پایان نامه ارشد رایگان درباره حرف”، “:، “

دانلود پایان نامه ارشد

نجَْزِى الْمُحْسِنِينَ(84)
و اسحاق و يعقوب را به ابراهيم بخشيديم، [و] هر يك را هدايت كرديم، و [نيز] نوح را پيش از اين هدايت نموديم، و از فرزندان او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را [هدايت كرديم‏] و اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم. (84)
حرف”لام”در”وَهَبْنَا له “: براي تعديه آمده ، يعني او را بخشيدم .
حرف” من”در”من قبل”: ابتداي غايت زماني است .يعني همان گونه که پيش از اين هدايت نموديم 447
حرف” من”در”من ذريته “: به معناي تبعيضيه است ، يعني بعضي از فرزندان او را هدايت کرديم . يا به معناي ابتداي غايت ، يعني از فرزندان او .
وَ زَكَرِيَّا وَ يحَْيىَ‏ وَ عِيسىَ‏ وَ إِلْيَاسَ كلُ‏ٌّ مِّنَ الصَّالِحِينَ(85)
وزكريا و يحيى و عيسى و الياس را [نيز كه از نسل اويند، هدايت نموديم‏] همه از شايستگان بودند. (85)
حرف” من”در”من الصالحين”: براي بيان جنس است ، يعني از جنس شايستگان بودند .
وَ إِسْمَاعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطًا وَ كُلاًّ فَضَّلْنَا عَلىَ الْعَلَمِينَ(86)
و اسماعيل و يسع و يونس و لوط را [هدايت كرديم‏]، و همه را بر جهانيان برترى داديم. (86)
حرف “على “درعلى العلمين”: براي تفضيل و برتري است که گذشتگان را بر عالميان زمانش ازجهت ديني داده . نکته ديگر اينکه “فعل فضَّل” که متعدي است براي تاکيد بيشتر با “علي” آمده است که در معني خود نوعي برتري را مي رساند .448
وَ مِنْ ءَابَائهِمْ وَ ذُرِّيَّاتهِِمْ وَ إِخْوَانهِِمْ وَ اجْتَبَيْنَاهُمْ وَ هَدَيْنَاهُمْ إِلىَ‏ صرَِاطٍ مُّسْتَقِيمٍ(87)
و از پدران و فرزندان و برادرانشان برخى را [برترى عطا كرديم‏]، و آنان را برگزيديم و به راهى راست هدايت نموديم. (87)
حرف” من”در”من ءابائهم”: تبعيضيه اي باشد ، يعني بعضي از پدران و فرزندان رابرتري عطا کرديم .449
حرف ” الى “در “إِلىَ‏ صرَِاطٍ مُّسْتَقِيمٍ “: به معناي انتهاي غايت است ، البته در بحرالمحيط آمده است که اينجا براي تعديه است . فعل “هدي” با “لام” و “الي” خود به خود متعدي مي شود ، که در اينجا با “الي” متعدي شده است .450يعني به سوي راه راست هدايت نموديم.
ذَالِكَ هُدَى اللَّهِ يهَْدِى بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ لَوْ أَشرَْكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كاَنُواْ يَعْمَلُونَ(88)
اين هدايت خداست كه هر كس از بندگانش را بخواهد به آن هدايت مى‏كند، و اگر [آنان با همه عظمت و مقامى كه داشتند براى خدا] شريك قرار داده بودند، يقينا آنچه عمل شايسته انجام مى‏دادند، تباه و بى‏اثر مى‏شد. (88)
حرف “بِهِ” در” يهَْدِى بِهِ”: سببيه است ، يعني به سبب آن هر که را بخواهد به آن هدايت مي کند .
حرف” من”در”من عباده”: تبعيضيه است ، يعني به بعضي از بندگانش . و مي تواند ابتدائيه باشد ، يعني هرکس از بندگانش را که بخواهد هدايت مي کند و يا”من” بيانيه است چون بعد از من موصوله آمده است .
حرف” عن “در”عنهم “: به معناي مجاوزت است ، يعني از آنها تباه و بي اثر مي شد .
أُوْلَئكَ الَّذِينَ ءَاتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَ الحُْكمْ‏َ وَ النُّبُوَّةَ فَإِن يَكْفُرْ بهَِا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكلَّْنَا بهَِا قَوْمًا لَّيْسُواْ بهَِا بِكَافِرِينَ(89)
آنان كسانى هستند كه به ايشان كتاب ومنصب داورى ونبوت داديم پس اگر اينان [كه به سبب مشرك بودنشان دشمنى و مخالفت مى‏كنند] به اين حقايق [كه پايه‏هاى آيين الهى‏اند] كفر ورزند، يقينا گروهى را [براى نگهبانى و مراعات امر نبوت و برنامه دين‏]
مى‏گماريم كه نسبت به آنها كافر نيستند. (89)
حرف” باء” در” يَكْفُرْ بهَِا “: براي تاکيد و زائد در مفعول است ، يعني “يکفرها” يعني آن را کافر نمي شوند . (حرف” باء” در”وَكلَّْنَا بهَِا”: به معناي “لام” آمده ، يعني گروهي را [براي نگهباني و مراعات … امر نبوت و برنامه دين]
حرف” باء” در” لَّيْسُواْ بهَِا”: باي نسبت مي باشد ، يعني نسبت به آنها .
حرف” باء” در”بكافرين”: باي زائد است ، و تاکيد نفي است .451
أُوْلَئكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَئهُمُ اقْتَدِهْ قُل لَّا أَسَْلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَى‏ لِلْعَلَمِينَ(90)
آنان [كه در آيات گذشته به عنوان پيامبران از ايشان ياد شد] كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرد، پس به هدايت آنان اقتدا كن، [و به قوم خود] بگو: در برابر رسالتم پاداشى از شما نمى‏خواهم، اين [قرآن‏] جز تذكر و پندى براى جهانيان نيست. (90)
حرف “على “در” عليه”: به معناي استعلاء آمده ، يعني بر او .
حرف”لام”در” للعلمين”: لام اختصاص است ، يعني براي جهانيان
وَ مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُواْ مَا أَنزَلَ اللَّهُ عَلىَ‏ بَشرٍَ مِّن شىَ‏ْءٍ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْكِتَابَ الَّذِى جَاءَ بِهِ مُوسىَ‏ نُورًا وَهُدًى لِّلنَّاسِ تجَْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونهََا وَ تخُْفُونَ كَثِيرًا وَ عُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُواْ أَنتُمْ وَ لَا ءَابَاؤُكُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فىِ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ(91)
[يهوديان بر ضد پيامبر اسلام به سفسطه‏گرى پرداختند چون‏] آنان خدا را آن گونه كه سزاوار اوست نشناختند، چرا كه گفتند: خدا بر هيچ بشرى چيزى نازل نكرده. بگو: كتابى را كه موسى آورده چه كسى نازل كرده؟ كتابى كه براى مردم نور [و روشنگر حقايق‏] و [سرتاسر] هدايت است، شما آن را در طومارهاى پراكنده قرار مى‏دهيد، بخشى از آن را [كه خواه شماست براى مردم‏] آشكار مى‏كنيد و بسيارى از آن را [كه گواه نبوت پيامبر اسلام است‏] پنهان مى‏داريد و حال آنكه حقايقى كه نه شما مى‏دانستيد ونه پدرانتان [به وسيله تورات‏] به شما آموخته شد. بگو: خدا، سپس آنان را رها كن تا در باطل گويى و خرافاتشان بازى كنند. (91)
حرف “على “درعلى بشر”: به معناي استعلا آمده ، يعني بر هيچ بشري نازل نکرد . [m1][m2][m3]
حرف” من”در” من شى‏ء”:”مِن” زائد مي باشد . و دلالت بر استغراق جنس دارد .452.براي بيان است .453 در منهج الصادقين هم “من” براي بيان آمده است . يعني از هر چيزي454 را بيان مي کند .
حرف” باء” در” جاء به”: براي متعدي است چون بعد از فعل جاءَ بـ آمده است ، يعني کتابي که موسي آورد ..

حرف”لام”در” للناس”: براي اختصاص است . يعني براي مردم روشن مي کنيد . ولي در الوجيز “لام” براي بيان جنس آمده است .455.يعني براي هدايت مردم فرستاد .
حرف “فى” در ” فىِ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ”: به معناي ظرفيت است . يعني در باطل گويي و خرافاتشان
وَ هَاذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِى بَينْ‏َ يَدَيْهِ وَ لِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى‏ وَ مَنْ حَوْلهََا وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالاَْخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ هُمْ عَلىَ‏ صَلَاتهِِمْ يحَُافِظُونَ(92)
و اين [قرآن‏] كتابى است پرفايده، كه ما آن را نازل كرديم، تصديق كننده كتاب‏هاى آسمانى پيش از خود است، و [نزولش‏] براى اين است كه مردم مكه و كسانى را كه پيرامون آنند بيم دهى و آنان كه به آخرت ايمان دارند به آن ايمان مى‏آورند، و آنان همواره بر نمازشان محافظت مى‏كنند. (92)
حرف” باء” در” بالاخرة”:براي تاکيد و زائد در مفعول است . چون بعد از فعل آمنَ آمده .
حرف” باء” در”يؤمنون به “: براي تعديه و تاکيد زائد در مفعول مي باشد . که فعل “آمّن” با حرف “باء” آمده است . يعني آنرا ايمان مي آورند ، مي تواند سببيت باشد. يعني به سبب آن ايمان مي آورند .
حرف “على “در” عَلىَ‏ صَلَاتهِِمْ يحَُافِظُونَ “: به معناي استعلا آمده يعني بر نمازشان
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْترََى‏ عَلىَ اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِىَ إِلىَ‏َّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شىَ‏ْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّلِمُونَ فىِ غَمَرَاتِ المَْوْتِ وَ الْمَلَئكَةُ بَاسِطُواْ أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُواْ أَنفُسَكُمُ الْيَوْمَ تجُْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلىَ اللَّهِ غَيرَْ الحَْقّ‏ِ وَ كُنتُمْ عَنْ ءَايَتِهِ تَسْتَكْبرُِونَ(93)
چه كسى ستمكارتر از كسى است كه به خدا دروغ مى‏بندد، يا مى‏گويد: به من وحى شده در حالى كه چيزى به او وحى نشده است، و نيز كسى كه بگويد: من به زودى مانند آنچه خدا نازل كرده نازل مى‏كنم؟! اى كاش ستمكاران را هنگامى كه در سختى‏ها و شدايد مرگ‏اند ببينى در حالى كه فرشتگان دست‏هاى خود را [به سوى آنان‏] گشوده [و فرياد مى‏زنند] جانتان را بيرون كنيد، امروز [كه روز وارد شدن به جهان ديگر است‏] به سبب سخنانى كه به ناحق درباره خدا مى‏گفتيد واز پذيرفتن آيات او تكبر مى‏كرديد، به عذاب خواركننده‏اى مجازات مى‏شويد. (93)
حرف” من”در” ممن افترى”: براي مصاحبت و همراه با فعل تفضيل ، يعني ابتداي غايت آمده ، به معناي چه کسي ستمکارتر از کسي است456
حرف “على “درعلى الله”: مي تواند به معناي استعلا باشد ، يعني برخدا دروغ مي بندد . و اينجا مستلزم زيان است بر خلاف “لام” يعني قل الحق لک و عليک.
حرف ” الى “در ” أُوحِىَ إِلىَ‏َّ “:به معناي تبليغ و آگاه کردن است ، يعني فرشتگان دست هاي خود را[به سوي آن]
حرف ” الى “در ” إليه”: به معناي انتهاي غايت است ، يعني بسوي آنان گشوده است .457
حرف “فى” در”فى غمرات”: در معناي ظرفيت حقيقي است ، يعني در سختيهاي مرگ
حرف” باء” در”بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ”: سببيه است ، يعني به سبب سخنان ناحق .458
حرف “على “در”على الله “:
حرف” عن “در”عن ءايته”: در معناي مجاوزت آمده ، يعني از پذيرفتن آيات او تکبر مي کردند .
وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى‏ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ وَ مَا نَرَى‏ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنهَُّمْ فِيكُمْ شرَُكَؤُاْ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ(94)
و [لحظه ورود به جهان ديگر به آنان خطاب مى‏شود:] همان‏گونه كه شما را نخستين بار [در رحم مادر تنها و دست خالى از همه چيز] آفريديم، اكنون هم تنها به نزد ما آمديد، و آنچه را در دنيا به شما داده بوديم پشت سر گذاشته و همه را از دست داديد، و شفيعانتان را كه [در ربوبيت و عبادت ما] شريك مى‏پنداشتيد، همراه شما نمى‏بينيم، يقينا پيوندهاى شما [با همه چيز] بريده، و آنچه را شريكان خدا گمان مى‏كرديد از دستتان رفته و گم شده است. (94)
حرف “فى” در” فيكم”: به معني ظرفيت مجازي است ، يعني در ربوبيت و عبادت ها .459
حرف” عن “در”عنكم”: در معني “من” است . مثل : “وهوالذي يقبل التوب? عن عباده” . يعني از دستتان رفته و گم شده است .
إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الحَْبّ‏ِ وَ النَّوَى‏ يخُْرِجُ الحَْىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ مخُْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَىّ‏ِ ذَالِكُمُ اللَّهُ فَأَنىَ‏ تُؤْفَكُونَ(95(
بى‏ترديد خدا شكافنده دانه و هسته است زنده را از مرده بيرون مى‏آورد، و بيرون آورنده مرده از زنده است اين است خدا، پس چگونه [از حق‏] منصرفتان مى‏كنند؟ (95)
حرف” من”در” من الميت”: مقابله است ، يعني مرده از زنده و زنده از مرده مثل : “أين الجاهِلُ من العالم”.”أَرضيتم بالحياه الدنيا من الآخرهِ ” .460
حرف” من”در” من الحى”: مقابله است ، يعني زنده از مرده و مرده از زنده ، مثل : “أين الجاهِلُ من العالم”الله يعلم المفسرمن المصلح “
فَالِقُ الْاصْبَاحِ وَ جَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَالِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ(96)
شكافنده صبح [از پرده تاريك شب است‏] و شب را براى آرامش قرار داد، و خورشيد و ماه را وسيله‏اى براى محاسبه و اندازه‏گيرى زمان مقرر فرمود اين است اندازه‏گيرى آن تواناى شكست‏ناپذير ودانا. (96)و (ذکر کرده اخفش که “باء” در اين آيه حذف شده در تقدير بِحُسبان .)461
وَ هُوَ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتهَْتَدُواْ بهَِا فىِ ظُلُمَاتِ الْبرَِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الاَْيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ(97)
و اوست كه ستارگان را براى شما قرار داد تا به وسيله آنها در

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره مسجد الحرام Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره حرف"، ":، باء"