پایان نامه ارشد رایگان با موضوع خطر کنترل، وجوه نقد، صورتهای مالی

دانلود پایان نامه ارشد

نکند و در عمل، از آن استفاده ننماید.
سیستم حسابداری، حسابرسان برای شناختن سیستم حسابداری باید ابتدا انواع عمده معاملاتی را بشناسند که واحد تجاری انجام میدهد. سپس، حسابرسان باید نحوه انجام شده معاملات، شامل (1) چگونگی شروع این معاملات، (2) مدارک حسابداری مربوط و (3) نحوه پذیرش این معاملات، آشنا شوند. سرانجام حسابرسان باید روش گزارشگری مورد استفاده برای تهیه صورتهای مالی، شامل نحوه افشا و تعیین برآوردهای حسابداری را دریابند.
روشهای کنترل حسابرسان در حین کسب شناخت از محیط کنترلی و سیستم حسابداری، عموماً اطلاعاتی را درباره جزییات روشهای کنترل بدست خواهند آورد؛ برای مثال، ضمن کسب اطلاعات درباره مدارک مربوط به وجوه نقد، حسابرسان احتمالاً پی میبرند که صورت مغایرت بانک تهیه میشود یا خیر. حسابرسان باید نسبت به لزوم صرف وقت اضافی برای کسب اطلاعات درباره سایر روشهای کنترل نیز تصمیم بگیرند.حسابرسان هنگام کسب شناخت از سیستم حسابداری صاحبکار و روشهای کنترل مربوط به آن، تقسیم کل سیستم به چرخههای معاملات را عموماً مفید خواهند یافت. واژه چرخه معاملات به معنای رویهها و ترتیب اجرای روشهای پردازش هر نوع بخصوص معاملات است.
چرخههای معاملات در هر شرکت به نوع و ماهیت فعالیتهای تجاری آن بستگی دارد. برای مثال، یک بانک چرخه تولید ندارد، اما هم چرخه وام و اعتبار و هم چرخه سپردههای دیداری دارد. همچنین حسابرسان مختلف ممکن است چرخههای معاملات یک شرکت را به گونههای متفاوتی تعیین کنند؛ برای مثال، چرخه فروش و وصول مي‌ تواند به چرخههای جداگانه (1) پردازش و ثبت فروشهای نسیه و (2) دریافت و ثبت وجوه نقد تقسیم شود. نکته اساسی در تقسیم کل سیستم کنترل داخلی به چرخههای معاملات این است که حسابرسان بدین ترتیب میتوانند توجه خود را بر آن دسته از کنترلهای داخلی متمرکز کنند که بر قابلیت اتکای اقلام خاصی از صورتهای مالی اثر دارد(ارباب سلیمانی وهمکاران ،1390).
2-7-1-2- روشهای برآورد خطر:
حسابرس برای کسب شناخت از واحد مورد رسیدگی و محیط آن، شامل کنترلهای داخلی، باید روشهای برآورد خطر زیر را اجرا کند:
پرسوجو از مدیریت و سایر کارکنان واحد مورد رسیدگی
روشهای تحلیلی
مشاهده و وارسی
2-7-1-3- سایر منابع کسب اطلاعات درباره ساختار کنترلهای داخلی:
چگونه حسابرسان شناختی از ساختار کنترل داخلی صاحبکار بدست مي‌ آورند؟ یکی از راههای کسب این اطلاعات، مرور و بررسی کاربرگهای سالهای گذشته است. بدیهی است حسابرسان در حسابرسیهای بعدی از تمام اطلاعاتی که در گذشته درباره صاحبکار بدست آوردهاند، استفاده خواهند کرد. در نتیجه تحقیقات آنان بر زمینههایی از کنترلهای داخلی متمرکز خواهد شد که در سالهای قبل، سؤال برانگیز بوده است. اما حسابرسان نباید فراموش کنند که روند عملیات، همواره در حال تغییر است، کنترلهایی که در سال قبل مناسب بوده است میتواند در سال جاری نامناسب باشد و جا افتادگی اجرای یک روش کنترل داخلی، دلیلی بر موثر و منطقی بودن نحوه اجرای آن در حال حاضر نیست.
حسابرسان میتوانند وظایف و مسئولیتهای کارکنان صاحبکار را با بررسی نمودار سازمانی، شرح وظایف و مصاحبه با کارکنان تشخیص دهند. اغلب صاحبکاران، نمودگرها و دستورالعملهایی دارند که روشهای اجرای تصویب شده برای انجام شدن کلیه مراحل عملیات در آن توصیف گردیده است. گزارشها، کاربرگها و برنامههای حسابرسی حسابرسان داخلی نیز از جمله منابع بسیار مفید اطلاعاتی است.
حسابرسان همزمان با کسب شناخت از ساختار کنترل داخلی، به راحتی سیاستها و روشهای کنترل داخلی و اعمال شدن یا نشدن آنها نیز توجه میکنند. در این راه، آنان گاهی اطلاعاتی را درباره تأثیر عملیاتی کنترلهای مختلف بدست میآورند. تأثیر عملیاتی به چگونگی اعمال یک کنترل، یکنواختی اعمال آن کنترل و شخص اعمال کننده آن مربوط است. آگاهی از تفاوت بین این که یک روش کنترل، مورد استفاده است و کسب شواهدی درباره موثر بودن آن در عمل، حایز اهمیت است. حسابرسان برای برنامهریزی صحیح حسابرسی باید ابتدا مشخص کنند که کنترلهای عمده، بکار گرفته شدهاند، اما مجبور نمیباشند که تأثیر عملیاتی آنها را آزمون کنند. به هر حال، هنگامي‌ که حسابرسان مایلاند احتمال خطر کنترل را در سطحی پایینتر از حداکثر تعیین کنند باید شواهدی حاکی از تأثیر عملیاتی کنترلها را داشته باشند.
اطلاعات مربوط به تأثیر عملیاتی میتواند در این اولین مرحله ارزیابی سیستم کنترل داخلی از دو راه بدست آید. اول، ماهیت کسب اطلاعات درباره اعمال شدن یا نشدن یک کنترل به گونهای است که مي‌‌تواند اطلاعاتی را درباره تأثیر عملیاتی آن نیز بدست بدهد؛ برای مثال، حسابرسان میتوانند با مشاهده ثابت کنند که تفکیک وظایفی که صاحبکار طراحی کرده است نه تنها بکار گرفته شده است بلکه عملکرد موثری نیز دارد. راه دوم برای کسب اطلاعاتی درباره تأثیر عملیاتی کنترلها، انجام دادن آزمونهای خاصی است که برای این منظور طراحی شده باشد. هر دوی این راهها در اساس “آزمون کنترلها” است.
حسابرسان مستقل همزمان با کسب اطلاعات درباره ساختار کنترل داخلی صاحبکار که برای برنامهریزی حسابرسی ضروری است باید این اطلاعات را در کاربرگهای خود درج کنند. شکل و میزان این مستندسازی به اندازه و پیچیدگی کار صاحبکار و همچنین، نوع ساختار کنترل داخلی آن بستگی دارد. اطلاعات مزبور معمولاً به شکل پرسشنامه کنترلهای داخلی، شرح نوشته یا نمودگر، مستند میشود.
2-7-1-4- پرسشنامه کنترلهای داخلی:
قدیمیترین شیوه توصیف یک سیستم کنترل داخلی، تکمیل پرسشنامه استاندارد کنترلهای داخلی است. بسیاری از مؤسسات حسابرسی بدین منظور پرسشنامههایی برای خود تهیه کردهاند. هر پرسشنامه معمولاً دارای بخشهای جداگانهای برای هر یک از چرخههای عمده معاملات است که سبب میشود کار تکمیل آن بتواند به آسانی بین اعضای تیم حسابرسی تقسیم گردد (ارباب سلیمانی وهمکاران ،1390).
بیشتر پرسشنامههای کنترلهای داخلی به گونهای تنظیم شده است که جواب “خیر” در آن به معنای یک نقطه ضعف در سیستم کنترل داخلی است. به علاوه، پرسشنامه معمولاً تمیز بین ضعفهای عمده و جزیی کنترل، ذکر منابع اطلاعاتی مورد استفاده در پاسخگویی به پرسشها و ثبت توضیحاتی درباره نقاط ضعف کنترلهای داخلی را امکان پذیر میسازد. عیب پرسشنامه استاندارد، انعطاف ناپذیری آن است. پرسشنامههای مزبور عموماً حاوی سؤالات زیادی است که در مورد برخی از سیستمها، به ویژه سیستم واحدهای تجاری کوچک، “مورد ندارد”. همچنین، از بررسی یک پرسشنامه تکمیل شده نمیتوان وضعیتهایی را مشخص کرد که در آن قوت یک کنترل داخلی سبب جبران ضعفی در سیستم میشود.
2-7-1-5- شرح نوشته سیستم کنترل داخلی:
پرسشنامه کنترلهای داخلی، ابزاری است برای مستندسازی شناخت حسابرسان از سیستم کنترل داخلی. اگر با تکمیل پرسشنامه کار خاتمه یافته تلقی شود، ممکن است حسابرسان به تدریج عادت کنند که بدون بررسی و درک مشکلات، تنها پاسخهای آری و خیر را پر کنند. بدین سبب، برخی از موسسات حسابرسی ترجیح میدهند به جای پرسشنامه، یا همراه با آن، از شرح نوشته5 یا نمودگر 6 استفاده کنند. شرح نوشته معمولاً جریان هر یک از چرخههای عمده معاملات را دنبال میکند و مجریان کارهای مختلف، مستنداتی که تهیه میشود، مدارکی که تنظیم میگردد و تقسیم وظایف را مشخص میکند.
2-7-1-6- نمودگر سیستم کنترل داخلی:
امروزه بسیاری از موسسات حسابرسی، نمودگر سیستم را برای درک سیستم پردازش اطلاعات صاحبکار و کنترلهای داخلی مربوط به آن، موثرتر از پرسشنامه یا شرح نوشته میدانند. نمودگر سیستم یک نمودار است- یعنی، نمایش تصویری یک سیستم یا یک سری روش که در آن، هر روش به ترتیب و در جای خود نشان داده میشود. نمودگر به چشم یک استفاده کننده با تجربه، تصویر روشنی از سیستم است که نوع و ترتیب روشها، تفکیک مسئولیتها، منابع و نحوه توزیع مدارک و نوع و محل مدارک و پروندههای حسابداری را نشان میدهد (ارباب سلیمانی وهمکاران ،1390).
مزیت ویژه نمودگر بر پرسشنامه یا شرح نوشته، ارائه تصویری روشنتر و دقیقتر از سیستم صاحبکار است. هنگامي‌ که برای شرح سیستم از خطوط و علایم به جای کلمات استفاده شود، امکان سوء تعبیر، توصیف نشدن برخی از قسمتها یا وجود مطالب مبهم کاهش مي‌ یابد. علاوه بر این، به روز کردن نمودگر در حسابرسیهای بعدی امری ساده خواهد بود؛ زیرا حسابرسان تنها با افزودن یا کاستن چند خط و علامت، نمودگر را به روز میکند.
عیب احتمالی نمودگر این است که ضعفهای سیستم کنترل داخلی را به روشنی پرسشنامه مشخص نمیکند. یک پاسخ “خیر” در پرسشنامه به منزله علامت خطری به نشانه وجود یک وضعیت نامطلوب است. چنین نشانه روشنی در مورد نبودن یک کنترل داخلی خاص یا عدم اجرای صحیح آن را نمودگر ممکن است تامین نکند. بدین سبب، برخی از مؤسسات حسابرسی برای تشریح سیستم داخلی هم از نمودگر و هم از پرسشنامه استفاده میکنند. نمودگر، سیستم را به روشنی مجسم میکند، در حالی که پرسشنامه یادآور کنترلهایی است که باید در سیستم وجود داشته باشد (ارباب سلیمانی وهمکاران،1390).
2-7-2- آزمون شناخت سیستم:
حسابرسان پس از تشریح سیستم کنترل داخلی در کاربرگهای خود، مورد استفاده بودن سیستم را از طریق اجرای آزمون شناخت سیستم در مورد هر یک از چرخههای معاملات، بازبینی و تایید میکنند. اصطلاح آزمون شناخت سیستم به معنای ردیابی چند (گاه تنها یک یا دو) معامله در طول مراحل هر چرخه معاملات است. برای مثال، به منظور اجرای آزمون شناخت سیستم در مورد چرخه فروش و وصول، حسابرسان میتوانند با انتخاب چند سفارش فروش، آزمون را شروع و سپس معاملات را به ترتیب روشهای صاحبکار دنبال کنند. بدین ترتیب، حسابرسان خواهند توانست اجرای روشهایی چون تصویب اعتبار مشتری، ارسال کالا، تهیه فاکتور فروش و ارسال صورتحساب، ثبت حسابهای دریافتنی و پردازش وجوه نقد دریافتی از مشتریان توسط کارکنان مناسب و انطباق نحوه اجرای روشها با ترتیب منعکس در کاربرگهایشان را تعیین کنند. چنانچه معلوم شود روشهای مورد عمل صاحبکار با آنچه حسابرسان در کاربرگهای خود ثبت کردهاند متفاوت است، حسابرسان باید کاربرگهای خود را کامل کنند تا سیستم واقعی را نشان دهد.
هدف اولیه از آزمون شناخت سیستم، آزمایش کامل بودن کاربرگهای حسابرسی است نه قابلیت اتکای روشهای کنترل صاحبکار. نتیجهگیری صحیح نسبت به قابلیت اتکای کنترلهای حسابداری در تمام طول سال مورد رسیدگی، مستلزم نمونهای به مراتب بزرگتر از یک یا دو معامله است.
2-7-3- برآورد احتمال خطر کنترل و طراحی آزمونهای اضافی کنترلها:
حسابرسان پس از تکمیل تشریح سیستم کنترل داخلی در کاربرگهای خود، برآورد اولیهای از احتمال خطر کنترل به عمل میآورند و آزمونهای رسیدگی اضافی را طراحی میکنند. هدف اصلی حسابرسان در این مقطع، تعیین این است که کدام یک از کنترلهای داخلی، ارزش آزمونهای اضافی را دارد. اصولاً این برآورد اولیه و طراحی آزمونها شامل مراحل زیر است:
1. شناسایی انواع اشتباهها و تخلفهایی که میتواند در صورتهای مالی صاحبکار رخ دهد.
2. ارزیابی این که روشهای کنترل داخلی صاحبکار آن چنان طراحی شده است که هدفهای کنترلی مربوط به پیشگیری از رخداد اینگونه اشتباهها و تخلفها را برآورده سازد.
3. برآورد احتمال خطر کنترل مربوط به انواع مختلف اشتباهها و تخلفها بر اساس طرح ساختار کنترل داخلی و نتایج آزمونهایی که ضمن کسب شناخت از این طرح انجام شده است.
4. شناسایی هر کنترل دیگری که با آزمون آن بتوان سطح برآورد شده احتمال خطر مربوط به انواع بخصوص اشتباهها و تخلفها را کاهش داد.
مرحله چهارم بالا دارای ماهیتی بسیار ذهنی و مستلزم هم قضاوت و هم تجربه است. حسابرسان، کنترل‌هایی را برای آزمودن انتخاب میکنند که اتکای بر آنها بدان حد از آزمونهای محتوا بکاهد که اجرای آزمون آن کنترلها را توجیه کند. در موارد حسابرسی واحدهای تجاری کوچک، حسابرسان ممکن است تجزیه و تحلیل کنترل داخلی را در همین مرحله متوقف نمایند چون احساس میکنند که آزمونهای بیشتر، برآورد آنان از احتمال

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع خطر کنترل، صورتهای مالی، هیات مدیره Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع خطر کنترل، صورتهای مالی، کمیته حسابرسی