پایان نامه ارشد رایگان درباره آموزش و پرورش، مدارس هوشمند، آموزش از راه دور، آموزش و پرورش تهران

دانلود پایان نامه ارشد

آموزش و يادگيري خود دارند 3- مدرسه مجازي، امکان استفاده معقول تر از کامپيوتر و اينترنت را فراهم کرده است. (اسماعيلي، 1389)
مزيت هاي آموزش مجازي:
1- نيازي به صرف وقت و حضور در کلاس نيست
2- برخورداري از يک روش مطالعه اي انعطاف پذير که مطابق نياز دانشجو است.
3- سرعت مطالعه دست دانشجو است
4- مانند کلاس هاي درس برنامه هاي آموزشي راهنماي دروس / دروس مرجع و غيره وجود دارد.
5- در مطالعه به صورت online از مزاياي کار گروهي بهره مند مي شويد.
6- کنجکاوي و ابتکار بيشتر دسترسي به تکنولوژي هاي جديد
7- ارزيابي به صورت online است و غيره (کيا، 1388).
2-1-3-1.دسته بندي انواع آموزش مجازي
يادگيري يا آموزش الکترونيک را مي توان به سه دسته تقسيم کرد.
1ـ يادگيري شخصي 2ـ يادگيري جمعي 3ـ کلاس هاي مجازي
1ـ يادگيري شخصي: در اين دسته، فرد رشته ي مورد علاقه ي خود را انتخاب مي کند و در محيط اطراف خود مخصوصاً اينترنت، به دنبال اطلاعات مرتبط با آن ميگيرد و در آن زمينه تحقيق ميکند، سپس سؤالات خود را از اساتيد آن رشته به صورت offline ميپرسد.
2ـ يادگيري جمعي: در اين دسته شرايطي براي افراد مهيا مي شود تا با يکديگر و اساتيد خود ارتباط برقرار کنند از جمله اين ابزار chat , Forum و غيره است. در اين روش معمولاً زمان شروع و خاتمه ي دوره ي آموزش و امتحانات براي همه ي آن گروه يکسان است.
3ـ کلاس هاي مجازي: در اين دسته، شرايط کاملاً مانند کلاس درس است و حتي در بعضي از موارد در کلاس هاي فيزيکي برگزار مي شود در اين جا از ويدئو کنفرانس و به جاي تخته سياه از يک ويدئو پروژکتور استفاده مي شود گاهي از اوقات براي هر فرد يک کامپيوتر در نظر گرفته مي شود و ارتباط ويدئويي از طريق کامپيوتر با استاد ارتباط برقرار کند. اين روش مخصوصاً براي برگزاري کلاس هايي که استاد مربوط به آن درس به تعداد کافي موجود نيست و امکان جابجايي اساتيد هم وجود ندارد، مفيد ميباشد به ويژه براي دانشگاهها شاخهاي از اين دسته در پزشکي از راه دور نيز استفاده مي شود (کيا، 1388).
2-1-4. فناوري اطلاعات
فناوري اطلاعات عبارت است از گردآوري، انتخاب، پردازش، ذخيره سازي و کاربرد اطلاعات در زمينه هاي مورد نظر و انتقال آنها از طريق کامپيوترهاي چندرسانه اي به طوري که حاصل آن طراحي، انتخاب مواد آموزشي دروس و مديريت فرايند ياددهي ـ يادگيري به صورت شبکه اي از يادگيرندگان، ياددهندگان، کارشناسان، طراحان آموزشي و فن سالاران رايانه مي باشد و نوع فضاي آموزشي فناوري اطلاعات، پويا، زمان واقعي و مشارکتي است (ابراهيم زاده، 1385) و داراي محدوديت هاي زماني و مکاني نيست و يادگيرندگان سرعت يادگيري خود را خودشان تنظيم مي کنند. شايد به همين علت است که برخي عامل اصلي پيشرفت تحصيلي را خود فناوري تلقي نمي کنند بلکه به خاطر فضايي است که فناوري خلق مي کند و از اينجاست که کلارک گفته «فناوري ابزاري براي ارائه آموزش است نه موفقيت آموزشي (زماني، 1389).
به عبارت ديگر، فناوري اطلاعات بيشتر در فضاي تعاملي روي مي دهد نه در فضاي سنتي به همين دليل هافمن به «تلفيق آموزش از راه دور با روش سنتي معتقد است نه تمايز آن دو، در بحث از فناوري اطلاعات و اثرات آن بر موفقيت تحصيلي بايد از تعامل بين سه عنصر اصلي معلم، شاگرد و محتواي آموزشي به همراه وسايل سمعي وبصري اساسي آموزش الکترونيکي را که بيشتر در فضاي تعاملي فناوري اطلاعات و ارتباطات روي مي دهد شامل مي شود. با اين بيان، فناوري اطلاعات در يک گستره وسيع مجموعه اي از وسايل کامپيوتري، تجهيزات ارتباطات از راه دور، نرم افزار و به طوري کلي، خدمات و محصولاتي است که بستر اوليۀ توليد و اثربخشي انواع اطلاعات است (نجفي، 1385). و با تأسي از آن در توليد اطلاعات آموزشي، کشش هاي معني داري براي استفاده از فناوري اطلاعات در آموزش و پرورش ايجاد شده و تکنولوژي يا فناوري آموزشي يکي از آنهاست براي تغيير و تحول معيارها و روش هاي سنتي آموزش و پرورش بايد به فناوري اطلاعات و فناوري آموزشي روي آورده و در مدارس وسايل و امکانات آموزشي از جمله کامپيوتر، اينترنت اورهد، پروژکتور و… را فراهم کرده تا بتوانيم اميد به پيشرفت علمي داشته باشيم. در فناوري اطلاعات چون بيشتر با نظريه و عمل طراحي، توسعه و بهره گيري مديريت و ارزيابي فرايندها و منابع يادگيري سروکار داريم (نجفي، 1385). از آن مي توان به کارگيري خلاقانه علم براي اهداف آموزشي ياد کرد و همين کاربرد خلاقانه، زمينه گرايش و علاقه فردي دانش آموزان را به يادگيري و موضوعات علمي فراهم کرده و از سوي ديگر موجب رشد علمي و پيشرفت تحصيلي ميگردد (نجفي، 1384).
2-1-4-1. فناوري اطلاعات و آموزش و پرورش
امروزه شاهد تغييرات بسياري در محيط يادگيري هستيم. نهضت فناوري اطلاعات و ارتباطات مقارن با همگاني شدن بهره گيري از پست الکترونيکي و به ميان آمدن صفحات جهان گستر وب، انقلاب عظيمي را در همه ارکان جامعه از جمله نظام آموزش و پرورش سبب شده است. بحث جامعه اطلاعاتي و رسالت آموزش و پرورش در تربيت افراد براي زندگي در اين جامعه و اهميت استفاده از اين منابع در غني سازي محتوا و شکل ارائه اطلاعات به دانش آموزان، ايجاد توازن جديدي ميان اهداف آموزش جديد و قديم و اضافه شدن وجه سومي به تعاملات معلم و دانش آموزان را طلب ميکند (پلگرام ولاو،2003).
فناوري اطلاعات با سرعت چشم گيري در حال گسترش ميباشد و پديده آموزش با تکيه بر اين فناوري ها، موضوع توجه و رقابت فزاينده بيشتر دانشکده ها و مدارس دنيا قرار گرفته است. استفاده از فناوري هاي جديد اطلاعاتي، توان بالقوه نويني را در آموزش مبتني بر فناوري پديد ميآورد که بهرهگيري از آنها در فرايند ياددهي ـ يادگيري بسيار مؤثر است. اين فناوري ها همچنين سبب شدهاند تا يادگيري به صورت مادام العمر، گسترده و عميق به کارگرفته شود (چارياني، 1380). بررسي ادبيات تحقيق و پژوهش هاي انجام شده نشان ميدهد که به کارگيري فاوا در امر آموزش توانسته فاصله بين آنچه را که هست و آنچه را که بايد باشد در زمان محدود بکاهد. تبلور اين نوآوري و به کارگيري فاوا با تأسيس مدارس هوشمند در کشورهاي گوناگون جهان محقق شده است. از فن آوري اطلاعات مي توان براي بهبود کارايي و اثربخشي فرايندهاي کاري، تصميم گيري مديريتي و کار گروهي بهره گرفت واقعيت ها نشان مي دهند که استفاده از فناوري هاي نوين در قرن 21، تأثير عميقي در زندگي اجتماعي انسان خواهد داشت و يقيناً آموزش و پرورش نيز از اين تغييرات مستثني نخواهد بود. تحقيقات در آموزش، اين مطلب را بيان مي کنند که فن آوري اطلاعات به شکلي عمده در نظام آموزش منظم استفاده شده است (دلوز، 1380). بديهي است فناوري اطلاعات و ارتباطات تنها زماني در آموزش و يادگيري مي تواند نقش مثبتي ايفاکند که دانش آموزان و معلمان با چگونگي کارکردن با شاخصه هاي آن آشنايي داشته باشند. تمامي تحقيقات بيانگر آن است که عدم آگاهي معلمان و دانش آموزان از چگونگي کاربرد و قابليتهاي برنامههاي فناوري ارتباطات در فرايند ياددهي- يادگيري، ازمهمترين موانع موجود در کاربرد آن در آموزش ميباشد. اين موضوع مي رساند که لازم است همزمان با استفاده ازبرنامه هاي فناوري اطلاعات، معلمان و اولياي مدارس نيز بصورت هماهنگ در اين زمينه آموزش ببينند(جانقلي و حقاني،1392).
2-1-4-2. فناوري اطلاعات و سواد رايانه اي
براي استفاده هر چه بيشتر از فناوري و ارتباطات، توافق گسترده و همگاني ميان عموم و متخصصان آموزشي وجود دارد که در قرن حاضر همه دانش آموزان، دانشجويان و ديگر اقشار، بايد از نظر کاربرد رايانهها با سواد باشند. از آنجا که آموزش و پرورش هر کشور مهمترين و اساسي ترين سازمان براي آماده سازي نسل آينده است، سرمايه گذاريهاي مادي و معنوي اين سازمان در امر سواد رايانه اي و پديدآوردن ساز و کارهايي براي تحقق اهداف آن اهميت دارد. جنبه بهرهوري و سودمندي استفاده از رايانه در محتواي عمومي دروس و يا برنامه درسي اهميت فوق العاده اي دارد(تاج ابادي وهمکاران1387).
انجمن بين المللي فناوري آموزشي (ISTE)، از استفاده معنادار رايانه و درهمتنيدگي آن در ديگر علوم صحبت ميکند. بطور کلي، اين انجمن و فناوري هاي آموزشي تعيين ميکنند که دانش آموزان در باره رايانه چه چيزي بايد بدانند و چه تواناييهايي را در استفاده از اين فناوري داشته باشند تا با سواد شناخته شوند. در بيشتر کشورها، آموزش رايانه در برنامه هاي درسي به سه طريق انجام مي شود. 1ـ تدريس رايانه، به مثابه يک موضوع درسي مستقل در برنامه درسي دانش آموزان 2ـ تلفيق رايانه در ديگر دروس و 3ـ آموزش به کمک رايانه(تاج آبادي و همکاران،1387).
بيشتر متخصصان و صاحب نظران عقيده دارند که تدريس رايانه به مثابه يک موضوع درسي مستقل در برنامه درسي دانش آموزان و دانشجويان نمي تواند در کاربرد معنادار رايانه کمک مي کند و مهارت هاي مربوط به رايانه نبايد به شکل درس هاي مستقل و مجزا مانند برنامه نويسي، راه اندازي و اجراي نرم افزارها تدريس شود. بلکه بايد به منزله ابزاري براي سازماندهي، برقراري ارتباط، انجام پژوهش و حل مسئله استفاده شود. اين تغيير بسيار مهمي در رويکرد و تأکيد سواد رايانه اي است (تاج آبادي و همکاران، 1387).
در دنياي به سرعت متغيير امروز، انسان ها بايد توانايي همراه شدن با تغييرات روز را داشته باشند. آنها بايد بتوانند اطلاعات دانش و مهارت هاي لازم براي زندگي موفق را از طريق استفاده از منابع ارتباطي و اطلاعاتي و ارتباطي متنوع به دست آورند. تلفيق فن آوري هاي الکترونيکي در فرايند آموزش و ياد گيري، امري ضروري و اجتناب ناپذير است زيرا فراگيران بايد بياموزند چگونه در اجتماعي که رسانه هاي الکترونيکي آن به طور مداوم آنها را با فرهنگ ها و ارزش هاي متفاوت از فرهنگ و ارزش هاي بومي روبرو مي سازد زندگي کنند و به کار مشغول شوند (خسروي، 1386).
2-1-5. مدرسه هوشمند
مدرسه هوشمند، مدرسه اي فيزيکي است که کنترل و مديريت آن مبتني بر فناوري رايانه و شبکه انجام ميگيرد و محتواي بيشتر دروس آن الکترونيکي و نظام ارزشيابي و نظارت آن نيز هوشمند است. مدارس هوشمند مدارسي هستند که مباني توسعه آنها استفاده از فناوريهاي نوين اطلاعات و ارتباطات مي باشد (آموزش و پرورش تهران، 1384).
دانش آموزان در مدرسه هوشمند نقش ياددهنده و يادگيرنده را بر عهده دارند. در اين مدرسه برنامه درسي محدود کننده نيست و به دانش آموزان اجازه داده مي شود از برنامه هاي درسي خود فراتر گام بردارند. در اين مدرسه روش تدريس بر اساس دانش آموز محوري است تأکيد بر مهارت فکرکردن و فراهم ساختن محيط ياددهي- يادگيري از راهبردها و خط مشيهاي مدرسه هوشمند است. بروز تحولات گسترده در زمينه کامپيوتر و ارتباطات، تغييرات عمده اي را در عرصه هاي متفاوت حيات بشري به دنبال داشته است. در ساليان اخير فناوريهاي اطلاعات و ارتباطات بيشترين تأثير را در حيات بشريت داشته اند. به دنبال ورود کامپيوتر به کلاس هاي درس و روابط بين شاگرد- معلم، بايد به فکر ايجاد مدارس هوشمند و آموزش الکترونيکي در کشور باشيم چرا که دنياي پيشرفته امروز به دنبال آموزش و پرورش نوين است و آموزش و پرورش نوين نيازمند ساز و کارهاي جديد از جمله روش هاي تدريس جديد مبتني بر فناوري اطلاعات وب، تجديد پذير در روابط معلم – شاگرد و آموزش از راه دور است و همه اين عوامل آموزش الکترونيکي و يادگيري الکترونيکي قابل اعمال است (نجفي، 1385).
ويژگي هاي مدارس هوشمند: 1ـ يک برنامه آموزشي گسترده که تواناييها و نيازهاي متفاوت همه دانش آموزان را در بر مي گيرد. 2ـ فضاي آموزشي مناسب و سودمند براي يادگيري 3ـ مشارکت و حمايت سطح بالاي والدين و جامعه در مدارس هوشمند. دبيران با استفاده از محتواي دروس الکترونيکي موجب تفهيم بهتر مطالب درسي و صرفه جويي در وقت مي شوند و دانش آموزان هم اين فرصت را دارند که توانايي و قابليتهاي خود را آشکار و به توليد محتوا بپردازند. در اين گونه مدارس، کسب موقعيت دست يافتني است و ميزان آن به تلاش و پيگيري

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره مدارس هوشمند، آموزش و پرورش، دانشگاهها Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درباره مدارس هوشمند، آموزش و پرورش، عصر اطلاعات، انتقال دانش