پایان نامه ارشد رایگان درمورد توسل به زور، مجلس شورای ملی، مجمع عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

ارتکاب جرم در داخل هواپیمای در حال پرواز ؛ منظور از جرم تمام جرایم موضوع قوانین جزایی می باشد (بند الف ماده 1)

2 . اعمالی که سلامت هواپیما و سر نشینان و محمولات آن را به مخاطره اندازد،هرچند آن عمل متضمن ارتکاب هیچ جرمی نباشد(مستنبط از قسمت اول بند ب ماده 1)
3 . اعمالی که سبب اخلال نظم و آرامش داخلی هواپیما گردد. هرچند آن عمل متضمن ارتکاب هیچ جرمی نباشد.
4 . تصرف غیر قانونی هواپیما: (ماده 11)
«هرگاه شخصی داخل هواپیمای در حال پرواز شود و یا هرگاه چنین عملی در شرف وقوع باشد دول متعاهد برای حفظ و بازگرداندن کنترل هواپیما به فرمانده قانونی آن کلیه تدابیر مقتضی را اتخاذ خواهند نمود.»

از لحاظ این کنوانسیون یک هواپیما از زمانی که نیروی موتوری آن به منظور پرواز به کار می افتد تا زمانی که عمل فرود آمدن آن پایان یابد در حال پرواز تلقی می شود(بند3ماده 1)
علیرغم این در مورد فصل سوم کنوانسیون،هواپیما از زمانی که کلیه درهای خارجی آن پس از سوار شدن مسافرین بسته شد تا زمانی که مجددا به منظور پیاده شدن مسافرین بازگردد در حال پرواز تلقی می شود؛ در صورت فرود اجباری مقررات این فصل همچنان در مورد جرایم و اعمال ارتکابی در هواپیما تا زمانی که مقامات صالح یک دولت مسئولیت هواپیما و سرنشینان و محمولات آن را بعهده بگیرند جاری خواهد بود.(بند 2 ماده 5)
این کنوانسیون در مورد هواپیماهایی که به منظورهای نظامی یا پلیسی به کار می روند مجری نخواهدبود.(بند4 ماده 1)
با این وجود ، به دلیل عدم ذکر صریح از این جرم به عنوان یکی از اعمال تحت شمول کنوانسیون در متن ماده 1 بند االف و وجود تردید در این رابطه، و نیز نواقص و نارسایی های موجود در آن ،پیمان دیگری در سال 1970 در لاهه منعقد گردید. ( سلمان پور، 1391 ص 41) .

3-2-4- اختیارات فرمانده هواپیما بر اساس کنوانسیون توکیو
كنوانسيون توكيو در مواد 5 تا 10 خود اختياراتي را به فرمانده هواپيما براي حفظ امنيت هواپيما و جان مسافران خدمه پرواز لحاظ كرده كه اين خود سهم مهمي در حفظ نظم دارد. با توجه به اين كه اقدام عليه پرواز يك مفهوم عام است و مي تواند شامل اعمال بسياري كه امنيت هواپيما را با مخاطره مواجه مي‌سازد شود از آنجا كه بندهاي الف و ب ماده ي 1 كنوانسيون توكيو به صورت عام مطرح گشته و مفهومي بارز و كلي از اقدام عليه امنيت پرواز به دست داده لذا به نظر مي‌رسد هر گونه عمل مخالف با نظم و امنيت هواپيما را تحت شمول خود مي ‌‌گيرد .لذا مفهوم خاص هواپيما ربايي يا تصرف غير قانوني هواپيما كه شكلي خاص از اقدامات عليه پرواز مي‌باشد نيز مي‌تواند مشمول اين بند قرار گيرد و اختيارات فرمانده‌ي هواپيما در مورد هواپيماربايي نيز به شكل مذكور در كنوانسيون توكيو برقرار مي‌باشد ،‌هر چند كه جامعه‌ي بين‌المللي قرار داد لاهه را به طورخاص به هواپيما ربايي اختصاص داده است. ماده‌ي 6 كنوانسيون توكيو بيان مي‌دارد كه هر گاه فرمانده هواپيما متوجه شود كه هر گاه شخصي اقدامي عليه امنيت و نظم پرواز و يا خدمه و يا مسافران و يا محمولات هواپيما انجام داده است مي‌تواند عليه او اقدامات تضييقي اعمال كند .
همچنين اقدامات تضييقي عليه كسي كه در شرف اعمال مذكور مي باشد نيز لازم الرعايه است در اين جا منظور قانونگذار بين‌المللي از واژه‌ي « در شرف » كاملاً مشخص است مرحله‌ي طراحي و تفكر مجرمانه از شمول اين واژه‌ي خارج است به اين دليل كه اولاً اثبات تفكر دشوار است و ديگر آنكه در صورت تفكر نيز شخص را نمي‌توان در شرف ارتكاب جرم دانست مرحله‌ي بعدي عمليات مقدماتي است كه وقتي فرمانده‌ي

هواپيما تهيه‌ي امور مقدماتي براي انجام اقدامات ممنوعه مذكور را توسط شخص مشاهده مي‌كند ممكن است كه اين شخص را « در شرف » ارتكاب جرم ببيند. ولي نظر قانونگذار بين‌المللي در مورد اين مرحله نامفهوم است . مرحله‌ي بعدي كه شروع به جرم وارد شدن مجرم به مرحله‌ي عمليات اجرايي است قطعاً منظور نظر كنوانسيون بوده و آن را شامل‌ مي‌گردد.
تدابير تضييقي بايد تنها به جهات زير اتخاذ گردد :
الف – براي حفظ سلامت هواپيما و يا سرنشينان يا محمولات آن
ب- حفظ نظم و ترتيب در هواپيما
ج- تسليم كردن شخص موردنظر به مقامات صالح و يا پياده كردن او طبق مقررات فصل مربوط به هواپيما ربايي
تدابير تضييقي را خود فرمانده‌ي هواپيما انجام مي دهد و يا مي‌تواند از خدمه‌ي پرواز و يا از مسافران بدون اين كه الزامي براي آنان وجود داشته باشد كمك بگيرد. در صورت وجود حالت اضطرار يا دفاع مشروع هر يك از مسافران بدون داشتن اجازه از فرمانده‌ي هواپيما با داشتن دلايل موجه مي تواند اقدامات احتياطي معقولي را كه براي حفظ سلامت هواپيما يا سرنشينان يا محمولات آن ضروري است انجام دهد .
تدابير تضييقي بعد از فرود هواپيما در يك نقطه بر طبق بند 1 ماده‌ي 7 ادامه نخواهد يافت مگر در موارد زير:

الف – اين نقطه در سرزمين دولت غير متعاهدي واقع باشد و مقامات آن دولت اجازه‌ي پياده شدن شخص مذكور را ندهند و يااين كه به موجب قسمت ج بند 1 ماده‌ي 6 اين تدابير براي تحويل آن شخص به مقامات صالح اتخاذ شده باشد .
ب- هواپيما مجبور به فرود اجباري شود و فرمانده‌ي هواپيما قادر به تحويل شخص مذكور به مقامات صالحه نباشد.
ج- شخص مذكور به ادامه‌ي مسافرت با شرايط تضييقي موافقت نمايد.
فرمانده‌ي هواپيما بايد مراتب و دلايل تدابير تضييقي را به اطلاع مقامات دولتي كه در قلمرو‌آن هواپيما فرود آمده بعد از فرود و يا در صورت امكان قبل فرود برساند. فرمانده‌ي هواپيما همچنين مي تواند شخصي را كه اعمال ممنوعه منظور كنوانسيون را انجام داده و يا در شرف ارتكاب آن مي باشد در قلمرو هر دولتي كه هواپيما فرود مي آيد پياده كند . جريان ودلايل اين عمل بايد به اطلاع مقامات صالح آن دولت برسد.
بر طبق بند 1 ماده‌ي 9 فرمانده‌ي هواپيما در صورتي كه تشخيص دهد عمل شخص مرتكب در قوانين دولت ثبت كننده‌ي هواپيما يك جرم شديد و مهم محسوب مي ‌گردد مي تواند شخص مزبور را به مقامات صالح هر دولت متعاهدي كه هواپيما در سرزمين آن فرود مي آيد تسليم نمايد. اين مسئله بايد در اولين فرصت به اطلاع مقامات صالح دولت تحويل گيرنده توسط فرمانده‌ي هواپيما برسد.

مدارك و دلايل و اطلاعات در مورد عمل شخص مظنون بايد به مقامات دولت تحويل گيرنده تسليم شود. درهر مورد كه شخص متضرر از اين دست اقدامات فرمانده‌ي هواپيما دعواي خسارت مطرح كرد مسئولتي متوجه فرمانده‌ي هواپيما يا خدمه يا مسافرين يا مالك يا بهره‌بردار هواپيما و يا شخصي كه به حساب او پرواز انجام شده است نخواهد بود. به نظر مي رسد كه اين خسارات بايد توسط دولت ثبت كننده‌ي هواپيما پرداخت گردد. (فلاح، 1387 ص31-28) .

3-2-5- وظایف و اختیارات دول متعاهد بر اساس کنوانسیون توکیو
1.هر يك از دول متعاهد بايد به فرمانده‌ي هواپيما اجازه دهد فردي را كه صلاح مي داند پياده كند يا شخصي را كه او تحويل مي ‌دهد ، تحويل بگيرد.
2. دولت بازداشت كننده‌ي مظنون بايد مراتب بازداشت را به موجب بند 5 ماده‌ي 13 به دولت ثبت كننده‌ي هواپيما ، دولت متبوع باز داشت شده و در صورت لزوم به هر دولت ذي نفع ديگر اعلام خواهد كرد.
3. اين دولت بايد نتيجه‌ي تحقيقات مقدماتي و نظر خود را درباره‌ي اعمال صلاحيت اعلام نمايد.
4. شخصي كه طبق نظر فرمانده‌ي هواپيما در سرزمين دولت ديگر پياده مي شود و يا تحويل آن دولت مي گردد از كليه‌ي حقوقي كه اتباع آن دولت از آن برخوردارند ، بهره‌مند خواهد شد.

5. در صورتي كه اين شخص پس از تحويل يا پياده شدن مايل به ادامه‌ي سفر خود باشد در اولين فرصت ممكن مي‌تواند به جانب مقصد مورد نظر خود حركت كند مگر اين كه حضور او براي استرداد يا تعقيب جزايي ضروري باشد.
6. اگر اين شخص نتواند يا نخواهد مسافرت خود را ادامه دهد و دولتي كه هواپيما در سرزمين آن فرود آمده اجازه‌ي حضور در خاك خود را ندهد مي‌تواند او را به سرزمين دولتي كه تابع يا مقيم دائمي آن است و يا به دولتي كه مسافرت هوايي از سرزمين آن آغاز شده بازگرداند. (مظفري، 1391 ص 255) .

3-2-6- – قانون الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون توکیو راجع به جرایم و برخی از اعمال ارتکابی دیگردرهواپیما (مصوب 2535.2.21)‌
ماده واحده – کنوانسیون توکیو راجع به جرائم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در
هواپیما مورخ 14 سپتامبر 1963 (23 شهریور 1342) مشتمل بر‌یک مقدمه و بیست و شش
ماده تصویب و اجازه تسلیم اسناد الحاق آن داده می‌شود.
‌قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن کنوانسیون ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه
روز چهارشنبه 1354.11.15 (2534) در جلسه روز‌سه‌شنبه بیست و یکم اردیبهشت ماه دو
هزار و پانصد و سی و پنج شاهنشاهی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. (مظفري،1391 ص 70 )

3-3- کنوانسیون لاهه
 Convention for the Suppression of Unlawful Seizure of Aircraft, signed at the Hague on 16 December 1970      
کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیر قانونی هواپیما لاهه 1970
در ماه مه سال 1969 میلادی برای اولین بار یک نفر یک هواپیما را تصرف نموده و به کوبا برد ، قبل از آن سه نفر در یک فرودگاه به هواپیماها حمله برده بودند و آنها را در زمین منفجر کردند. این بدین معناست که قبل از به اجرا در آمدن کنوانسیون توکیو دنیا با افزایش چشمگیر حوادث مربوط به هواپیما ربایی مواجه شده بود ، به همین منظور مجمع عمومی سازمان ایکائو در شانزدهمین اجلاس خود در سال 1368 قطعنامه ای را تصویب نمود که طی ان از شورای ایکائو در خواست می کند مطالعه پیرامون تدابیر مقتضی برای مقابله با مشکلات تصرف غیر قانونی هواپیما را شروع نماید.
شورا تصمیم گرفت موضوع را برای مطالعه تمام جنبه های حقوقی به کمیته حقوقی ارجاع نماید .
رئیس کمیته حقوقی از شورا درخواست نمود برای مطالعه موضوع یک کمیته فرعی حقوقی تاسیس شود ، کمیته فرعی در 1369 دوباره تشکیل جلسه داد و طرح یک کنوانسیون در مورد تصزف غیر قانونی هواپیما را آماده نمود. نهایتا شورا تصمیم گرفت یک کنوانسیون دیپلماتیک بین المللی برای تصویب نهایی وبه طور متفق القول کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیر قانونی هواپیما در شانزده دسامبر همان سال تصویب نمود .
این کنوانسیون در چهارده اکتبر 1970 لازم الاجرا شد. دولت ایران هم در دی ماه سال 1350 شمسی آن را امضا نموده و به آن پیوست.
با انعقاد کمیسیون لاهه دول مختلف جهان با وضع و اجرای قوانین و اتخاذ تدابیر و طرق عملی،امنیتی اقدامات شدیدی به منظور جلوگیری از وقوع جرم جدید در هواپیماهای در حال پرواز به عمل آورند.
(صفوی، 1364ص 580 )

مستنبط از ماده 1 کنوانسیون لاهه اعمال زیر جرم محسوب می گردد:
الف: تصرف یا کنترل هواپیما از طریق غیرقانونی یا توسل به زور یا هرنوع ارعاب دیگر
ب: شروع به تصرف یا کنترل هواپیما از طریق غیرقانونی و یا توسل به زور یا هر نوع ارعاب دیگر
ج: همکاری در ارتکاب فوق الذکر و یا همکاری در شروع به ارتکاب اعمال فوق
کنوانسیون لاهه صرفا جرم تصرف غیرقانونی هواپیما را شامل می شود در حالی که کنواسیون توکیو راجع به کلیه جرایم ارتکابی داخل هواپیماست و به این ترتیب جرم هواپیماربایی را نیز شامل می شود. بنابراین کنوانسیون لاهه اخص از معاهده توکیو و مکمل آن است. ماده 1 کنوانسیون لاهه ارکان اساسی ماده 11 کنوانسیون توکیو را در بر دارد. مقصود و خطاب این دو کنوانسیون در مورد هواپیماربایی فقط مربوط به سرنشینان هواپیما می باشد و کسانی که در داخل هواپیما قرار ندارند از این حکم خارج می باشند.
بنابراین بر طبق همان ماده،کنوانسیون فقط برای هر معاون و شریک جرمی که داخل هواپیما قرار دارد به کار می رود و لذا شامل اشخاصی که در روی زمین ممکن است این عمل را تسهیل کنند نمی شود. (مستنبط از صدر ماده 1 معاهده و ماده 11 معاهده توکیو،چه هر دو ماده مقرر داشته اند:«هرگاه شخصی داخل هواپیما») ماده 9 کنوانسیون لاهه مقرر می دارد:هرگاه یکی از نبرد های مذکور

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد حمل و نقل هوایی، جنگ جهانی دوم، دولت ایران Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد ارتکاب جرم، مجمع عمومی، مسئولیت مدنی