پایان نامه ارشد رایگان با موضوع محل سکونت، صاحب نظران، کسب و کار، ادبیات فارسی

دانلود پایان نامه ارشد

جهانگردی).
2020
2010
2000
1995
سال
منطقه
717
527
397
336
اروپا
283
190
138
110
آمریکا
77
47
25
20
آفریقا
69
36
14
14
خاورمیانه
19
11
6
4.4
جنوب آسیا
397
195
122
81
آسیای جنوب شرقی  و حوزه اقیانوس آرام

از نظر اقتصادي، گردشگري بين المللي بيشترين عايدي را ايجاد مي كند. گردشگري نقش مهمي در ترغيب سرمايه گذاري در زيرساخت ها، ايجاد درآمد براي دولت و اشتغال زايي مستقيم و غير مستقيم در سراسر دنيا داشته است. امروزه صنعت گردشگري به اندازه اي در توسعه ي اقتصادي- اجتماعي كشورها اهميت دارد كه اقتصاددانان آن را “صادرات نامرئي” نام نهاده اند. . در شرايط رونق اقتصادي، بخش گردشگري (به خصوص گردشگري بين الملل) مي تواند ثروت را از افرادي كه در سفر بوده و به دور از منازلشان به سر مي برند جمع آوري كند، از طرف ديگر در شرايط بحران اقتصادي، گردشگري مي تواند يكي از مكانيسم هاي كليدي براي احياي اقتصاد كشورها به شمار رود (لی و دیگران6،2008). . با توجه به مسائل ذكر شده، رقابت تنگاتنگي ميان مقاصد گردشگري وجود دارد. كشورهايي كه مقصد گردشگران خارجي خواهند بود همه در پي راهكارهايي هستند تا سهم بيشتري از كل درآمدهاي گردشگري جهان را به خود اختصاص دهند. اين رقابت ميان كشورها سبب افزايش گرايش به سمت تحقيقات در زمينه ي گردشگري مي شوند. يكي از مهم ترين اين تحقيقات، بررسي عوامل مؤثر بر جذب گردشگران خارجي مي باشد.

2-2 مفاهیم و اصطلاحات:
امروزه فعاليت هاي گردشگري يكي از بزرگترين فعاليت هاي اقتصادي ايجادكننده مشاغل خدماتي در جهان به شمار مي رود و به همين دليل از اهميت بسيار بالايي در ميان كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه برخوردار است(جواهري،1383). فعاليت هاي گردشگري به عنوان صنعتي پويا و در حال رشد معرفي شده است. افزايش زمان اوقات فراغت و درآمد، سهولت در، آمدوشد، تمايل شديد افراد جامعه به تمدد اعصاب و نيازمندي هاي شخصي باعث به وجود آمدن تفريحات جديد و جذابي شد كه در دهه هاي قبل وجود نداشته است(همان منبع).
2-2-1 تعریف گردشگری:
اصولاً بحث درباره اصطلاحات فنی در هر حوزه علمی و ارائه تعریف یا چارچوبی مشخص از این مفاهیم ضروری است؛ زیرا تعاریف، اساس مفروضات، نظریه ها و نظریه پردازی ها قرار می گیرد. تاکنون درباره گردشگری یا توریسم و مفاهم آن تعاریف متعددی ارائه شده است. این فقدان توافق از یک طرف منعکس کننده پیچیدگی گردشگری و از طرف دیگر ناشی از این حقیقت است که اشخاص ذینفع یا فعالان مختلف در این قلمرو، هر یک از دیدگاه خود به آن می نگرند و انتظارات خاصی دارند و بر همین اساس به تعریف گردشگری و سایر اصطلاحات مرتبط با آن می پردازند (کاظمی،۱۳۸۵). در حالی که تعاریف اولیه عمدتاً بر گردشگری به عنوان یک مولد اقتصادی توجه داشتند، معانی اخیر مفهومی کاملاً وسیع تر را پوشش می دهند. دیدگاه های جدید احتمالاً ناشی از افزایش دانش بشر درباره ابعاد گردشگری است، چون امروزه ثابت شده که گردشگری واقعاً پدیده ای چند وجهی و بسیار پیچیده است(گان،۲۰۰۲). با وجود تعاریف متعدد ارائه شده، بسیاری از محققان، صاحب نظران و مجامع علمی – تحقیقاتی بین المللی، تعریف فنی سازمان جهانی گردشگری را پذیرفته و آن را به رسمیت شناخته اند (کاظمی،۱۳۸۵). سازمان جهاني جهانگردي تعريف ذيل را در مورد گردشگري ارائه كرده است: » گردشگري، مجموعه كارهايي است كه فرد در مسافرت و در مكاني خارج از محيط معمول خود انجام مي دهد، اين مسافرت بيش از يك سال طول نمی كشد و هدف تفريح، تجارت يا فعاليتهاي ديگر است«.
در این راستا، کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل7 بر اساس تعریف اخیر سازمان جهانی گردشگری،تعریف زیر را برای گردشگران بین المللی ارائه داده است:
« فردی که بین دو یا چند کشور به سفر بپردازد، به طوری که از سکونتگاه دائم خود بیش ازیک روز و کمتر از یک سال به منظور فراغت،کسب و کار و یا دیگر اهداف دور باشد »(رضوانی،1387).
در فرهنگ و ادبیات فارسی، تورسم یا جهانگردی با سفرکردن در اقطار عالم، به منظور تفرج و سیاحت،زیارت و مسافرت به مقصدی و بازگشت به محل سکونت اصلی، اطلاق می شود و شاملسفرهای کوتاه و موقت به مقصد های غیر از محل کار و سکونت اصلی، به منظور سیر و سیاحت نیز می باشد (کاظمی،1380).
واژه توریسم برای اولین بار در سال ۱۸۱۱ در مجله ای انگلیسی به نام اسپورتینگ ماگازین8(مجله ورزشی ) مطرح شد. در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای کسب لذت به کار می رفت(محلاتی،1380).
در مجموع می توان گفت گردشگری یعنی حرکات مکانی موقت مردم به مکان ها و مقصدهایی غیر از مکان های معمول کار و سکونت آنها، فعالیت هایی که در مدت اقامت در این مقاصد انجام می دهند و نیزتسهیلات ارائه شده برای تامین نیازهای آنها بر اساس این تعریف کسانی که در طول مدتی کمتر از 12 ماه با اهدافی چون تفرح، استراحت، گذراندن تعطیلات، امر پزشکیو سلامتی، تحصیل، ماموریت های مذهبی، ورزش، تجارت و یا دیدار با خویشاوندان خود را از مکان دائمی و یا مکان معمول اقامت خود به مکان دیگر مسافرت می کنند، گردشگری محسوب می شوند. با توجه به انگیزه های اصلی و فرعی مسافرت، مکان و مقصد مورد بازدید و اثرات و پیامدهای حاصل از آن بر محیط زیست و ابعاد اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی جامعه محلی، می توان گردشگران را به انواع و دستههای مختلف طبقه بندی کرد(رضوانی،1387).
اصطلاح توریست9 از قرن ۱۹ معمول شد. در آن زمان اشراف زادگان فرانسه می بایست ، برای تکمیل تحصلات و کسب تجربه های لازم زندگی اقدام به مسافرت می نمودند این جوانان در آن زمان گردشگر نامیده می شدند و بعدها این اصطلاح در مورد کسانی به کار می رفت که برای سرگرمی و وقت گذرانی و گردش به فرانسه سفر می کردند و بعدها باتعمیم بیشتر به کسانی اطلاق می شد که اصولا به این منظور سفر می رفتند.کم کم توریسم به زبان های دیگر دنیا وارد شد وازآن واژه توریسم به وجود آمد (همان منبع).
جدول 2-2 تعاریف مختلف گردشگری و نقاط ضعف و قوت آنها (یعقوب زاده، رحیم1393).
نویسنده
تعریف گردشگری
شرح
مک کین (1977)
یک تمایل ژرف و گسترده انسانی برای شناخت دیگران از طریق برخورد متقابلی که ما طی آن خودمان را می‌شناسیم. یک جستجو و یک سیر و سلوک برای دیدن و شاید درک کلی سرزمین‌های قابل سکونت زمین
گردشگری به مثابه یک کنش مثبت برای تحقق خویشتن و خود شکوفایی
جعفری (1977)
مطالعه بشر دور از محل سکونت معمولی‌اش، همچنین دور از صنعتی که به نیازهایش پاسخ می‌دهد و اثراتی که گردشگر و صنعت گردشگری بر محیط فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و فیزیکی میزبان دارد
اگرچه استفاده از لفظ «بشر» منسوخ شده اما نباید ما را از سودمندی این تعریف غافل کند
ماتیسون و وال(1982)

یک پدیده چند عاملی که حرکت از محل اقامت معمول و ماندن در آن جا را شامل می‌شود؛ مقایسه عناصر پویا و ایستا و نتایج آنها
رویکردی سودمند، اما بسیار گسترده و کلی. آیا گردشگری یک پدیده است؟
پیرس (1982)
گردشگری می‌تواند ترکیبی از عناصر نسبتاً مرتبط صنعتی باشد که از حرکت مردم از محل سکونت و ماندن در مکان‌های دور از محل اقامت ناشی می‌شود. گردشگری در اساس یک پدیده مرتبط با جوامع فراغتی است.
یک تعریف بلا استفاده، اما مؤثر که میزان اثرات را مشخص نمی‌کند
مورفی (1985)
مجموعه مسافرت‌های افراد به سوی مکان‌های مورد نظر با طول مدت مشخص، ترکیبی از تفریح و تجارت
بر هدف سفر متمرکز شده است
اوری (1990)
مصرف کالا و خدمات در مسافرت؛ مصرف ابژه‌های مادی و غیر مادی به دلیل احساس مطبوع و تجربه خوشایند آن در مقابل زندگی روزمره
تأکید بر مصرف به مثابه نوعی از پست مدرن؛ اروپاگرایی
دین (1991)
تجربه مکان برای گردشگر و تجربه دیگران برای میزبان
تأکید بر تجربه متقابل برای میهمان و میزبان
لی‌یر (1995)
آرا و نظرات افراد در مورد این که کجا بروند، چه کاری بکنند یا نکنند و چگونه با بقیه ارتباط برقرار کنند
تعریف گردشگری بر اساس رفتار آنها و تعامل با محیط‌های روان‌شناختی
میدلتون (1998)
گردشگری بازار است؛ خواست جمعی و الگوهای مصرف بازدید کنندگان برای یک طیف گسترده از تولیدات مرتبط با مسافرت را بازتاب می‌دهد
تأکید بر تجارت و گردشگر به مثابه مشتری؛ در شناخت اثرات شکست می‌خورد

همینطور در جدول 2-3 ذیل از دیدگاه دیگر صاحب نظران بیان شده است:
جدول 2-3. مفاهیم گردشگری (پژوهش های منظر شهر1393).10
ماتیسون و وال (1982)
گردشگری پدیده ای چند بعدی است که شامل عزیمت به مقصدهایی خارج از محل سکونت عادی و مطالعه آن منطقه می باشد. در واقع گردشگری پدیده ای است متشکل از عناصر پویا، ایستا و غیر مستیم (م. برنز،1385: 57).
مورفی (1985)
گردشگری شامل سفر غیر ساکنین (( گردشگران و ماجراجویان)) به یک مقصد است تا زمانی که این سفر به سکونت دائمی مبدل نشده است. گردشگری ترکیبی است از گردش و تجارت (م.برنز،1385: 57).
پیرس (1989)
گردشگری فعالیتی چندجانبه بوده و از آنجا که در مراحل مختلف آن از مبدا تا مقصد، خدمات درخواست می شود و از لحاظ جغرافیایی نیز نیز پیچیده است، علاه بر این احتمالا در هر کشور یا منطقه ای تعداد زیادی مبدا یا مقصد وجود دارد که اغلب آنها دارای دو خصوصیت حرکت (مبدا) و پذیرش (مقصد) هستند (لومسدن،1380: 16).
گی ، ماکنز و چوی (1989)
عمل جابه جایی به خارج از جامعه برای تجارت یا تفریح و نه برای انجام کار روزمره یا تحصیل را گردشگری گویند (وای گی،1382: 21).
میدلتون (1998)
گرچه سفر و گردشگری همواره به صورت یک صنعت تعریف میشود اما بهترین دیدگاه این است که آن را بازار تمام عیاری بدانیم که بیانگر تقاضا و الگوهای مصرف گرایی فزاینده بازدیدکنندگان برای تولیدات بسیار متنوع مسافر پسند است (م.برنز،1385: 57).
بیچریل
از دیدگاه بین المللی گردشگر، بازدیدکننده است که طول اقامت او در یک کشور، 24 ساعت یا بیشتر و حداقل یک شب در کشور بازدیدشده بگذراند (بیچریل،1384: 37).
سازمان جهانی گردشگری
گردشگری عبارت است از مجموعه کارهایی که یک فرد در سفر و در مکانی غیر از محیط عادی خود برای مدت که کمتر از 24 ساعت و بیشتر از یک سال نیست انجام می دهد، و هدف آن تفریح و سرگرمی، استراحت ورزش و بازدید از اقوام و آشنایان، کسب و کار، ماموریت، شرکت در کنفرانس، درمان، مطالعه، تحقیق، فعالیت های مذهبی و فعالیت هایی از این قبیل است (سازمان تجارت جهانی،1999).

برای اولین بار در سال ۱۹۲۵ کمیته مخصوص آمارگیری مجمع ملل افراد زیر را گردشگر شناخت:
۱) کسانی که برای تفریح و دلایل شخصی یا مقاصد پزشکی و درمانی سفرمی کنند
۲) کسانی که برای شرکت در کنفرانس ها ، نمایشگاه ها، مراسم مذهبی، مسابقات ورزشی و از این قبیل کشورهای دیگر می روند.
۳) کسانی که به منظور بازاریابی و امور بازرگانی مسافرت می کنند
۴) افرادی که با کشتی مسافرت می کنند و در بندری در مسیر راه تا ۲۴ ساعت اقامت می نمایند.(منشی زاده ۱۳۷۶).
سازمان جهانی جهانگردی اشکال مختلف گردشگری را که طبقه بندی های آماری به کار می رود ، به شرح زیر تعریف می کند:
گردشگر داخلی:
ساکنان یک کشور که فقط داخل آن کشور مسافرت می کنند.
گردشگر خارجی:
گردشگری، درون مرزی – افرادی که ساکن یک کشور نیستند و به آن سفر می کنند، گردشگری برون مرزی –افراد ساکن یک کشور که به خارج از آن سفر میکنند(اعرابی و پارسائیان).

گونه شناسی گردشگر از دیدگاه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع استان مازندران، اوقات فراغت، بازار هدف Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع آداب و رسوم، هنجارهای اجتماعی، گونه شناسی، کانون توجه