پایان نامه ارشد درمورد نیازهای آموزشی، نیازسنجی، ارزیابی عملکرد، وزارت امور خارجه

دانلود پایان نامه ارشد

قـضاوت‌ دربـاره‌ عملکرد‌ شخص‌ و گزارش آن».چنین فرایندی می‌تواند مقاصد مختلفی را پوشش دهد که بسته به تـأکیدی کـه بـر هریک می‌شود ساختار و محتوای آن می‌تواند تغییر یابد.
تشخیص نیازهای‌ آموزشی یکی از این مقاصد است کـه صـاحب‌نظران مدیریت منابع انسانی همگی بدان اشاره نموده‌اند.البته نباید تصور کرد که سیستم ارزیـابی عـملکرد فـی نفسه ضمانتی برای آموزش و بهسازی شایسته‌ کارکنان‌ خواهدبود.بلکه اطلاعات حاصل از ارزیابی عملکرد به تـعیین نـیازهای آموزشی کمک خواهدکرد.در واقع ارزیابی عملکرد از طریق مقایسه عملکرد شغلی جاری با مـعیارها یـا اهـداف عملکردی معین،شکاف بین آنچه‌ که‌ باید انجام شود و انچه که فعلا انجام می‌شود و یا آنـچه کـه در عملکرد شغلی می‌تواند بهبود یابد را مشخص می‌کند.با اینکه‌ حتی‌ ممکن است شـامل بـخشی بـرای‌ تشخیص‌ و تعیین نیازهای باشد.
از جمله این نوع ارزیابی می‌توان به روش بازخورد 360 درجه اشاره نمود که در آن فـرد از دیـدگاه کـارکنان‌ زیر‌ مجموعه،همکاران، مسئولان مافوق و مشتریان‌ مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و از نتایج آن در فرایند تـعیین نـیازهای آموزشی کارکنان به‌ویژه مدیران می‌توان بهره گرفت. (آرمسترانگ،1385)
2-25-10. طوفان مغزی
فن طوفان مغزی یک فن گروهی ویژه‌ است‌ که مـبتنی بـر دو اصل کلی است:
1- بررسی طولانی بر روی یک عقیده یا دیدگاه باعث می‌شود از عـقاید و دیـدگاه‌های بهتر محروم شویم.
2- کمیت موجب کیفیت می‌شود.
تجارب مـا‌ بـاعث‌ ایـجاد مدل‌های‌ ادراکی خاصی می‌شود که می‌توانند خـلاقیت را سـرکوب یا ترغیب کند.ایده‌های خوب بسیاری چون متناسب با سیستم‌ فکری جاری ما نـیستند نـادیده گرفته می‌شوند.فن طوفان مغزی بـه دنـبال‌ غلبه‌ بـر‌ ایـن مـشکل است. (پيدايي،1387)
2-25-11. استفاده از فنون پیمایشی
مطالعات پیمایشی غالبا به مـنظور گـردآوری داده‌های اولیه و به ‌‌نوعی‌ اساسی درباره وضعیت موجود انجام می‌شود.با این حـال مـمکن است«با مشخص‌کردن وضع موجود‌ به‌ حـد‌ کافی به مقایسه آن بـا مـعیارهای تعیین‌شده»نیز بپردازند. (ون دلن،1373)
2-25-12. خودسنجی
خودسنجی یکی از فنون آسـان‌ و نـسبتا متداول در حوزه نیازسنجی آموزشی محسوب می‌شود.این فن عمدتاً یک فن‌ سنجشی است کـه بـه‌ شناسایی‌ نیازهای آموزشی احساس شـده و بـیان شـده(موردتقاضا) منتج می‌شود. (سلطاني و محمدي،1393)
سلومن (1994) عقيده دارد اين فن براي محيـط‌هاي يادگيري خودرهبر مناسب است.(Slomon,1994)
در چنين وضعيتي واحد آموزش و بهسازي سازمان نقش مشاوره و تسهيل كننده دارد و مسئوليت اصلي برعهده‌ي افراد است. از سازمان انتظار مي‌رود اطلاعات لازم را درباره دانش، مهارت و شايستگي‌هاي مورد نياز حال و آينده ارائه دهد، اما اين كاركنان هستند كه نيازهاي خود را احساس مي‌كنند، تشخيص مي‌دهند و براي رفع آن‌ها تقاضا مي‌كنند. .(همان منبع)
2-25-13. فن فیش‌ باول
این فن زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که تعداد افراد شرکت‌کننده در نیازسنجی محدود و دسترسی بـه آنـها و تـجمعشان در یک مکان ممکن باشد.همچنین برای نیازسنجی مـحدودیت‌ زمـانی‌ وجـود داشـته بـاشد.شیوه اجـرای فن فیش باول شبیه کارگاه آموزشی است.در این روش افراد موردنظر به مکان خاصی دعوت شده به گروه‌های کوچک معمولا شش تا هشت نفری تقسیم‌ می‌شوند‌ و به تـبادل‌نظر درباره نیازها می‌پردازند‌ و در‌ پایان، هر گروه فهرستی از نیازها را تدوین می‌نماید. سپس نمایندگان گروه‌ها به بحث و تصمیم‌گیری درباره نیازها و اولویت‌بندی آنها‌ می‌پردازند.نتیجه‌ این‌ فعالیت فهرستی از نیازهای آموزشی بر حسب اولویت‌ مـی‌باشد.(ابطحي، 1368)
2-25-14. فن تل استار
تل استار همانند فيش باول از راه نظر خواهي از افراد، و جمع بندي نظرات به‌وسيله‌ي نمايندگان آن‌ها به تعيين نيازهاي آموزشي مي‌پردازد. در اين فن، نظرات و نگرش‌هاي افراد به عنوان اصلي‌ترين منبع جمع‌آوري اطلاعات شناخته مي‌شوند. تفاوت اساسي اين دو فن (تل استار و فيشل باول) آن است كه تل استار در مواردي كاربرد دارد كه: (سلطاني و محمدي،1393)
الف) تعداد افرادي كه بايد اطلاعات مربوط به نيازسنجي از آن‌ها دريافت شود چنان زياد باشد كه امكان تجمع و نظرسنجي از آنان به شيوه‌ي گروهي و نمايندگي ممكن نباشد.
ب) پراكندگي جغرافيايي افراد چنان باشد كه حضور همه‌ي آن‌ها در محل واحد، غير ممكن يا دشوار و پرهزينه باشد.
از اين تكنيك زماني استفاده مي‌شود كه تعداد افرادي كه بايد از آن‌ها كسب اطلاعات شود، زياد است. در اين حالت، افراد در مناطق مختلف گردهم مي‌آيند و از طريق تكنيك فيش باول به تعيين نيازهاي آموزش مي‌پردازند. سپس نماينده يا نمايندگاني از هر منطقه در گردهمايي مركزي روي نيازهاي آموزشي و اولويت‌بندي آن‌ها تواق مي‌كند. در مرحله دوم، نمايندگان مناطق با شيوه كارگاهي، مشابه تكنيك فيش باول توافق‌سازي مي‌كنند. (بذار چمازكتي،1392)
2-25-15.تست یا آزمون
استفاده از تست،یکی‌ از‌ روش‌های‌ متداول تعیین نیاز آموزشی است. تست یا آموزن می‌تواند دانش یا‌ مهارت‌ موردنیاز فـرد یـا افراد را تعیین نماید و حتی در تـشخیص رفـتار فرد و مطلوب‌بودن و نامطلوب‌بودن‌ آن‌ برای یک شغل خاص کمک نماید.آزمون می‌تواند کتبی یا شفاهی و یا‌ عملی‌ باشد:‌ اگر فرد یا افراد موردآزمون،نارسایی از نظر دانـش،مهارت یـا رفتار مطلوب در زمینه خـاص‌ داشـته‌ باشند،به‌ وسیله نتیجه آزمون معین می‌گردد و این نارسایی‌ها ما را در تعیین نیازهای آموزشی‌ یاری‌ و راهنمایی خواهندکرد. (پيدايي،1387)
2-25-16. پرسش‌نامه
استفاده از پرسش‌نامه برای تعیین نیازهای آموزشی یکی از روش‌های موردقبول و پراستفاده‌ است.پرسش‌نامه‌ شامل‌ فهرستی چاپ شده یا نوشته شده از سؤالات است که‌ برای جمع‌آوری اطلاعات درباره مـوضوع یـا موضوعاتی به فرد یا گروهی ارائه می‌گردد.(همان منبع)
2-25-17. مصاحبه
مسئول آموزش سازمان ممکن است احساس کند در واحد خاصی‌ از‌ سازمان‌ نیاز به آموزش وجود دارد از این‌رو بـرای گـرفتن اطلاعات،ملاقات رسمی را با فرد‌ یا‌ افراد موردنظر ترتیب می‌دهد.برای آمادگی بیشتر جهت شرکت در چنین جلسه رسمی مسئول‌ آموزش،سؤالات‌ لازم‌ را از پیش تهیه و تنظیم می‌نماید.به هنگام ملاقات با فرد یا افراد مـوردنظر سـؤالات‌ را‌ یکی پس از دیـگری در میان می‌گذارد و نکات لازم را برای‌ مطالعه‌ بعدی‌ یادداشت می‌نماید.مطالعه این یادداشت‌ها مسئول آموزش را در تعیین نیازهای آموزشی سازمان خـود یاری خواهدکرد. (همان منبع)
2- 26. تاریخچه شکل ‌گیری سازمان حج و زیارت 38
2-26-1. تاريخچة قانوني و جايگاه حج و زيارت در كشور
حج به عنوان يكي از احكام اسلامي كه درشرايط خاص بر مسلمانان واجب مي‌شود پس از ظهور اسلام همچون ساير احكام و واجبات، توسط مسلمانان واجب‌ الحج انجام مي‌شود و معمولاً‌ دولت‌هاي اسلامي سازوكارهايي را جهت انجام هر چه بهتر آن فراهم آورده و مي‌آورند. در كشور ما براساس مطالعات و بررسي‌هاي صورت گرفته و به استناد مدارك جمع‌آوري شده و موجود كه مربوط به دهه 1320 به بعد مي‌باشد اداره امور حج و زيارت زير نظر وزارت كشور بوده كه براساس آن كميسيون‌هايي به‌طور موقت در فرمانداري‌ها تشكيل و نسبت به صدور پروانه و گواهينامه اقداماتي را انجام مي‌دادند.
در تاريخ 31/3/1333 بنا به پيشنهاد وزارت امور خارجه، آيين‌نامه امور حج، به شماره 764 در 9 ماده و دو قسمت به تصويب هيأت وزيران رسيد. بعد از آن در تاريخ 4/12/1338 بنا به پيشنهاد وزارت امور خارجه روال جديدي بر آيين‌نامه و مقررات مربوط به امور حج توسط هيأت وزيران در دو فصل و 18 ماده به تصويب رسيد. كه براساس آن كميسيون‌ها كار موقت خود را در تاريخي معين زيرنظر استانداران و فرمانداران شروع و پايان مي‌دادند.
بنا به پيشنهاد وزارت كشور، در تاريخ 23/8/1343 هيأت وزيران، آيين‌نامه تشكيل كميسيون دائمي حج را در 9 ماده و 5 تبصره كه محل آن در وزارت كشور بود تصويب نمود. كه اين تصويب نامه، در تاريخ 19/5/1345 مجدداً اصلاح و آيين‌نامه راهنمايان حج به آن اضافه گرديد. كه براساس آن امور اداري و مالي حج با تشكيل دفتري به نام كميسيون‌ دائمي حج و زيارت كشور به صورت متمركز انجام مي‌گرفت، اما در جايگاه تشكيلاتي آن وزارتخانه جايگاهي براي اين امر ديده نشده بود.
طبق مصوبه فوق در ماده يك، رييس كميسيون را وزير كشور تعيين مي‌كند و در ماده 2، تبصره 2 و ماده 4 رييس اداره سياسي به عنوان دبيركميسيون دائمي حج معرفي شده است. اعضا كميسيون عبارت بودند از: يكي از معاونين وزير كشور، يك قاضي ديوان‌عالي كشور، يك مقام عالي رتبه وزارت بهداري با تعيين وزير بهداري، يك معتمد به انتخاب نخست‌وزير، يك بازرگان آشنا به امور حج با معرفي اتاق بازرگاني
به‌دنبال اصلاح ساختار وزارت كشور در سال 1350 اين جايگاه در زير مجموعه معاون امور سياسي و در شاخه تابعه آن يعني اداره كل سياسي، به‌ نام دبيرخانه امور حج گنجانده شده است. در تاريخ 2/3/1351 بنا به پيشنهاد سازمان اوقاف و امور خيريه، تصويب نامه شوراي عالي حج به تصويب هيأت وزيران رسيد كه در آن تصريح شد كليه امور حج از وزارت كشور گرفته و به سازمان اوقاف واگذار گردد كه در سا ختار تشكيلاتي، سازمان اوقاف وابسته به نخست‌وزيري و اداره امور حج را زير مجموعه معاونت خدمات ديني قرار دادند.
اين وضعيت تا سال 1358 ادامه يافت و در اين سال لايحه قانوني تشكيل سازمان حج و زيارت وابسته به وزارت ارشاد ملي و انتزاع كليه امور آن از سازمان اوقاف در تاريخ 18/10/ 58 به شماره 1180/ذ به تصويب شوراي انقلاب جمهوري اسلامي ايران رسيد كه در حقيقت مجوز قانوني تشكيل سازمان حج و زيارت بعد از انقلاب بوده است.
در پي مصوبه فوق شوراي انقلاب جمهوري اسلامي ايران بنا به پيشنهاد وزارت ارشاد ملي و در اجراي ماده 3 لايحه قانوني تشكيل سازمان حج و زيارت، آيين‌نامه نحوه انتخاب و حدود وظايف و اختيارات و اركان اصلي سازمان حج را درتاريخ 17/2/59 تصويب نمود كه به مثابه اساسنامه تلقي مي‌شود.
در تاريخ 14/3/59 ساختار تشكيلاتي سازمان حج براساس آيين‌نامه فوق تهيه و به همراه مجموعه اهداف، وظايف و پست‌هاي سازمان به امضاء وزير ارشاد ملي و دبيركل سازمان امور اداري و استخدامي وقت رسانده، شد. در بهمن ماه سال 61 ساختار سازمان مورد بازنگري و تجديد نظر قرار گرفت.
سازمان حج و زيارت تا سال 1363 داراي فعاليت‌هاي مستقل و تابع وزارت ارشاد ملي بود. در اين سال مجلس شوراي اسامي در جلسه مورخ 2/10/ 1363 قانون تشكيلات و اختيارات سازمان حج و اوقاف و امور خيريه را كه به تأييد شوراي نگهبان نيز رسيده بود طي نامه‌اي در مورخ 9/10/1363 به رياست جمهور محترم وقت اعلام نمود. اين قانون در 18 ماده و 17 تبصره مجدداً فعاليت‌هاي سازمان حج و اوقاف را با هم ادغام و طي قانون فوق‌الذكر ابلاغ كردند. سپس در آبان‌ماه سال 1364 و مردادماه 1365 ساختار تشكيلاتي سازمان حج و اوقاف و امور خيريه مورد تجديد نظر و اصلاح قرار گرفت كه مجموعه وظايف و پست‌هاي سازماني در دو نوبت در فروردين ماه سال 66 براي حوزه مركزي و در آبان ماه براي واحد‌هاي استان و شهرستان ابلاغ شد.
در سال 1370 در اجراي اوامر مقام معظم رهبري در خصوص كيفيت اداره امور حج و زيارت، شوراي عالي اداري در بيستمين جلسه خود طي مصوبه شماره 462/د/ش مورخ 15/8/70 سازمان حج و زيارت را سازماني مستقل و جدا از اوقاف شناخت كه زير نظر وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي اداره مي‌گردد. تصويب‌نامه و مجموعه وظايف و پست‌هاي سازماني مستقل بنا به پيشنهاد، پس از بحث و بررسي طي ابلاغيه ارديبهشت ماه سال 1371 به تصويب رسيد.
در سال 1375 با توجه به سياست‌هاي دولت محترم مبتني بر واگذاري امور به بخش خصوصي و كاهش تصدي‌هاي دولتي، تشكيلات جديد سازمان حج و زيارت با كاهش تعداد پست‌ها به تصويب سازمان امور اداري و استخدامي رسيد كه در مرداد ماه سال 1376 ابلاغ شد.
در نهايت در تاريخ 24/3/1384 شوراي عالي اداري در تصويب‌نامه شماره 127 خود شرح وظايف سازمان حج و زيارت را تصويب نمود كه به استناد آن

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد نیازهای آموزشی، نیازسنجی، مدارس ابتدایی، آموزش ضمن خدمت Next Entries پایان نامه ارشد درمورد روش پژوهش، میزان سازگاری، قابلیت اعتماد، پردازش اطلاعات