پایان نامه ارشد رایگان درمورد مصرف مواد، بیش فعالی، کمبود توجه

دانلود پایان نامه ارشد

آمار توصيفي، روش تحليل مميز به كار بسته شد. در این بررسی از روش آماري آزمون برابري ميانگين ها، ونرم افزارSPSS برای تجزیه تحلیل داده ها استفاده شد .بر اساس نتایج این پژوهش تفاوت بين دو گروه (افراد معتاد و غيرمعتاد) از لحاظ متغيرهاي پيش بين (افسردگي، هيجان خواهي، پرخاشگري، دلبستگي و تحصيلات والدين) درسطح 0001/0P معني دار است.
عربگل و همکاران به بررسی شیوع و عوامل خطر احتمالی اختلال بيش فعالي- كمبود توجه درجمعیت دانشجویان خوابگاه پرداختند. این مطالعه که از نوع مقطعی است و در آن 409 نفر از دانشجویان خوابگاه فاطمه الزهرا (دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و بعد از کنار گذاشتن 165 نفر (بر اساس معیارهای خروج از مطالعه)، بقیه بر طبق پرسشنامه اختلال کمبود توجه/ بیش فعالی کانرز (CAARS-S:S) و فرم مشخصات دموگرافیک، تحصیلی و بالینی، که از نوع خود گزارشگری است بررسی شدند. داده ها با آزمونهای کای دو و فیشر بررسی شدند. این پژوهش بروی 244 نفر انجام شد که طیف سنی نمونه ها بین32-18 سال با میانگین1/2 ± 4/21 است. بین دو گروه مبتلا به ADHD(با نمره شاخص ADHD مساوی و یا بالاتر از 65) و گروه بدون ADHD(با نمره شاخص ADHD زیر 65) از نظر میانگین سنی تفاوت معناداری وجود نداشت. 91 درصد نمونه ها مجرد بودند که از نظر تأهل و تجرد نیز بین دو گروه تفاوت معناداری نبود. دو گروه از نظر مقطع تحصیلی نیز تفاوت آماری معناداری نداشتند. در مجموع، 21 نفر از کل نمونه ها گزارش کرده بودند که بر اساس تشخیص پزشک معالج قبلی، سابقه اختلال روانپزشکی داشته اند. در گروه سابقه اختلال روانپزشکی به طور معناداری بیشتر از گروه مقابل بود(03/0P ، 2/7= خی دو). سابقه مصرف داروی روانپزشکی در گروه ADHD بیشتر بود و بین دو گروه از این نظر تفاوت معناداری وجود داشت(06/0P و 16/1 =خی دو ). به دلیل آنکه مقادیر مورد انتظار در مورد متغیرهای دارو و سابقه اختلال روانپزشکی کمتر از دو بود، از آزمون فیشر استفاده شد. نتایج میزان نسبتاً بالایی از اختلال بیش فعالی-کمبود توجه را در جمعیت مورد مطالعه نشان می دهد(7/3 %). بر اساس نتایج این پژوهش در میان زیرمقیاسهای پرسشنامه بیش فعالی-کمبود توجه زیرمقیاس B (بیش فعالی – بی قراری) بیشترین فراوانی و زیرمقیاس A (کم توجهی/مشکل حافظه)کمترین فراوانی را در جمعیت مورد مطالعه دارد، در حالیکه اکثر مطالعاتی که روی سیر ADHD شده، بیانگر آن است که با افزایش سن به تدریج و به وضوح علایم پرتحرکی و تکانشگری بهبود می یابد، اما مشکلات توجه و تمرکز باقی می ماند(لوئیس319، 2002). مطالعات دیگر نشان می دهد که64 درصد افراد بالغ دارای ADHD از بیقراری شکایت دارند و ممکن است احساس بیقراری داشته باشند، حتی اگر این مسئله قابل مشاهده هم نباشد (ویس و هچمن، 1993). نتایج این پژوهش در مورد زیر مقیاس C (تکانه ای بودن – بی ثباتی هیجانی)که شیوع آن قابل توجه( 9/4 در صد در نمونه ها) بود، این نکته قابل ذکر است که تکانه ای بودن جدیترین جنبۀ ADHD در طول زندگی شخص است که باعث اختلال عملکرد می گردد و درمان آن را نیز مشکلتر می سازد (لوئیس،2002)، که این خود اهمیت تشخیص و درمان را آشکار می کند، چرا که می تواند مشکلات کوچک و بزرگ روزمره و نیز مشکلاتی در ازدواج و شغل فرد ایجاد کند(عربگل و همکاران،1383). در این مطالعه بین سابقه قبلی اختلال روانپزشکی و مصرف داروهای روانپزشکی با نمره بالای 65 در زیر مقیاس E (شاخص بیش فعالی – کم توجهی)ارتباط معنی داری دیده شده است .
بابائی و همکاران (1389) ، به بررسي فراواني علائم بيش فعالي وکمبود توجه بالغين در دانشجويان دانشگاه سيستان و بلوچستان در رشته هاي مختلف و خوابگاه هاي دانشجويي مختلف پرداختند . اين مطالعه توصيفي –تحليلي، بر روي 403 نفر از دانشجويان دانشگاه سيستان و بلوچستان كه به روش نمونه گيري غيرتصادفي انتخاب شدند، صورت گرفت. به این منظور از پرسشنامه تشخيصي كوتاه اختلال بيش فعالي–کمبود توجه بزرگسالان كانرز(CAARS-S:OV) و نیز از فرمی که به مشخصات دموگرافيك فرد مي پردازد استفاده شد. اطلاعات بدست آمده از این پژوهش با استفاده از شاخصهاي آمار توصيفي از جمله (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (آزمون t مستقل )، صورت گرفت. نتایج این پژوهش ميزان بالايي از شيوع علائم در دانشجويان به دست آمد که (9/7 %) براي علائم بي توجهي ، (7/6 %) براي علائم تكانشگري، ( 9/7 %) براي علائم بيش فعالي و (4/9%)براي مشكل خودپنداري بود كه شيوع اين علائم به نوعي تاييد كننده مطالعات قبلي، مي باشد ولي ميزان بالاتري را نشان مي دهد به طوري كه مطالعات مختلف شيوع اين اختلال را در بزرگسالي حدود تقريبا6-3 درصد گزارش نمودند(عربگل و حیاتی2004؛ کلبگ320 و لوئین321 2005).در اين مطالعه افراد در دو جنس در شاخص بي توجهي و مشكل خودپنداري درصد بالايي را به خود اختصاص دادند كه 8/19 درصد و3/19درصد بالاتر از متوسط يا خيلي بالاتر از متوسط بودند. نتایج این بررسی نشان می دهد كه از ميان 3 گروه سني بيشترين علائم بي توجهي و تكانشگري در محدوده سني34-29 و بيشترين علائم بيش فعالي و مشكل خود پنداري در محدوده سني 22-17 مي باشد و گروه سني28-24در آخرين رده قرار دارد. كه جداي از محدوده سني در علائم (جز بيش فعالي) بین محدوده سني محاسبه شده، تفاوت معني داري مشاهده نشد. در بيماران ADHD سيگار كشيدن به صورت يك رفتار عادتي و مستمر مي گردد. سن مصرف سيگار، پايين و تعداد سيگارهاي مصرفي بيشترمي شود.
کوشا و همکاران (1382)، به بررسی، مقایسه الگوی مصرف مواد در نوجوانان پسر مبتلا به اختلال مصرف موادSUD)) با و بدون سابقه اختلال بیش فعالی-کم توجهیADHD)) بوده است. به این منظور در این مطالعه مقطعی تحلیلی، نوجوانان دارای سابقه(SUD) (بر اساس ملاکهایDSM-IV-TR) ، به دو گروه با سابقهADHD( 33 نفر ) و بدون سابقه ADHD (33 نفر ). ابزار جمع آوری داده ها شامل مصاحبۀ تشخیصی به وسیله روانپزشک ، پرسشنامه نیمه ساختار یافته برای اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنیا در کودکان دبستانی (K-SADS) شاخص درمان مواد افیونیOTI)) و ارزیابی عملکرد کلی GAF)) بود. در این پژوهش که نمونه گیری به روش غیر احتمالی دردسترس انجام شد، معیارهای ورود به مطالعه عبارت بودند از: 1- سن 11 تا 18 سال 2- مصرف مواد غیر از سیگار و الکل حداقل در یکماه گذشته 3- مصرف به شکل وابستگی یا سوءمصرف. آزمودنیهای هر دو گروه را نوجوانانی تشکیل می دادند که دارای اختلال مصرف مواد به صورت وابستگی یا سوء مصرف بودند و جهت درمان اختلالات مصرف مواد یا سایر اختلالات روانپزشکی به درمانگاه روانپزشکی کودک و نوجوان بیمارستان روزبه مراجعه می کردند و یا نوجوانان دارای سابقه مصرف مواد که به علت مصرف مواد یا انواع دیگر بزهکاری در کانون اصلاح و تربیت نگهداری می شدند. گروه مورد شامل افراد دارای سابقه اختلال بیش فعالی -کمبود توجه بودند و در گروه شاهد سابقه این اختلال وجود نداشت. تعداد افراد هر گروه 33 نفر بود. داده های این بررسی با کمک آزمون آماری خی دو و آزمون t تحلیل گردید. با توجه به کوچک بودن حجم نمونه ها در مواردی از تست فیشر322 استفاده شد.آزمون t میان گروه ADHD وگروه شاهد از نظر سن و اشتغال اختلاف معنی داری نشان نداد. میانگین سن افراد دارای ADHD9/16 سال ( با انحراف معیار 8/0) و در افراد فاقد ADHD 1/17 (با انحراف معیار 1/1) و اختلاف آنها معنی دار نبود. براساس نتایج سن شروع مصرف سیگار و مواد و سن شروع وابستگی یا سوءمصرف در گروه ADHD پایین تر(05/0P) و شیوع مصرف داروها در گروه ADHD بالاتر از گروه شاهد بود(01/0P). پرمصرف ترین داروها در آزمودنیهای هر دو گروه، داروهای دسته بنزودیازپین بودند. شدت مصرف حشیش، هروئین، الکل، سیگار و داروها نیز در گروه ADHD بیشتر از گروه شاهد بود (05/0P). میانگین سطح عملکرد کلی در گروه ADHD پایین تر از گروه شاهد بود(01/0P). بنابر نتایج این مطالعه، وجود سابقه ADHD با پایینتر بودن سن مصرف سیگار و سایر مواد همراه است. همچنین در این گروه، سن مصرف مواد (به صورت وابستگی یا سوء مصرف) پایین تر از گروه شاهد بود، به این معنی که در گروه ADHD فاصله بین شروع مصرف تا وابستگی یا سوءمصرف کمتر از گروه شاهد بود. همچنین شدت مصرف مواد و نیز متوسط تعداد اختلالات همراه در گروه با سابقه ADHD بیشتر بود.
عابدي و همکاران (1386)، به تعيين فراواني اختلال بيش فعالي با كمبود توجه ADHD)) در بيماراني كه وابستگي به مواد داشتند، پرداختند. این پژوهش به روش توصيفي- مقطعي بود بر روي 100 بيمار مبتلا به وابستگي مواد در درمانگاه بيمارستان روانپزشكي ايران در سال 1382 كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شده بودند ، انجام شد.داده ها به كمك روش هاي آماري توصيفي و آزمون آماري خي دو و نرم افزار SPSS تحليل گرديدند. آزمودني ها در گروه سني55-18سال (میانگین 8/31 و انحراف معیار4/9) بودند. يافته ها نشان دادند كه 27 در صد آزمودني ها تشخيص ADHD دوران كودكي داشته اند و بر پايه داده هاي به دست آمده از پرسشنامه ADHD بزرگسالي 16 در صدد آزمودني ها داراي تشخيص ADHD بزرگسالي به دنبال ADHD دوران كودكي بودند.
دیویس323 و کلارک324 (1998)، در بررسی تأثیر تنظیم هیجان بر نشخوار فکری دریافتند که سرکوب هیجان در هنگام رویارویی با یک رویداد استرس زا باعث پدیدآوردن نشخوار فکری پس از آن رویداد می شود.
فرانكوس325، اورياكومب 326و تيگنو ل327 (2000 )، در مطالعه اي نوجويي هيجاني (يكي از مؤلفه هاي تنظيم هيجاني) به عنوان عامل مستعدكننده سوء مصرف مواد معرفي كرده اند.
در بازنگري پژوهشهاي تنظيم هيجان، گروس) a1999،b1999 )، اشاره نمود كه تفاوت هاي فردي در تعديل هيجان در هريك از مراحل توليد هيجان ها مشاهده مي شود. براي مثال در خلال مرحله انتخاب موقعيت برونگراها ممكن است بيشتر موقعيت هايي را انتخاب كنند كه شانس درگيري اجتماعي داشته باشند. علي رغم اين پيش بيني هاي نظري، گروس(a1999) و كوكونن328 و پولكنين329 (1999)، اظهار داشتند كه درباره تفاوت هاي فردي در تنظيم هيجان اطلاعات كمي در دست مي باشد.
بررسی های بومستیر330 ، براتسلاوسکی331 ، موراون332 و تیس333 (1998)، نشان داده اند افرادی که عمل خودتنظیمی را به صورت سرکوب ابراز هیجان انجام داده بو دند، مسأله های کمتری را نسبت به گروه گواه حل کردند.
تيچمن334، بارنه335 و راوون336 (1980)، رابطه بين شخصيت و سوء مصرف مواد را در نوجوانان انگليسي بررسي كردند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه بين سوء مصرف مواد و محرك خواهي (هيجان طلبي) رابطه مثبتي وجود دارد و تأثير آن درگرايش به اعتياد بيشتر از اضطراب موقعيتي و خلق افسرده بوده است. فوكس337 ،آكسلورد338، باليوال339، اسلپير 340و سينها341(2007)، در پژوهشي دريافتند كه سوء مصرف كنندگان كوكائين در تنظيم، درك، مديريت هيجانات و كنترل تكان شگري به ويژه در مراحل اوليه وابستگي دشوار ي هاي زيادي دارند.
فوكس342، هونگ343 و سينها (2008)، در مطالعه اي روي افراد مبتلابه سوء مصرف الكل به اين نتيجه دست يافتند كه بين افراد مصرف كننده و بيماران وابسته به الكل در آگاهي نسبت به هيجانات و مشكلات مربوط به كنترل تكانه تفاوت معني داري وجود دارد. همچنين در بيماران وابسته به الكل پس از پنج هفته پرهيز مداوم، بهبودي زياد در آگاهي نسبت به هيجانات مشاهده شد.
فرانک و همکاران (2003)، با اشاره به رشد و ایجاد آمادگی به اعتیاد در طی زندگی بیان می کنند ، افرادی که وابسته به مواد رشد می کنند ، ممکن است ریسک فاکتورهای روانپزشکی متفاوت تری داشته باشند. آنها دریافتند که در اعتیاد ، ریسک فاکتورهای محیطی ، در دسترس قرار گرفتن مواد را تسهیل می کند و ریسک فاکتورهای روانپزشکی، احتمال رشد وابستگی به مواد را بالا می برند. از سوی دیگر فلاگل و همکاران،(2003) دریافتند که افزایش توجه و رسیدگی والدین به دنبال حوادث استرس آمیز در طی رشد اولیه ، اثرات حفاظتی در

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد مصرف مواد، مواد مخدر، سوء مصرف مواد Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد بیش فعالی، مصرف مواد، کمبود توجه