پایان نامه ارشد رایگان با موضوع فارسی میانه، ساختارگرایی، ساختار قدرت

دانلود پایان نامه ارشد

سینما می پردازیم و در خلال کتاب های اصلی بیان شده در مورد این سینما بر آنیم تا مسیری را برایش در نظر بگیریم تا از آن به تعریفی منسجم برسیم و در نهایت به بیان مولفه ها و مواد سازنده اش. در مابین این مبحث نیز سعی کردیم مصاحبه هایی از بزرگان سینمایی، دینی که درباره این نوع سینما حرف و خطابه بیان کرده اند بر شماریم. اما در ابتدا بحث را، با بیان تعاریفی از سینما و دین آغاز می کنیم.

2-2: واژه دین
علی اکبر دهخدا در لغت نامه اش درباره دین و واژه دین درباره معنی لغوی دین چنین گفته است : دین از واژۀ فرانسوی religion به معنای” جامعه دینی” و واژۀ لاتین religionem (اسم religio) به معنای احترام به چیزی مقدس، احترام به الهه ها، تعهد، رابطه بین بشر و الهه ها که ریشه در واژۀ لاتین religio دارد (ریشه‌های اصلی آن نامشخص هستند). یک احتمال، ریشه یابی از واژۀ مشابه le-ligare است، یعنی تفسیر منسوب به سیسرو که Lego “خواندن”، یعنی re (دوباره) و lego در مفهوم “انتخاب کردن”، “دوباره مرور کردن” یا “با احتیاط اندیشیدن” را بهم مرتبط می‌سازد. پژوهشگران معاصر مانند تام هارپور و جوزف کامپ بل ریشه یابی ازLigare پیوند داشتن، رابطه داشتن را احتمالاً از واژۀ پیشوندی re-ligare، یعنی re ( دوباره) و ligare ” رابطه داشتن” میسر می‌سازند که سنت آئوگوستین6 آن را حائز اهمیت ساخت، که البته پس از تفسیر لاکتانتیوس7 قرار گرفت. کاربرد قرون وسطایی جایگزین مسلک یا طریقه در تعیین جوامع متحد مانند فرقه‌های رهبانی می‌شود: در مورد آیین جمع آوری پشم‌های طلائی گوسفند نر آسمانی توسط شوالیه در دین آویس می‌شنویم. زبان شناس ماکس مولر معتقد است ریشۀ واژه انگلیسی religion، واژۀ لاتین religio، در ابتدا تنها در معنای احترام به خدا و الهه، اندیشۀ محتاطانه دربارۀ موضوعات الهی، تقوا ( که بعدها سیسرو آن را ریشه یابی کرد که دلالت بر “پشتکار” داشت ) به کار می‌رفت. ماکس مولر8 اکثر فرهنگ‌های دنیا از جمله مصر، ایران، و هندوستان را در این برهه تاریخی دارای ساختار قدرتی مشابه توصیف کرد. آنچه که امروزه دین باستانی نام دارد، شرع می‌باشد. اکثر زبانها دارای واژگانی هستند که می توان آنها را “دین” ترجمه کرد، ولی ممکن است کاربردهای متفاوتی داشته باشند، و بعضی زبانها هیچ واژه‌ای برای دین ندارند. مثلاً، واژۀ سانسکریت dharma، را گاهی “دین” ترجمه کردند که به معنای شرع است. در جنوب آسیای باستان، مطالعه شرع شامل مفاهیمی مانند ریاضت کشیدن برای رسیدن به تقوا و انجام آداب و رسوم تشریفاتی و عملی بود. در ژاپن قرون وسطایی، رابطه مشابهی بین قانون امپراتوری و قانون جهانی یا قانون بودایی وجود داشته‌ است، ولی این قوانین بعدها به منابع مستقلی از قدرت تبدیل گشتند. در زبان عبری، معادل دقیقی برای “religion” وجود ندارد، و یهودیت بین هویت‌های دینی، ملی، نژادی، یا قومی تمایزی قائل نمی‌شود. یکی از مفاهیم اصلی آن، halakha است که گاهی “شرع” ترجمه می‌شود، که راهنمای انجام تکلیف دینی و اعتقاد و اکثر جنبه‌های زندگی روزمره می‌باشد. استفاده از اصطلاحات دیگر مانند اطاعت از خدا یا اسلام نیز بر مبنای تاریخچه‌ها و واژگان خاصی می‌باشد. واژه دین فارسی ریشه ایرانی دارد و در فارسی میانه هم دین (با یای مجهول) بوده است. در سانسکریت و گاتها و دیگر بخش‌های اوستا مکرر واژه “دئنا” آمده دین در گاتها به معانی مختلف کیش، خصایص روحی، تشخص معنوی و وجدان بکار رفته ‌است و به معنی اخیر دین یکی از قوای پنجگانه باطن انسان است واژه های دین از واژه اوستایی دَئِنا ریشه می‌گیرد. خود واژه دئنا به ریشه کارواژه “دا” به معنی اندیشیدن و شناختن می‌رسد. در اوستا واژه دئنا به معنی دین و نیز نیروی ایزدی بازشناسی نیک از بد گزارش شده ‌است. در زبان اوستایی و نیز پارسی میانه به همکردها (ترکیب‌ها)یی گوناگونی از این واژه بر می‌خوریم مانند: دین آگاهی، دین برداری (نمایش دینی)، دینکرد (کردار دینی)، دین یشت (نام شانزدهمین یشت از یشتهای بیست و یک گانه اوستا) و جز اینها.
1-2-2:دین
«لیس الدین الا سنة الحیاة و السبیل التى یجب على الانسان ان یسلکها حتى یسعد فى حیاته فلا غایة للانسان یتبعها الالسعادة‏»: دین جز قانون زندگى و راهى که انسان باید براى رسیدن به سعادت بپیماید، نیست و هدف نهایى انسان همان رسیدن به سعادت است. (قرآن آیه‏27 سوره روم)
دین، عقاید و یک سلسله دستورهای عملی و اخلاقی است که پیامبران از طرف خداوند برای راهنمایی و هدایت بشر آورده‌اند، اعتقاد به این عقاید و انجام این دستورها، سبب سعادت و خوشبختی انسان در دو جهان است (محمدحسین طباطبایی، 1378: 14).
اگر مساله شناخت خدا که مقدمه پرستش است و عبادت خداوند در میان نباشد انسان به سوی هدف خلقت گام بر نداشته، و از نظر قرآن انسان سعادت مند نیست، و انبیا هم آمده اند برای اینکه بشر را به سعادت خودش که غایت سعادت از نظر آنها پرستش خداوند است برسانند. (مرتضی مطهری 1358 : 11)
دین نظام عملى مبتنى بر اعتقاد است که مقصود از اعتقاد در این مورد تنها علم نظرى نیست، زیرا علم نظرى به تنهایى مستلزم عمل نیست، بلکه مقصود از اعتقاد، علم به وجوب پیروى بر طبق مقتضاى علم قطعى است (طباطبایی – ترجمه تفسیر المیزان، ج 1 : 64)
مراد از دین مکتبی است که از مجموعه عقاید، اخلاق و قوانین و مقررات اجرائی تشکیل شده است و هدف آن، راهنمائی انسان برای سعادتمندی است. دین به این معنا بر دو قسم است : دین بشری و دین الهی. دین بشری، مجموعه عقاید، اخلاق و قوانین و مقرراتی است که بشر با فکر خود و برای خویش تدوین و وضع کرده است. از این رو، این دین در راستای همان خواسته ها، انتظارات او را برآورده می سازد و اسیر هوس و ابزار دست همان انسان است و انسان به گونه ای آن را تنظیم نموده که تمام قوانین و مقرراتش به سود او باشد و چیزی را بر او تحمیل نکند. (جوادی آملی 1378 :24 )
دین مجموعه ای از معارف مربوط به مبدا و معاد و قوانین اجتماعی، از عبادات و معاملات که از طریق وحی و نبوت به بشر رسیده، نبوتی که صدقش با برهان ثابت شده و نیز مجموعه از اخبار که مخبر صادق از آن خبر داده، مخبری که باز صادق بودنش به برهان ثابت شده است. دین روش مخصوصى است در زندگى که صلاح دنیا را به طورى که موافق کمال اخروى و حیات دائمى حقیقى باشد، تامین مى‏نماید. پس در شریعت‏ باید قانون‏هایى وجود داشته باشد که روش زندگانى را به اندازه‌ی احتیاج، روشن سازد (تفسیر المیزان، ج2 : 182)
 دین عبارت است از اعتقاد به موجودات روحانی. دین نظام یک پارچه‏ای از باورها و عملکردهای مرتبط به چیزهای مقدس است که از طریق آنها گروهی از انسانها با مسائل غایی زندگی بشری مرتبط می باشد. جوهر دین عبارت است ‏از احساس وابستگی مطلق. دین اعتقاد به خدایی سرمدی است. یعنی، اعتقاد به این‏که حکومت و اراده‏ای الهی بر جهان حکم می‏راند. از دیگر سوی، اندیشمند دین‌شناسی چون دورکیم در نگاهی متفاوت، تعریفی متفاوت نیز از دین ارائه می‌دهد. او در تعریف و کارکرد دین صرفاً حوزه‌ی شمول دین را جهان دیگر، یعنی جهان آخرت، می‌داند. به این ترتیب، او میان این جهان و آن جهان تقابل برقرار می‌سازد. او در این باره می‌نویسد: دین دسته‌ای همبسته از باورها و اعمال مربوط به امور لاهوتی (مجزا از امور ناسوتی) که این باورها و عقاید و روش‌های ثابت و غیر قابل تغییر همه‌ی کسانی را که پیرو آنها هستند در یک اجتماع اخلاقی واحد به نام امت متحد می‌کند. ( مالیچینسکی 1378 :63)
عبدالحسین زرین‌کوب در کتاب قلمروی وجدان می گوید : دین مجموعه ای از نظامهای فرهنگی، اعتقادی و جهان بینی هایی است که با ایجاد نمادهایی، انسان را به ارزشهای روحانی و گاه به ارزشهای معنوی ارتباط می دهد. بیشتر ادیان با شرح روایات، الگوها، سنن و تاریخهای مقدسشان قصد دارند که به زندگی معنا دهند یا به هستی شناسی بپردازند. آنها مایلند تا اصولی اخلاقی، دینی یا یک سبک زندگی بهتری از ایده هایشان را درباره ی ماهیت انسان و جهان هستی ارائه دهند.گاهی اوقات واژه ی دین با ایمان یا نظام اعتقادی اشتباه گرفته می شود، اما دین با باور شخصی که جنبه ی عمومی دارد متفاوت است. اکثر ادیان رفتارهایی همچون مراحل سلوک روحانی، تعریفی که پیروان یا اعضای همان دین از آن دارند، مجامع عمومی، نشستهای منظم مذهبی یا خدماتی که به منظور حل مشکلات یا عبادات انجام می شود مکانهای مورد احترام (چه طبیعی باشد یا بنا شده) و یا کتابهای مقدس سازماندهی می شوند. اعمال مذهبی یک دین همچنین ممکن است شامل آیین ها، مراسم یادبود از نعمتهای یک خدا یا خدایان، قربانیها، جشنها، ضیافتها، تشرف، مراسم تدفین، خدمات ازدواج و نکاح، مراقبه، موزیک، هنر، رقص، خدمات عمومی یا دیگر جنبه های فرهنگی انسان شود.
جان مونوگان9 و پیتر جاست10 اظهار می کنند: واضح به نظر می رسد یکی از کمکهایی که دین به ما می کند تا انجام دهیم درگیر شدن با مشکلات زندگی انسانی است، مشکلاتی که مهم، پایدار و غیرقابل تحملند. یک روش مهمی که باورهای دینی برای انجام این کارها به ما کمک می کنند فراهم آوردن یک دسته از ایده ها درباره ی چگونگی و چرایی این جهان است که با کنار هم قرار دادن آنها به انسانها اجازه میدهد که خود را با نگرانیهایشان سازگار کنند و با بد اقبالیهایشان روبرو شوند. دانشمند گرامی فضل الله کمپانی می‌گوید : دین به معنای وسیع آن عبارتست از شناختن خدا و دانستن وظایف آدمی در برابر او و انجام آنها و دانستن تکلیف شخص نسبت به وجود خود و همنوعان خود و همچنین نسبت به حیوانات و بلکه سایر موجودات و همه اینها از غریزه فطری انسان سرچشمه می‌گیرد. بنابراین دین شامل تکالیف ثلاثه می‌شود یعنی تکالیف الهی که شامل تکالیف نظری و عملی است که تکالیف نظری همان اصول اعتقادات است و تکالیف عملی همان عبادات می‌باشد، تکالیف اجتماعی که مبتنی بر تکالیف حقوقی و اخلاقی است. تکالیف فردی که شامل تکالیف جسمی و روحی است. از جرجانى نیز نقل كرده‏اند كه: الدین وضع الهى یدعوا اصحاب العقول الى قبول ماهو عند الرسول(ص) – دین قانون و قرارداد الهى است كه خردمندان را به سوى قبول آنچه در نزد رسول‏صلى الله علیه وآله وسلم است، فرا مى‏خواند. (جان ناس 1350: ‏79 و 81)
برخی مطالعات آکادمیک که دین را مورد مطالعه قرار داده اند آن را به سه بخش تقسیم کرده اند: ادیان جهانی،اصطلاحی است که به فرهنگهای سرتاسری، باورهای ملی اشاره میکند، ادیان بومی، که به گروههای دینی فرهنگی خاص اشاره میکند و جنبشهای مذهبی جدید که به باورهای تازه توسعه یافته اشاره میکند. یک نظریه ی پیشرفته ی آکادمیک دین، ساختارگرایی اجتماعی، میگوید که دین یک مفهوم جدیدی است که همه ی اعمال معنوی و عبادی پیروانش را یک مدلی شبیه به دین ابراهیم(ع) میداند که همانند یک سیستم منظمی به تفسیر واقعیت و دفاع از وجود انسانی کمک میکند، بنابراین دین، بعنوان یک مفهوم، برای فرهنگهای غیرغربی که بر پایه ی چنین سیستمی بنا نهاده نشده اند، یا برای سیستمهایی که ساختار ساده تری دارند به صورت نامناسب بکار برده شده ‌است. دکتر پروا در روانشناسی یکتاپرستی می گوید : دین تلاش می کند تا با اهمیت دادن به عبادت و نماز، حلاوت و شیرینی یاد خداوند را به بندگان خداوند بچشاند و یکتاپرستی را تنها انگیزه قوی برای رشد و کمال می داند که موجب خلاقیت و شکوفایی استعدادهای آدمی می گردد. (مهدی پروا 1380: 196)
چون ز خود رستی همه برهان شدی ،چون که گفتی بنده ام سلطان شدی (مولانا جلال الدین)
چیست دین برخاستن از روی خاک ، تا که آگه گردد از خود جان پاک (علامه اقبال لاهوری)
3-2:سینما
در لغت نامه دهخدا در معنای سینما چنین آمده است : فن و صنعت و هنر تهیه و نمایش سلسله تصاویری که بر نوارهای سلولوئیدی ضبط شده اند، بنحوی که در تماشاگر توهم حرکت ایجاد شود. اصطلاحاً عکسهایی را که در یک مرحله برمیدارند. صنعت سینما از محصولات قرن بیستم است ولی کارها

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد سوره مؤمنون، ناخودآگاه، مصرف مواد Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع دال و مدلول، نشانه شناسی، وسیله ارتباطی