پایان نامه ارشد رایگان درباره نظریه پیچیدگی، برنامه درسی، سلسله مراتب، آموزش از راه دور

دانلود پایان نامه ارشد

یادگیری است و می‏بایست ارتباط افقی و بی‏انتها به جای ارتباط عمودی با ساختارهای شبکه ارتباطی جایگزین گردد که با اشکال چندگانه، و کانال‏های چندگانه و باز مشخص شده‏اند”.
به گفته مینین364 (2010: 28) پیچیدگی ما را بر توجه بیش‎تر به چگونگی ارتباطات و تبادلات انسانی متمرکز می‏کند که بر کیفیت یادگیری در همه سطوح تاثیر می‏گذارد. تدریس ارتباط ـ محور کانون یادگیری در برنامه درسی پیچیده است. دانستن در فضای میان مشارکت‏کنندگان نوپدید می‏گردد. هورن (1393: 17) اظهار میکند که درک پیامدهای پیچیدگی، ضمن این که به مربیان کمک میکند تا بدانند که کلاس و هر یک از مدارس، با نظام نهادی بزرگتری درارتباطاند، معلمان و دانشآموزان را در موقعیتی قرار میدهد که به مکان کنترل از طریق یادگیری کلاسی نزدیک است.
فونگ (2006: 3) در تایید این ارتباطات استدلال می‏کند که نظریه پیچیدگی تحلیل تجربی چند ـ سطحی و چند ـ عاملی را دربرمی‏گیرد و امکان در کنار هم قرار دادن عناصر مجزا و بررسی ارتباطات آن‏ها را میسر می‏سازد. البته ارتباطات در دیدگاه پیچیدگی به جای سلسله مراتب عمودی، سطح افقی را نشان می‏دهند. فونگ با الهام از ایده مورن اظهار می‎کند از آن جایی که عوامل متفاوت در جامعه، سیستم مدرسه، سطوح مدرسه و کلاس درس، هر کدام با موضوعات محوری ، مشکلات و عوامل خود وجود دارند، پیشنهاد می‏کند که بهتر است که این سطوح را به جای سلسله مراتبی در سطح افقی نشان دهیم. سه سطح اولیه سیستم مدیریت برنامه درسی می تواند به شش سطح گسترش یابد.
بین المللی ـ سیستم مدرسه ـ مدرسه ـ کلاس درس / محلی ـ معلم ـ دانش‏آموز
بدین ترتیب ارتباط تعاملی از ویژگی‌های بارز سیستم‌های پیچیده است که می‌توان در مدارس شاهد آن بود. شاید بارز‌ترین تاثیر تعامل نزدیک مدرسه با گروه‌های دیگر جامعه در محتوای برنامه درسی و دانشی است که آموزش داده می‌شود، زیرا در این حالت دانش از حالت متمرکز و کنترلی از بالا خارج می‌شود. جس و همکاران (۲۰۱۱: 181-180) با استناد به سخن موریسون مطرح می‌کنند با این چشم انداز از مدرسه، دانش دیگر ایستا نیست و کنترل مرکزی نمی‌شود، بلکه در کل سیستم توزیعی، مشترک و دوار است.
صاحب‏نظران تربیتی از مفهوم ارتباط چنین استنباط می‌‎کنند که مرتبط بودن مستلزم یک سیستم دانش توزیعی365 است که یکی از دستاوردهای بزرگ نظریه پیچیدگی محسوب می‎گردد. به گفته موریسون (2003: 285) اگر سیستم بخواهد بقا یابد، پیوند ضرورت دارد، این که با اختلال در یک عنصر یا گونه ها یا سیستم، یا باید منطبق گردید یا نابود شد، پیام بی‏رحمانه‎ای است. پیوند از طریق ارتباط امری حیاتی است. این امر مستلزم سیستم دانش توزیعی است که در آن دانش در یک مرکز کنترل و فرماندهی یا مجموعه محدودی از عوامل (مانند تصمیم‏گیرندگان حکومتی برنامه درسی) متمرکز نشده ، بلکه دانش در سراسر سیستم پراکنده، به اشتراک گذاشته شده و انتشار یافته در کل سازمان و اعضای آن می‎باشد. اگر یادگیری بواسطه بازخورد بوقوع پیوندد، اگر پیوند به گونه موفقیت‎آمیز عمل کند، و اگر دانش در یک سیستم توزیعی و منتشر تجمع یابد، در آن صورت امر ضروری ارتباط موثر و یادگیری مشارکتی محقق می‎گردد. ارتباط و همکاری در برنامه های درسی و پداگوژی متغیرهای کلیدی هستند (سیلی‎یرز، 1998).
ارتباط برای نظریه پیچیدگی و برنامه‏های درسی که از آن الهام‏بخش هستند نقش محوری ایفا می‎کند. ارتباط باز و افقی باید جایگزین اشکال عمودی یا دوطرفه ارتباط گردد، که در آن دستورات و تصمیمات از یک بوروکراسی برنامه درسی سلسله مراتبی در بالا تنزل می‏یابد. نظریه پیچیدگی مطرح می‎کند که در یک ساختار شبکه‏ای برای خود – سازمان، ارتباط می‎بایست اشکال چندگانه بخود گیرد، باید از کانال‏های متعدد عبور کند، و باید باز باشد. بنابراین تعیین منابع و مواد از طریق سلسله مراتب و به طور انحصاری از بالا به پایین و در دست عوامل محدود نبوده، بلکه شبکه‏ای از عوامل در آن دخیل می‎باشند. در این شبکه گسترده، دانش‏آموزان، معلمان، مدیران، والدین و نهادهای مختلف با تعامل متقابل و بر پایه گفتگو عمل می‏نمایند.
به گفته شرمن و اسچالتز نظریه پیچیدگی به جای ارتباط سلسله مراتبی قدرت از بالا به پایین، ارتباط چندگانه شبکه‏ای و تعامل همه جانبه را توصیه می‌‏کند و این تعامل را بواسطه خود ـ سازمان امکان‏پذیر می‌داند. عناصر خود ـ سازمان شامل افراد، گروه‏‌ها (رسمی و غیررسمی)، دوایر آموزشی، هیئت علمی، و گروه‏های میان ـ مدرسه‏ای، ماهیت تعاملات و وابستگی‏های میان آنان، و اصول، الگو‌ها، و قوانین و رفتار‌های‏شان می‌‏باشند. تغییرات در هر یک از آن‌ها، بر شالوده سازمان تاثیر می‌‏گذارد (موریسون، ٢٠٠٢: ٣۶).
برنامه درسی ترسیم شده توسط پیچیدگی به گونه‏ای طراحی گردیده که از چارچوب‏های خطی رهایی یابد، و بیش‏تر بر دانشی متمرکز گردد که بواسطه کنش مشارکتی مقرر می‏گردد تا دانشی که بواسطه مدل‏ها و نمایش‏های از پیش‏تعیین شده حاصل شده است (فن‎ویک، 2011: 48). استیسی (2001) اثبات می‏کند که دانش از طریق تعاملات و ارتباطات در حال تولید، بازتولید و تغییر است و خلق دانش یک فعالیت مشارکتی و جمعی است. دانش زمانی دانش می‏شود که اشتراکی و اجتماعی گردد. در سیستم‏های توزیعی (که نظریه پیچیدگی حمایت می‏کند) موضوع دانش اشتراکی امر مهمی است (استوارت، 2001)، به گفته گرنت366 (1996) دانش تنها از طریق شبکه می‏تواند متجانس گردد. دانش تخصصی برای سازمان‏ها دشوار است. به گفته وی گرچه ممکن است سلسله مراتب برای پردازش اطلاعات سودمند باشد، برای تجانس و ادغام دانش مضر است، این نکته به بهترین نحو توسط ساختارهای مسطح و رویکردهای گروه ـ بنیان نشان داده شده است.
مدیریت دانش توزیعی در سازمان پیچیده چند پرسش را مطرح می‏کند:
• کدام دانش حفظ و کدام رها شود؟
• حداقل دانش ضروری که لازم است مردم به گونه اثربخش عمل کنند کدام است؟
• دانش چگونه انتخاب شود، ذخیره گردد، در دسترس قرار گیرد، بازیابی گردد، پردازش شود و استفاده گردد؟
• چه کسی کدام دانش را حفظ می‎کند و به آن نایل می‎شود؟
• چه اطلاعاتی لازم است از مردم بدست آید و به مردم داده شود، و به چه شکل و در چه قالب زمانی؟
• چه اطلاعاتی برای مردم برای کار اثربخش در سازمان‎ها ضروری است؟ (موریسون، 2002: 108).
نکته کلیدی این است که حامیان پیچیدگی در بها دادن به پیوند شیوه افراط را در پیش نگرفته و بر حد مطلوبی از پیوند تاکید دارند. به گفته فن ویک و همکاران (2011: 41) سطح مطلوب پیوند در مدرسه نه بسیار محکم و نه بسیار بی‏قاعده است، (بلکه) جایی است که موقعیت و کنترل دانش در سراسر سازمان مدرسه، حلقه‏های بازخورد حامی چرخه دانش توزیع شده است، و عناصر در همان حال که تعاملاتی دارند که رها و بازگشتی هستند، برخی اختیارات را نیز حفظ می‏کنند.
دلالت دیگر نظریه پیچیدگی در برنامه درسی که به منظور تحقق فعالیت یادگیری طراحی شده، طرح یادگیری آنلاین367 یا یادگیری از راه دور می‏باشد که عناصر مکان و زمان در شیوه سنتی را به چالش می‌خواند. جاکوویس368 (۲۰۰۶: 9) در تایید این مطلب می‌نویسد: «شماری از پژوهشگران (بلوم369، ۲۰۰۱، فلپس370، ۲۰۰۳، دال، ۱۹۸۹) یادآور شده‌اند که نظریه پیچیدگی دریچه نظری سودمندی است که برای تحلیل زیست‎بوم‌های یادگیری از راه دور می‌تواند بکار برده شود. به ویژه، نظریه پیچیدگی دیدگاه و درک نوینی از یادگیری شبکه ـ بنیان طرح می‌کند: یادگیری که با غیرـ خطی، دانش‏آموز ـ محوری، نوپدیدی، و پیوند مشخص شده‌اند». وی بیان می‌کند که برخی ویژگی‌های نظریه پیچیدگی مانند تعامل، پیچیدگی، پیوند، بازخورد، ارتباطات و تنوع، راهبردهای موثری برای یادگیری از راه دور مطرح می‌کنند (همان: ۱۵).
اکنون با پیشرفت فناوری، آموزش‎های نوینی پا به عرصه نهاده‎اند که همگی مرتبط با یادگیری غیر – خطی، ارتباط، پیوند و نوپدیدی پیچیدگی می‎باشند و با استفاده از فناوری، یادگیری فراتر از مکان و زمان، و نیز یادگیری مشارکتی، گفتمانی، و مادام‏العمر را محقق نموده‏‏اند. پس از ارائه “آموزش از راه دور” که آموزشی مبتنی بر متن را از طریق مکاتبات نوشتاری ارائه می‏نمود، “آموزش الکترونیک”371 پا به عرصه نهاد، که مجموعه‏ای وسیع از فرایندهای آموزشی نظیر آموزش مبتنی بر کامپیوتر، آموزش مبتنی بر وب، کلاس های مجازی، همکاری‏های دیجیتالی و … را پوشش داده و محتوای آموزشی را از طریق رسانه‏های گوناگون الکترونیکی شامل اینترنت، اکسترانت، ماهواره‏ها، نوارهای ویدئویی و صوتی، لوح‏های فشرده و غیره در اختیار افراد قرار می‏دهد. نسل دیگری از آموزش که اکنون شاهد آن هستیم، “آموزش سیار”372 است که آموزش را از طریق ابزارهای الکترونیکی همراه در اختیار افراد قرار می‏دهد و در واقع ترکیبی از دو شکل آموزش “آموزش از راه دور” و “آموزش الکترونیک” می‏باشد. چراکه در این آموزش نیز همانند “آموزش از راه دور”، جدایی و فاصله میان اساتید و دانش‏پژوهان وجود دارد و از طرفی دیگر همانند “آموزش الکترونیک” نیز آموزش را از طریق فناوری‏های کامپیوتری، اما این بار با استفاده از ابزارهای الکترونیکی همراه و با فناوری‏هایی پیشرفته‏تر ارائه می‏نماید.
جاناسن و همکاران ( 2004: 30) از فناوری “دوره آنلاین باز انبوه سیار”373 به عنوان فناوری نوینی از سیستم باز و انطباقی پیچیده یاد می‎کنند که منجر به ایجاد پدیده های نوپدید می‏گردد. برای دوره آنلاین باز انبوه، استفاده از رسانه اجتماعی محوریت دارد به گونه‏ای که امکان جنبه‏های مهم پیوند، ارتباط، و تعامل را فراهم می‏نماید. گفتگو و تبادل ایده‏ها محور ارتباطات آنلاین است و مردم بیشتر از این طریق از یکدیگر یاد می‏گیرند. به باور آنان درک مفهومی، نظری، و عملی از پیچیدگی قادر به ارایه چارچوب راهنمایی برای پژوهش در فناوری آموزشی است که موضوعاتی مرتبط با ارتباطات غیر – خطی و درهم تنیده را نشان می‎دهد. بدین ترتیب یادگیری سیار زمينه يادگيري هم فردی و هم جمعی و مشارکتی، يادگيري در هر مكان و زمان، حق انتخاب محتوا به حسب علائق، و ارزيابي و ارائه سريع بازخورد، که همه از دلالت‎های نظریه پیچیدگی می‏باشند را فراهم نموده است.
در مجموع همه فناوری‎های نوین و پدیده‌های نوپدیدِ استفاده فزاینده از تکنولوژی شبکه‌ای در تدریس و یادگیری، ویژگی‌های سیستم‌های آشوبناک و پیچیده را نشان می‌دهند. فناوری‎های نوین بر پایه گفتگو بنا شده‏اند که بنیان ساخت دانش و برقراری ارتباط بوده و نیز در جهت پرورش خلاقیت و تقویت ارتباط و یکپارچگی عوامل عمل می‎کنند در این شیوه‏های ارتباطی آنلاین، در اغلب موارد فراگیران از یکدیگر می‎آموزند.
چنین فناوری‏هایی به گونه شبکه‏ای عمل می‎کنند. آنچه جایگزین عناصر همانند نامتغیر می‎گردد، تنوع می‏باشد. تنوع مستلزم شکلی از سازمان است که قادر می‏باشد به گوناگونی دست یابد که همان شبکه است. جولین (۲۰۱۱: ۶۷-۶۸) معتقد است از نظر مفهومی و عملی، شبکه‌ها معمولا بر بنیان‌ها و شالوده‌ها تکیه نمی‌کنند. بلکه «از بنیان» رابطه‌ای هستند. توضیحات بوم‏شناسی به هیچ وجه بر عناصر همانند نامتغیر تکیه نمی‌کنند؛ بلکه به سطوح چندگانه الگوهای رابطه‌ای تکیه می‌کنند که تغییرشان در طول زمان بواسطه ناپایداری و تفکیک ناپذیری بخش‌های سازنده‌اش صورت می‌گیرد.
آندرونی (2001: 265) استدلال می‌کند که تنوع حداقلی نقش اساسی در پویایی سیستم‎های پیچیده بازی می‏کند. تنوع حداقلی به منظور دستیابی به پاسخ‏های متوازن برای محیط بیرونی الزامی، به منظور تقویت رفتار انطباقی و سرعت بخشیدن به رفتار تکاملی است، تنوع به عنوان یک امر ضروری برای ترویج محیط نوآورانه نگریسته می‏شود (استرلینگ، 1998). در نظریه پیچیدگی (هولاند، 1995؛ کافمن، 1995) تنوع درونی شرط بنیادی سیستم‎ها به منظور نایل شدن به میزان سازگاری بالاتر می‎باشد. تنوع همچنین پیش‎شرط خود – سازمان است. انواع ساختارهای ایجاد شده توسط خود – سازمان عوامل متنوع، ویژگی‏های مشخص شبکه‏ها را نشان می‏دهند. شبکه‎ها به

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره نظریه پیچیدگی، برنامه درسی، محتوای برنامه درسی، انتقال دانش Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره نظریه پیچیدگی، برنامه درسی، هدایت و رهبری، مسئولیت اجتماعی