پایان نامه ارشد درمورد عوامل رفتاری، حمایت اجتماعی، تعاملات اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

تقریباً بهم مرتبط هستند اما یکسان نیستند (دنولت، 2000).
اگرچه افراد بازدارنده در ظاهر آرام هستند، آنها ممکن است واقعاً از تعارضهای بین فردی از طریق کنترل مفرط بر خودآشکارسازی اجتناب کنند. این افراد به تجربه هیجانهای منفی تمایل دارند که با تمایل به بازداری این هیجانها بوسیله اجتناب از تعاملات اجتماعی رابطه دارد (دنولت، 1995). این ویژگی شخصیتی در طول زمان ثابت است و به استرسهای هیجانی مزمن منجر میشود (دنولت، 2000، 2005). بازداری اجتماعی همچنین با افسردگی و اضطراب که دوره ای هستند و تمایل به تغییر در طول زمان دارند متفاوت است (دنولت، 2005).
بنابر این، SI بر تفاوتهای فردی فراگیر درکم گویی، صرفنظر کردن، عدم ابراز و ناراحتی در برخورد با افراد دیگر اشاره دارد. در نتیجه SI با هیجان منفی و پریشانی شخصی بالا رابطه دارد (ایزنبرگ، فابز و مورفی157، 1995؛ گست158، 1997). اگرچه SI به وضوح از سبکهای مقابله هیجانی دیگر مانند سرکوبی (دنولت، 1991)، دفاع (نیکلیک، وینگرهوست، ون هک و ون لیمپت159، 1998؛ راتلدج و لیندن160، 2000) و انکار (کترر، هافمن، لاملی، واسف و همکاران161، 1998) متفاوت است. سرکوبی و دفاع به پریشانی کمتر و محروم سازی ناهشیار از هیجانهای منفی اشاره دارد در حالی که SI به پریشانیهای بین فردی بالا و فرونشانی هشیار هیجانها اشاره دارد (دنولت، 1998).

2-2-3- شخصیت نوع D و پیامدهای روانشناختی
شخصیت نوع D میتواند با انواعی از مشکلات روانشناختی و اجتماعی شامل علائم افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس ضربه ای، خشم، تنش مزمن، بدبینی، اعتماد به خود پایین، فقدان حمایت اجتماعی ادراک شده و سطح پایین بهزیستی روانی رابطه داشته باشد (پدرسن و دنولت، 2004؛ دنولت، 1998). این موضوع بویژه قابل تأمل است که بیماران نوع D نسبتاً فاقد تجربه هیجانهای مثبت هستند که با تجربه کمتر عواطف مثبت، اعتماد به خود پایین و نارضایتی عمومی از زندگی مشخص میشود (دنولت، 1998). به علاوه، در حوادث بالینی عمده، شخصیت نوع D به خطر افزایش ضعف کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی (آکوواریوز، دنولت، همینگ، ون برگ هنگوئن و دی ورایس162، 2007؛ آل- روزه، آتاناسیوز، مانگوش، ری، مدین و همکاران163 ، 2005؛ دنولت، ویس و براتسرت164، 2000؛ ؛ پدرسن، هولکمپ، کلیسکن، ون دامبرگ، اردمن و همکاران165، 2006؛ پدرسن، دنولت، اونگ، سارویز، اردمن و همکاران166، 2007؛ شیفر و همکاران، 2005)، نشانگان افسردگی (آکوواریوز و همکاران، 2007؛ پدرسن، ون دامبرگ، تیونز و همکاران167،2004؛ پدرسن و همکاران، 2006؛ رومپل، هرمن- لینگن، وسپر و گرند168، 2012؛ شیفر و همکاران، 2005) و اضطراب (پدرسن و همکاران، 2007) مربوط میشود. این اثرات مضر نوع D روی پیش آگهی و مرگ و میر مشاهده شده در سراسر طیف گسترده ای از بیماران دچار بیماری قلبی- عروقی (پدرسن و دنولت، 2006)، گستره ای از بیماریهای شریانی (پدرسن و همکاران، 2006) تا نارسایی قلبی (دنولت و براتسرت، 1998؛ شیفر و همکاران، 2005) بررسی شده است. علائم خستگی و فرسودگی حیاتی در بیماران قلبی نوع D شایعتر است. فرسودگی حیاتی کیفیتی است که با خستگی مزمن، تحریک پذیری مفرط و ناامیدی169 تعریف می شود (پدرسن و میدل، 2001). این پدیده یک عامل خطر ساز برابر افزایش سطح چربی خون است که مرگ و میر را تا 40 ماه پس از سکته قلبی پیش بینی میکند (اپلز170، 1993؛ به نقل از پدرسن و دنولت، 2004).
پدرسن و همکاران (2004) در مطالعه ای نقش عوامل شخصیتی و حمایت اجتماعی را در آشفتگی های روان شناختی شامل علائم اضطراب و افسردگی روی بیماران با دستگاه شوک دهنده داخل قلبی171 و همسران آنان مورد مطالعه قرار دادند و مشاهده نمودند که شخصیت نوع D با بروز علائم اضطراب و افسردگی رابطه معنادار دارد.

2-2-4- شخصیت نوع D و پیامدهای جسمی
شخصیت نوع D چه به عنوان یک سازه زیست شناختی مربوط به مزاج172 در نظر گرفته شود و یا به عنوان الگوی رفتاری عادتی، میتواند عامل خطر ساز برای بیماری قلبی و سایر بیماریهای جسمی نظیر فشارخون بالا، دیابت، پوکی استخوان و زخم های گوارشی باشد (براون، وارقز و مک اون173، 2004). شواهد اولیه برای این نکته که نوع D پیامدهای ناسازگار با سلامتی را پیش بینی میکند از مطالعه 105 مرد که پرسشنامه اضطراب صفتی (ون در پروگ، دفارز و اسپیلبرگر174، 1980) و مقیاس بازداری اجتماعی (اردمن، دیونووردن، ورهنگ، کزمیر و هاگنهولتز175، 1986) را پس از این که آنها یک سکته قلبی را گذرانده بودند، کامل کرده بودند، به دست آمده، 28 بیمار به عنوان شخصیت نوع D و 77 بیمار به عنوان نوع غیر D طبقه بندی شدند بعد از 2 تا 5 سال پیگیری، نرخ مرگ در بیماران نوع D بالاتر از بیماران نوع غیر D بود (دنولت، 2000). بیماران سرطانی با شخصیت نوع D کیفیت زندگی و وضعیت سلامت ذهنی پایین تری را تجربه میکنند (ملس، تانگ، ون دی پل- فرنس، روکما و دنولت176، 2012) و احساس رنجش بیشتری را گزارش میدهند (ملس، اورلمانس، دنولت، پوکماو ون دی پل- فرنس177، 2012).
تغییرات سیستم ایمنی یکی از مکانیسمهای احتمالی بین ویژگیهای نوع D و آسیب شناسی بیماری قلبی است. در یک مطالعه مشخص شد که شخصیت نوع D بعد از کنترل علل سبب شناختی ایسکمیک178 و شدت نارسائی قلبی، یک متغیر پیش بینی کننده مستقل برای افزایش سطح سایتوکاین پیش التهابی179 چرخشی در خون است. این سایتوکاین عامل مرگ سلولی در تومور است ( دنولت و همکاران، 2003).
در رابطه مشاهده شده بین نوع D و سلامت جسمی، محققان به این نتیجه رسیدند که افراد نوع D به احتمال بیشتری سیگار می کشند، رفتارهای پرخطر بیشتری را انجام میدهند، رژیم غذایی صحیحی ندارند و چکاپ پزشکی را به طور منظم انجام نمیدهند، که این ممکن است بخشی از رابطه شخصیت نوع D با بیماری های جسمی را تبیین کند (ویلیامز و همکاران، 2008).

2-2-5- شخصیت نوع D و بیماری قلبی
بیماران کرونری با شخصیت نوع D تمایل همزمان برای تجربه هیجانهای منفی و بازداری اجتماعی دارند. بیماران کرونری که هیجانهای منفی را تجربه کرده اند و احتمالاً آنها را برای دیگران بازگو کرده اند، کمتر دچار افسردگی میشوند. همچنین بیماران کرونری که تمایل به تعاملات اجتماعی دارند کمتر هیجانهای منفی را تجربه میکنند که این خود منجر به زندگی هیجانی با ثبات میشود. بیماران کرونری با شخصیت نوع D، به علت تمایلات اجتماعی پایین، حمایتهای اجتماعی اندکی دریافت میکنند و استرس در آنها بالاست و به این دلیل که هیجانهای منفی را بازداری میکنند، علی رغم دریافت اقدامات پزشکی مشابه با دیگر بیماران کرونری، روند کندتر بهبودی و حملات مجدد قلبی را نشان میدهند (دنولت، واز و براتسرت180، 2000). با این حال، نیکلیک، ورسلاس و دنولت181 (2011) نشان دادند که به طور کلی شخصیت نوع D با کارکرد نامساعد قلبی در افرادی که سابقه بیماری قلبی ندارند، رابطه ای ندارد.
مطالعات نشان میدهند که شخصیت نوع D پیش بینی کننده مستقلی برای پیامدهای منفی سلامت مانند وضعیت سلامت ضعیف، انفارکتوس میوکاردی راجعه و افزایش خطر مرگ محسوب میشود (دنولت و همکاران، 1996، 2000؛ پدرسن و همکاران، 2004؛ مارتنس، ملس، بورگ و دنولت182، 2009) همچنین فرض شده که شخصیت نوعD میتواند هیجانهای منفی را افزایش دهد و اضطراب و افسردگی را پیش بینی کند و استرس ایجاد کند، استرس سطح کورتیزول را افزایش میدهد و ترکیب استرس و کورتیزول بالا ممکن است اثر منفی روی قلب داشته باشد (شر183، 2005).
بازداری هیجانها با افزایـش واکنش قلبی- عروقی184 (گروس و لونسون185، 1997)، کاهش بهبودی قلبی- عروقی (بروسشت و تایر، 1998)، کاهـش تغییر پذیری ضربان قلب (هورستون، اریکسون، پرسکی، وامالا، شنک-گوستافسون و همکاران186، 1999)، و در طولانـی مدت تصلب شرایـین187 (متیوس، اونز، کولر، سوتون-تایرل و جنسن-مک ویلیامز188، 1998)، شیـوع بیماری قلبـی (هایـنز، فینلیب و کنل189، 1980) و مرگ و میـر قلبـی (گروس، مد، ونگ، لیانگ و کلاج190، 1994) رابـطه دارد. به هر حال، درونگرایی191 ایجاد شـده توسط حمـایت اجتـماعی پایـین (وون دراس و سـیگلر192، 1994) با افزایـش خطر مـرگ و میـر پس از سـکته قلبی193 (برکمن، لیو- سامرز و هورویتز194، 1992؛ فراشـر-اسـمیت، لسپرنس، گراول، مسـون، جانیـو و همکاران195، 2000) رابطه دارد. از آنجایی که بازداری، متارکه و ناامنی در برخورد با دیگران ممکن است جنبه هایی از رفتار بین فردی بیماران قلبی را نشان دهد، بازداری اجتماعی زیر گروهی از پرسشنامه روانشناختی بیماران قلبی است (اردمن و همکاران، 1986) و برای تشخیص این صفت شخصیتی در تحقیقات قبلی از نوع D استفاده میشد. به علاوه، شخصیت نوع D به عنوان پیش بینی کننده شروع نشانگان افسردگی پس از مداخلات قلبی زیر پوستی196 (PCI) در بیمارانی که افسردگی نداشتند شناخته شده است (پدرسن و همکاران، 2006). بیماران دارای شخصیت نوع D چهار برابر فرونشانی خشم بیشتری را نشان میدهند. بیماران CAD که خشم خود را فرو می خورند در معرض خطر حوادث مضر قلبی بیشتری قرار دارند (دنولت، گیدرون، ورینتز و کنراد197، 2010).
ویلیامز، اکانر، گراب و کارول198 (2012) در مطالعه ای روی بیمارانی که سکته قلبی را پشت سر گذاشته بودند، به این نتیجه رسیدندکه افراد شخصیت نوع D نیمرخ متفاوتی از باورهای سلامت را در مقایسه با کسانی که این نوع شخصیتی را نداشتند، نشان میدهند.
پدرسن و میدل (2001) بررسی کردند که شخصیت نوع D فرسودگی حیاتی را در 217 بیمار قلبی در جدول آنژیوپلاستی (33%)، جراحی بای پس (29%)، یا درمان های پزشکی محافظه کارانه (38%) پیش بینی میکند. نوع D عامل خطر بیماریهای قلبی، شامل بیماری نارسایی اکسیژن به قلب، سکته قلبی، بیماری شریانی و آریتمیهای قلبی میشود (دنولت، 2005؛ کاپر و دنولت، 2007؛ پدرسن و دنولت، 2006).
هنوز مکانیسمهایی که شخصیت نوع D را با پیامدهای ضعیف بالینی در بیماران قلبی- عروقی مرتبط میکند، مشخص نیستند (ویلیامز و همکاران، 2008). مکانیسمهای واسطهای ممکن است هم عوامل روانشناختی و هم عوامل رفتاری را شامل شوند (کاپر و دنولت، 2007؛ همر، مولی و استاماتاکیس199، 2008؛ مولی، پرکینز-پوراس ، استریلک و استپتو200، 2008). یافتههای اخیر فرض میکنند که رفتارهای منفی مرتبط با سلامت (ویلیامز و همکاران، 2008) و رفتار مخرب (پله، اسچیفر، اسمیت، وایدرشون و دنولت201، 2010) ممکن است در مجاورت عوامل رفتاری نقش بازی کنند. افرادی که پریشانی روانشناختی را تجربه میکنند ممکن است به عنوان مثال مایل به استفاده از سبکهای مقابله ناکارآمد باشند، مانند افزایش مصرف سیگار و رژیم غذایی ضعیف (استپتو، 2007). با شیوع 25 تا 38 درصدی شخصیت نوع D در بیماران قلبی (پدرسن و دنولت، 2006؛ دنولت، 2005)، این عامل میتواند به طور بالقوه بر پیش آگهی و بهزیستی تعداد قابل توجهی از بیماران قلبی اثر گذار باشد (اسونس دوتیر، ون دن بروک، کارلسون، گادناسون و دنولت202، 2012).
در رابطه با مکانیسم اثر شخصیت نوع D و بیماری تنگی عروق کرونری میتوان به تأثیر مؤلفههای نوع D بر سیستم قلبی- عروقی اشاره کرد. عاطفه منفی باعث افزایش سطوح کورتیزول میشود، بنابراین افرادی که عواطف منفی را تجربه میکنند برای افزایش فشارخون و بیماری قلبی مستعدترند. به عبارت دیگر، هورمونهای استرس مانند کورتیزول، ممکن است در بیماران نوع D به طور نامناسبی تنظیم شده باشند (شر، 2005؛ میلر203، 2005) که این موجب میشود فشار خون افزایش یافته و رگهای خونی گرفته شوند، عروق گرفته شده اجازه نمیدهند خون سرشار از اکسیژن را به اندازه کافی به قلب برسد. از سوی دیگر، بیماران نوع D ممکن است سیستم ایمنی فعالتر و بنابراین التهاب بیشتری داشته باشند. که میتواند در نتیجه به رگهای خونی آسیب بزند و باعث فروپاشی پلاکهای آترواسکلروز شود، پلاکهای خونی ممکن است بچسبند و به احتمال زیاد لخته هایی را در عروق قلب تشکیل دهند. یکی از هیجانهای منفی که به خصوص در بیماران

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد عاطفه منفی، تعاملات اجتماعی، عروق کرونر Next Entries پایان نامه ارشد درمورد پرخاشگری، بعد شناختی، فیزیولوژی