پایان نامه ارشد رایگان درباره سابقه خدمت، نیروهای مسلح، قانون کار، امنیت شغلی

دانلود پایان نامه ارشد

منجر به بازنشستگی می شود، بهشرح ذیل بیان نموده است.
1- بازنشستگی اجباری بصورت تنبیهی:
در ماده 126 قانون ارتش، نوعی بازنشستگی اجباری را پیشبینی نموده است. بدین ترتیب که کارکنانی که دارای شرایط ذیل باشند، چنانچه حداقل دارای 20 سال سابقه خدمت باشند، بصورت اجباری بازنشسته خواهند شد. در این نوع بازنشستگی درخواست فرد مطرح نیست و بعلت نداشتن شرایطی که در ذیل مطرح میگردد، سازمان ادامه خدمت وی را به نفع سازمان نمیداند و او را با توجه به سابقه خدمتش بازنشسته میکند.
الف-کارکنانی که تا 4 سال پس از حداقل مدت توقف در درجه یا رتبه، صلاحیت نیل به ترفیع را به دست نیاوردند.
منظور از صلاحیت در این عبارت، صلاحیتهای مذکور در ماده 79 قانون ارتش، یعنی صلاحیت مکتبی و صلاحیت امنیتی میباشد. بدیننحو که کارکنان ارتش پس از 4 سال توقف در هر درجه استحقاق دریافت درجه بالاتر را دارند و جهت نیل به درجه یا رتبه بالاتر استعلام صلاحیت مکتبی و امنیتی از سازمانهای عقیدتی سیاسی و حفاظت اطلاعات انجام میپذیرد. با توجه به احراز صلاحیتی که در بدو استخدام کارکنان صورت پذیرفته همه کارکنان واجدشرایط دریافت ترفیع بعدی هستند ولی در صورتی که در ادامه خدمت محرز گردد که فردی صلاحیت نیل به درجه یا رتبه بالاتر را ندارد، وضعیت وی در هیأت رسیدگی موضوع ماده 104 ارتش مطرح میگردد. چنانچه هیأت مذکور تشخیص دهد که فرد صلاحیت مطرح شده را ندارد، در صورت داشتن شرایط بالا ( 20 سال سابقه خدمت) بازنشسته میگردد. همانطور که بیان گردید همه کارکنان صلاحیت مذکور را دارند مگر اینکه مواردی از فرد مشاهده گردد که موجبات رد صلاحیت وی گردد. عواملی که موجب رد صلاحیت کارکنان از نظر صلاحیت مکتبی میگردد مواردی چون اشتهار و تظاهر به رذایل و مفاسد اخلاقی و ارتکاب اعمالی از قبیل ارتشاء و اختلاس و سرقت، جعل و تزویر و کلاهبرداری، استعمال مواد مخدر، شرب خمر و اعمال منافی عفت یا عضویت و هواداری از احزاب، گروهها و جریانهای سیاسی میباشد.
ب- پرسنلی که فاقد توانایی لازم برای انجام وظایف متناسب با درجه یا رتبه و تخصص مربوط باشند.
به موجب تبصره ذیل ماده 79 قانون ارتش، احراز توانایی یا فقدان توانایی، بر اساس آییننامه ارزیابی19 میباشد. بدینترتیب که اگر در ارزیابی کارایی سالیانه تشخیص داده شود که برخی کارکنان فاقد توانایی لازم برای انجام وظایف محوله میباشند یا مدیران و فرماندهان آنان چنین تشخیصی را بدهند، مراتب وضعیت خدمتی آنان در هیأت رسیدگی موضوع ماده 104 قانون ارتش مطرح و در صورت تشخیص هیأت مذکور، فرد برابر بند الف به بازنشستگی اجباری تنبیه میگردد. یکی از مهمترین مواردی که منجر به احراز عدم توانایی کارکنان برای انجام وظیفه است مشکلات خانوادگی و روحی و عدم انگیزه در ادامه خدمت میباشد که معمولاً کارکنان نیز با ارائه گزارش به مقامات مافوق با اعلام مشکلات خود که منجر به عدم توانایی آنها در انجام وظایف محوله میگردد، خواهان بازنشستگی میشوند و رویه هیأت های ماده 104 قانون ارتش نیز تاکنون بر این منوال بوده که با پیشنهاد بازنشستگی کارکنان که مشکلات آنها محرز باشد موافقت مینمایند.
ج- پرسنلی که ادامه خدمت آنها به مصلحت ارتش نبوده و در حد اخراج نیز نباشند.
چنانچه ادامه خدمت یکی از کارکنان ارتش بنا به تشخیص فرمانده یا رئیس مربوطه به مصلحت ارتش نباشد، مراتب وضعیت وی در هیأت رسیدگی موضوع ماده 104 قانون ارتش مطرح و این هیأت میتواند فرد مورد نظر را چنانچه مستحق اخراج از خدمت نداند برابر بند الف مذکور، به بازنشستگی اجباری تنبیه نماید. علت اینکه ادامه خدمت کارکنان به مصلحت نمیباشد میتواند دلایلی خارج از حوزه دو مورد بالا باشد. مانند اینکه فرد عضو گروههای سیاسی مجاز بوده که برابر قانون ارتش عضویت و هواداری احزاب سیاسی ممنوع میباشد و یا اینکه از لحاظ عقیدتی بعلت ارتکاب اعمالی که در بند بالا عنوان گردید، شایستگی ادامه حضور در ارتش نداشته باشد و ادامه حضورش موجبات اشاعه بیانضباطی یا موارد دیگری که به سازمان و کارکنان آن لطمه وارد میکند، گردد. شایان ذکر است تشخیص مصلحت در موارد بالا بر عهده کمیسیون ماده 104 قانون ارتش میباشد.
د- ماده 116 آیین نامه انضباطی نیروهای مسلح20 ده مورد از تخلفات را بیان نموده که حداکثر تنبیه متخلف، معافیت از خدمت میباشد و یکی از موارد معافیت از خدمت، بازنشستگی اجباری برابر این بند میباشد. بدینگونه که پرونده این کارکنان در صورت ارتکاب این تخلفات، در هیأتهای رسیدگی موضوع ماده 104 قانون ارتش مطرح و هیأتهای مذکور میتوانند در صورت تشخیص، کارکنان متخلف را به بازنشستگی اجباری تنبیه کنند.
موارد تخلفات مذکور در آییننامه انضباطی عبارتند از:
1-قصور و تقصیر و سهل انگاری در حفظ مواضع و مناطق استحفاظی در مقابل دشمن و اشرار و قاچاقچیان و سارقین مسلح و عوامل ضد انقلاب.
2-قصور و تقصیر در جلوگیری از فرار و از هم پاشیدگی پرسنل جمعی و همچنین جمع آوری پرسنل پراکنده به هنگام رزم.
3-قصور و تقصیر و سهل انگاری در بهکارگیری توان و امکانات دفاعی جهت انجام مأموریت در مقابل دشمن.
4-ارتکاب اعمال و رفتار برخلاف شئون نظامی و خلاف شرع بین.
5-قصور و تقصیر در حفظ و نگهداری جنگ افزار، تجهیزات، مهمات و هرگونه اموال و اسناد نظامی و دولتی.
6- سستی و سهل انگاری در امور نگهبانی، پاسداری، دیده بانی، دیدوری در مناطق رزمی، غیر رزمی و حیاتی کشور.
7- پخش شایعات در جهت تخریب روحیه پرسنل خودی.
8- سستی و سهل انگاری در مقابله با تبلیغات روانی دشمن.
9- سستی و سهل انگاری در انجام وظیفه و اجرای دستورات در زمینه های عملیاتی، اداری، تدارکاتی.
10- عدم احساس مسئولیت و بیتفاوتی در خدمت، عدم رعایت قوانین و مقررات، آییننامهها، بخشنامهها، دستورالعملها و سایر دستورات.
قابل ذکر است که بازنشستگی اجباری به استناد موارد پیشگفته فقط با تشخیص هیأتهای رسیدگی موضوع ماده 104 قانون ارتش و تصویب مقامات مذکور در ماده 78 قانون ارتش21 اعمال میگردد. و در صورتی که کارکنان به موارد بازنشستگی اجباری اعتراض داشته باشند مراتب اعتراض آنها در هیأت تجدیدنظر ماده 105 قانون ارتش22 مطرح و تصمیم گیری میگردد. ( شهلائی و همکار، پیشین: 183)
موارد مذکور عمدتاً مواردی هستند که به سازمان و مأموریت های آن لطمه وارد مینماید و مرتبط با زمان جنگ و درگیری نظامی میباشد. به همین لحاظ نیز در صورت ارتکاب آنها توسط افراد برای آنها معافیت از خدمت در نظر گرفته شده است. در مقایسه معیارهایی که مصداق امنیت شغلی و دادرسی عادلانه هستند با نحوه برخورد با کارکنان متخلف ارتش با این توصیف که ابتدا پس از احراز تخلف، وضعیت متهم در هیأت رسیدگی به تخلفات مطرح میگردد. سپس جلسه رسیدگی هیأت با دعوت از فرد متخلف و الزام به حضور وی و استماع دفاعیات او تشکیل میشود و امکان تجدیدنظرخواهی نیز برای فرد محفوظ است، بنظر میرسد امنیت شغلی برای کارکنان تضمین شده است.
2- بازنشستگی اجباری ناشی از حذف یا تعدیل سازمان:
ماده 127 قانون ارتش، بازنشستگی به علت ” حذف یا تعدیل سازمان ” را بیان داشته است. بدینترتیب که ارتش می تواند در موارد حذف و یا تعدیل سازمان، کارکنان مربوط را مشروط بر اینکه در سازمانهای دیگر ارتش، شغل مناسبی برای آنان وجود نداشتهباشد، با داشتن 15 سال سابقه خدمت بازنشسته نماید. حذف یا تعدیل سازمان از اختیارات فرمانده کل نیروهای مسلح میباشد و به موجب مصوبه فرماندهی کل قوا، از تاریخ 31/6/1369، این نوع رهایی از خدمت، با تصویب ستاد ارتش، بدون ارفاق سنوات خدمتی و یا با ارفاق سنوات از حداقل زمان تا پنج سال به مورد اجرا گذارده میشود. بدین منوال که به مدت خدمت مشمولین این ماده فقط از نظر احتساب وجوه حقوق بازنشستگی، 5 سال اضافه میگردد.

3- بازنشستگی به سبب جانبازی:
به موجب ماده 108 قانون ارتش، جانبازان و معلولین در شرایط ذیل میتوانند بدون توجه به سابقه خدمت بازنشسته گردند.
1-جانبازان و معلولینی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان در حدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید و کارکنانی که بیش از یک سال بستری باشند.
2- جانبازان یا معلولینی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان در حدی باشد که ادامه خدمت برای آنان توأم با مشقت باشد و تمایلی به ادامه خدمت نداشته باشند.
کسانی که خسارتی به عضو یا اعضاء آنها وارد میشود بنابر نظریه شورای پزشکی ادارات بهداشت و درمان ارتش وضعیت جسمی و میزان آسیب جسمی وارده آنان مشخص و به کمیسیون ماده 120 ارتش که مرجعی برای تصمیم گیری در خصوص جانبازی و … می باشد ارائه میشود و در صورت نظر مثبت کمیسیون پیشگفته بازنشسته میگردند.
قانونگذار حداقل سابقه خدمت برای بازنشستگی کارکنان ارتش را در موارد استثنائی بهصورت تنبیهی 20 سال و در صورت تعدیل سازمان 15 سال با احتساب 5 سال سنوات ارفاقی تعیین نموده است و برای کارمندان متخلف و مستخدمین آماده به خدمت همان شرایط بازنشستگی معمول حداقل 25 سال سابقه خدمت مدنظر قرار گرفته است که در این جا نیز قانون ارتش انعطاف بیشتری نسبت به قانون مدیریت خدمات کشوری دارد.
بند سوم: آثار بازنشستگی
1-خاتمه خدمت:
با تصویب بازنشستگی کارکنان ارتش و ابلاغ حکم بازنشستگی، دوران خدمت فرد پایان پذیرفته و پس از تسویه حساب با سازمان متبوع، از سازمان جدا میگردد.
2-اشتغال مجدد بازنشسته:
کارکنان ارتش پس از بازنشستگی در شرایط زیر میتوانند به خدمت خود ادامه دهند.
الف- کارکنان ارتش که مدت خدمت قانونی آنها تمام شده و واجدشرایط بازنشستگی هستند در صورت نیاز سازمان و تمایل آنها میتوانند به موجب تبصره 1 ماده 110 قانون ارتش، بازنشستگی خود را به مدت محدود (معمولاً یک سال و بیشتر) به تعویق بیندازند.
ب- بر اساس ماده 111 قانون ارتش، سازمان در موارد استثنایی میتواند در صورت نیاز، کارکنان بازنشستهای را که صلاحیت اعاده به خدمت داشته باشند و سن آنها بیش از 65 سال سن نباشد با تمایل شخصی آنان و تصویب هیأت مذکور در ماده 105 قانون ارتش، با درجه یا رتبه و قدمت خدمت قبل از بازنشستگی برای مدت محدود به خدمت اعاده نماید.
ج- به موجب ماده 112 قانون ارتش، سازمان میتواند از کارکنان بازنشسته مشمول قانون ارتش و سایر بازنشستگان دولت، با حفظ وضعیت و حقوق بازنشستگی، به طریق خرید خدمت استفاده نمایند.
خاتمه خدمت و منع اشتغال مجدد هر دو گروه کارمندان و کارکنان ارتش شبیه به هم بوده و در خصوص اعاده به خدمت کارکنان نیز با ابلاغ جدید بلامانع است. در قانون ارتش به استفاده از کارکنان به صورت خرید خدمت نیز اشاره نموده است و کارمندان نیز میتوانند به صورت ساعتی اشتغال داشته باشند.
3- دریافت مستمری بازنشستگی و پاداش پایان خدمت:
به کارکنان بازنشسته ارتش بر مبنای معدل حقوق و مزایای دو سال آخر خدمت که ملاک کسور بازنشستگی میباشد به تناسب سابقه خدمت به ازاء هر سال سابقه خدمت یک روز حقوق پرداخت میشود. به عنوان مثال فردی که با سی سال سابقه خدمت بازنشسته گردیده سی روز حقوق دریافت میدارد.
همچنین پاداش پایان خدمت به ازاء هرسال سابقه خدمت معادل یکماه آخرین حقوق ثابت و فوق العاده های مبنای کسور به عنوان پاداش پایان پرداخت میگردد.
در خصوص دریافت مستمری بازنشستگی و پاداش پایان خدمت هر دو گروه شاغلان ( کارکنان ارتش و کارمندان) به یک شیوه با آنان رفتار میگردد.

گفتار سوم: بازنشستگی کارگران
برابر بند پ ماده 21 قانون کار یکی از طرق خاتمه قرارداد کار، بازنشستگی کارگر میباشد. بازنشستگی کارگران عبارت است از عدم اشتغال بیمه شده به کار به سبب رسیدن به سن بازنشستگی مقرر در قانون تأمین اجتماعی، که برای برخورداری از مستمری بازنشستگی ضرورت دارد سنوات معینی حق بیمه پرداخت شده باشد. (موحدیان، پیشین: 150) برابر ماده 23 همین قانون کارگر از لحاظ دریافت حقوق یا

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره سابقه خدمت، مشاغل تخصصی، تخلفات اداری، بازنشستگان Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره تأمین اجتماعی، قانون کار، سابقه خدمت، اسناد بین المللی