پایان نامه ارشد رایگان درمورد رضایت شغل، رضایت شغلی، رفتار اخلاقی، نیروی انسانی

دانلود پایان نامه ارشد

داشت نه وابستگی چون با دلبستگی اعتماد به نفس وخلاقیت بالا می‬رود و انگیزش شغلی درونی خواهد شد. افرادی که این چنین‬اند افرادی خودپا نام می‬گیرند وحرکت به جلو دارند، در عین اینکه نوآوری دارند خود را نیز اصلاح می‬کنند شغل باید دلبستگی فرد را تقویت کند (ربیعی،1387: 14).
این شاخصها توسط معیدفر به صورت عبارتهای زیر بیان گردیده است: آدم دقیقی هستم. کارم را با احتیاط و مراقبت کامل انجام میدهم. تمام هوش و حواسم به کارم است. میشود روی کار من حساب کرد. احساس سردی نسبت به کارم دارم. جونمه و کارم. در محیط کارم نقش مهم و موثری دارم. آدم کاری و کارآمدی هستم. در کارم آدم دمدمی مزاج هستم. صادقانه کار میکنم. به کارم اعتقاد دارم. در کارم زود از کوره در میروم. احساس میکنم کارم مولد است. کارم را به موقع و سر وقت انجام میدهم. دل به کارم ندارم. فرز نیستم و کارم به کندی پیش میرود (1386: 8).
2. پشتکار و جدیت در کار
اگر زندگی مردان و زنان بزرگ را و کسانی که به نحوی در پیشرفت جامعه بشری تأثیر داشتند و تحولی در دنیا و زندگی بشر ایجاد کردند بررسی کنیم؛ به این نکته مهم می‬رسیم که پشتکار فراوان یکی از عوامل اصلی موفقیت این افراد بوده است. بدون پشتکار هیچ کار بزرگی انجام نخواهد شد. مثبت‬اندیشی و بزرگ‬اندیشی به تنهایی برای رسیدن به درجات عالی یا رسیدن به پیشرفت‬ها و موفقیت‬ها و تحولات بزرگ کافی نیست. هنگامی که فکر و اندیشه عوض شود و افکار و اندیشه‬های بزرگ وارد ذهن شود، بعد از آن باید وارد عمل شد و مقدمات محقق‬شدن فکر و اندیشه بزرگ را فراهم ساخت. بزرگ‬اندیشی و تحول فکری‬ای که موجب ایجاد یک تغییر و تحول بزرگ در خود٬ دیگران٬ جامعه و دنیا می‬شود لازمه‬اش پشتکار فراوان است. اگر پشتکار نباشد بعد از مدتی که از شروع کار گذشت چه بسا خسته و ناامید شده و در نتیجه کار در نیمه راه متوقف شود (کامیابی،1389: 13).
معیدفر در توصیف این بعد عبارتهای زیر را بیان میکند: میل و رغبت زیادی به کارم دارم. حوصله کار ندارم. آدم وظیفهشناسی هستم. شیفته کارم هستم. آدم سختکوشی هستم. در کارم آزادی عمل دارم. در کارم احساس مسئولیت نمیکنم. آدم بیمبالاتی هستم. کارم را با جدیت و پشتکار انجام میدهم. تا کارم را انجام ندهم دست نمیکشم. در کارم آدم خبرهای هستم (1386: 8).
3. روابط سالم و انسانی در محل کار
روابط انساني از نظر مفهوم‬شناسي به معناي ايجاد مناسبات انساني سالم، به منظور ارتقاي رضايت خاطر و نيرومند کردن روحيه افراد و ايجاد اشتراک مساعي بيشتر انسان‬ها مي‬باشد. روابط انساني در مديريت شريان حيات مديريت و قلب تپنده سازمان است. دانش روابط انساني با ايجاد محيط سالم، نشاط‬انگيز و آرامش‬بخش موجب بيشترين بازدهي با کمترين هزينه مي‌گردد. در پرتو روابط انساني سالم و سازنده، آثار مثبت فراواني نصيب افراد و سازمان مي‬گردد که برخي از آنها عبارتند از: محيط کاري و سازماني آرام‬بخش و نشاط‬انگيز، ارتقاي احساس امنيت روحي و رواني، توانمندسازي روحي کارکنان، افزايش رضايت‬مندي از کار و زندگي، شکل‬گيري فضاي همکاري و همياري، ايجاد صميميت، ايجاد زمينه رشد و بالندگي مادي و معنوي، ارتقاي سطح سلامت عمومي و بهداشت رواني، پيشگيري از هدر رفت انرژي‬هاي مادي و معنوي، جلوگيري از کم‬کاري و بيکاري پنهان، ارتقاي بهره‬وري و سطح توليد (اسدی و کریمی،1387: 12).
عبارتهای توصیفکننده نظیر: آدم قدرشناسی هستم. آدم بشاش و خوشرویی هستم. در کارم مراعات دیگران را هم میکنم. آدم مؤدبی هستم. آدم روراستی هستم. با همکاران رفتاری دوستانه دارم. فرد کمک کار و یاریرسانی برای دیگران هستم. در محل کارم خصومت با فرد یا افرادی دارم. آدم دوستداشتنی و خوشبرخوردی هستم. آدم گستاخ و خشنی هستم. آدم خودخواهی هستم. ظاهر آراسته و مرتبی دارم (معیدفر،1386: 8).
4. روحجمعی و مشارکت در کار
مشاركت از نظر لغوي به معني شركت كردن است. مشاركت، نوعي رفتار با مردم است كه آنان را قادر مي‬سازد تا بر حوادث مؤثر بر زندگيشان تأثير قاطع بگذارند، به همين خاطر بايد از آزادي كامل و از جمله حق اظهار نظر برخوردار باشند و داراي اهميت و ارزش تلقي شوند. مشاركت به معني درگيري ذهني و عاطفي است و تنها به كوشش بدني محدود نيست. در مشاركت خود شخص درگير است و مهارت و كارداني وي درگير نيست. درگيري روان‬شناختي است و نه جسماني. انساني كه مشاركت مي‬كند خود ـ درگير است و نه كار ـ درگير. بعضي مديران درگير شدن در كار را به اشتباه به مشاركت واقعي تعبير مي‬كنند. اينان در حركت‬هاي كالبدي مشاركت مي‬كنند و نه در چيز ديگري (انصاری،1389: 29).
عبارتهای توصیفی: در محیط کار آدم سازگار و بسازی هستم. آدم بیتوجه و بیملاحظهای هستم. روحیهای جمعی دارم. تابع مقررات هستم. از دستورات مافوق اطاعت میکنم. نظم و نظامات را رعایت میکنم. آدم هوشیار و بیداری هستم. آدم کلهشق و یک دندهای هستم (معیدفر،1386: 8).
2-1-3-3) اهمیت و ضرورت پرداختن به اخلاق‬کار
میرموسوی در گزارشی از معصومیراد عنوان میکند که در تبیین اهمیت اخلاقکار میتوان به چند محور اشاره کرد:
نقشی که اخلاقکار در ارتقای بهرهوری دارد.
نقشی که اخلاقکار در فرآیند توسعه و پیشرفت کشور دارد.
نقشی که اخلاقکار بویژه اخلاقکار اسلامی در کاهش مفاسد اقتصادی و اجتماعی دارد.
تأکیدی که اسلام و آموزههای دینی آن بر رعایت اخلاق و موازین اسلامی کار دارد و در جامعه اسلامی باید مبنای عمل باشد.
در خصوص بهرهوری عوامل متعددی نقش دارند، امّا در بین این عوامل، نیروی انسانی نقش کلیدی دارد. اثربخشی نیروی انسانی خود در گرو اخلاقکار است، اگر آنها کار را امری مشقتبار و بیهوده تلقی کند و از آن گریزان باشد، با اتکا به چنین افرادی دستیابی به بهرهوری مقدور نیست (1390: 11).
ًپيتر ويل52- استاد دانشگاه مديريت اروپايی سوری53 – در پژوهشكده فرهنگ و انديشه اسلامی طی دو سخنرانی پی در پی، موضوع اخلاقكار را مورد بحث قرار داد، كه نشان می‬دهد اين مبحث از ديدگاه علمی تا چه اندازه گسترده و مورد توجه قرار دارد. وی معتقد است، وقتی به سازمانی نگاه می‬كنيم، ذینفع‬های مختلفی نظير نيروی كار، مديران، سهامداران و مشتريان در آن وجود دارد كه واجد روابط مختلفی هستند، اين رابطه بايد به انتفاع طرفين بينجامد. ضوابط و معيارهايی كه اين انتفاع دو طرفه را محكم سازد در حوزه اخلاقكار قرار دارد. به طوركلی، اخلاقكار در همه شركتها و تمام كشورها، بخصوص در كشورهای در حالت توسعه مورد نياز است. در جهان كنونی، موفقيت اغلب شركتها، وابسته به ميزان پایبندی صاحبان منافع به تعهدات آنهاست. اخلاقكار در طولانی‬مدت، باعث افزايش اعتبارِ شركت و رضايت بيشتر كاركنان و مشتريان و سودآوری بالاتر خواهد بود، كه در نهايت می‬تواند در ارزش سهام شركتها، مؤثر واقع و موجب افزايش درآمد و توليد ثروت بيشتر شود؛ يعنی در راستای اهداف اقتصادی و كارآفرينی نقشی مؤثر ايفا می‬كند (خانی‬جزنی،1387: 96).
آل بورف54 در کتاب خود تحت عنوان کیفیت اخلاق برای تعالی سازمان به این نکته اشاره می‬کند که توجه به رفتار اخلاقی تأثیر چشم‬گیری بر روی فعالیتها و نتایج سازمان دارد زیرا، بهره‬وری را افزایش می‬دهد، ارتباطات را بهبود می‬بخشد و درجه خطرپذیری را کاهش می‬دهد. از اینرو اخلاق می‬تواند نقش مؤثری در افزایش کارایی و اثربخشی سازمان ایفا کند (قراملکی،167:1383). همچنین وجود اخلاق‬کاری در سازمان سبب رضایت شغلی و خودشکوفایی فردی از یک طرف و رضایت افراد و پیشرفت امور کار از طرف دیگر خواهد شد (لانگنچکر55،2004: 21).
از طرف دیگر از نظر اسلام، کار یک وظیفه و مسئولیت اجتماعی نیز میباشد؛ به این معنا که از نظر اسلام، هر انسانی موظف است تا کاری را انجام دهد حتی اگر نیاز شخصی به کار یا درآمدهای آن نداشته باشد؛ زیرا انسان موجودی اجتماعی است و بی اجتماع و همکاری و تعاون نمیتواند زندگی کند. ارزش کار و اهمیت آن در تعالی و تکامل فردی و جمعی انسان و جامعه است (محیطی،1390: 130-131)، بنابراین رعایت اخلاقکار و اهمیت دادن به آن موجب پیشرفت فرد و جامعه میشود.
2-1-3-4) عوامل مؤثر بر رعایت اخلاقکاری
با بررسی ادبیات نظری موجود در زمینه عوامل تأثیرگذار بر رفتار اخلاقی افراد در سازمان، درمییابیم که محققین عوامل بسیاری را در این زمینه ذکر کردهاند و در طبقهبندیهای مختلفی قرار دادند. در یکی از این دستهبندیها عوامل مؤثر بر مقوله اخلاقکار در سه سطح قرار گرفته که به صورت زیر است:
سطح کلان دربردارنده شاخصهایی همچون عوامل فرهنگی (فرهنگ و آداب و سنن)، عوامل اقتصادی (تورم، کمبود نقدینگی و …)، فناوری (ابزارهای ارتباطی و …) و عوامل قانونی (دستورالعمل‬ها و آئیننامهها).
سطح سازمانی شامل شاخصهایی از قبیل رقابت، سیستم پاداش، ویژگیهای شغل، دسترسی منابع، اهداف سازمانی و ارزیابی عملکرد.
سطح فردی عواملی همچون عقاید فردی، آموزههای خانوادگی، نگرشهای فردی و روابط اجتماعی (رونقی و فیضی،1390: 41).
اکثر مدلهای اخلاقی ارائه شده در زمینه عوامل مؤثر بر اخلاقکار، عوامل مشابهی را معرفی کردهاند و آنها را به سه دسته عوامل کلان، میانی و خرد تقسیم نمودهاند.
سطح کلان: مربوط به عواملی که در محیط خارجی سازمان وجود دارند. این عوامل معمولاً تحت کنترل سازمانها نیستند و از سوی سیستمهای فرادست به آنها تحمیل میگردند از جمله؛ فرهنگ، اقتصاد، محیط سیاسی، تکنولوژی، مذهب و قوانین.
سطح میانی: اشاره به عوامل سطح سازمانی دارد. سازمانها قدرت مانور خوبی بر روی این عوامل دارند و اکثر آنها از طریق سیاستها و برنامههای سازمانی قابل کنترل هستند؛ مانند ساختار سازمانی، فرهنگ سازمانی، ارزیابی عملکرد، افراد مرجع، کدهای اخلاقی، نظام پاداش، اصول رفتاری، خصوصیات شغلی، منابع، رقابت، اهداف سازمانی، رفتار مدیر و … .
سطح خرد: اشاره به عوامل سطح فردی دارد. این عوامل در درون کارکنان سازمان جای دارند و سازمان میتواند از طریق تغییر دادن عوامل سطح میانی، روی بعضی از عوامل این سطح نیز تأثیر بگذارد برای مثال؛ نگرش، نیت و قصد، قدرت نفس، خودکنترلی، دموگرافی، تأثیر والدین، شخصیت، ارزشها و باورها، مسئولیتپذیری، عوامل موقعیتی و … (تولایی،1388: 57).
گونهای دیگر از این عوامل در 5 طبقه قرار گرفته و با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار میگیرد:
عوامل سازمانی مؤثر بر اخلاق‬کار
یکی از عمده‬ترین دغدغه‬های مدیران کارآمد در سطوح مختلف، چگونگی ایجاد بسترهای مناسب بـرای عوامل انسانی شاغل در تمام حرفه‬ها است تا آنها با حس مسئولیت و تعهد کامل به مسایل، در جامعه و حرفه خود به کار بپردازند و اصول اخلاقی حاکم بر شغل و حرفه خود را رعایت کنند. اولین گام در دستیابی به این اهداف درک صحیح از مفهوم اخلاق و شناسایی عوامل تأثیرگذار بر رفتار اخلاقی کارکنان در سازمان می‬باشد تا در گام‬های بعدی بر روی این عوامل مداقه لازم صورت پذیرد (همان منبع،1388: 17).
رعایت کردن اصولی همچون؛ مشارکت در کار، بازخورد در کار، عدالت سازمانی سبب می‬شود در کارکنان احساس رضایت شغلی به وجود آید و در نتیجه با افزایش رضایت شغلی اخلاق‬کار نیز افزایش می‬یابد؛ در واقع این عوامل رابطه مستقیمی با اخلاقکار دارند، به این ترتیب که با افزایش این عوامل اخـلاقکار نیز بالا مــیرود. بازخورد در کار از طريق مشخصبودن كار، توسعه منابع انساني و مشاركت در كار بر اخلاق‬كار تأثير مي‬گذارد يعني هر چه بازخورد در كار بالاتر باشد مشخص بودن كار بالاتر و اخلاق‬كار نيز بالاتر است.عدالت سازمانی نیز از طريق رضايت بر اخلاق‬كار تأثير مي‬گذارد يعني با افزايش عدالت سازماني مشاركت در كار و به پيرو آن رضايت شغلي بالا مي‬رود و اينها سبب افزايش اخلاق‬كار مي‬شوند (توسلی و نهاوندی،1387: 46).
عوامل اجتماعی مؤثر بر اخلاق‬كار
در میان نظریات جامعه‬شناسی نظریه‌های ماركسیستی به طور غیرمستقیم اشاره دقیق‌تری به اخلاق‬كار دارند. در این نظریه‌ها چگونگی تولید به عنوان متغیر مستقل و از خودبیگانگی به عنوان متغیر وابسته مطرح هستند. امّا از

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد منابع طبیعی، نظام اخلاقی، رفتارهای اخلاقی، رشد شناختی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد هوش هیجانی، هوش فرهنگی، عوامل اقتصادی، روانشناسی