پایان نامه ارشد رایگان درمورد دندانپزشک

دانلود پایان نامه ارشد

and Cooper, 2007) و نسبتاً در كشورهاي اروپاي غربي نيز اين نوع از بيمه وجود دارد (Windstrom and Eaton, 1999). بر اساس قانون بيمه سلامت در هلند، (Zorgverzekeringswet,2007) همه هلندي‌ها بايد از شركت‌هاي بيمه سلامت خصوصي، كه از عهده هزينه‌هاي آن برمي‌آيند بيمه سلامت بگيرند. در واقع شخص بيمه‌گذار به بيمه‌گر سلامت خود، مبلغ حق بيمه را پرداخت مي كند.
همه مردم در موقعيت‌هاي مشابه شغلي حق بيمه مشابه پرداخت مي‌كنند. كارفرمايان نيز از طريق پرداخت‌هاي اجباري كه به نسبت درآمد كاركنان انجام مي‌شود، به طرح كمك مي‌كنند (وزارت سلامت هلند، 2010). در ايالت متحده آمريكا كارفرمايان كه مبلغ اصلي براي مراقبت‌هاي سلامت را پرداخت
مي‌كنند معمولاً با يك قرارداد با بيمه‌گذار اين مبالغ را کنترل مي‌كنند. پرداخت‌كننده‌هاي حق بيمه تصميم مي‌گيرند كه چه خدماتي را پوشش بدهند مقدار و نوع هزينه‌هايي كه بيمار براي پوشش خدمات پرداخت مي‌كنند را تعيين مي‌كنند و نيز چگونه به دندانپزشكان خود براي اين خدمات پرداخت انجام دهند. (Bailit and Beuzoglou, 2008)
‍C) مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان كه همه هزينه‌ها را، بيماران پرداخت مي‌كنند:
به طور سنتي پرداخت براي مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان به طور مستقيم از طريق استفاده‌كننده اين خدمات پرداخت مي‌شود و اين بيماران هستند كه به طور مستقيم مبالغ هزينه‌ها را به بخش خصوصي پرداخت مي‌كنند. بيماران بدون هيچ پوشش بيمه‌اي و كمك سازمانها و نهادها مجبورند كه هزينه درمان را به طور مستقيم به دندانپزشكان پرداخت كنند، كه اكثراً در كشورهاي در حال توسعه مثل ايران اين شرايط پيش مي‌آيد (شكل 1 قسمت F)
چندين روش براي توضيح و طبقه‌بندي برنامه‌هاي بيمه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. مدل‌هاي معمولي مؤسسات بيمه اجتماعي كه در کشور هاي توسعه يافته مخصوصاً سازمان توسعه همكاري‌هاي اقتصادي OECD وجود دارند كه مطابق با نقاط مشترك تاريخي، فرهنگي، اقتصادي، ايدئولوژيكي و موقعيت سياسي هستند.(Korpi and Palme, 1998; widstrom and Eaton; 2004; Sonder et at., 2009)
در كشورهاي در حال توسعه شرايط به طور كلي متفاوت است و سيستم‌هاي آنها را نمي‌توان به طور يك مدل استفاده كرد. براي درك بهتر طرح بيمه سلامت در ايران ،ويژگي‌هاي سيستم بيمه سلامت را در فنلاند، آلمان و ايالات متحده که به ترتيب مدل ها را نمايندگي مي‌كنند در اين جدول آورده شده است به نظر مي‌رسد كه خصوصيات بيمه سلامت در اين كشورها شباهت زيادي به سيستم بيمه سلامت در ايران دارند.

جدول2-1: ترتيب سيستم بيمه سلامت افراد بالغ مطابق با ساختار سازماني در بعضي از کشور هاي جهان
ساختار سازماني(مدل)
نوع بيمه
چگونگي تامين مالي
گروه هدف
ارائه دهنده هاي خدمات
نوع خدمات
چگونگي بازپرداخت ها
تراکم دندانپزشکان به ازاي هر 1000 نفر
مدل محيطي (فنلاند)
بيمه درمان
از طريق ماليات
همه ي ساکنين دائمي
دندانپزشکان خصوصي
آزمايشات دندانپزشکي، مراقبت هاي پيشگيري، پر کردن دندان، جراحي دهان و دندان وendodontics(1)
تا 60 درصد تعرفه هاي تعريف شده توسط دولت(1)
28/1 (2002) (2)
مدل corporalist (آلمان)
بيمه درمان همگاني

بودجه درمان از طريق صندوق هاي بيمه درمان(کارکنان ، کارفرمايان)
همه بيمه شده هاي به همراه خانواده هايشان(90 درصد کل جمعيت)(3)
از طريق قرارداد با دندانپزشکان خصوصي
آزمايشات، راديوگرافي، پرکردن ،جراحي دهان و دندان، پيشگيري، مراقبت هاي پريودنتال وendodontics

100درصد
8/0 (2005) (2)

ارتودنسي براي بچه ها

80 درصد

60-50 درصد (4)

بيمه سلامت خصوصي
حق بيمه هاي افراد بيمه شده
کارکنان دولت، افراد با شغل آزاد، افراد با درآمد هاي بالا، همسران مطلقه افرادي که به شدت ازکارافتاده اند، (9درصد جمعيت)
دندانپزشکان خصوصي
همه خدمات دندانپزشکي
100 درصد

مدل اوليه تامين (ايالت متحده آمريکا)

تامين خدمات درماني نيازمندان
از طريق دولت هاي فدرال براي خدمات رساني به نيازمندان و خدمات پزشکي سالمندان
برخي از گرو هاي کم درآمد و معلول بر اساس تصميم دولت(5)
از طريق قرار داد با دندانپزشکان خصوصي
خدمات پيشگيري ، خدمات بالقوه اوليه، endodontic، جراحي دهان و دندان، پروتز هاي محدود
تقريباً 50 درصد دستمزد هاي معقول هرايالت(2002)
63/1 (2000) (2)

بيمه هاي خصوصي
کارکنان – کارفرمايان
کارکنان
دندانپزشکان خصوصي
خدمات تشخيصي و پيشگيري
100درصد (6)

پروسه هاي ترميم معمولي

80-70 درصد(6)

حق بيمه افراد بيمه شده
افراد بيمه شده

تاج دندان و ديگر لوازم مصنوعي مورد استفاده

50درصد(6)

ايران
بيمه دولتي
کارکنان – کارفرمايان دولتي
افراد شاغل بيمه شده و خانواده هايشان(50 درصد از جمعيت)
دندانپزشکان استخدام شده و يا دندانپزشکاني که بابيمه قرارداد دارند
آزمايشات، اشعه x،خالي کردن دندان، scaing، پرکردن دندان، پورسه پريودنتال و پروتز کامل
90-80 درصد
2/0 (2004) (8)

بيمه تجاري
کارفرما
کارکنان و خانواه هايشان
دندانپزشکان قراردادي
همه خدمات دندانپزشکي(7)
90-80 درصد

(1)نرخ بازپرداخت بيمه بهداشت و درمان در سال 2009 (2)گزارش سلامت جهاني2006 (3)وزارت سلامت آلمان2007
(4)نرخ پرداخت کمک هزينه ها به اندازه 40 درصد براي گيرندگاني که تحت آزمايشات پيشگيري براي بيشتر از 5 سال قرار گرفته اند، کاهش يافته است(وزارت سلامت آلمان2007) (5)افراد بالغي که بايد خانه دار و حقوقي کمتر از 37 درصد درآمد خط فقر داشته باشند(sweet et al 2005) (6)نرخ کمک پرداخت هزينه ها بر طبق اينکه طرح دندانپزشکي به وسيله افراد و يا کارکنان خريداري شده باشد متفاوت است. (7) فراهم کننده هاي خدمات دندانپزشکي احتياج دارند که قبل از اينکه خدمات درماني را ارائه دهند پروتز ثابت، ارتودنسي و يا ايمپلنت انجام دهند(preauthorization of costs)
(8)نرخ دندانپزشک به جمعيت در بخش بيمه دولتي 1 به 3000 و در بخش تجاري1 به 1100(Bayat et al 2008)

2-18-سيستم ارائه مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان و طرح‌هاي بيمه سلامت در ايران
در قانون اساسي ايران براي دولت الزام ايجاد كرده كه شرايط استفاده از خدمات تامين اجتماعي را براي تمام آحاد جامعه از طريق سيستم بيمه و يا غير بيمه ايجاد كند. براساس قانون دولت متعهد مي‌شود كه بوسيله درآمدهاي عمومي و درآمدي كه از همكاري عمومي به دست مي‌آورد براي اين خدمات سرمايه‌گذاري و پوشش‌هاي بيمه‌‌اي ايجاد كند. سه شكل مختلف ارائه مراقبت‌هاي سلامت وجود دارد: 1- از طريق دولت 2- سيستم بيمه 3- بخش خصوصي
2-19- خدمات مراقبت هاي بهداشت دهان و دندان در بخش دولتي
وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي از سال 1362 موظف به سرمايه‌گذاري و ارائه مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه هست (Nasseri-et.al.,1999) . در سال 1376 مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان PHC (مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه) يكپارچه شد و خدمات سلامت منطقه‌اي دوباره سازماندهي شدند و به عنوان يك مركز سلامت كل كشور، كه حتي مناطق كم جمعيت را نيز تحت پوشش خود قرار مي‌دهد، ايجاد شد. در سال 1383 تعداد كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي در بخش روستايي به 1548 و در بخش شهري به 1362 و در تهران به 98 رسيد (وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکي). بچه‌هاي زير 12 سال و زن‌هاي حامله و شيرده گروه‌هاي هدف را تشكيل مي‌دادند، محقق شد كه اين گروهها مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان را در كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي دريافت كنند، و از اين طريق يارانه و كمك دولت را دريافت كنند. آنها كه 12 سال و يا بالاي 12 سال بودن مطابق با تعرفه‌هايي كه وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشكي تعيين مي‌كند همه هزينه‌ها را خودشان بايد پرداخت كنند. هزينه اين خدمات در كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي براي جمعيت گروه هدف 80 تا 90 درصد و براي افراد ديگر 50 درصد كمتر از همين هزينه‌ها در كلينيك‌هاي خصوصي كه بيمه ندارند مي‌شود.
دو نوع دندانپزشك در بخش دولتي قابل شناسايي است 1- دندانپزشكان درماني (جامع‌نگر): اين دندانپزشكان موظف هستند كه در كلينيك‌ها دندانپزشكي دولتي بخش روستايي كار كنند( قانون آموزش دندانپزشكان درمانگر) و خدمات ابتدايي مراقبت را فراهم كنند و حقوق ماهيانه دريافت كنند. كه معمولاً نصف حقوق دندانپزشكان در همان مناطق را دريافت مي‌كنند. 2- دندانپزشكان: اكثر دندانپزشكان ايراني بعد از فراغت از تحصيل مجبور به كار در كلينيك‌هاي دولتي يا در مناطق روستايي يا در مناطق شهري به مدت 2 سال هستند (قانون بخش بهداشت حرفه‌اي 1358). وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي موظف به توزيع اين دندانپزشكان جوان مطابق با اولويت‌هاي جغرافيايي كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي است. زماني كه اين دندانپزشكان بايد در اين مناطق خدمت كنند مي‌تواند تا يك سال هم كاهش يابد. در سال 1383، 37 درصد از اين دندانپزشكان در كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي در تهران كار مي‌كردند. با در نظر گرفتن اينكه اين دندانپزشكان دوره ي اجباري خدمت خود را مي‌گذارندند. دندانپزشكاني نيز بودند كه در خدمت دولت (يعني به صورت رسمي) در كلينيك‌هاي بخش دولتي كار مي‌كردند (1147 در كل كشور و 55 نفر در تهران). اين گروهها حقوق ماهيانه‌اي كمتر از مقدار درآمد دندانپزشكاني كه در بخش خصوصي دريافت مي‌كردند، دريافتي داشتند. و آنها خدمات درماني ساده را فراهم مي‌كنند. هيچ تفاوتي بين هزينه‌هاي مراقبت‌هاي دندانپزشكان و درمانگرها در مناطق روستايي وجود ندارد (Pakshir 2004). هيچ ليست انتظار و يا صف انتظاري در اكثر كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي وجود ندارد و تنها در شهرهاي بزرگ، بيماران بايد از قبل وقت گرفته باشند. دندانپزشكان متخصص تكنسين‌هاي دندانپزشكي، دندانپزشك تجربي هيچ نقشي در سيستم دولتي بازي نمي‌كنند. كه اكثراً در كلينيك‌هاي خصوصي تهران كار مي‌كنند و زير نظر يك دندانپزشك، كارهاي تشخيصي و راديوگرافي را انجام مي‌دهند.
در مدرسه‌هاي ابتدايي تنها خدمتي كه سرويس بهداشت دهان و دندان ايجادكرده اين است كه 2 درصد سديم فلورايد بچه‌هايي كه در مقطع ابتدايي تحصيل مي‌كنند، استفاده كنند. اين كار مطابق با برنامه سلامت بهداشت دهان و دندان ملي است كه از سال 1379 آغاز شده است، كه معلم‌هاي داوطلب و تكنسين‌هاي بهداشت مدرسه‌ها در آن مشاركت دارند (Samadzadeh et al., 2001).
وجود بخش خصوصي كه 80 درصد از دندانپزشكان در آن كار مي‌كنند اصلي‌ترين كاري است كه سرويس‌هاي بهداشت دهان و دندان انجام داده است. نرخ جمعيت كشور به تعداد دندانپزشكان در ايران 1 به 5500 نفر در ايران و در تهران 1 به 1800 است،و نيز 86 درصد از دندانپزشكان خصوصي در مطب هاي دندانپزشكي كار مي‌كنند.
2-20- طرح بيمه دندانپژشکي در ايران
دو نوع سيستم بيمه وجود دارد: عمومي (دولتي) و خصوصي (تجاري). سيستم بيمه دولتي (عمومي) (از سال 1320 آغاز شده) زماني كه همه شركت‌ها زير نظر قانون و زير نظر وزارت رفاه و تأمين اجتماعي بايد كاركنان خودشان را بيمه مي‌كردند به وجود آمده است.
در حدود 83 درصد از مردم بيمه شده، در ايران تحت پوشش اين نوع بيمه هستند اما اين نوع پوشش بيمه تنها خدمات بهداشتي اوليه را ارائه مي‌دهد. حق بيمه كاركنان به طور اجباري براي خدمات اجتماعي و سلامت، از حقوق يا دستمزد آنها كسر مي‌شود. مزاياي مراقبت‌هاي بهداشت دهان و دندان بيمه دولتي در كلينيك‌هاي كه متعلق به دولت است، رايگان است (19 كلينيك در تهران وجود دارد) 80 تا 90 درصد به صورت سوبسيد از قراردادهاي كلينيك‌ها از سيستم بيمه دولتي دريافت مي‌كنند (160 دندانپزشك خصوصي و 98 كلينيك دندانپزشكي دولتي در تهران) (سازمان تأمين اجتماعي، 1383 ، سازمان بيمه خدمات درماني). بيماران براي استفاده از بيمه دولتي خودشان مي‌توانند به هر كلينيك دولتي و يا هر كلينيك خصوصي كه با بيمه دولتي قرارداد دارد بروند. تقريباً همه كلينيك‌هاي دندانپزشكي دولتي با بيمه سلامت دولتي قرار داد دارند.
هيچ بيمه دندانپزشكي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد افراد مبتلا، دندانپزشک Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد دندانپزشک، تابع تقاضا