پایان نامه ارشد درمورد جوانه‌زني، اسيد، شوري

دانلود پایان نامه ارشد

دسيزيمنس بر متر بود و تنها صفت شاخص بنيه بذر بود كه تيمار 4 دسي‌زيمنس بر متر بيشتر از تيمار شاهد بود. بنابراين به نظر ميرسد كه ارزيابي عكسالعمل صفات مرتبط با جوانه‌زني در مرحله جوانه‌زني براي تعيين تحمل به شوري گياه تربچه مؤثر باشد (قنبری و همکاران، 1389). بخشیپور و همکاران (1388) آزمايشي به منظور بررسي واكنش اجزاي جوانه‌زني بذر به تنش شوري در ارقام مختلف كلزا انجام دادند. در اين آزمايش از 3 رقم كلزا شامل (زرفام، اكاپي و طلايه) و چهار تيمار شوري (صفر، 4، 8 و 12) دسيزيمنس بر متر استفاده گرديد. با افزايش شوري كليه صفات شامل درصد جوانه‌زني، طول ريشهچه، طول ساقهچه، وزن ريشهچه و وزن ساقهچه كاهش يافتند، به گونهاي كه بالاترين ميزان هر يك از صفات متعلق به تيمار شاهد و كم‌ترين آن متعلق به تيمار 12 دسيزيمنس بر متر بود. متحملترين رقم در سطوح شوري نيز رقم زرفام بود. آقاسییزدی و همکاران (1391) تحقيقی به منظور بررسي درصد جوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني، طول ساقهچه و ريشهچه، وزن‌تر و خشك دانه رست‌هاي گل هميشه بهار تحت تاثير تيمارهاي صفر، 50، 75، 100 و 150 ميليمولار NaCl انجام دادند. نتايج آناليز آماري نشان داد كه اثر تنش شوري بر موارد بررسي شده از نظر آماري و در سطح (05/0P) معنيدار بود و با افزايش غلظت نمك كلريدسديم درصد جوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني، طول ساقهچه و ريشهچه كاهش يافت. به نظر ميرسد غلظتهاي بالاتر از 75 مولار NaCl اثرات بازدارندگي شديدي بر جوانه‌زني و رشد گياه هميشه بهار داشتند.
2-2- مروری بر اثرات پرایمینگ بذر به وسیله سالیسیلیک اسید بر روی شاخص‌های جوانه‌زنی گیاهان
اسید سالیسیلیک باعث کاهش مدت زمان جوانه‌زنی بذور شده، این امر باعث میشود که جوانه‌زنی بذور پیش تیمار شده نسبت به شاهد زودتر آغاز شده و در نتیجه در شرایط تنش، این بذرها زودتر از خاک خارج شوند و سریعتر استقرار یافته و مدت زمان کم‌تری در معرض آفات و بیمارگرهای خاکزی قرار گیرند (Soltani et al., 2007). ناصرعلوی و همکاران (1388) آزمايشي به منظور بررسي اثر تيمار بذر با تنظيم كننده رشد اسيد ساليسيليك بر خصوصيات جوانه‌زني بذر بادمجان انجام دادند. سطوح اسيد ساليسيليك شامل غلظتهاي صفر، 05/0، 1/0، 5/0 و 1 ميليمولار بود. نتايج آزمايش نشان داد اسيد ساليسيليك به طور معنيداري موجب بهبود صفات درصد جوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني، طول ريشهچه و ساقهچه بذر بادمجان به شاهد ميشود. صابری و طویلی (1389) در تحقيقی براي بررسي اثر پرايمينگ بر جوانه‌زني بذرPuccinellia distans ، آزمايشي در قالب طرح آماري کاملاً تصادفي در چهار تکرار انجام دادند. تيمارهاي پرايمينگ بذر عبارت بودند از : سه سطح اسيد ساليسيليک (100، 200 و 300 ميليگرم در ليتر)، سه سطح اسيد جيبرليک (125، 250 و 500 پیپیام) و دو سطح اسيد اسکوربيک (100 و 300 ميليگرم در ليتر). مدت زمان پرايم تيمارها به ترتيب 10، 24 و 8 ساعت در نظر گرفته شد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس و مقايسه ميانگينها نشان داد که بين تيمارها از نظر درصد جوانه‌زني و سرعت جوانه‌زني در سطح 1 درصد تفاوت معنيدار وجود دارد و پرايمينگ بذر، افرايش درصد جوانه‌زني و سرعت جوانه‌زني را در پي داشته است. پرايمينگ بذرها با محلول اسيد ساليسيليک 300 ميليگرم در ليتر موجب جوانه‌زني بهتر در مقايسه با ساير محلولها شد. پرايمينگ بذرها با اين محلول در مقايسه با بذرهاي پرايم نشده 40 درصد جوانه‌زني و 8/1 (بذر/روز) سرعت جوانه‌زني بيشتري داشت. شکاری و همکاران (1389) تحقيقی به منظور بررسي تأثير پرايمينگ بذر روي برخي از خصوصيات گياه گاوزبان در مراحل اوليه رشد انجام دادند. تيمارهاي آزمايشي شامل پرايمينگ با چهار سطح ساليسيليک اسيد (500، 1000، 1500 و 2000 ميکرومول)، بذر تيمار شده با آب مقطر و تيمار شاهد يا بذور خشك بود. پرايمينگ با اسيد ساليسيليک باعث بهبود سرعت و درصد سبزکردن و رشد گياهچه گاوزبان شد. نتايج نشان داد که تأثير پرايمينگ با ساليسيليک اسيد بر درصد سبزكردن، ميانگين تعداد روزهاي سبزکردن، وزن خشک کل گياهچه، وزن‌تر، سطح برگ و سطح ويژه برگ معنيدار بود. بالاترين درصد و شاخص سبزکردن و کم‌ترين ميانگين تعداد روزهاي جوانه‌زني و سطح ويژه برگ مربوط به غلظت 500 ميکرومول و بالاترين وزن خشک گياهچه، وزن‌تر و سطح برگ گياهچه مربوط به بذور پرايم شده با غلظت 2000 ميکرومول ساليسيليک اسيد بود. همچنين کم‌ترين مقادير درصد سبزکردن و صفات رشد گياهچه در تيمار بذور شاهد و پس از آن در بذور تيمار شده با آب مقطر مشاهده گرديد. با افزايش سرعت و شاخص سبز گياهچهها ميزان توليد ماده خشک افزايش يافت.
بهمنظور بررسي تاثير اندازه بذر و پرايمينگ در شرايط شوري بر جوانه‌زني و رشد گندم، آرمین و همکاران (1391) آزمایشی انجام دادند. فاكتورهاي مورد بررسي شامل : پرايمينگ در دو سطح (بذور پرايمشده و پرايمنشده)، اندازه بذر در 2 سطح (ريز و درشت) و شوري در 5 سطح (صفر، 3/0، 6/0، 9/0 و 2/1 مگاپاسكال) بود. جهت پرايمينگ بذور از محلول 100 ميليگرم در ليتر اسيد ساليسيليك به مدت 12 ساعت استفاده شد. نتايج آزمايش نشان داد درصد جوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني و وزن خشك ريشهچه تحت تأثير اندازه بذر قرار گرفت، در حاليكه اندازه بذر تأثيري بر يكنواختي جوانه‌زني، طول ساقهچه، طول ريشهچه و وزن خشك ساقهچه نداشت. پرايمينگ بذر تاثيري بر مؤلفههاي جوانه‌زني، طول ساقهچه، طول ريشهچه، وزن خشك ساقهچه و وزن خشك ريشهچه نداشت. اثر شوري بر كليه مؤلفههاي جوانه‌زني و خصوصيات رشد گياهچه به جزء وزن خشك ساقهچه در سطح آماري 5 درصد معنيدار بود. در مجموع استفاده از بذور درشت پرايمينگ شد سبب افزايش خصوصيات جوانه‌زني بذر گندم مي گردد. مرادی و رضوانیمقدم (1388) آزمايشی بهمنظور بررسي تأثير پيش تيمار بذر گياه رازيانه توسط ساليسيليك اسيد در شرايط تنش شوري، بر جوانه‌زني و خصوصيات رشد گياهچه آن به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار انجام دادند. تيمارهاي آزمايش شامل شوري در 5 سطح (0، 3/0، 5/0، 1 و 5/1درصد) و ساليسيليك اسيد در 7 سطح (0، 1/0، 5/0، 1، 5/1، 2 و 4 ميلي‌مولار) بود. تمامي صفات مورد بررسي نسبت به همه تيمارهاي آزمايشي اختلاف معني‌داري نشان دادند. از بين سطوح ساليسيليك اسيد، پيش‌تيمار با غلظت 1 ميليمولار بيشترين درصد و سرعت جوانه‌‌زني، طول ريشه‌چه و ساقه چه، وزن خشك ريشه چه، ساقه‌چه و گياهچه را دارا بود. برخلاف زمان اعمال تنش شوري، در زمان عدم تنش شوري پيش تيمار با ساليسيليك اسيد افزايش معني‌داري در صفات مورد بررسي در مقايسه با عدم پيش تيمار باعث نشد. استاجی و همکاران (1390) به منظور ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮ ﭘﻴﺶ‌ﺗﻴﻤﺎر ﺳﺎﻟﻴﺴﻴﻠﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﺑﺮ ﺟﻮاﻧﻪزﻧﻲ و ﺧﺼﻮﺻﻴﺎت رﺷﺪي ﮔﻴﺎﻫﭽﻪﻫﺎي ﻣﺎرﻳﺘﻴﻐﺎل ﺗﺤﺖ‬ ﺗﻨﺶ ﺷﻮري، آزﻣﺎﻳﺸﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺎﻛﺘﻮرﻳﻞ در ﻗﺎﻟﺐ ﻃﺮح ﻛﺎﻣﻼ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺑﺎ ﺳﻪ ﺗﻜﺮار انجام دادند. ﺑﺬرﻫﺎي ﻣﺎرﻳﺘﻴﻐﺎل ﭘﺲ‬ از ﺧﻴﺴﺎﻧﺪن در ﻣﺤﻠﻮلﻫﺎي (صفر، 100، 200 و 300 ﻣﻴﻠﻲﮔﺮم در ﻟﻴﺘﺮ) ﺳﺎﻟﻴﺴﻴﻠﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﻣﺪت 21 ﺳﺎﻋﺖ، ﺟﻬﺖ‬ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺗﻨﺶ ﺷﻮري، ﺑﻪ ﭘﺘﺮي دﻳﺶﻫﺎي ﺣﺎوي 10 ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ ﻣﺤﻠﻮل ‪ NaCl‬ ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي (صفر، 4-، 6- و‬ ‫8- ﻣﮕﺎﭘﺎﺳﻜﺎل) ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ. ﭘﺲ از ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ درﺻﺪ و ﺳﺮﻋﺖ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ، ﻃﻮل رﻳﺸﻪﭼﻪ، ﻃﻮل ﺳﺎﻗﻪﭼﻪ و وزنﺗﺮ و ‬ﺧﺸﻚ ﮔﻴﺎﻫﭽﻪﻫﺎ ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﺗﻨﺶ ﺷﻮري در ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻣﻮﺟﺐ اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺷﻮرﭘﺴﻨﺪ ﺑﻮدن ﻣﺎرﻳﺘﻴﻐﺎل ﺑﻮد، وﻟﻲ ﺳﻄﻮح ﺑﺎﻻي ﺷﻮري (8- ﻣﮕﺎﭘﺎﺳﻜﺎل) ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ‬ درﺻﺪ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻴﺰان 34/15 درصد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻴﻤﺎر ﺷﺎﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﻤ‌ﭽﻨﻴﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ ﺳﺎﻟﻴﺴﻴﻠﻴﻚ اﺳﻴﺪ اﺛﺮ ﻣﺜﺒﺘﻲ‬ ﺑﺮ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ داﺷﺘﻪ و در ﺗﻴﻤﺎرﻫﺎي ﺗﻨﺶ دﻳﺪه ﺳﺒﺐ اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻮاﻧﻪ‌زﻧﻲ ﮔﺮدﻳﺪ. اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺎﻟﻴﺴﻴﻠﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﻣﻮﺟﺐ‬ اﻓﺰاﻳﺶ رﺷﺪ ﻃﻮﻟﻲ رﻳﺸﻪﭼﻪ و ﺳﺎﻗﻪﭼﻪ و وزنﺗﺮ و ﺧﺸﻚ ﮔﻴﺎﻫﭽﻪﻫﺎ در ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﺷﻮري ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ‬ رﺷﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد، ﮔﺮدﻳﺪ و ﻣﻴﺰان ﺗأﺛﻴﺮ ﺗﻨﺶ ﺷﻮري را در ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﻧﻤﻚ ﻛﺎﻫﺶ داد. ‬احمدی و همکاران (1389) در مطالعهای به بررسي اثر پرايمينگ بذر روي جوانه‌زني بذور گلرنگ رقم گلدشت اصفهان تحت تنش شوري پرداختند. آزمايش شامل پرايمينگ بذر در غلظتهاي مختلف سالسيليك اسيد (صفر، 5/0 ، 1 و 5/1 ميليمولار) به مدت 6 ساعت و پنج سطح شوري (صفر، 4/0، 8/0، 2/1 و 6/1 مگاپاسكال) بود. در اين آزمايش صفاتي از قبيل درصد جوانه‌زني، بنيه بذر، سرعت جوانه‌زني، وزن خشك ريشهچه و ساقهچه، طول ساقهچه، طول ريشهچه و نسبت ريشهچه به ساقهچه مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه تيمار بذر با سالسيليك اسيد بهطور معنيداري باعث بهبود پارامترهاي اندازهگيري شده گرديد. سالسيليك اسيد بخصوص در غلظت 5/1 ميليمولار اثرات سوء ناشي از شوري را بر پارامترهاي اندازهگيري شده بهطور محسوس كاهش داد. غلامی و همکاران (1391) بهمنظور اثر پيش‌تيمار ساليسيليك اسيد بر جوانه‌زني و خصوصيات رشدي گياهچههاي باديان رومي تحت تنش شوري، آزمايشي انجام دادند. بذور پس از خيساندن در محلولهاي (صفر، 100، 200 و 300 ميليگرم در ليتر) ساليسيليك اسيد به مدت 12 ساعت، جهت جوانه‌زني در شرايط تنش شوري، به پتري ديشهاي حاوي 10 ميليليتر محلول NaCl با غلظتهاي (صفر، 4-، 6- و 8- مگاپاسكال) منتقل شدند. پس از جوانه‌زني، درصد و سرعت جوانه‌زني، طول ريشهچه، طول ساقهچه و وزنتر و خشك گياهچهها مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد تنش شوري در غلظتهاي پايين موجب افزايش جوانه‌زني شد كه به سبب ماهيت شورپسند باديان رومي بود ولي سطوح بالاي شوري (8- مگاپاسكال) سبب كاهش درصد جوانه‌زني به ميزان 14/28 درصد نسبت به تيمار شاهد شد. هم‌چنين مشاهده شد ساليسيليك اسيد اثر مثبتي بر جوانه‌زني داشته و در تيمارهاي تنش ديده سبب افزايش جوانه‌زني گرديد. استفاده از ساليسيليك اسيد موجب افزايش رشد طولي ريشهچه و ساقهچه و وزنتر و خشك گياهچهها در غلظتهاي بالاي شوري كه موجب كاهش رشد شده بود، گرديد و ميزان تاثير تنش شوري را در غلظتهاي بالاي نمك كاهش داد.
2-3- مروری بر اثرات پرایمینگ بذر به وسیله نیترات پتاسیم بر روی شاخص‌های جوانه‌زنی گیاهان
یکی از دلایل اثر مثبت محرکهای شیمیایی مانند نیترات پتاسیم بر جوانه‌زنی بذور احتمالاً به دلیل به تعادل رسیدن نسبت هورمونی در بذر و کاهش مواد بازدارنده رشد مانند آبسیزیک اسید (ABA) است (قاسمی پیربلوطی و همکاران، 1386). در تحقیقیDemir and Van De Venter (1999) گزارش دادند كه احتمالا نيترات پتاسيم مانع تجمع يونهاي سمي در جنين ميگردد. برخی محققین گزارش کردند که نیترات پتاسیم به عنوان محرکی برای جذب اکسیژن (Hilton & Thomas, 1986) و یا به عنوان یک کوفاکتور فیتوکروم عمل میکند (Hilhorst, 1990). عباسنژاد و همکاران (1388) نیز در تحقیق خود که امکان تغییر کاشت با استفاده از روش پرایمینگ بذر بر روی گیاه نخود بود اظهار داشتند که نیترات پتاسیم تاثیر مثبتی بر افزایش سرعت جوانه‌زنی دارد. افزون بر این، گیاهچههای تیمار شده قویتر از گیاهچههای شاهد بودند، بهطوریکه میزان شاخص بنیه بذر و هم‌چنین وزنتر گیاهچه در آنها بالاتر بود. در تحقیقی که عدالتپیشه و همکاران (1388) بر روی گیاه ذرت انجام دادند اثر نیترات پتاسیم بر روی صفات درصد و سرعت جوانه‌زنی، کاهش گیاهچههای غیرنرمال، طول ساقهچه و ریشهچه و وزنتر و خشك گیاهچه مثبت شد. سطوحی از نیترات پتاسیم که توسط ISTA برای تحریک جوانه‌زنی توصیه شده است و در اغلب تحقیقات نیز مورد استفاده قرار گرفته، 1/0 تا 2/0 درصد است و استفاده از غلظتهای بالاتر در مواردی باعث کاهش جوانه‌زنی شده است (Mahamoudzadeh & Bagheri, 2005).
در آزمایشی عبدالهی و همکاران (1390) به بررسی تأثیر استفاده از غلظتهای مختلف نیترات پتاسیم در جهت شکستن خواب بذر گیاه دارویی هندوانه ابوجهل پرداختند و اظهار نمودند که نیترات پتاسیم در همه غلظتهای مورد استفاده باعث از بین رفتن خواب بذر این گیاه شد. سرداریان و فرح بخش (1389) در آزمایشی به منظور بررسی تأثیر غلظتهای مختلف (4/0، 8/0، 1، 5/1، 2 و 5/2 درصد) نیترات پتاسیم در جهت شکستن خواب

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد فیزیولوژی، بازدارندگی، گیاهان دارویی Next Entries پایان نامه ارشد درمورد اکسیداسیون، عوامل محیطی، نفوذپذیری