پایان نامه ارشد رایگان درباره بازار سهام، رشد اقتصادی، بازده مورد انتظار، توسعه اقتصادی

دانلود پایان نامه ارشد

سرمایة اجتماعی طبق تعریف پاتنام(1993) نمرة خلاصة تعداد تعاونیها و… است. متغیر وابسته نیز نسبت ثروت مالی یک خانوار به دارایی سهام و ابزارهای مالی دیگر است؛ مدل به صورت توبیت و حداقل مربعات معمولی برآورد شده است.
هریسون هنگ و همکاران در 2004؛ اثر تعاملات اجتماعی را بر مشارکت در بازار سهام مورد بررسی قرار دادهاند. آنها در بررسی خود بین دو سرمایهگذار اجتماعی(که در کلیسا حضور میرسانند و یا با همسایة خود و افراد تعامل دارند) و غیر اجتماعی( با جامعة خود ارتباط و تعامل ندارند) تمایز قائل شدهاند. سرمایهگذار غیر اجتماعی با هزینههای ثابت(به عنوان مثال، دارای یه زمان زیاد و دشوار برای فهم مسائل مالی) مواجه است. برای اندازهگیری تعاملات اجتماعی، از یک فرد عضو خانوار (غالباً زن) سه سوال را مطرح شده است. سوال اول این است که ” از نزدیکترین همسایة خود چقدر شناخت دارید؟” پاسخها شامل گزینههای “کامل”، “زیاد”، “تا حدودی”، و “هیچ” است. سوال دوم “هر چندوقت همسایي خود را ملاقات میکنید؟” و پاسخها بصورت “روزانه”، “چندبار در هفته”، “چند بار در ماه” و “چندین بار در سال” و “به ندرت” در نظر گرفته شده است و در نهایت سوال سوم “معمولاً چقدر در مراسم مذهبی شرکت میکنید؟” و پاسخها به صورت “بیش از یکبار در هفته”، “یک بار در هفته”، “دو یا سه بار در ماه” و “یک و یا چند بار در سال” طرح شده است. یافتههای حاصل از نتایج آنها به شرح زیل است: اول خانوادههایی که با همسایگان خود ارتباط برقرار میکنند و یا در کلیسا حضور دارند، بیشتر احتمال دارد که در بازار سهام سرمایهگذاری کنند. دوم، در ایالاتی که نرخ مشارکت در بازار سهام بالاتر است، اثر جامعهپذیری قویتر است. سوم، تفاوت بین خانوادههای اجتماعی و غیر اجتماعی در دهه 1990 گستردهتر شده و نرخ مشارکت بشدت افزایش یافته است. این شواهد به طور گسترده با این فرضیه که تعامل اجتماعی بر افزایش مشارکت بازار سهام کمک میکند، سازگار است.
گایسو و همکاران (2004) در مقالة دیگری رویکردی متفاوت به بررسی نقش سرمایة اجتماعی در توسعة مالی در ایتالیا پرداختند. مدل مورد بررسی در این مقاله، تصمیمگیری افراد برای سرمایهگذاری در سهام است که قابل تعمیم به سایر سرمایهگذاریها است. تقاضا برای سرمایهگذار iام جهت سرمایهگذاری در سهام به صورت زیر ارائه شده است:
(2_3)
S_i = f(ER، φ_i)
که در آن S_i مقدار پولی است که فرد i در سهام سرمایهگذاری میکند، ER بازده مورد انتظار از سرمایهگذاری است و φ_i ویژگیهای فردی وی، مانند ریسک گریزی، که روی انتخاب پرتفولیو تأثیر میگذارد.
برای معرفی و وارد کردن اعتماد به عنوان عنصر اصلی سرمایة اجتماعی در این مدل فرض شده است که کارگزار17 با یک احتمال همراه با پولها فرار میکند. اگر سرمایهگذار نگران فرار کردن کارگزار همراه با پول خود باشد، در این صورت بازده مورد انتظار سرمایهگذار R نخواهد بود و به صورت زیر است:
(2_4)
π × 0 + (1 – π) × R = ER
که π احتمال فرار کردن کارگزار با پول سرمایهگذار است. اعتماد سرمایهگذار به کارگزار خود، به انتظار وی از رفتار کارگزار خود تعریف شده است. مطلوبیت حاصل از فرار کردن کارگزار iام به صورت زیر مطرح شده است:
(2_5)
Vi = V(ai ،XJ، NJ، θi، Ki )
که ai شامل 0 و 1 است که عمل فرد(فرار یا نه) را نشان میدهد، XJ کیفیت اجرای قانون در منطقة J را نشان میدهد، NJ میزان شبکههای اجتماعی در منطقة J را نشان میدهد، θiمجموعهای از هنجارهای اجتماعی نمایندة i، و Ki هزینة ثابت فرار کردن فرد برگرفته شده از توزیع تجمعی است. برای سادهتر شدن مدل فرض شده است که دو نوع نماینده وجود دارد: (θl ،θh) ϵ θi که θl θh نشاندهندة تمایل برای فرار کردن است و بیان شده است که توزیع کارگزار در سراسر مناطق میتواند متفاوت باشد. احتمال فرار کردن کارگزار منطقة j برابر است با:
(2-6)
π^j = h(pj، Xj، Nj)
که برای ارزیابی بازدهی مورد انتظار بکار میرود و تقاضا برای خرید سهام به صورت زیر نوشته شده است:
(2-7)
S_i = f((1 – π^j) × R ، φ_i)
= l(Xj، Nj p j〖 ،φ〗_i )
یافتهها نشان میدهد که سرمایة اجتماعی نقش مهمی در درجة توسعة مالی در نواحی مختلف ایتالیا بازی میکند. سرمایة اجتماعی در جایی که سطح تحصیلات پایینتر است و اجرای قانون ضعیفتر است مهمتر ارزیابی شده است که دقیقاً وضعیت بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. در تجزیه و تحلیل تعامل اعتماد و کیفیت اجرای قانونی نشان داده شده که در مناطقی که سیستم دادگاهها کارآمدتر است یا مردم با سوادتر هستند سرمایة اجتماعی کمتر اهمیت دارد و به نوعی پروکسی برای یکدیگر عمل میکنند.
آنچورنا و همکاران(2008)؛ در مقالهای تحت عنوان “گروه های اجتماعی و توسعه اقتصادی” با بهرهگیری از مدل تعادل عمومی به بررسی تاثیر گرههای اجتماعی (شاخصی برای اندازهگیری سرماية اجتماعي) روی توسعه اقتصادی 27 کشور پرداختند. یافتههای این تحقیق نشان داد که:
ناهمسانی در گرههای اجتماعی میتواند سبب ناهمسانی در درآمد سرانه در کشورها شود.
همچنین محاسبه انجام گرفته نشان داد که کشورهای مورد مطالعه بدون وجود سرماية اجتماعي تنها به میزان ½ و ¾ از درآمد سرانه خود دست خواهند یافت.
نیز سرمایه اجتماعی میتواند کارایی سرمایه انسانی و یا بهرهوری نیروی کار را افزایش دهد.
این افزایش در بهرهوری میتواند سبب کاهش در رفاه شود اگر گرههای اجتماعی هماهنگ، با هم شکل نگیرند.
5- گرههای اجتماعی که نشاندهنده سرماية اجتماعي هستند، میتوانند سبب کاهش هزینههای مبادلاتی شوند.
گایسو و همکاران در 2008؛ به مطالعة تأثیر اعتماد در بازار سهام پرداختند. در این بررسی، از یک مدل با دو دارایی (برای سادگی) استفاده شده است. یک دارایی بدون ریسک و بازهی ثابت rf و دیگری سهام به عنوان یک دارایی ریسکی با بازدهی نامشخص r ̃ که rf r ̅ و واریانس σ^2 است که ریسک آن در دو جنبه بحث شده است. نخست به علت بازدهی نامشخص آن و دوم احتمال p ، احتمال ذهنی سرمایهگذار از فرار کردن کارگزار با پولهای سرمایهگذار و از دست رفتن کل سرمایهگذاری وی است. برای برجسته کردن نقش اعتماد، هزینههای ثابت مشارکت بازار سهام برای افراد بیاعتماد در نظر گرفته شده است. با در نظر گرفتن α به عنوان سهمی از ثروت که در سهام سرمایهگذاری میشود، مطلوبیت انتظاری فردی با اعتماد کافی و هزینههای ثابت صفر که تمام ثروت خود را سرمایهگذاری میکند، به صورت زیر است:
(2-8)
Max (1- p)EU(αr ̃W+ (1 – α ) rfW) + pU((1 – α) rfW)
با مشتق گرفتن از رابطة بالا بر حسب α، رابطة زیر بدست میآید:
(2-9)
(1- p) 〖EU〗^ʹ (αr ̃W+ (1 – α ) rfW )( r ̃ – rf ) ≤ pU^ʹ((1 – α) rfW) rf
عبارت سمت چپ، مطلوبیت نهایی مورد انتظار برای سرمایهگذاری روی آخرین دلار خرج شده در دارایی ریسکی است که بازدة آن r ̃ – rf و احتمال آن (1- p) است. در نتیجه، فقط سرمایهگذاران با اعتماد به اندازة کافی بالا ((1 – p ̅) (1- p) ) در سهام سرمایهگذاری میکنند و مشروط به مشارکت در بازار، سطح اعتماد هر چه بیشتر یک سرمایهگذار، سهم بهینه پرتفولیو بالاتری سرمایهگذاری شده را نتیجه میدهد.
با وارد کردن هزینههای ثابت برای مشارکت در سهام( در افراد بی اعتماد)، ثروت فرد برای سرمایهگذار کاهش مییابد. اضافه کردن هزینههای ثابت مشارکت، حد آستانة عدم مشارکت را پایین میبرد. با استفاده از تخمین مدل پروبیت و با متغیر کنترلی (dummy) برای تمایز بین سرمایهگذاری مستقیم و غیر مستقیم(سرمایهگذاری در صندوقهای سرمایهگذاری)، نتایج نشان میدهند که اعتماد احتمال مشارکت در بازار سهام را به میزان 5/6 درصد افزایش میدهد. این اثر، احتمال بیقید و شرط برای مشارکت در سهام را 50% افزایش میدهد. همچنین در ادامه، بیان میکنند که اعتماد علاوه بر افزایش احتمال حضور در بازار سهام و اقدام به سرمایهگذاری، سهم نسبت سرمایهگذاری در سهام از ثروت را افزایش میدهد؛ به شرط حضور در سهام. در این مدل مورد بررسی که به صورت توبیت برآورد شده است، سهم ثروت که در سهام سرمایهگذاری شده است به عنوان متغیر وابسته لحاظ شده و متغیرهای مستقل نیز اعتماد، سن، جنسیت، درآمد و… است. افراد با سطح اعتماد بالا، دارای سهم 4/3 درصد بالاتری از سرمایهگذاری در سهام هستند، و یا 15 درصد نسبت به میانگین نمونه، سهم بالاتری از مشارکت در سهام را دارا هستند.
آدام ان جی، منصور ابراهیم و عباس میراخور 2014؛ در مقالهای به بررسی تأثیر اعتماد به عنوان جزء اصلی سرمایة اجتماعی بر توسعة بازار سهام پرداختند. نمونة مورد بررسی شامل 37 متغیر در 60 کشور و دورة مورد بررسی 2000-2006 است. این نمونه، نمایندهای از بازارهای توسعهیافته و در حال توسعه و بازارهای در حال ظهور است که امکان تنوع بخشیدن به سرمایه اجتماعی و دیگر متغیرها را نیز فراهم میکند. در این پژوهش، از مدل متوسط بیزی(BMA)18 استفاده شده است؛ BMA روش جدید آماری است که قادر به در نظر گرفتن عدم قطعیتها در فرآیند طراحی و مدلسازی آماری است. نتایج نشان میدهد که اعتماد همانطور که انتظار میرفت، عامل قوی تعیینکنندة عمق بازار و بهرهوری بازار سهام است.
مطالعات داخلی
غلامرضا اسلامی بیدگلی و اشرف طهرانی (1386)، به بررسی ارتباط بین اعتماد بیش از حد سرمایهگذاران انفرادی و حجم معاملات آنها در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. این بررسی معناداري رابطه رگرسيوني بين حجم مبادلات با متغيرهاي اعتماد بيش از حد مورد آزمون قرار گرفته و تأييد شد. يافته ها بيانگر ارتباط ضعيف بين اين متغيرها است و فرضیة اعتماد بیش از حد- که بیان میکند بین حجم معاملات و اعتماد بیش از حد سرمایهگذاران، رابطة معنیدار و مستقیم وجود دارد- را تأیید میکند. همچنين تأثير سن، تحصيلات و سابقة حضور در بورس بر سطح متغيرهاي اعتماد بيش از حد و حجم مبادلات، مورد تحقيق واقع شده است. جامعة آماری در این مقاله، تمام سهامداران بورس اوراق بهادار تهران و روش نمونهگیری به صورت تصادفی است. متغیر وابسته، حجم معاملات به صورت دو معیار تعداد معاملات سهام و تعداد سفارشهای خرید مبین آن است. متغیرهای مستقل شامل درجة اعتماد بیش از حد است که سه معیار تخمین نادرست اطلاعات، اثر بهتر از متوسط و توهم کنترل آن را توضیح میدهد و متغیرهای تعدیلکننده سن، جنسیت و سابقة حضور در بازار سهام است. مدل مورد نظر به صورت لگاریتمی و به روش حداقل مربعات معمولی برآورد شده است.
تیمور رحمانی و همکاران (1386)؛ به بررسی رابطه سرماية اجتماعي و رشد اقتصادی بر اساس مدل های رشد و روش اقتصاد سنجی فضایی در 28 استان کشور طی دوره (1379-82) پرداختند. نتایج آنها نشان میدهد که سرماية اجتماعي دارای تاثیر مثبت و معنا داری بر رشد اقتصادی میباشد، به این ترتیب که با ثابت بودن سایر شرایط، افزایش یک واحد شاخص سرماية اجتماعي، رشد را 18/0 درصد افزایش میدهد. روش اقتصادسنجی مورد استفاده در این پژوهش، اقتصادسنجی فضایی است که برای اولین بار توسط آنسلین19 در 1988 ارائه شد. به منظور آزمون اثر سرمایة اجتماعی بر رشد اقتصادی، از اعتماد به عنوان مؤلفة اصلی سرمایة اجتماعی استفاده شده است. مدل استفاده شده در این پژوهش به صورت زیر است:
Investment + α_2Initial Level of GDP +α_1 Growth = constant + Spatial Effect Trust α_4Schooling + α_3 (2-10)
Growth رشد اقتصادی است، Initial Level of GDP سطح اولیه از تولید ناخالص سرانه که مربوط به سال آغازین دورة مورد بحث است. Investment سرمایهگذاری و Schooling سرمایة انسانی (سطح تحصیلات) ، Trust اعتماد، Spatial Effect اثرات فضایی و constant ضریب ثابت است.
علی حسین صمدی (1387)؛ به بررسی ارتباط سرمایة اجتماعی و توسعة مالی در ایران طی دورة 1350-1385 پرداخت. در این مقاله با بهرهگیری از متون نظری و معادلات اقتصادسنجی مطالعات پیشین، الگوی زیر را تدوین و مبنای کار خود قرار داده است:
(2-11)
FD =

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره بازار سرمایه، اوراق قرضه، سرمایه اجتماعی، ابزارهای مالی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره بازار سهام، سرمایه اجتماعی، تولید ناخالص داخلی، سیستم بانکی