پایان نامه ارشد رایگان درباره یادگیری مشارکتی، روش یادگیری مشارکتی، پیشرفت تحصیلی، یشرفت تحصیلی

دانلود پایان نامه ارشد

اشاره نمود که شیوه های یادگیری مشارکتی،ارتباط مطلوبی بن دانش‏آموزان به وجود می آوردوآن ها را برای یادگیری بهتر بر می انگیزد و غزت نفس دانش‏آموزان را ارتفا می بخشد
هنشاو75 (1982) در پژوهشی در مورد تاثیر یادگیری مشارکتی بر روی خود پنداره تحصیلی و پیشرفت تحصیلی درس شیمی دانش‏آموزان دبیرستانی نتیجه گرفت که: یادگیری مشارکتی تاثیر مثبتی بر روی مفهوم خود تحصیلی در درس شیمی دانش‏آموزان دبیرستانی دارد(به نقل میرزاخانی 1384).

جدول 3-2روش‏های مدرن یادگیری مشارکتی
محقق و طراح
تاریخ
روش مشارکتی
ادوارد ودریس
اواسط دهه 1970
رقابت و مسابقه تیمی
شاران و شاران
اواسط دهه 1970
پژوهش گروهی
جانسون و جانسون
اواخر دهه 1970
مباحث سازمان یافته
آرونسون و همکاران
اواخر دهه 1970
روش جیگ ساو
اسلاوین و همکاران
اواخر دهه 1970
گروه‏های پیشرفته تیمی دانش‏آموزان
کوهن
اوایل دهه 1970
آموزش پیچیده
کاگان
اواسط دهه 1970
یادگیری مشارکتی سازمان یافته
استون اسلاوین و همکاران
اواخر دهه 1970
خواندن و نوشتن تلفیقی
جانسون و جانسون
اواسط دهه 1970
آموختن با هم و انفرادی
(جانسون و همکاران، 2000، ترجمه قلتاش، 1383)

جمع بندی
روش یادگیری مشارکتی: در بین روش‏های مختلف آموزش و یادگیری که توسط متخصصین پیشنهاد گردیده روش یادگیری مشارکتی که در نیم قرن اخیر مطرح شده است. مؤثرتر از سایر روش ها به نظر می‏رسد و از حمایت تحقیقاتی بالایی برخوردار است. اسلاوین (1991) یادگیری مشارکتی را به عنوان وسیله‏ای برای تقویت مهارت‏های فکری و ارتقاء سطح یادگیری، جایگزینی برای گروه بندی دانش‏آموزان بر اساس توانایی هایشان و وسیله‏ای برای بهبود روابط دانش‏آموزان نژادهای مختلف و آماده کردن آنها برای ایفاء نقش در فعالیت گروهی یاد می‏کند. منشأ یادگیری مشارکتی، تعریف از مشارکت می‏باشد. (کاگاه، 1990، ص65). روش موقعیت مشارکتی را موقعیتی می‏داند که در آن هر فرد فرد تنها در صورتی می‏تواند به هدف برسد که همه‏ی افراد به هدفشان برسند و اعتقاد داشت که تعاملات مشارکتی باعث می‏شود مشارکت کنندگان تجربه‏ی روشنی از علائق مشترک، کوشش‏های مشترک، توزیع یکسان قدرت، اعتماد و صداقت داشته باشند، در حقیقت از نظر او افراد آرنسون و همکاران (1997) با استفاده از تعریف وی در خصوص موقعیت مشارکتی، در تلاش برای ارائه یک الگوی عینی و عملی از یک موقعیت مشارکتی در یادگیری، موفق به ارائه تکنیکی به نام تقسیم موضوع به بخش‏های مختلف شدند. ماهیت این تکنیک به این صورت است که دانش‏آموز را ملزم می‏کند به این که با هم کار کنند، یکدیگر را آموزش دهند و برای رسیدن به اهدافشان به همدیگر متکی باشند. مدل ارائه شده به وسیله آرنسون و دیگران به این صورت است که دانش‏آموزان در گروه‏های 5 یا 6 نفر قرار داده می‏شوند و هر دانش‏آموز مسئولیت آموزش یک بخش خاص از درس روزانه به سایر اعضاء گروه را بر عهده دارد. در این تکنیک هر دانش‏آموز فقط یک قسمت خاص از درس را در اختیار دارد و سایر دانش‏آموزان آن اطلاعات را در اختیار ندارند بنابراین در گروه وابستگی ایجاد می‏گردد. دانش‏آموزان بر مبحث مربوط به خود مسلط می‏شوند و در خصوص چگونگی آموزش آن مبحث به سایر اعضای گروه خود و سوالات احتمالی که ممک ناست اعضای گروه از آنها بپرسند بحث و تبادل نظر می‏کنند. در الگوی مشارکتی معلم به جای اینکه مطلب درسی را به دانش‏آموزان ارائه دهد. صرفا به عنوان یک منبع تسهیل کننده می‏باشد و در فرفرآیند یادگیری و آموزش با دانش‏آموزان همکاری می‏کند و هر دانش‏آموز به جای اینکه به صورت منفعل به معلم به عنوان یک منبع مرکزی انسانی وابسته باشد، مجبور است که یک مشارکت فعال داشته و نسبت به آنچه یاد می‏گیرد مسئول باشد. الگوی یادگیری مشارکتی در طول دو دهه‏ی اخیر با استفاده از یافته‏های تحقیقات مختلف و در جهت بهبود و توسعه، دستخوش تغییراتی گردیده و به شعب مختلفی که هر کدام در خصوص ویژه‏ای کاربرد دارند تقسیم شده است. البته باید توجه داشت که اجرای تکنیک‏های مختلف یادگیری مشارکتی علیرغم همه‏ی امتیازاتی که برای آنها برشمرده می‏شود به همان سادگی که در تئوری گفته می‏شود مطرح نیست و در عمل ممکن است با مشکلاتی مواجه شود.
یادگیری مشارکتی به کار کردن دانش‏آموزان با همدیگر برای دستیابی به یک هدف مشترک اشاره می‏کند. همچنین، در این روش دانش‏آموزان، علاوه بر اهداف معمول یادگیری، با برقراری رابطه با یکدیگر جامعه پذیر می‏شوند. از این جهت، این روش در مقابل روش‏های فردگرایانه است. چندین پژوهش نشان می‏دهند هنگامی که تکالیف درسی دربرگیرنده‏ی مهارت‏های حل مسئله و یادگیری پیچیده باشند، همکاری دانش‏آموزان نسبت به رقابت کردن آنها پیامدهای آموزشی بیشتری دارد و این امر، به ویژه در مورد دانش‏آموزان ضعیف تر، بیشتر صدق می‏کند .
یادگیری مشارکتی منجر به بهبود مهارت در توجه به دیدگاه‏های دیگران می‏شود و روابط بین گروه‏های مختلف قومی را در مدرسه و کلاس درس بهتر می‏سازد، عزت نفس را افزایش می‏دهد و موجب پذیرش و محترم شمردن دانش‏آموزان ضعیف و ناتوان می‏شود (اسلاوین،1995).
یافته‏های پژوهشی در زمینه یادگیری مشارکتی را می‏توان این گونه خلاصه کرد: پیشرفت تحصیلی بیشتر در مقایسه با دیگر روش‏های آموزشی، روابط بین فردی بهتر بین اقلیت‏های قومی، افزایش عزت نفس، بهبود روابط بین دانش‏آموزان قوی، ضعیف و متسوط مطالعات نشان می‏دهد که یادگیری مشارکتی علایق متقابل و اعتماد بین فردی میان دانش‏آموزان را افزایش می‏دهد و آنها را اجتماعی می‏کند
(اسلاوین،1983).
بیش از 600 مطالعه، در طول 90 سال گذشته، اثربخشی شیوه‏های آموزش مشارکتی، رقابتی و انفرادی را مقایسه کرده اند. این پژوهش ها توسط محققان مختلف در زمان‏های مختلف بر روی آزمودنی‏های سنین مختلف، در حوزه‏های درسی و محیط‏های متفاوت انجام شده است. در بیشتر این پژوهش ها اثربخشی یادگیری مشارکتی بیشتر از روش‏های سخنرانی، استفاده از وسایل کمک آموزشی، روش انفرای و دیگر شکل‏های آموزش است. در روش یادگیری مشارکتی گروه ها بیشتر با هم کار می‏کنند، بیشتر یاد می‏گیرند، آنچه را که یاد می‏گیرند بهتر می‏فهمند و آسان تر به یاد می‏سپارند و احساس بهتری نسبت به خود، کلاس و همکلاسی هایشان دارند (جانسون و همکاران،1986).
امروزه رویکردهای رقابتی و حتی انفرادی، سنتی قلمداد شده و جای خود را به رویکردهای نوین آموزشی داده‏اند و این در حالی است که رویکردهای سنتی-به ویژه رقابتی-در گستره وسیعی بر مدارس سایه افکنده‏اند. همان طور که سوابق نظری و تجربی تحقیق نشان می‏دهد چنین شرایطی موجب تضعیف روابط عاطفی، تقویت حس حسادت، کینه دشمنی در بین دانش‏آموزان، عدم رشد طبیعی مهارت‏های اجتماعی، افزایش اضطراب و نگرانی در کلاس درس، افزایش یادگیری سطحی و طوطی وار، شدت یافتن میزان تنفر از مدرسه و کاهش شو یادگیری، نومیدی، سرخوردگی و بی تفاوتی، جابجا شدن هدف (یادگیری) و وسیله (نمره و پیشی گرفتن از دیگران)، افزایش حالت انفعالی در شاگردان، تضعیف عزت نفس و وابستگی بیش از حد به دیگران و نابرابری در برخورداری از فرصت‏های آموزشی در کلاس درس شده است و به همین دلیل است که صاحبنظران در دهه حاضر جوانب مختلف یادگیری مشارکتی را به عنوان یک رویکرد نوین مورد مطالعه قرار داده و بر ضرورت کاربرد آن در کلاس درس تأکید کرده اند. این روش گر چه در چند دهه گذشته مطرح گردیده، در دهه حاضر جوانب مختلف آن بررسی و ابعاد مختلف و تازه‏ای به آن افزوده شد و این موضوع موجب گردید که اطلاق اصطلاح یادگیری مشارکتی به هر گونه کار گروهی، تشکل گروهی و بحث گروهی ممکن نگردد.
گروه‏های کوچک ناهمگون، مشارکت همه اعضاء در انجام تکلیف، یادگیری مهارت‏های اجتماعی از یکدیگر و از معلم، وابستگی درونی مثبت، احترام متقابل، احساس مسئولیت فردی و گروهی، ارزشیابی عملکرد فردی و گروهی به طور مستمر، خشنودی اعضای گروه از کار کردن با یکدیگر، ارتباط چهره به چهره، اعتماد، عشق و علاقه اعضاء به یکدیگر مشخصه‏های اصلی یادگیری مشارکتی محسوب می‏شوند. بدیهی است در آغاز کار فقدان یک یا چند مورد از این مشخصه ها نباید معلمان را نومید کند و آنها را از ادامه کار باز دارد. معلمان با حمایت مدیران و اولیاء مدرسه و همکاری دانش‏آموزان و والدین می‏توانند گام‏های اولیه را برای شروع یک سفر طولانی بردارند و در حین عمل مشخصه‏های فو را گسترش دهند، یا حتی مشخصه‏های جدیدی را اضافه کنند.
از آنجایی که کاربرد یادگیری مشارکتی در کلاس درس تقریبا تجربه تازه‏ای برای معلمان است، پیشنهاد می‏شود همان طور که گروه‏های مشارکتی دانش‏آموزان در کلاس درس ایجاد می‏شود، گروه‏های مشارکتی معلمان نیز به منظور تبادل نظرات و تجربیات در مدرسه تشکیل گردد تا اینکه از این طریق زمینه تقویت برنامه معلم پژوهنده در قالب گروه‏های مشارکتی فراهم شود. معلمان می‏توانند با همکاری مدیران مدارس و والدین نسبت به تشکیل گروه‏های مشارکتی دانش‏آموز پژوهنده در خارج از کلاس درس اقدام و از این طریق ضمن رشد مهارت‏های اجتماعی، پژوهش انگیزی را در دانش‏آموزان تقویت نمایند. بحث و گفتگوی شاگردان در قالب گروه‏های مشارکتی ممکن است تا حدودی نظم سنتی کلاس را به هم بریزد و موجب ایجاد سر و صدا شود، به معلمان توصیه می‏شود این شرایط را که لازمه تعامل و همفکری است بپذیرند.
تأثیر روش یادگیری مشارکتی بر ابعاد گوناگون همچون مهارت‏های اجتماعی و پیشرفت تحصیلی می‏توان عنوان داشت که با توجه به این که یک جنبه مهم از یک موقعیت کلاسی، حالتی است که دانش‏آموزان در آن با همدیگر ارتباط برقرار می‏نمایند، لذا با ایجاد این موقعیت می‏توان زمینه را برای افزایش روابط بین فردی دانش‏آموزان فراهم ساخت، چرا که مشارکت منجر به پذیرش، توجه، اعتماد و اطمینان بیشتر بین اعضای گروه می‏شود. چون در روش مشارکتی دو عامل بسیار مهم که نقش تعیین کننده در اجرای مناسب را دارند یکی ساخت مشوق مشارکتی که دانش‏آموزان در دریافت پاداش و تقویت به نوعی به هم وابسته اند و در موفقیت و شکست هم شریک هستند و دیگری ساخت وظیفه‏ی مشارکتی که دانش‏آموزان با هم روی یک وظیفه و موقعیت که در نهایت در راستای رسیدن به اهداف مشترک است، فعالیت می‏کنند.
بنابراین یادگیری مشارکتی برای انجام دادن انواع فعالیت ها و تکالیف تحصیلی از یادگیری دروس مختلف گرفته تا پروژه‏های تحقیقاتی مورد استفاده قرار می‏گیرد. بنا به گفته جانسون در روش یادگیری مشارکتی همه‏ی فراگیران یا موفق می‏شوند شنا می‏کنند و به هدف می‏رسند یا همگی با هم غرق می‏شوند.
به طور کلی، تحقیقات مختلف دهه اخیر گویای آن است که این روش، تأثیر مثبتی بر پیشرفت تحصیلی دانش‏آموزان دارد (بازرگان، 1376)
گر چه یادگیری مشارکتی دارای سابقه‏ای طولانی از نظر نظری و تجربی در کشورهای دیگر است، اما در ایران به اندازه کافی مورد توجه پژوهشگران قرار نگرفته است. در صورتی که زمزمه‏هایی مبنی بر ضرورت کاربرد آن در دهه اخیر در مراکز آموزشی ایران از سوی مدیران و معلمان به گوش می‏رسد، دست‏اندرکاران نظام آموزش و پرورش را به فکر بهبود بخشیدن به وضعیت آموزشی و انجام دادن اصلاحاتی در نظام آموزشی انداخته است و برگزاری دوره‏های آموزشی در زمینه روش‏های آموزشی نوین و اجرای طرح‏های آزمایشی از آن جمله اند، همه چیز با وجود تلاش در زمینه معرفی و گسترش روش‏های نوین آموزشی، هنوز روش‏های سنتی به کار می‏روند و فقط شماری محدود از معلمان، بنا به علاقه خود و بر اساس برداشت‏هایی که از روش‏های نوین دارند، آنها را در کلاس‏های خود به کار می‏بندند.

فصل سوم
روش تحقیق

در این فصل پس از بیان روش تحقیق، به معرفی جامعه و نمونه آماری، روش نمونه گیری، روش گردآوری داده ها، ابزار تحقیق، روش تجزیه و تحلیل داده‏های ملاحظات اخلاقی می‏پردازیم.

روش تحقیق
پژوهش حاضر به لحاظ هدف، تحقیقی کاربردی و به لحاظ روش گردآوری داده ها پژوهشی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره یادگیری مشارکتی، پیشرفت تحصیلی، یشرفت تحصیلی، مهارتهای اجتماعی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره یادگیری مشارکتی، یشرفت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، روش یادگیری مشارکتی