پایان نامه ارشد رایگان درباره بیماران همودیالیزی، انحراف معیار، ضریب همبستگی

دانلود پایان نامه ارشد

ه دیالیز، قد بیماران و وزن خشک بیماران ( وزن بعد از دیالیز ) مطابق با روش های استاندارد تعیین شد و BMI، برای بیماران محاسبه گردید و در این مطالعه جهت تعین سوءتغدیه انرژی – پروتئین علاوه بر محاسبه BMI، برای بیماران همودیالیزی فرم های SGA ، DMS ، MIS تکمیل شد. سپس ضریب همبستگی هریک از این فرمها محاسبه شد. ضرایب همبستگی در مورد شاخصهای SGA ، DMS ، MIS به ترتیب معادل با ( 71 % ، 80 % ، 87 % ) بودند و از نظر آماری نیز کلیه این ضرایب معنیدار بودند (01/0 P). تجزیه و تحلیل آماری داده ها و رسم منحنیهایROC50 و توسط نرم افزار 11 SPSS انجام شد. جهت تعیین همبستگی روشهای DMS ، MIS، BMI (بعد از دسته بندی افراد بر مبنای آنها به سه گروه دارای وضعیت تغذیهای نرمال ، سوءتغذیه خفیف تا متوسط و سوءتغذیه شدید) با روش SGA از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. از مجموع 328 بیمار همودیالیزی انتخاب شده، 291 بیمار همودیالیزی با این مطالعه همکاری کردند که (56 % ) آنها مرد و( 44 %) آنها زن بودند از نظر سنی (5/50 %) بیماران را افراد بالای 60 سال (34 %) را افراد 60 -41 ساله و (5/15% ) را بیماران 40 -18 ساله تشکیل میدادند. از مجموع بیماران،( 89 % ) آنها در هفته سه بار و(11 % ) در هفته دو بار به مدت چهار ساعت تحت همودیالیز قرار می گرفتند . در بیماران همودیالیزی مورد مطالعه میانگین و انحراف معیار غلظت کراتینین و اوره سرم آنها به ترتیب( 3 ± 9 و 29± 123 میلی گرم در دسی لیتر ) بود و صافیهای مورد استفاده جهت همودیالیز کلیه بیماران مورد مطالعه از جنس پلی سولفان بود. در این مطالعه شیوع سوءتغذیه انرژی – پروتئین شدید در این بیماران بر مبنای روشهای SGA، DMS ، MIS وBMI به ترتیب (1 % ، 5/1 % ، 1 % و 1 % )بود. حساسیت، ویژگی، درستی، سطح زیر منحنی(ROC)51 ارزش اخباری مثبت و منفی و نسبت درست نمایی مثبت و منفی در مورد روش DMS با مقایسه با روش SGA ، به تربیت معادل ( 94 % ، 88 % ، 92 % ، 97 % ، 93 % ، 92 % ، 8/7 و 07/0 )، در مورد روش MIS در مقایسه با روش SGA ، به ترتیب معادل ( 87 % ، 96 % ، 91 % ، 97 % ، 83 % ، 22 و 13/0) و در مورد شاخصBMI در مقایسه با روش SGA ، به ترتیب معادل ( 23 % ، 91 % ، 50 % ، 64/0 ، 80 % ، 43 % ، 5/2 و 85/0 ) بودند. یافتههای این مطالعه نشان داد که روش های DMS و MIS ، از نظر تشخیص سوءتغذیه در بیماران همودیالیز ، تقریبا ً مشابه با روش SGA هستند، در حالی که BMI شاخص مناسبی در این زمینه نیست. همچنین به نظر می رسد که روش DMS در ارزیابی های معمول بیمارستانی جایگزین مناسب تری برای SGA است(56).
همچنین این گروه تحقیقاتی، بدنبال این پژوهش، مطالعه دیگری را نیز با هدف بررسی شیوع انواع مختلف سوءتغذیه انرژی – پروتئین در بیماران همودیالیزی شهر تهران و نیز عوامل مرتبط با آن در سال 1387 انجام دادند. در این مطالعه مقطعی که 291 بیمار به طور تصادفی با استفاده از نمونهگیری سیستماتیک انتخاب شدند وضعیت تغدیه ای بیماران همودیالیزی با استفاده از روش ارزیابی جامع ذهنی SGA تعیین شد. قد و وزن بیماران در پایان اولین جلسه دیالیز تعیین شد. و غلظت اوره، کراتینین، آلبومین و CRP سرم اندازه گیری شد.
در این مطالعه، تجزیه و تحلیل آماری دادهها توسط نرم افزار SPSS11.5 انجام شد. تعیین رابطه بین متغیرهای کیفی با استفاده از آزمون chi-square صورت گرفت. برای بررسی همبستگی میان دو بار تکمیل فرم SGA از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. در مورد متغیرهای کمی، میانگین و انحراف معیار محاسبه شد و نرمال بودن توزیع آنها از طریق آزمون کولموگروف-اسمیرنوف52، مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به نرمال بودن توزیع متغیرهای کمی برای مقایسه آنها در بین بیماران همودیالیزی مبتلا به انواع سوءتغذیه انرژی-پروتئین و همچنین بیماران همودیالیزی دارای انواع وضعیت تغذیه ای طبیعی از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد. در این تحقیق برای از بین بردن اثرات عوامل مخدوش کننده کمّی از آنالیز کوواریانس استفاده شد. از مجموع 328 بیمار همودیالیزی انتخاب شده 291 بیمار همودیالیزی انتخاب شده 291 بیمار همودیالیزی در این پژوهش شرکت کردند که (56% ) آنها مرد و( 44% ) زن بودند. از نظر سنی( 5/50% ) بیماران را افراد بالای 60 سال،( 34% ) را افراد 41 تا 60 سال و(5/15% ) را بیماران 18 تا 40 سال تشکیل میدادند. علل ابتلای بیماران مورد بررسی به نارسایی مزمن کلیه عبارت بودند از: دیابت، فشار خون، عفونت اداری، بیماری های ژنتیکی به ویژه کلیه پلی کیستیک، سنگ کلیه و سندرم نفروتیک که به ترتیب ( 39%، 28%، 9%، 5/5% و 5/2% و 2% ) علت ها را تشکیل می دادند. همچنین( 14% ) بیماران به دلایل دیگر یا دلایل ناشناخته به نارسایی مزمن کلیه مبتلا شده بودند. از بیماران مورد بررسی( 5/5% ) به هپاتیت C و( 39%)، به دیابت مبتلا بودند. در( 21%)، بیماران مدت زمان تحت همودیالیز یک سال یا کمتر، در ( 51% ) بیماران 1 تا 5 سال ، در( 21% ) آنها 5 تا 10 سال و در( 7% ) بیش از 10 سال بود. از مجموع بیماران( 89%) آنها در هر هفته سه بار و( 11% ) در هر هفته دو بار تحت عمل همودیالیز به مدت 4 ساعت قرار میگرفتند. در بیماران همودیالیزی مورد مطالعه که میانگین و انحراف معیار غلظت کراتینین و اوره سرم آن ها یه ترتیب( 3±9 و 29±123 میلی گرم در دسی لیتر) بود، کفایت همودیالیز در (46% ) بیماران همودیالیزی کمتر از حد مطلوب 2/1 و در( 54% ) معادل یا بیشتر از 2/1 بود. از 291 بیمار همودیالیزی مورد مطالعه فقط در مورد 246 بیمار کفایت همودیالیز توسط بخش دیالیز اندازهگیری شده بود و در مورد 45 بیمار کفایت همودیالیز در پروندههایشان وجود نداشت که این موضوع اساساً به دلیل عدم اندازهگیری منظم کفایت همودیالیز در بخش دیالیز برخی از بیمارستانهای شهر تهران بود. صافی های مورد استفاده جهت همودیالیز کلیه بیماران مورد مطالعه از جنس پلی سولفان53 بود. میزان دریافت انرژی و کل پروتئین به ترتیب در( 88% و 5/84% ) بیماران مورد مطالعه، کمتر از مقادیر توصیه شده بود. در این مطالعه ( 34% ) بیماران، کمتر از (50% ) پروتئین مصرفی خود را از پروتئین با کیفیت بالا تامین می کردند و بر مبنای شاخص SGA، شیوع سوءتغذیه انرژی-پروتئین خفیف و متوسط در بیماران همودیالیزی شهر تهران ( 5/60% ) و شیوع سوءتغذیه شدید معادل با ( 1% ) بود. شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین در زنان همودیالیزی به طور معناداری بیشتر از مردان بود (01/0P) بطوریکه ( 71% ) زنان در مقابل ( 54% ) مردان همودیالیزی سوءتغذیه انرژی- پروتئین داشتند. سوءتغذیه انرژی- پروتئین در( 75% ) بیماران همودیالیزی که سن آن ها از 60 سال به بالا بود، مشاهده شد؛ در حالی که در بیماران همودیالیزی دارای سن کمتر از 60 سال، شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین( 45% ) بود و این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (01/0P). همچنین شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی دارای التهاب به طور معنی داری بیشتر از بیماران همودیالیزی فاقد التهاب بود (01/0P) بطوریکه شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی دارای التهاب( 67% ) و در بیماران فاقد التهاب ( 46% ) بود. در این پژوهش رابطه آماری معنی داری بین شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین در بیماران همودیالیزی با مدت زمان تحت همودیالیز به دست نیامد و بیماران همودیالیزی مبتلا به سوءتغذیه انرژی- پروتئین، بر اساس میزان دریافت انرژی- پروتئین و وجود التهاب به سه گروه تقسیم شدند: حدود ( 5/20% ) آنها سوءتغذیه انرژی- پروتئین نوع I (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، بدون وجود التهاب)،( 5/65% ) آنها سوءتغذیه انرژی- پروتئین نوع IIa (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، همراه با التهاب)، ( 14% ) آنها سوءتغذیه انرژی- پروتئین نوع IIb (دریافت کافی انرژی و پروتئین، همراه با التهاب) داشتند. آن دسته از بیماران همودیالیزی که بر مبنای روش SGA فاقد سوءتغذیه انرژی- پروتئین بودند یا به عبارت دیگر وضعیت تغذیه ای طبیعی داشتند، بر اساس میزان دریافت انرژی، پروتئین و وجود التهاب به چهار گروه تقسیم شدند. ( 5 /3% ) وضعیت تغذیه ای طبیعی نوع Ia (دریافت کافی انرژی و پروتئین، بدون وجود التهاب)، ( 34% ) وضعیت تغذیهای طبیعی نوع Ib (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، بدون وجود التهاب)، ( 5/55% ) وضعیت تغذیه ای طبیعی نوع IIa (دریافت ناکافی انرژی یا پروتئین، همراه با التهاب) و( 7% ) وضعیت تغذیه ای طبیعی نوع IIb (دریافت کافی انرژی و پروتئین، همراه با التهاب). در بیماران همودیالیزی دارای سوءتغذیه نوع I و نوع IIa میزان دریافت روزانه انرژی و پروتئین به طور معنی داری کمتر از بیماران همودیالیزی دارای سوءتغذیه نوع IIb بود (01/0P). در حالی که غلظت آلبومین سرم در بیماران همودیالیزی دارای سوءتغذیه نوع I که فاقد التهاب بودند در محدوده طبیعی (بالاتر از g/dl4) قرار داشت. اما در بیماران مبتلا به سوءتغذیه نوع IIa و IIb که التهاب دارند، غلظت آلبومین سرم در محدوده کمبود خفیف (g/dl99/3 – 5/3) قرار داشت و میانگین غلظت آلبومین سرم در بیماران دارای سوءتغذیه نوع IIa به طور معنی داری کمتر از بیماران همودیالیزی دارای سوءتغذیه نوع I بود (05/0P). تفاوت آماری معنی داری از نظر سن، مدت زمان تحت عمل همودیالیز و کفایت دیالیز که از عوامل مؤثر بر وضعیت تغذیه ای بیماران هستند، بین بیماران دارای سوءتغذیه نوع I، IIa و IIbدیده نشد . در بیماران همودیالیزی دارای وضعیت تغذیهای طبیعی نوع Ia و IIbبود (01/0P). در گروه های مختلف بیماران همودیالیزی با وضعیت تغذیهای طبیعی، غلظت آلبومین سرم در محدوده طبیعی و بالاتر (بالاتر از g/dl4) قرار داشت و از این نظر بین آنها تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد . تفاوت آماری معنی داری از نظر مدت زمان تحت عمل همودیالیز و کفایت دیالیز که از عوامل مؤثر بر میزان دریافت انرژی، پروتئین و غلظت آلبومین سرم هستند، بین گروه های مختلف بیماران همودیالیزی با وضعیت تغذیه ای طبیعی مشاهده نشد اما سن بیماران همودیالیزی با وضعیت تغذیهای طبیعی نوع IIb به طور معنی داری کمتر از بیماران همودیالیزی با وضعیت تغذیهای طبیعی نوع IIaبود. باز هم تفاوت های آماری مشاهده شده بین بیماران همودیالیزی با وضعیت روزانه انرژی و پروتئین ثابت باقی ماند. در این مطالعه، بر مبنای شاخص SGA که متداول ترین شاخص ارزیابی در بیماران همودیالیزی است. حدود ( 5/60% ) بیماران همودیالیزی شهر تهران سوءتغذیه انرژی- پروتئین خفیف و متوسط داشتند و( 1% ) به سوءتغذیه شدید مبتلا بودند. و نشان داد که شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین بر مبنای شاخص SGA در زنان، بیشتر از مردان است (71% در مقابل 54%). شیوع سوءتغذیه انرژی- پروتئین در بیمارانی که سن آن ها 60 سال یا بیشتر بود، به مراتب بیشتر از بیماران دارای سن کمتر از 60 سال بود (75% در مقابل 45%). و نیز سوءتغذیه انرژی- پروتئین در بیماران دارای التهاب به طور معنی داری بیشتر از بیماران فاقد التهاب بود (67% در مقابل 46%). میزان دریافت انرژی و پروتئین به ترتیب در( 88%) و( 5/84%) بیماران مورد بررسی، کمتر از مقادیر توصیه شده بود. میانگین دریافت انرژی و پروتئین در این مطالعه به ترتیب ( Kcal/kgbw/d8±24 ) و ( g/kgbw/d35/0±9/0 ) بود که کمتر از حداقل مقدار توصیه شده انرژی (Kcal/kgbw/d35) برای بیماران کمتر از 60 سال و( Kcal/kgbw/d35-30 ) برای بیماران بیشتر از 60 سال) و حداقل مقدار توصیه شده انرژی برای بیماران همودیالیزی (g/kgbw/d2/1) است(69). از کل بیماران همودیالیزی که بر مبنای شاخص SGAدچار سوءتغذیه انرژی- پروتئین بودند( 5/20% ) به سوء تغذیه نوع I،( 5/65% ) به سوء تغذیه نوع IIa و( 14% ) به سوء تغذیه نوعIIb مبتلا بودند. این مطالعه نشان میدهد که سوءتغذیه انرژی- پروتئین در اکثر بیماران همودیالیزی ناشی از کمبود دریافت مواد غذایی و التهاب است. در این پژوهش، بیماران مبتلا به سوءتغذیه نوع ,I IIa و IIbاز نظر سن، مدت زمان تحت دیالیز

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی حکم طلاق، عقد ازدواج، طلاق رجعی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره بیماران همودیالیزی، بیماران مبتلا، آنتروپومتریک