو به بالا داند تقاضا میکنند. میتوان نتیجه گرفت که داراییهایی که دارای چولگی منفی71 هستند، یعنی احتمال ایجاد زیان برای آن ها بیشتر است و به عبارتی بازدههای رو به پایین آن ها اندازه های مطلق بیشتری نسبت به بازدههای رو به بالای آن ها دارند. این داراییها، جذابیت کمتری برای سرمایهگذاران دارند و بازدهی بیشتری را طلب میکنند و کمتر قیمتگذاری میشوند. بر عکس داراییها با چولگی مثبت از آن جایی که پتانسیل سود بیشتری نسبت به زیان های محتمل داند، جذابیت بیش تری دارند و صرف ریسک کمتری را میطلبند. (صادقی، سروش، فرهانیان،1389، 63-61).
2-13- اندازهگیری ریسک نامطلوب
تكنيكهاي متعددي در طول ساليان سال به منظور كاربردي كردن تئوري انتخاب پرتفوي بسط و گسترش يافته، كه از آن ميان مي توان به ابزارهاي اندازهگيري ريسك نامطلوب اشاره كرد .نيمه واريانس از عمدهترين ابزارهاي اندازهگيري ريسك نامطلوب ميباشد.
ماركوويتز دو روش براي محاسبه ريسك نامطلوب پيشنهاد كرد :
روش اول: نیمه واریانس زیر نرخ میانگین
〖SV〗_m=1/K ∑_(T=1)^K▒Max [0,(E- R_T )] فرمول(2-1)

روش دوم: نیمه واریانس زیر نرخ هدف
〖SV〗_t=1/K ∑_(T=1)^K▒Max [0,(t- R_T )] فرمول(2-2)
K : تعداد مشاهدات
E : امید ریاضی نرخ بازدهی
: بازدهی دارایی در خلال دوره زمانیT
T : نرخ بازدهی هدف
تابع ماکزیمم، عبارت [0,(E- R_T )] را چنان انتخاب ميكند كه مقادير كمتر از ميانگين انتخاب شده و براي مقادير بالاتر از ميانگين عدد صفر جايگذاري شود، به همين ترتيب براي تابع دوم نيز مقادير كمتر از نرخ بازدهي هدف انتخاب ميگردد ( ناوروسکی72، 1994، 4).
2-14- مقایسه صندوقهای سرمایهگذاری مشترک با سبد سهام
1- قیمتگذاری در صندوقهای سرمایهگذاری مشترک در پایان روز اتفاق میافتد ولی قیمتگذاری در سبد سهام به صورت مستمر اتفاق میافتد.
2- شفافیت در صندوق سرمایهگذاری مشترک پایین است ولی شفافیت در سبدسهام بالا میباشد.
3- نقدشوندگی در صندوق سرمایهگذاری مشترک بستگی به سیاست صندوقها دارد ولی در سبد سهام نقدشوندگی بالا است.
4- کارمزد مدیریت در صندوق سرمایهگذاری مشترک وسبد سهام بالا میباشد.
5- صندوق سرمایهگذاری مشترک فروش استقراضی ندارد ولی سبد سهام فروش استقراضی دارد.
6- معاملات اعتباری در صندوق سرمایهگذاری مشترک وجو ندارد ولی در سبد سهام معاملات اعتباری وجود دارد.
7- صندوق سرمایهگذاری مشترک سررسید ندارد ولی سبد سهام73 سررسید دارد.

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد اوراق قرضه، انعطاف پذیری، ایالات متحده، ریسک عملیاتی Next Entries منبع مقاله با موضوع شهر خرم آباد، توسعه پایدار، توسعه پاید، کاربری اراضی