پایان نامه ارشد رایگان با موضوع استان مازندران، استان گیلان

دانلود پایان نامه ارشد

در بردارد. بطور كلي نيروي كار مورد نياز مرحله كاشت (تهيه خزانه و نشاءكاري) در روش سنتي 28 نفر روز و در روش مكانيزه 19 نفر روز در هر هكتار تعيين شده است. براي تهيه خزانه (آماده كردن نشاء ) در روش سنتي به 9 نفر روز و در روش ماشيني به 15 نفر روز در هر هكتار مورد نياز است، اما براي نشاءكاري در روش دستي به 19 نفر روز هكتار و با ماشين به 4 نفر روز نياز دارد (با احتساب كارگر براي حمل نشاء تا زمين اصلي و كنار ماشين ). بطوريكه هزينه هاي كارگري براي نشاءكاري(بدون احتساب كارگر بر اي تهيه خزانه ) در دو روش سنتي و مكانيزه به ترتيب 52.5% و 12.8% از کل هزینه‌های مرحله‌ی کاشت را تشکیل می‌دهند. هزینه‌های ثابت و متغیر ماشین 11.3% و جعبه‌های نشاء 16.4% از کل هزینه‌ی کاشت را شامل می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که در روش مکانیزه تهیه خزانه و جعبه‌های نشاء و در روش سنتی دستمزد کارگر نشاء کار عوامل اصلی ایجاد هزینه در دو روش کاشت محسوب می شوند.تهیه نهاده ها برای تهیه خزانه در روش سنتی 26.7% و در روش مکانیزه 15.9% از کل هزینه ی مرحله ی کاشت را تشکیل می‌دهد و این بدلیل مصرف کمتر بذر,پلاستیک برای پوشش خزانه و سایر نهاده های مورد نیاز است (محمدرضا علیزاده).
حمیدکودهی.جهاندیده پایان‌نامه خود را در سال 1374 با موضوع “بررسي كاهش ضايعات شلتوك در مراحل تبديل به برنج سفيد” انجام داد که خلاصه ای از پایان‌‌نامه ایشان در زیر ارایه شده است :
با توجه به اينكه برنج دومين غذاي اصلي اكثريت مردم جهان مي باشد، بيش از 90 درصد آن در آسيا توليد و مصرف مي‌شود. افزايش جمعيت ضرورت توليد هرچه بيشتر محصولات كشاورزي از جمله برنج را در صدر برنامه ها و فعاليت دولتها و متخصصين قرارداده است. يك سري از عوامل براي تبديل شلتوك به برنج سفيد از جمله دماي خشكانيدن شلتوك، ميزان رطوبت نهايي شلتوك ، ميزان پوليش در دستگاه سفيدكن و نوع برنج بسيار مهم هستند. مي‌توان با شرايط بهينه درجه حرارت خشكانيدن و ميزان رطوبت نهايي شلتوك در هنگام تبديل و ميزان پوليش، درصد برنج شكسته و خرده برنج را به حداقل رسانده در نتيجه ميزان برنج سالم به حداكثر برسد تا از كاهش ضايعات شلتوك در هنگام تبديل جلوگيري بعمل آيد. شايان ذكر است 90 درصد برنج توليدي در استان گيلان از واريته‌هاي پرمحصول سپيدرود، خزر و بينام است. نتايج بر اين دلالت دارند. تفاوت معني داري بين افزايش درصد برنج سالم در ارقام سپيدرود، بينام و خزر وجود دارد. تفاوت معني داري در افزايش درصد برنج سالم در دماي خشكانيدن مختلف 25 و 35 و 45 درجه سانتي‌گراد وجود دارد. ميزان درصد برنج سالم در رطوبتهاي مختلف 11 و 12 و 13 درصد هنگام تبديل نشانگر تفاوت معني داري مي باشد. ميزان درصد برنج سالم در پوليشهاي متفاوت (15 و 25 و 35 ثانيه) هنگام تبديل شلتوك به برنج سفيد تفاوت معني داري را نشان مي دهد. در نتيجه اين تحقيق، واريته سپيدرود بيشترين درصد برنج سالم را در دماي خشكانيدن 25 درجه سانتيگراد و رطوبت 11 درصد و مدت پوليش 15 ثانيه نشان مي‌دهد. واريته‌هاي خزر و بينام بيشترين درصد برنج سالم و كمترين ضايعات را در دماي خشكانيدن 35 درجه سانتيگراد و رطوبت 12 درصد در هنگام تبديل و ميزان پوليش 15 ثانيه را نشان مي‌دهد(کودهی.جهاندیده، 1374).
“بررسي ميزان ضايعات سیستم‌هاي مختلف تبديل برنج در كارخانه‌هاي شاليكوبي استان گيلان و ارائه راهكارهايي جهت تقليل آن” عنوان پژوهشی است که محمدرضا علیزاده در سال 1378 در مناطق مختلف استان گیلان به برسی و تحلیل آن پرداخت :
هر ساله مقادير قابل توجهي از محصول توليدي شاليكاران طي عمليات تبديل شلتوك به برنج سفيد در كارخانه هاي شاليكوبي شكسته مي شود و خسارت سنگيني بر كشاورزان وارد مي‌شود. سهم عمده‌اي از ضايعات تبديل (خرده برنج ) ناشي از كاركرد نامناسب ماشين‌هاي پوست كن و سفيد كن مي‌باشد. به منظور بررسي و مقايسه مقدار ضايعات تبديل برنج دو سيستم متداول در كارخانه هاي شاليكوبي استان گیلان1- پوست كن غلتک لاستيكي + سفيد كن تيغه اي(نوع اول ),2- پوست كن و سفيد كن نوغ تيغ هاي (نوع دوم ) تعدادي پلات هاي آزمايشي به طور تصادفي در مناطق مختلف است انتخاب شد. در هر پلات با توجه به نوع سيستم تبديل و رقم نمونه‌هايي جمع آوري گرديد و نسبت برنج قهوه‌اي به شلتوك(درخروجي پوست كن) درصد خرده برنج قهوه‌اي و درصد خرده برنج سفيد بعد از ماشين پوست كن و سفيد كن اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد به طور كلي بدون توجه به نوع رقم به طور متوسط مقدار خرده برنج قهوه‌ای سیستم تبدیل نوع اول و دوم به ترتیب 7.06 و 10.05 درصد می‌باشد.مقدار خرده برنج سفید در سیستم نوع اول 19.341 درصد و در سیستم نوع دوم 22.60 درصد برآورد شده است. صرف نظر از نوع سیستم تبدیل, اختلاف معناداری بین درصد خرده ارقام مختلف وجود دارد و رقم طارم محلی با میانگین 25.92 درصد بیشترین مقدار خرده برنج سفید را دارا بود. مقایسه بین میانگین‌های مربوط به درصد خرده برنج سفید ارقام هاشمی و بینام در دو سیستم تبدیل اختلاف معناداری نشان نداد(علیزاده، 1378).
خلاصه ای از پژوهش محمدرضا علیزاده تحت عنوان ” بررسي و مقايسه ميزان ضايعات در روش‌هاي مختلف برداشت برنج” که برای موسسه تحقیقات برنج کشور به انجام رسانید در زیر ارائه شده است :
برداشت به موقع برنج از نقطه نظر كاهش ضايعات محصول از اهميت زيادي برخوردار مي‌باشد . از آن جايي كه روش سنتي (برداشت با داس ) به تعداد كارگر زيادي نياز دارد، قدمهايي براي ارزيابي و توسعه روش مناسب برداشت در استان گيلان برداشته شده است. در اين تحقيق عملكرد مزرعه اي دو نوع دروگر خودگردان و سوار شونده به تيلر مورد ارزيابي قرار گرفت و با روش برداشت سنتي مقايسه شد. نتايج نشان داد بين مقدار ضايعات مرحله درو و جمع آوري محصول سه روش برداشت اختلاف معني داري وجود دارد.ضايعات برداشت (درو و جمع آوری محصول) در برداشت سنتی کمترین مقدار بود (2.09) ضایعات برداشت با استفاده از ماشین دروگر به طور متوسط 2.8% برآورد شد.دروگر خودگردان با متوسط 0.294 هکتار بر ساعت در مقایسه با دروگر سوار شونده به تیلر (0.238 هکتار بر ساعت) و روش سنتی ( 0.0078 هکتار بر ساعت) بیشترین ظرفیت مزرعه‌ای موثر را دارا بود. تعداد کارگر مورد نیاز برای مرحله‌ی درو با ماشین دروگر به طور میانگین 6.6 نفر ساعت در هکتار و در برداشت سنتی 118.4 نفر ساعت در هکتار تعیین گردید. هزینه برداشت هر هکتار شالیزاری در روش سنتی, دروگر خودگردان و سوار شونده به ترتیب 1041875 ریال,481133 ریال برآورد شد(علیزاده، 1379)..
مرتضی نصیری پژوهشی تحت عنوان “مقايسه اقتصادي نشاءكاري سنتي و مكانيزه برنج با تاكيد بر نقش نيروي كار در توليد” در سال 1375 برای منطقه مرکزی مازندران و معاونت موسسه تحقیقات برنج کشور در مازندران انجام داده است که خلاصه ی پژوهش ایشان در زیر ارایه شده است :
جهت تأمين مواد غذايي جمعيت روز افزون جهان علي الخصوص در كشورهاي در حال توسعه، تحقيقات در زمينه عمليات كشاورزي جهت بالا بردن راندمان توليد، ايجاد سهولت دركار، صرفه جوئي در وقت و نيروي انساني ضروري به نظر مي‌رسد. براي دستيابي به اهداف فوق استفاده از ماشين‌آلات كشاورزي يا مكانيزه كردن عمليات زراعي اهميت ويژه‌اي دارد. در حال حاضر آنچه كه در مورد جايگزيني ماشين نشاء كار بجاي روش نشاء دستي مطرح مي‌باشد، اينست كه علاوه بر رفع مسائلي از قبيل صعوبت كاري، بالا بودن سن مولدين، مهاجرت و كمبود نيروي كار نشاءكاري، هزينه توليد را كاهش داده و عملكرد را در واحد سطح افزايش مي دهد. بدين جهت مقايسه اقتصادي نشاءكاري سنتي و مكانيزه برنج با تاكيد بر نقش نيروي كار در توليد در اين تحقيق مورد ارزيابي قرار گرفته تا براساس اطلاعات بدست آمده بتوان تصميمات و نظرات قاطعي را در مكانيزه كردن كشاورزي اعمال نمود. براي اين كار چهار شهرستان از استان مازندران كه عمده سطح زير كشت برنج متعلق به اين شهرستانها است انتخاب و در هر شهرستان دو يا سه زراعي كه نشاءكاري مكانيزه و يا سنتي انجام داده‌اند، پرسشنامه‌اي كه حاوي سؤالات متعددي در ارتباط با هزينه‌هاي مراحل مختلف كاشت، داشت و برداشت بوده پر شده است. در اين بررسي متوسط هزينه ارقام بومي و اصلاح شده به روش سنتي 4569008 ريال و به روش مكانيزه 4277587 ريال بوده كه نشاءكاري سنتي 291421 ريال نسبت به روش مكانيزه افزايش هزينه داشته است. علاوه بر موارد فوق در مزرعه تحقيقاتي، معاونت موسسه تحقيقات برنج كشور (آمل) دو روش نشاءكاري سنتي و مكانيزه با فواصل يكسان براي هر دو روش مورد مقايسه قرار گرفته‌اند، نتايج اين آزمايش نشان مي‌دهد كه ميزان عملكرد روش دستي در صورتيكه فواصل كاشت دو روش يكسان باشد، براي هر دو رقم طارم و خزر بترتيب 4407 و 4820 كيلوگرم در هكتار و نشاءكاري مكانيزه 4175 و 3883 كيلوگرم در هكتار بوده است. در اين آزمايش چون فاصله كاشت در نشاءكاري دستي و ماشيني يكسان بوده و از بين رفتن تعداد بوته در واحد سطح در روش دستي كمتر از نشاءكاري با ماشين بوده، لذا عملكرد در واحد سطح در روش دستي بيشتر از مكانيزه شده است، ولي در سطح وسيع امكان اينكه نشاءكاري دستي را بصورت منظم و با فاصله مشخص انجام دهيم وجود ندارد و هميشه تعداد بوته در واحد سطح كمتر از تعداد بوته‌هاي توصيه شده مي‌باشد، بدين جهت نشاءكاري ماشيني بعلت تضمين تعداد بوته بيشتر در واحد سطح نسبت به نشاءكاری دستي ارجعيت دارد.(نصیری، 1375).
کبری تجددی طلب پژوهشی تحت عنوان ” تأثير روشهاي مختلف خشكاندن شالي و شلتوك به روش سنتي” برای موسسه تحقیقات برنج کشور به انجام رسانید که در ادامه خلاصه‌ی پژوهش ایشان ارائه شده است :
براي تعيين تأثير خشك شدن شالي و شلتوك به صورت طبيعي و با نور آفتاب خشك كردن شالي در چهار تيمار به صورت: 1- بدون پوشش و رها شده در مزرعه,2- با پوشش پلاستيكي در شب,3-جمع آوري شالي در غروب و پخش آن هر روز صبح در سطح مزرعه,4-خشك كردن شالي در زير سقف در سايه پس از درو به مدت شش روز براي سه سال متوالي از سال 1379 الي 1381 انجام گرفت. اين تحقيق براساس طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار براي سه رقم بينام، خزر و سپيدرود انجام گرفت . آزمونهاي تعيين رطوبت شلتوك براي كنترل خشك شدن، تعيين درصد ترك قبل از تبديل، درصد خرده برنج و تعيين درجه سفيدي بر روي نمونه ها انجام ٢٣٣ گرفت. نتايج نشان داد كه از دست دادن رطوبت در نمونه‌ها در طول زمان كاهش يافت. نتايج آزمون تعيين درصد ترك نشان داد كه كمترين درصد ترك را تيمار چهارم داشت و ساير تيمارها بخصوص تميار اول داراي درصد ترك خوردگي بيشتري در ارقام سه گانه بود. برسي و تعيين درصد خرده برنج پس از تبديل معلوم كرد كه براي هر سه رقم اختلاف معني داري بين تيمارها و همچنين روزهاي خشك شدن وجود دارد. معلوم شد كه هر چه مدت زمان خشك شدن در معرض آفتاب كمتر باشد درصد خرد شدن برنج در هنگام تبديل كمتر خواهد بود. آزمون تعيين درجه سفيدي برنج در اين تيمارها نشان داد كه اختلاف مشخص و معني داري بين تيمارهاي مختلف ارقام سه گانه ديده نشده است(کبری تجددی طلب).
علی رشاد صدقی در پایانامه خود تحت عنوان”مقايسه اقتصادي كشت مكانيزه با كشت سنتي برنج در منطقه ميانه” کشت مستقیم را با کشت مکانیزه مقایسه کرده است که خلاصه‌ای از پژوهش او در زیر ارائه شده است :
اين طرح به منظور مقايسه اقتصادي كشت مستقيم برنج به صورت مكانيزه و روش سنتي آن به مدت چهار سال در منطقه آچاچي ميانه اجرا گرديد. هدف از اجراي اين طرح، تعيين روشي مناسب جهت كاهش هزينه‌هاي توليد در واحد سطح، كاهش سختي كار و افزايش كارآئي تراكتور و ادوات دنباله بند آن در زراعت برنج مي‌باشد. در اين تحقيق براي مقايسه آماري يافته‌ها در هر سال از آزمون T و جهت بررسي اثرات متقابل تيمار و سال از تجزيه مركب نتايج بوسيله آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي استفاده گرديد. تيمارهاي آزمايشي عبارتنند از:1- روش مكانيزه : در اين عمليات خاك ورزي اوليه، كودپاشي و خاك ورزي ثانويه به ترتيب با استفاده

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع روش حداقل مربعات، استان مازندران، سه مرحله ای، نیروی کار Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع استان فارس، کشاورزی و منابع طبیعی، عوامل بازدارنده، عوامل اجتماعی