پایان نامه ارشد رایگان با موضوع آیین دادرسی مدنی، دادرسی مدنی، آیین دادرسی

دانلود پایان نامه ارشد

محکومٌ علیه از این حکم پژوهش نخواسته و حکم اخیر به مرحله قطعیت رسیده باشد، خودداری از اجرای چنین حکمی مجوز قانونی ندارد.»58
در قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1318 هر چند که صدور حکم غیابی در مرحلۀ بدوی علیه خواهان بدوی موردی نداشت، اما در مرحله پژوهش قانونگذار صدور چنین حکمی را پیش بینی کرده بود؛ بدینصورت که مطابق مادۀ 511 ق.آ.د.م.س. مدعی بدوی در مرحله پژوهش، چه به عنوان پژوهشخواه و چه به عنوان پژوهشخوانده، زمانی که احساس می کرد جریان رسیدگی در مرحله پژوهش به نفع او خاتمه نخواهد یافت، می توانست با غیبت از جلسه دادرسی و یا عدم اسقاط حق حضور، لوایح ارسالی حکم غیابی را دریافت و بدین صورت با اعتراض به آن حکم، موجب رسیدگی مجدد در همان مرحله شود. که این امر سبب اطاله دادرسی می شد و لذا از جمله نقایص قانون مذکور بود که در اصلاحات سالهای 1331 و 1334 برطرف و حکم غیابی در مرحله پژوهش بطور کلی حذف شد. علت اینکه حکم علیه خواهان همواره حضوری است این می باشد که نامبرده در ضمن دادخواست مدافعات لازم را کرده است و تقدیم دادخواست از سوی خواهان، برای حضوری بودن حکم دادگاه له یا علیه وی کافی خواهد بود.59

مبحث پنجم : نحوه اعتراض به حكم غيابي
بعد از صدور حكم غيابي ، محكوم عليه غايب، حق دارد به حكم اعتراض نمايد. اين حق كه در ماده 305 قانون آئين دادرسي مدني مورد تصريح قرار گرفته است، واخواهي ناميده می شود. واخواهي غير از تجديدنظر خواهي است. اعتراض به حكم غيابي ( واخواهي ) در همان دادگاه صادر كننده رأي رسيدگي مى شود .
اعتراض محکومین احکام غیابی که ظرف مهلت مقرر قانونی تقدیم‏ دادگاه صادر کننده حکم می‏شود، اصطلاحاً واخواهی و رسیدگی به اعتراض‏ مزبور نیز رسیدگی واخواهی گفته می‏شود. واخواهی به موجب دادخواست و با پرداخت هزینه دادرسی معادل 3%ارزش محکوم به صورت می‏پذیرد و طبعاً نقص و خارج از مهلت بدون علل موجه، موجب رد دادخواست است. در صورتی که محکوم‏علیه در ایران اقامت داشته باشد مهلت واخواهی از حکم‏ بیست روز پس از ابلاغ حکم(واقعی یا قانونی) و چنانچه خارج از ایران‏ اقامت داشته باشد، مهلت واخواهی به دو ماه از ابلاغ حکم افزایش می‏یابد. در هر حال واخواهی به موقع از حکم غیابی موجب تکلیف محاکم به رسیدگی‏ مجدد و صدور حکم مقتضی می‏باشد.
به رغم ظاهر ماده(306)ق.آ.د.مدنی که مقرر می‏دارد:«مهلت‏ واخواهی از احکام غیابی برای کسانی که مقیم کشورند بیست روز و برای‏ کسانی که خارج از کشور اقامت دارند دو ماه از تاریخ ابلاغ واقعی حکم خواهد بود…..» قانونی یا واقعی بودن نحوه ابلاغ حکم در شروع مهلت واخواهی‏ تفاوتی نداشته و در هر حال انقضای مهلت بیست روز برای محکومان مقیم‏ داخل و دو ماه برای محکومان مقیم خارج از تاریخ ابلاغ، موجب انقضای‏ فرجه واخواهی و عدم پذیرش دادخواست واخواهی بوده مگر اینکه تأخیر حادث به واسطه معاذیر قانونی مصرح بوده که قسمت اخیر ماده فوق به آن‏ پرداخته و یا این که تأخیر ناشی از عدم اطلاع از حکم بوده و این مورد قبول‏ دادگاه صادر کننده حکم قرار گیرد.
ظاهر عبارت مزبور نباید موجب القای این تصور، که مهلت واخواهی از تاریخ ابلاغ واقعی احکام شروع می‏شود، گردد و بر همین مبنا چنانچه‏ حکمی به صورت قانونی به محکوم‏علیه غایب ابلاغ شده باشد، انتظار ابلاغ‏ مجدد و واقعی آن را از محاکم داشت.
با قدری تأمل در سایر عبارات این ماده، بویژه تبصره«1»ماده مرقوم‏ ملاحظه می‏شود که منظور مقنن در عبارت فرازین ماده مزبور صرفاً بیان‏ نوعی اصل و مبنا در ابلاغ احکام غیابی می‏باشد. در حالی که طبق تبصره‏ ماده مذکور، در صورت امکان ابلاغ واقعی حکم به محکوم‏علیه، ابلاغ‏ قانونی برای واخواهی و اجرای حکم مناط اعتبار خواهد بود.
به نحوی که بیان شد، تأخیر در تقدیم دادخواست واخواهی در شرایطی‏ که تأخیر به واسطه یکی از معاذیر مذکور در صدر ماده(306)ق.آ.د.مدنی‏ بوده و یا طبق تبصره«1»ماده مزبور به واسطه عدم اطلاع محکوم‏علیه از مفاد حکم بوده، به شرط اثبات ادعا در مورد اول و در مورد اخیر عدم ابلاغ‏ واقعی حکم به محکوم‏علیه و اثبات ادعا، پس از قبول دادخواست واخواهی‏ که به موجب قرار دادگاه صورت می‏پذیرد قابل رسیدگی در همان دادگاه‏ خواهد بود و در غیر این صورت(عدم پذیرش عذر تأخیر معترض)، حکم قابلیت اجرا خواهد بود.
نکته‏ای که در اینجا محل بحث است اینکه اگر خواسته دعوا با توجه به‏ نصاب آن فی‏نفسه دعوا را در زمره دعاوی غیر قابل تجدید نظر در آورده‏ باشد، تقدیم دادخواست و واخواهی خارج از مهلت مقرر چه حکمی خواهد داشت؟آیا باز طبق تبصره 3 ماده(306) آ.د.م. اعتراض مزبور موجب‏ رسیدگی در مرحله تجدید نظر خواهد بود یا خیر؟پاسخ به این سؤال به نظر مثبت است، چرا که با توجه به عمومیت تبصره مزبور در بیان تجویز رسیدگی‏ تجدید نظر و از سوی دیگر لزوم رعایت حقوق محکومین غیابی هر چند که‏ در مهلت قانونی از حکم واخواهی نکرده باشند ایجاب می‏کند که ایشان از یک فرصت دادرسی مجدد برخوردار گردد هر چند که حکم قابلیت اجرا هم‏ داشته باشد.60
واخواهي نسبت به حكم غيابي با تقديم دادخواست به عمل می آید . مهلت واخواهي از احكام غيابي براي كساني كه مقيم كشورند بيست روز و براي كساني كه خارج از كشور اقامت دارند دو ماه از تاريخ ابلاغ واقعي است. مهلت تجديدنظر خواهي نيز بعد از انقضاء مهلت واخواهي شروع مى شود. بنابراين محكوم عليه مقيم ايران تا 20 روز از تاريخ ابلاغ حق واخواهي و تا 20 روز ديگر پس از انقضاء مهلت واخواهي ، (نسبت به آراي قابل تجديدنظر) حق تجديدنظر خواهي دارد .
چنانچه حکم غیابی ابلاغ واقعی شده باشد، مهلت واخواهی برای اشخاصی که مقیم ایران هستند بیست روز و برای اشخاص مقیم خارج دو ماه از تاریخ ابلاغ است. در صورتی که م

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع دادرسی اختصاری، آیین دادرسی مدنی، آیین دادرسی، دادرسی مدنی Next Entries منابع پایان نامه درمورد نظم عمومی، داوری های تجاری بین المللی، محدودیت ها، حل و فصل اختلافات