پایان نامه ارشد رایگان با موضوع سلسله مراتب، مواد مخدر

دانلود پایان نامه ارشد

2-2-2- تصادفات جرحي شديد

تصادفي كه سبب مجروح شدن حداقل يك نفر در محل حادثه شود، به طوري كه نياز به بستري شدن در بيمارستان داشته باشد ولي كسي فوت نكرده باشد.

2-2-3- تصادف جرحي سبك

تصادفي كه در اثر آن حداقل يك نفر زخمي شود و همه مجروحين به صورت سرپايي معالجه شوند.

2-2-4- تصادف خسارتي

تصادفي كه در آن فقط به وسايل نقليه و اجسام خسارت وارد شود و خسارت وارده توسط شخص مستقل از طرف هاي درگير برآورده مي‌گردد.

2-3- علل تصادف

هر تصادف معلول زنجيره‌اي از عوامل مي‌باشد كه در زمان و مكان هاي مختلف شكل گرفته و به صورت حلقه‌هاي زنجير بهم مي‌پيوندد تا تصادف پس از تكميل شدن اين سلسله مراتب به هم پيوسته شكل بگيرد، يا به تعبيري علت تصادف عبارت است از: تركيب اوضاع و عواملي كه بدون وجود آنها تصادف رخ ندهد.
علل تصادفات جاده‌اي به سه دسته تقسيم مي‌گردند (آيتي، 1377 : 24):

2-3-1- علل اوليه

آن دسته از علل تصادفات مي‌باشند كه فعاليت يا عدم فعاليت سازمان هاي ذيصلاح و مرتبط به امر حمل و نقل و ترافيك و سازمان هاي مسوول آموزش قوانين و مقررات با خانواده‌ها و افراد در بوجود آوردن آنها موثر هستند. بنابراين عواملي هستند كه از دوران كودكي براي راننده شكل گرفته باشد، يا اينكه از بدو تأسيس معبري و ادامه و حفظ و نگهداري آن بوجود آيد و يا اينكه از ابتداي زمان تدوين قوانين و مقررات و چگونگي اجراي آنها بروز داده شود تا وقوع تصادف شكل گيرد و در صورت عدم برطرف نمودن آنها براي حوادث بعدي نيز ادامه خواهند داشت.

2-3-2- علل واسط يا قبلي

به اين دسته از علل به اين لحاظ علل واسط يا قبلي گفته مي‌شود كه علت مستقيم تصادف نيستند بلكه بوجود آورنده آن هستند و يا به عبارتي ديگر معلول علل اوليه و موجود علت مستقيم يا تامه تصادف هستند. در بررسي تصادفات حضور اين‌گونه علل به صورت چندتايي يا تركيبي در هر تصادف به وضوح ديده مي‌شود اين علل نيز ممكن است در ارتباط با راننده (نقص توانايي ها، خصوصيات اخلاقي، عادات جنبي و …)، راه (نواقص فني راه، تدابير ايمني و مديريتي و …) و وسيله نقليه (فني و غيرفني) باشند.

2-3-3- علل مستقيم يا تامه تصادف

عبارت است از عللي كه در واقع زنجيره علل اوليه و واسط را تكميل نموده و موجب بروز تصادف مي‌شود و اينگونه علل در وقوع تصادفات به طور مستقيم دخالت داشته و با حذف آنها تصادفات رخ نمي‌دهد.
پيرامون علل و نوع تصادف بحث‌هاي مفصلي وجود دارد ولي در حالت كلي مي‌توان گفت كه تصادف پديده‌اي اتفاقي است كه تحت تأثير مجموعه‌اي از شرايط بوقوع مي‌پيوندد كه احتمال آن هيچ‌گاه صفر و هيچ‌گاه صد در صد نمي‌شود. شناسايي شرايط و نوع تصادف با مطالعه كروكي صحنه‌هاي تصادف و با حضور در صحنه تصادف توسط كارشناسان بدست مي‌آيد.
عدم هماهنگي بين راننده، وسيله نقليه، عوامل محيطي و عوامل هندسي عامل اصلي هر تصادف مي‌باشد شرايط آب و هوايي در ايمني حركت نقشي اساسي دارد به نحوي كه شرايط آب و هوايي خوب باعث كاهش نرخ تصادفات و شرايط جوي بد (ريزش برف و باران، طوفان ماسه و …) باعث لغزنده شدن جاده كاهش ديد رانندگان شده و مسايل و مشكلات ترافيكي بسياري را به بار خواهد آورد.

2-4- عوامل موثر در تصادفات جاده‌اي

عوامل اصلي در بروز تصادفات جاده‌اي را مي‌توان در 4 گروه طبقه‌بندي نمود (آیتی، 1371: 45):

2-4-1- عامل انساني

در فرهنگ ترافيك و تعاريف بين‌المللي «عامل انساني»، راننده و عابرين را شامل مي‌شود. تجزيه و تحليل تصادفات جاده‌اي ايران در سال 1363 كه توسط سازمان حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور انجام شده است به خوبي نشان مي‌دهد كه عامل انساني بيشترين تأثير را در بروز تصادفات داشته است. به طور كلي در تصادفات جاده‌اي ايران عامل انساني در 80 تا 85 درصد موارد به تنهايي و يا به طور مشترك با عوامل ديگر نقش اصلي را در تصادفات جاده‌اي داشته است.
عوامل انساني كه باعث بروز تصادفات مي‌شوند به شرح زير است:
– خصوصيات فردي راننده
– تخلفات رانندگي
– اختلالات و خواب‌آلودگي
– نامناسب بودن سيستم اعطاء گواهينامه رانندگي
– كمبود نظارت بر نيروي انساني
– عابر پياده و عدم تشخيص سهم عبور عابرين
– استعمال مواد مخدر و مشروبات الكلي
– بي‌توجهي به مقررات و عجله بي‌مورد
– عدم آشنايي با جاده
– تخلف عمدي

2-4-2- عامل وسيله نقليه

– نقائص فني
– نقص فني در سيستم روشنايي
– نقص فني در سيستم ترمز
– نقص فني در سيستم فرمان
– فرسوده بودن لاستيك‌ها
– نداشتن زنجير چرخ در مواقع ضروري
– نداشتن برف پاك‌كن در مواقع ضروري
– عدم رعايت مسائل ايمني در ساخت وسايل نقليه مسافربري
– مهار نكردن محموله به طرز صحيح

2-4-3- عامل جاده

عوامل موثر مربوط به جاده را به طور كلي به موارد زير تقسيم‌بندي مي‌كنند:
– عوامل مربوط به ويژگيهاي هندسي جاده
– وجود دست‌انداز و مانع در سطح جاده و اختلاف سطح بين آسفالته و شانه كناري
– عرض جاده
– فقدان شانه خاكي
– فقدان حفاظ‌هاي جانبي و ايمني كنار جاده
– ضعف در طراحي روسازي و نقش خرابيهاي روسازي نظير چاله‌ها، ترك‌ها
– عوامل مربوط به علائم و ابزار كنترل جاده
– نقص علائم عمودي
– نقص علائم افقي شامل خط‌كشي‌ها و بازتاب‌هاي ايمني
– عدم فراهم كردن نور كافي در جاده‌ها
– ناهماهنگي در تعمير و تأسيسات روشنايي موجود در جاده‌ها
– مشكلات ناشي از برق و ولتاژهاي پايين
– محل‌هاي خاص حادثه‌خيز
2-4-4- عوامل محيطي

2-7-4-1- عوامل جوي
2-7-4-2- عوامل محيط طبيعي
2-7-4-3- عوامل محيطي انساني

2-5- اولويت‌بندي نقاط حادثه‌خيز

به دلايل محدود بودن بودجه و زمان لازم است، براي كاهش تصادفات بيشتر بر روي نقاطي تمركز شود كه با صرف كمترين هزينه، بيشترين كاهش را در تصادفات داشته باشيم، بنابراين لازم است تا با بررسي و تحليل آمار تصادفات، مناطقي كه بيشترين شاخص تصادفات را به خود اختصاص مي‌دهند مشخص شده و با تعيين علل آن روشهاي مناسب جهت كاهش تصادفات و جلوگيري از آنها معرفي شود. پس با استفاده از روشهاي ارزيابي اقتصادي، پروژه‌هاي پيشنهادي مورد ارزيابي قرار گرفته و مناسب ترين آنها انتخاب گردد. در ادامه شاخص‌هاي مختلف تعيين نقاط حادثه‌خيز معرفي شده و مزايا و معايب هر كدام به اختصار توضيح داده مي‌شود.

2-5-1- شاخص‌هاي تعيين نقاط حادثه‌خيز

نحوه تحليل و بررسي تصادفات، در نتايج حاصله و برداشت هاي مربوط به آن بسيار موثر است. گاهي استفاده از معيارهاي نامناسب در تحليل، باعث گمراهي و سردرگمي تحليل‌گر، ايجاد نتايج پراكنده و تصميم‌گيري‌هاي نادرست مي‌گردد. بنابراين آشنايي با تمامي شاخص ها و معيارهاي مربوط به موضوع و شناخت كاربرد آنها در حصول نتايج بسيار ضروري است. به همين دليل در اين قسمت شاخص هاي مختلفي كه در تحليل وضعيت تصادفات مورد استفاده قرار مي‌گيرد، معرفي مي‌شود.
2-5-1-1- شاخص تعداد تصادفات1

تعداد تصادفات يك شاخص بنيادي در زمينه تحليل روند تصادف تلقي مي‌گردد. به هنگام استفاده از ضابطه تعداد تصادف ممكن است ارزش اين عدد گاهي در اثر ايجاد نوساناتي در روند تصادفات محلي تغيير نمايد. نبايد بيش از حد روي عدد تصادف تأكيد شود زيرا امكان دارد محل هايي وجود داشته باشد كه با داشتن تعداد تصادفات كم داراي تصادفات شديد منجر به جرح و فوت باشد. لذا استفاده از شاخص تعداد تصادفات ممكن است در تحليل باعث شود كه اين محل هاي خطرناك كه از نظر تعداد پايين هستند ناديده گرفته شوند (ماكاراچي، 1376 : 67).

2-5-1-2- شاخص ضريب شدت تصادف2

معيار ضريب شدت تصادف در بر گيرنده ضرايبي براي درجه بندي تعداد تصادف منجر به جرح و مرگ مي‌باشد تا بدين وسيله اهميت اين گونه تصادفات نسبت به تصادفات صرفاً خسارتي مشخص شود.
متأسفانه تاكنون تحقيقاتي در زمينه ضرايب تأثير نوع تصادف در كشور انجام نشده است اما براساس مطالعات انجام شده در برخي از كشورها ضريب تصادفات منجر به جرح يا مرگ نسبت به تصادفات خسارتي مي‌باشد. بدين ترتيب ضريب شدت تصادف از رابطه (2-1) محاسبه مي‌شود (علي بخشي،1376 : 22):
رابطه (2-1): (NJ+NF)× IA=Nm+
در اين رابطه:
IA: ضريب شدت تصادف
Nm: تعداد تصادف خسارتي
Nj , NF : به ترتيب تعداد تصادفات فوتي و جرحي
در جايي ديگر براي تعيين ضريب شدت تصادف رابطه (2-2) پيشنهاد شده است (Jacobs, )
رابطه (2-2): NF×b×Nj+× a× Nm+= IA
در اين رابطه IA و Nj و Nm و NF مقادير رابطه قبلي مي‌باشند.
a: نسبت تعداد مجروحين به تعداد تصادفات جرحي در كل كشور
b: نسبت تعداد مقتولين جاده‌اي به تصادفات فوتي در كشور

2-5-1-3- شاخص نرخ تصادف

چون شاخص تعداد تصادف به تنهايي حجم وسايل نقليه‌اي كه در معرض تصادف قرار دارند را در نظر مي‌گيرد از شاخص نرخ تصادف استفاده مي‌شود.
اين نرخ از حاصل تقسيم تعداد تصادف به حجم وسايل نقليه عبوري در سال بدست مي‌آيد. نرخ تصادف نشان دهنده احتمال و امكان وقوع تصادف مي‌باشد. اصولاً‌ براي آنكه عدد مورد محاسبه معني‌دار باشد تعداد تصادف ساليانه به ازاي يك ميليون وسيله نقليه عبوري در سال در نظر گرفته مي‌شود. تعيين اين شاخص با توجه به اطلاعات موجود تقريباً غيرممكن مي‌باشد. (علي بخشي، 1376 : 31)
مشكلات موجود در محاسبه اين شاخص به اختصار عبارتند از:
1- محورهاي تعريف شده در پرونده تصادفات مطابق با معيارهاي نيروي انتظامي بوده و با محورهاي وزارت راه و شهرسازی كه آمار تردد شماري را انجام مي‌دهد مطابقت ندارد، اين عدم هماهنگي باعث مي‌شود ميزان تردد مربوط به هر محور در پرونده تصادفات با اشكال مواجه گردد.
2- آمار تردد شماري به طور مرتب صورت نمي‌گيرد و تنها در يك قسمت از محورهاي اصلي انجام مي‌شود و قادر به پوشش تمامي محورهاي موجود در پرونده تصادفات نمي‌باشد.
اين شاخص از جمله شاخصهاي بسيار مهم و مناسب در بررسي و تحليل روند تصادفات مي‌باشد اما در كشورهايي مانند ايران با توجه به پراكندگي آمار و عدم وجود سيستم مشخص در جمع‌آوري چنين اطلاعاتي، به درستي و راحتي قابل محاسبه نيست.

2-5-1-4- شاخص نرخ شدت

اين شاخص از تركيب شدت و نرخ تصادف حاصل مي‌آيد و از جمله پرمعناترين شاخص ها در تشخيص مكان هاي پرتصادف مي‌باشد. شاخص نرخ شدت داراي كليه مزيت هايي كه قبلاً در مورد معيار نرخ تصادف بيان كرديم می باشد. علاوه بر اين، اين شاخص داراي ضريب درجه‌بندي براي اهميت بخشيدن به تصادفات منجر به مرگ يا جرح نيز مي‌باشد. اين شاخص از طريق عدد محاسبه خسارت مالي معادل در تصادف و تقسيم آن بر حجم ساليانه وسايل نقليه در معرض تصادف در مكان مورد نظر حاصل مي‌شود. شاخص نرخ شدت به دليل فقر آمار و اطلاعات تردد شماري در ايران به راحتي قابل محاسبه نيست. (علي‌بخشي، 1376 : 40)

2-5-1-5- شاخص هاي رو به رويي با تصادف

اين گروه شاخص ها آمار تصادف را در مقاطع طولي از راه يا در محورهاي مختلف نسبت به ميزان تردد در آنها تعيين مي‌كنند. با توجه به اينكه در اين حالت آمار تصادفات بر حسب ميزان تردد سنجيده مي‌شود احتمال وقوع تصادف را در مقاطع مورد نظر مشخص كرده و از مناسب ترين شاخص هاي مقايسه آمار تصادفات در مقاطع طولي از راه مي‌باشد.
شاخص نرخ تصادف نيز در زمره اين شاخص ها معرفي مي‌شود. همانطور كه گفته شد محاسبه چنين شاخص هايي با توجه به گستردگي تعداد تصادفات و آمار تردد شماري و عدم انطباق محورهاي نيروي انتظامي با محورهاي وزارت راه و شهرسازی امكان‌پذير نمي‌باشد.
برخي از شاخص هايي كه در اين گروه قرار مي‌گيرند عبارتند از:
– نرخ مرگ و مير با تصادفات به ازاي صد ميليون وسيله نقليه- كيلومتر طي شده
– نرخ مرگ و مير با تصادفات به ازاي ده

پایان نامه
Previous Entries کشف الاسرار، رفق و مدارا Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع مواد مخدر، مصرف مواد، توسعه شهر