پایان نامه ارشد رایگان درمورد اوراق قرضه، شرکتهای بیمه، بیمه عمر، بازنشستگی

دانلود پایان نامه ارشد

تقسیم نمود. مؤسسات سپرده ای نظیر بانکهای تجاری در کار جمع آوری سپرده و اعطای وام هستند .این مؤسسات بخش عمدهای از پول قابل عرضه را ارائه میکنند و از این رو دارای اهمیت فراوان میباشند. مؤسسات غیرسپردهای به ارائه خدمات مالی به دیگران میپردازند، اما به عنوان واسطه وجه عمل نمیکنند. مهمترین مؤسسات غیرسپردهای به شرح زیر میباشند:
2-3-1-1- کارگزاران29
کارگزاران بورس اوراق بهادار در قبال دریافت حق الزحمه به خرید و فروش اوراق بهادار برای مشتریانشان می پردازند. فرد سرمایهگذار نمیتواند خود در بازار اوراق بهادار30 اقدام به خرید وفروش نماید، بلکه از طریق کارگزار این امر امکانپذیر است. ضمن این که سرمایهگذار میتواند از توصیههای کارگزار در زمینه سرمایه گذاری نیز برخوردار گردد(ختایی،1378، 42).
2-3-1-2- بانکهای سرمایهگذاری31
بانکهای سرمایهگذاری، یکی دیگر از واسطههای مالی هستند که جز مؤسسات غیرسپردهای محسوب می شوند. این مؤسسات اگر چه نامشان بانک است اما در مفهوم متعارف بانک نمیگنجد، زیرا سپرده نمیپذیرند. بانکهای سرمایهگذاری به عنوان مشاور ونماینده شرکتهایی فعالیت میکنند که درصدد انتشار اوراققرضه یا اوراقسهام باشند. البته ممکن است بانک سرمایهگذاری خود اقدام به خرید اوراق بهادار از شرکت مورد نظر بنماید، به این امید که با فروش آن سود ببرد. به این عمل اصطلاحاً تعهد یا تضمین خرید32 گفته میشود.
به طور کلی بانکهای سرمایهگذاری به عنوان “واسطه تخصص” بین صاحبان سرمایه(یا واحدهای دارای مازاد منابع) و شرکتهای نیازمند سرمایه(یا واحدهای دارای کمبود منابع) عمل میکنند. وظایف عمده ی این بانک ها در قبال شرکتها، پیشنهاد اوراق بهادار مناسب و ارائه خط مشی مالی صحیح میباشد. این بانکها همچنین مسئولیت تعیین ارزش عادلانه برای اوراق بهادار را بر عهده دارند و ارزیابی وعرضه توسط بانکهای معتبر موجب میگردد که مردم با اطمینان بیشتری اقدام به پذیرهنویسی اوراق بهادار نمایند. بانکهای سرمایهگذاری نقش اصلی خود را در بازار اولیه ایفا مینمایند. آنها اوراق بهادار جدید الانتشار را از منتشرکنندگان این اوراق خریداری نموده و سپس اقدام به فروش مجدد آن ها به عموم سرمایهگذاران میکنند. گاهی نیز فقط مسئولیت توزیع اوراق بهادار را بر عهده میگیرند و تضمینی بابت فروش این اوراق بهادار نمیدهند. در این شیوه، ناشر ریسک عدم فروش اوراق بهادار را خود قبول مینماید.
در بازار ثانویه، بانکهای سرمایهگذاری به شکل کارگزار و گاهی بازار ساز فعالیت میکنند. به عنوان کارگزار آن ها انجام معاملات در بازار ثانویه را تسهیل نموده و به عنوان بازار ساز برای اوراق بهاداری که قبلا در بازار اولیه به فروش رساندهاند، سهولت معامله، نقدینگی ونوعی اعتبار به وجود آورده وبه حساب خود به خرید وفروش اوراق بهادار اقدام میکنند(حیدر پوریان،1377، 42).
2-3-1-3- معاملهگران33
معاملهگران اشخاص یا مؤسساتی هستند که کارشان تا اندازه ای قابل مقایسه با کارگزاران است. هر چند این گروه به عنوان نمایندهی خریداران و فروشندان عمل میکنند، بلکه به نام خود نیزبه معامله میپردازند. وجود معاملهگران به افزایش سرعت معاملهها یاری میرساند. زیرا هنگامی که سهمی عرضه میشود که مشتری ندارد، معاملهگر با قیمتی کمتر از قیمت معاملهی قبلی سهم را خریداری میکند و یا در زمانی که خریدار وجود دارد اما فروشندهای پیدا نمیشود، سهم را به قیمتی بیشتر عرضه میکند. بنابراین معاملهگران به تکمیل حلقهی معامله ها کمک میکنند. تفاوت معاملهگران با بانکهای سرمایهگذاری در این است که معاملهگران تنها در بازارهای ثانویه فعالیت میکنند درحالیکه زمینه فعالیت بانکهای سرمایهگذاری بازار اولیه است(فرجی،1381، 67).
2-3-1-4- صندوقهای بازنشستگی خصوصی34
این صندوقها توسط شرکتهای بیمه عمر یا بانک ها اداره میشوند. هم اکنون در کشورهای پیشرفته صنعتی ، بسیاری از شرکتها برای کارکنانشان صندوق بازنشستگی دایر میکنند. این صندوقها اقدام به نگهداری اوراق قرضه وسهام میکنند(صفری، 1375، 90).
2-3-1-5- شرکتهای بیمه عمر
این شرکتها خدمات مالی متنوعی را ارائه میدهند. آن ها علاوه بر فروش بیمه عمر مدت دار وبیمه مستمری در صورت فوت یا حیات که نوعی از پرداختهای محتمل الوقوع محسوب میشوند، صندوقهای بازنشستگی را نیز اداره میکنند.
2-3-1-6- شرکتهای بیمه حوادث
شرکتهایی هستند که در مقابل حوادثی از قبیل آتش سوزی، سرقت و… خدمات بیمه ای عرضه میکنند. این شرکتها به منظور کسب و حفظ توان پوشش دادن به این حوادث، گاهی به تشکیل سندیکا میپردازند و مقدار زیادی از داراییهای مالی35 را نگهداری میکنند که نسبت به سهام شرکتهای بیمه از درجه نقدینگی بالایی برخوردار هستند.
2-3-1-7- شرکتهای سرمایهگذاری36
بنگاههایی هستند که وجوه حاصله از مشتریان را در اوراق بهادار منتشرهی تعداد بیشتری از شرکتها سرمایه گذاری میکنند. این بنگاهها راهی را میگشایند تا سرمایهگذاران کوچک بتوانند داراییهای مالی خود را متنوع سازند و در عین حال از پرداخت هزینههای کارگزاری به دلیل خریدهای به دفعات سهام شرکتهای مختلف اجتناب کنند(فبوزی، 1376، 63).
2-3-1-8- شرکتهای سرمایهگذاری بازار پول37
این شرکتها مانند شرکتهای سرمایهگذاری عمل میکنند با این تفاوت که اقدام به خرید اوراق بهادار بسیار مطمئن با قابلیت نقدینگی بسیار زیاد نظیر اسناد خزانه (به جای اوراق قرضه وسهام) مینمایند. ازآنجا که داراییهای این بنگاهها به اندازه کافی بدون ریسک ونقد است، درآمد بهرهای آن برای جذب هرگونه زیان سرمایهای کفایت میکند(ختایی، 1378، 44).
2-3-1-9- شرکتهای تأمین مالی38
این شرکتها وجوه مورد نیاز برای عملیات خود را از طریق فروش اوراق بهادار بلندمدت وکوتاهمدت و انتشار سهام، یا به واسطه استقراض از بانکها یا بازار عمده فروشی تأمین و از این محل به خانوارهایی که قصد دارند کالای بادوامی خریداری کنند یا درخواست وام نقدی نمودهاند، وام پرداخت میکنند. این شرکتها به بنگاهها نیز وام میدهند، تجهیزات مورد نیازشان را به صورت اجاره در اختیار قرار میدهند و یا اسناد تجاریشان را به قیمتی کمتر از ارزش اسمی تنزیل میکنند(کوداری، 2002، 2010- 1985).
2-4- تاریخچه صندوقهای سرمایهگذاری مشترک39
آغاز فعالیت شرکتهای سرمایهگذاری به سال 1822، یعنی به زمانی بر میگردد که ویلیام اول دستور تأسیس “شرکت سهامی عام کشورهای اسکاندیناوی بری تسهیل در صنعت ملی” را داد. این شرکت را اولین شرکت سرمایهگذاری در دنیا تلقی میکنند. رشد وتوسعه شرکتهای سرمایهگذاری در طی قرن 19 در قاره اروپا و به خصوص انگلستان بسیار چشمگیر بود. به صورتی که در سال 1868 شرکتهای سرمایهگذاری مستعمراتی واقع در لندن فعالترین و بارزترین شرکت سرمایهگذاری در دنیا محسوب میشد. در ایالات متحده، شکلگیری و حیات شرکتهای سرمایهگذاری به بعد از جنگ جهانی اول در سال 1922 بر میگردد. تا زمان بحران بازار سهام40، نرخ بازده برای سرمایهگذاران بسیار اندک بود و این مسأله نه فقط به علت وجود مشکلات در بازار مالی، بلکه فقدان مدیریت کارآ نیز بود. بعد از جنگ جهانی دوم وضعیت شرکتهای سرمایهگذاری نیز تغییر نمود بگونهای که توانست جایگاه مهمی در بین مؤسسات مالی به دست آورد. علت اصلی این توسعه و اهمیت، افزایش درآمد مردم ، فعالتر شدن بازار سرمایه و استفاده از مدیریت حرفهای بود.
اولین صندوق متقابل یا مشترک فعال در بازار پول در سال 1971 در آمریکا توسط دو پیشگام به نامهای براون و بنت در شهر نیویورک در محله وال استریت ایجاد شد. ولی در اکثر سالهای دهه مزبور به خاطر آن که نرخ های بازار پول بسیار پایین و نزدیک به نرخ بانکها بود که توسط بانک مرکزی آمریکا کنترل میگردید، این صندوقها سرمایهگذاران زیادی را جذب نکردند. ولی در اواخر دهه1970 با افزایش نرخ های بازار پول (که عمدتا به خاطر افزایش تورم صورت گرفت) و ادامه کنترل نرخهای بانکی، صندوقهای مشترک جذابیت بیشتری یافتند و داراییهای آن ها افزایش یافت.
شایان ذکر است که اگر چه تاریخ تشکیل صندوقهای سرمایهگذاری به قرن هیجدهم میلادی در انگلستان بر می گردد، ولی اولین صندوقهای سرمایهگذاری به شکل امروزی در سال 1924 در شهر بوستون آمریکا تشکیل گردید. ازآن سال تاکنون صندوقهای سرمایهگذاری در جهان به ویژه در آمریکا به صورت موفقیتآمیزی فعالیت خود را توسعه دادهاند، به طوری که طی سالیان گذشته تعداد این صندوقها در دنیا همواره روند صعودی داشته و این تعداد از 671،51 صندوق در سال2000 به بیش از 66،350 صندوق در پایان سال 2007 رسیده است که میتوان ملاک خوبی برای جذابیت این نهاد مالی برای سرمایهگذاراران و موفقیت آنها در بازارهای سرمایه محسوب شود(سازمان بورس اوراق بهادار،1389).
صندوقهای مشترک غالباً در اوراق بدهی کوتاهمدت با کیفیت بالا نظیر اوراق قرضه دولتی41، اوراق تجاری و اوراق سپردههای بانکی42 سرمایهگذاری میکنند، سررسید اوراق پرتفوی این صندوقها اکثراً کمتر از 6ماه است وبه خاطرکوتاهمدت بودن پرتفوی، سهام این صندوقها دارای نقدینگی بالایی میباشند و ارزش سهام آنها از نوسانهای ناچیزی برخوردار است. به علاوه، برخی از این صندوقها روشی به کار میبرند که قیمت سهام آنها قابل استرداد به صورت ثابت میباشد. البته هرگونه سود وبهره به صورت منافع جداگانهای پرداخت میشود. به خاطر آن که ارزش سهام ثابت است، این صندوقها اجازه میدهند که مشتریان با نوشتن حواله از حساب خود برداشت نمایند. هرچند که این حساب نه سپرده جاری است و نه آنکه حواله مربوط، چک محسوب میشود. در حقیقت این شرکتهای سرمایهگذاری مثل یک بانک سپردهپذیر عمل میکنند.
این صندوقها بسیار مورد توجه سرمایهگذاران قرار گرفتهاند. برای مثال، تخمین زده میشود که درآمریکا در عرض 20 سال بین سالهای 1997-1977 دارایی های آن ها از 4 میلیارد دلار به 700 میلیارد دلار رسیده باشد. ضمنا 25 درصد انواع مختلف تمام صندوقهای مشترک را صندوق فعال در بازار پول تشکیل میدهند(رادفر، 1384).
2-4-1- صندوقهای سرمایهگذاری در ایران
اولین صندوق سرمایهگذاری مشترک در کشور ایران در تاریخ 23/04/1386شروع به کار کرد. صندوق سرمایه گذاری کارآفرین که در اوراق بهادار با درآمد ثابت سرمایهگذاری میکند، هر سه ماه یکبار اقدام به توزیع سود میکند وحداقل بازدهی 16/5درصد را برای سرمایهگذاران خود تضمین کرده است. درکنار صندوقهای با درآمد ثابت، صندوقهای سرمایهگذاری در سهام از ابتدای سال 1387 فعالیت خود را آغاز کردهاند( گزارش سازمان بورس و اوراق بهادار، 1388). البته باید یادآوری کرد که تعداد صندوقهای سهام در ایران خیلی بیشتر از صندوقها با درآمد ثابت میباشد.
2-5- تعاریف صندوقهاي سرمايهگذاري مشترك
– شركت يا مؤسسهاي كه مجموعهاي از وجوه جمعآوري شده سرمايهگذاران را سرمايهگذاري ميكند و امكان مديريت حرفه اي و تنوع سازي مناسب را فراهم ميكند چيزي كه سرمايهگذاران به تنهايي قادر به انجام آن نمي باشند. اصطلاحهاي ديگري نيز مانند شركتهاي سرمايهگذاري يا شركتهاي سرمايهگذاري با سرمايه باز نيز براي صندوقهاي مشترك سرمايهگذاري استفاده ميشوند (خانزاده- تبریز ، 1389 ).
– يك شركت سرمايهگذاري با سرمايه باز كه سهام خود را به ارزش خالص داراييها خريداري ميكند( باز خريد مي كند) و بصورت مدوام سهام جديد به سرمايهگذاران عرضه ميكنند. به سرمايهگذاران كوچك اين امكان را ميدهد كه به صورت غيرمستقيم در مجموعه متنوعي از اوراق بهادار مثل سهام و اوراق قرضه سرمايه گذاري كنند. هر سرمايهگذار در سود و زيان صندوق شريك است ارزش خاص داراییهای صندوق هر روز مشخص ميشود. هر صندوق در سرمايهگذاري خود به اميدنامهاي كه براي آن تدارك ديده شده است توجه ميكند(همان منبع ، 1389).
– صندوق مشترك سرمايهگذاري چيزي به جزء مجموعهاي از سهام 43 و اوراق قرضه44 نميباشد. فرض كنيد كه يك شركت گروهي از مردم را جمعآوري كرده و پول آنها را درسهام، اوراق قرضه و ساير اوراق بهادار سرمايهگذاري ميكند. هر سرمايهگذار سهامهايي را بدست ميآورد كه نشان دهنده مالكيت بخشي از دارايي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد بازارهای مالی، منابع مالی، بازار سرمایه، نقدشوندگی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد اوراق قرضه، انعطاف پذیری، ایالات متحده، ریسک عملیاتی