پایان نامه ارشد رایگان با موضوع امام علی (ع)، امام صادق، امام هادی (ع)، پیامبر اسلام (ص)

دانلود پایان نامه ارشد

إِلَی أَجَلٍ مُّسَمًّی)
«و این که از پروردگار خویش آمرزش بطلبید سپس به سوی او بازگردید تا به طرز نیکویی شما را تا مدتی معین بهره مند سازد.»74
توبه عامل مغفرت؛
(سارِعُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عرض‌ها السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقینَ)
«بشتابید به سوی آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی که وسعتش آسمانها و زمین است، برای پرهیزگاران آماده شده است.» 75
خداوند نه تنها می بخشد، بلکه مهربان هم هست؛
(مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحيماً)
« هر کس کار بدی کند یا به خودش ستم کند سپس از خداوند آمرزش بطلبد، خداوند را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.»76
خطرناک تر از گناه، اصرار بر آن است؛
(وَالَّذِینَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ یُصِرُّواْ عَلَی مَا فَعَلُواْ وَهُمْ یَعْلَمُونَ)
«[افراد با تقوا] کسانی هستند که هرگاه کار زشت انجام دهند و یا به خویشتن ستم کنند، به یاد خدا می افتند و برای گناهان خود استفغار می کنند و جز خدا کیست که گناهان را ببخشد؟ و متقین آگاهانه بر کار زشت اصرار نمی ورزند.» 77
گفتار سوم- توبه در روایات
در روایات از پیامبر بزرگوار اسلام(ص) و پیشوایان معصوم (ع) سفارش زیادی به توبه و شرایط و خاصیت آن شده است، که به برخی از آنها اشاره می شود:
مانند بی گناه؛ امام جعفر صادق (ع) می فرماید:
(التَّائِبُ مِنْ الذَّنْبِ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ)« توبه کننده از گناه همانند کسی است که گناه ندارد.»78
بهشت برای توبه کاران؛ پیامبر اکرم(ص) می فر مایند: (الجنّة لكلّ تائب) « بهشت متعلق به توبه کاران است.» 79
توبه، سبب خوشحالی خداوند؛ و نیز پیامبر(ص) فرمودند: (‏اَلَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ الْعَقِيمِ الْوَالِدِ مِنْ الضَّالِّ الْوَاجِدِ وَمِنْ الظَّمْآنِ الْوَارِدِ‏)
«خداوند از توبه بنده خود بیش از عقیمی (نازا) که بزاید و گمراهی که گم کرده اش را بیابد و تشنه ای که به آب رسد، خوشحال تر است.»80
خداوند به توبه بنده خود شادتر است؛ ابوعبیده حذاء گوید، شنیدم از حضرت امام محمد باقر(ع) که می فرمود: (إنَّ اللّهَ تعالى أشَدُّ فَرَحا بتوبةِ عبدِهِ مِن رجُلٍ أضَلَّ راحِلَتَهُ و زادَهُ في ليلةٍ ظَلْماءَ فوجَدَها، فاللّه ُ أشَدُّ فَرَحا بتَوبَةِ عبدِهِ مِن ذلكَ الرّجُلِ براحِلَتِهِ حِينَ وجَدَها)
« همانا خداوند به توبه بنده خود خوشحال تر از مردی است که در تاریکی، شتر و توشه خود را گم کرده باشد و آنها را بیابد. پس خداوند به توبه بنده اش از چنین مردی در آن حال که راحله گم شده را پیدا کند، شادتر است.» 81
توبه، خصلت مومن؛ پیامبر (ص) می فرماید: (مَن لَم یَندُبْ علی ذَنْبٍ یَرتکبُهُ فلَیسَ بمومِنٍ و لَمْ تَجِبْ لَهُ الشَّفاعَةَ)
«هر کس از گنـاهی که مرتکب شود توبه نکند، مومن نبوده و شفاعتی برایش نخواهد بود.»82
خداوند توبه پذیر است؛ و نیز پیامبر بزرگوار حضرت محمد بن عبدالله (ص) فرموده: (لو أخطأتم حتّى تبلغ خطایاکم السّماء ثمّ تبتم لتاب اللَّه علیکم)
«اگر آنقدر گناه کنید که خطاهایتان به آسمان برسد و سپس توبه کنید، خدا توبه شما را می پذیرد.»83
دنیا برای توبه کننده؛ امیرالمومنین، امام علی (ع) می فرماید:
(وَلَا خَیْرَ فِی الدُّنْیَا إِلَّا لِرَجُلَیْنِ: رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ یَتَدَارَ کُهَا بِالتَّوْبَةِ، وَرَجُلٍ یُسَارِعُ فِی الْخَیْرَاتِ)
« دنیا فقط برای دو کس خوب است؛ کسی که گناهانی کرده و می خواهد با توبه جبران کند؛ و کسی که با سرعت به کارهای نیک مشغول است.»84
توبه، محو کننده گناه است؛
ابی بصیر گوید، شنیدم از امام جعفر صادق (ع) که فرمودند:
(إِذَا أَذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِى قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ انْمَحَتْ وَ إِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَى قَلْبِهِ فَلَا يُفْلِحُ بَعْدَهَا أَبَداً)
«زمانی که مرد گناهی کند، نقطه ای سیاه در دلش پدید آید، اگر توبه کند، محو شود و اگر گناهش زیادتر گردد، در آن سیاهی بیفزاید تا تمام قلبش را فراگیرد که از آن پس هیچگاه رستگار نگردد.»85
توبه، باعث پاکیزگی دل؛ امام علی (ع) فرمودند:
(التَّوبَةُ تُطهِّرُ القُلوبَ وتَغْسِلُ الذُّنوبَ)
«توبه مایه پاکیزگی دل و باعث مبرا گشتن از گناهان است.»86
امام جعفر صادق (ع) فرمودند:
(رَحِمَ الله عَبداً تاب إلى الله قَبلِ المُوتِ، فَانَّ التوبَة مُطَهَرة مَن دَنسِ الخَطيئة، وَ مُنقَذة مَن شَفا الهَلكة)
خداوند رحمت کند بنده ای را که پیش از مرگ توبه کند، زیرا توبه پلیدی های گناه و نادرستی را پاک می کند و از بدبختی، نابودی رهایی بخش است.»87

بهترین بنده؛
امام محد باقر (ع) فرمودند:
(سُئِلَ عَلَيْهِ السَّلامُ عَنْ خِيارِ الْعبادِ؟ فَقالَ(عليه السلام):أَلَّذينَ إِذا أساء وا اِستَغفَروُا)«سوال شد از پیامبر اسلام (ص) درباره بهترین بندگان از آن جمله فرموند: … زمانی که بدی کنند، استغفار کنند.»88
یکی از عرفا گفته است: چهار چیز را با چهار چیز بشویید: 1- صورتهای خودتان را با آب چشمهایتان (از خوف خداوند).2- زبانتان را با ذکر پروردگارتان. 3- دلهایتان را با ترس از خدا.
4- و گناهانتان را با توبه و بازگشت از گناه.89
گفتار چهارم- توبه در حکایات
حکایت های بسیار زیادی در کتابهای مختلف درباره افرادی که متوجه گناهانشان شده و توبه کرده و به سوی پروردگار مهربان برگشته اند بسیار فراوان است، که در اینجا دو حکایت جالب را آورده ایم؛
حضرت امام صادق(ع)فرمود: مردی در زمانهای گذشته زندگی می کرد. در جستجو بود دنیا را از راه حلال به دست آورد و ثروتی فراهم نماید. وقتی نتوانست، از راه حرام جدیت
کرد، باز نتوانست. شیطان برایش مجسم شده و گفت: از راه حلال خواستی ثروتی فراهم کنی، نشد و از راه حرام هم نتوانستی. اینک مایلی من راهی به تو بیاموزم که در خواسته خود موفق شوی؟ ثروت سر شاری بدست آوری و عده ای هم پیرو و تابع پیدا کنی؟ گفت: آری، مایلم. شیطان گفت: از خود، کیش و دینی اختراع کن. مردم را به سوی کیش اختراعی دعوت نما. به دستور شیطان رفتار کرد، مردم گردش را گرفته، پیرویش کردند و به آن چه مایل بود رسید. روزی
ناگاه متوجه شد که: چه کار ناشایستی کردم؟ مردم را گمراه نمودم. خیال نمی کنم که توبه ای داشته باشم، مگر اشخاصی که به واسطه من گمراه شده اند، متوجه کنم که آن چه از من شنیده اند، باطل و ساخته شده خودم بود. آنها را برگردانم، شاید توبه ام پذیرفته شود.
به پیروان خود، یک یک مراجعه کرد. آنها را گوشزد نمود که آنچه من می گفتم باطل بود، اساس و پایه ای نداشت. آنها جواب می دادند: دروغ می گویی، گفتار سابق تو حق بود، اکنون در کیش و دین خود شک کرده و گمراه گشته ای. این جواب را که از آنها شنید، غل و زنجیری تهیه نموده، به گردن خود آویخته، گفت باز نمی کنم تا خداوند توبه ام را بپذیرد.
خداوند به پیغمبر آن زمان وحی نمود که به فلانی بگو: قسم به عزتم، اگر آن قدر مرا بخوانی و ناله نمایی که بند بندت از هم جدا شود، دعایت را مستجاب نمی کنم، مگر کسانی که به کیش تو مرده اند و آنها را گمراه کرده بودی، به حقیقت کار خود اطلاع دهی و از کیش تو برگردند (این کار هم که برایش امکان نداشت).90
بنابراین همان طور که مجازاتهای دنیوی، گناهکاران را از حقوق و عرض مردم، بری الذمه نمی سازد توبه و استغفار در پیشگاه الهی نیز بعد مردمی گناه را از بین نمی برد و حساب مخلوق را تصفیه نمی نماید، مگر آنکه گناهکار در همین جهان به موازات توبه و استغفار، حقوق صاحبان حق را پرداخت نماید و رضایت خاطر آنان را فراهم آورد، و گرنه در روز جزا نسبت به جزء جزء اموال و اعراض آنان مؤاخذه می شود و مسئول است و باید حساب هر یک از آنها را جدا تصفیه نماید.
پیرمردی از نخع می گوید: به امام باقر(ع)عرض کردم: من از زمان حجاج تا امروز در بلاد اسلامی والی بوده ام، آیا برای من توبه هست و می توانم به وسیله آن، خویشتن را از آلودگی های گذشته تطهیر نمایم؟ امام سکوت کرد و به من پاسخ نداد. دوباره سوال کردم، حضرت علیه السلام در جواب فرمود: «توبه به تنهایی موجب نجات تو نمی شود، مگر اینکه حساب مردم را تصفیه کنی و حق هر صاحب حقی را ادا نمایی.»91
مبحث چهارم- توبه نصوح، تفاوت توبه و استغفار، توبه و جوانان
اين مبحث كه شامل سه گفتار مي باشد مفاهيم توبه نصوح، تفاوت توبه و استغفار، توبه در زمان جوانانی ، مورد بررسي قرار مي گیرد.
گفتار اول- مفهوم توبه نصوح در لغت و اصطلاح
در این قسمت، مفهوم لغوی و اصطلاحی توبه نصوح را مورد بررسی قرار می دهیم.
توبه نصوح چیست، یا نصوح چه نوع توبه ای است؟
بزرگان برای توبه نصوح معانی متعددی را بیان داشته اند؛
الف: عده ای گفته اند: نصوح به فتح، به معنای نصیحت کننده است، آن است که شخص را نصیحت می کند که دیگر به گناه باز نگردد.
ب: و عده ای گفته اند: نُصّح در لغت عرب به معنای خالص، چنانکه به عسلی که خالص از موم باشد، عَسَلّ نَصُوحٌٍٍ می گویند. 92
و توبه خالص آن است که پشیمان شود از گناهان برای زشتی آنها و خالصاً لوجه الله باشد، نه برای ترس از آتش و یا به طمع بهشت.93
ج: جمعی معتقدند؛ نصوح به معنای خیاطت است، به علت اینکه گناه رشته دین را پاره می کند و توبه آن را وصله کرده و می دوزد و یا به جهت آنکه توبه نصوح جمع می کند میان او و اولیای خدا را چنانکه خیاط پارچه را جمع می کند و بعضی از آن را به پاره دیگر می دوزد. یا به خاطر آنکه توبه نصوح طاعت و بندگی را محکم می کند چنانکه خیاط با دوختن پارچه آن را محکم و مستحکم می کند.94
د: گروهی دیگر توبه نصوح را به توبه صادقانه معنی کرده اند که برگشت و عودت به گناه در آن نباشد. نظر دیگری نیز در این باب نقل شده که نصوح نام مردی بوده شبیه زنها، که داستان وی از ترجمه مجمع البیان جلد 25 صفحه 149 در کتاب «انوارالمجالس» ارجستانی صفحه 432 آمده است.
خداوند می فرماید:
«یااَیُهاالذینَ آمنوا توبُوا اِلی اَللهِ تَوّبَةًً نَصوحاً، عَسی رَبُکُّمّ اَنّ یُکَفِرَ عَنّکُمّ سَیئاتِکُمّ.»
«ای کسانی که ایمان آورده اید، توبه کنید توبه ای خالص، امید است با این کار پروردگارتان گناهانتان را ببخشد.»95
ابوالصباح کنانی گوید:(سالت ابا عبدالله (ع) عن قول الله عزوجل « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً. »
قال(ع): یتوب العبد من الذنب ثم لا یعود فیه).
«پرسیدم از حضرت صادق (ع) از گفتار خداوند در مورد این آیه: (ای کسانی که ایمان آوردید، توبه کنید به سوی خدا، توبه نصوح)، حضرت فرمود: یعنی، بنده از گناه توبه کند و دیگر به آن باز نگردد.»96
محمدبن فضیل گوید: «من از تفسیر آیه 8 سوره تحریم از امام موسی بن جعفر (ع) پرسیدم. حضرت فرمود: از گناه توبه کند و دیگر به آن باز نگردد».97
امام صادق (ع) می فرماید:
(اَنَّ تَوبَهَ النُّصوُحِ هُوَ اَن یَتوُبَ الرَّجُلُ مِن ذَنبٍ وَ یَنوی اَن لایَعوُدَ اِلَیهِ اَبَداً).
«توبه نصوح آن است که مرد از گناهی توبه کند و تصمیم گیرد که برای همیشه به آن بر نگردد». 98
«از ابوالحسن امام هادی (ع) از معنای توبه نصوح سوال شد؟ امام (ع) نوشت: باطن و درون توبه کننده چون ظاهر و برتر از آن باشد.»99
ابن عباس گوید: معاذبن جبل گفت:(یا رسول الله (ص) ماالتوبه النصوح؟
قال (ص): ان یندم العبد علی الذنب الذی اصاب، فیعتذر الی الله ثم لا یعود الیه کما لا یعود اللبن الی الضرع)
«یا رسول الله (ص) توبه نصوح چیست؟
حضرت فرمودند: بنده خدا بر گناهی که کرده است، پشیمان شده از خدا پوزش طلبد، سپس بر آن کار هرگز باز نگردد، چنانکه شیر به پستان باز نمی گردد.»100

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع رحمت الهی، حضرت آدم (ع)، امیرالمومنین، امام علی (ع) Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع آیین دادرسی، قانون مجازات، آیین دادرسی کیفری، قانون آیین دادرسی کیفری