پایان نامه ارشد درمورد اکسیداسیون، فیزیولوژی

دانلود پایان نامه ارشد

in-vitro را ضروری کنند. بنابراین فرض بر این شد که مکمل ال–کارنیتین میتواند اختلالات پاسخ ایمنی و متابولیسم غیر نرمال لیپپدها را در شرایط مختلف کاهش دهد (جیوسپ و ترینچیر، 1993؛ ماست و گادریس، 2000).
ال-کارنیتین موجب کاهش سطح تریگلیسرید و کلسترول سرم میشود (جیوسپ و ترینچیر، 1993). در شرایط فیزیولوژیکی و تغذیهای غیر نرمال نیاز به ال– کارنیتین بهطور عمده توسط منابع تغذیهای تأمین میشود (ماست و گادریس، 2000). علاوه بر نقش اکسیداسیون اسیدهای چرب، ال–کارنیتین به عنوان افزایش دهنده اثرات تنظیم سیستمایمنی شناسایی شده است (ماست و گادریس، 2000).
استفاده از مکمل ال–کارنیتین را به عنوان یک تنظیمکننده سیستمایمنی برای افزایش سطح آنتیبادی ویژه آنتیژن در 6–2 هفتگی در جوجههایگوشتی مورد بررسی قرار گرفت. جوجهها با جیرههای بدون مکمل و یا با مکمل ال–کارنیتین (100 میلیگرم در کیلوگرم) تغذیه شدند. ایمنوگلوبولینهایویژه آنتیژن IgG ، IgA ، IgM و کل پاسخهای Ig به دنبال دوایمنسازی73 با آلبومین سرمگاوی74اندازهگیری شد.کل پاسخ های IgA و IgG امّا نه IgM ویژه BSA، بعد از ایمنسازی اولیه و ثانویه به طور معنیداری با تغذیه مکمل ال–کارنیتین افزایش پیدا کرد. اثر جنسیت جوجهها یا دمای محیطی تحمیل شده روی پاسخهای IgA معنیدار نبود بنابراین نتیجه گرفته شد که مکمل ال–کارنیتین موجب بهبود پاسخهای هومورال به واکسیناسیون در جوجههایگوشتی میشود. همچنین مکمل ال–کارنیتین تولید آنتیبادی های مونوکلونال را افزایش داده و باعث تمایل بیشتر گلبولهایسفید برای از بین بردن عوامل خارجی میشود (ماست و گادریس، 2000؛ دنگ وونگ و نولان، 2006).
هر چند رابطه بین تغذیه مکمل ال–کارنیتین و سیستمایمنی به خوبی در پرندگان و سایر گونهها تعریف نشده، امّا مطالعات انجام شده در پرندگان و سایر گونهها تعریف نشده، امّا مطالعات انجام شده در پرندگان حاکی از اثرات فوری تغذیه مکمل ال–کارنیتین در توسعه پاسخ ایمنی به دنبال در معرض قرارگرفتن با آنتیژن میباشد. هر چند هیچ اثر بلند مدتی از ال–کارنیتین در مراحل اول تا آخر زندگی روی سیستمایمنی شناخته شده نیست. در این رابطه یک فرضیه فنوتیپی قوی وجود دارد که پیشنهاد میکند که شرایط تغذیهای اوائل زندگی میتواند به طور دائمی ایمنی را در مراحل آخر زندگی انسان و دیگر گونههای پستانداران برنامهریزی میکند. تنظیم بلند مدت ایمنی پرندگان به وسیله تغذیه مراحل اولیه زندگی میتواند یک استراتژی جالب توجه برای کنترل سلامتی باشد زیرا نه تنها پرندگان در سنین اولیه به بیماریها آسیبپذیرند همچنین سیستمایمنی رشد کرده آنها نیز به آسانی قابل دستکاری است(جیوسپ و ترینچیر، 1993؛ هالس بیکر، 1992).
اثرات دراز مدّت مکمل ال–کارنیتین روی جوجههای لگهورن بعد از هچشدن برای 4 هفته روی رشد، وزن اندام لنفاوی، پاسخهای ایمنی هومورال و سلولی را مورد آزمایش قرارگرفت. سطوح ال–کارنیتین (0 ،100، 1000 میلیگرم در کیلوگرم) مورد استفاده قرار گرفت. تفاوت معنیداری در اندازه رشد، مصرف غذا، ضریبتبدیلغذائی در میان تیمارهای تغذیهای مورد مطالعه مشاهده نشد. در مقایسه با پرندگان گروه شاهد پرندگان تغذیه شده با HC وزن تیموس کمتری نسبت به وزن بدن در هفته 4 داشتند. امّا وزن تیموس آنها در هفته 12 بزرگتر بود. پاسخهای آنتیبادی اولیه سرم برای گلبولهایقرمز گوسفند75در پرندگان تغذیه شده با HC بزرگتر بود. وزن طحال و بورس در بین تیمارهای تغذیهای تفاوت معنیداری نداشت. بنابراین نتیجه بهدست آمد که حمایت کوتاه مدت تغذیه ال–کارنیتین برای جیرههای متداول تجاری بعد از هَچ به طور متوالی موجب افزایش ایمنی هومورال در جوجههای لگهورن میشود (جیوسپ و ترینچیر، 1993).
دنگ و همکاران (2004) اثرات تغذیه مکمل ال–کارنیتین و کوآنزیم Q10 را روی عملکرد و مرگ و میر جوجههای آسیتی مورد بررسی قرار دادند. در این آزمایش برای وقوع آسیت، همه جوجهها در خلال روزهای 51–21 در معرفی درجه حرارت پایین (18– 15 درجه سانتیگراد) قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که تحت این شرایط عملکرد و رشد جوجهها به طور معنیداری تحت تأثیر COQ10 یا مکمل ال -کارنیتین COQ10 در خلال هفتههای 3 –0 و 6–0 نبود. هماتوکریت76در جوجههایگوشتی که مکمل ال–کارنیتین و یا مکمل ال–کارنیتین COQ10 دریافت کردند به طور معنیداری کاهش یافت. شکنندگی اسمزی اریتروسیتها (EOF)77، شاخص آسیت قلبی78و مرگ و میر جوجههای آسیتی به طور معنیداری توسط ال–کارنیتین یا CoQ10 و ال–کارنیتین COQ10+ کاهش یافت. اگر چه تغییرات غیرمعنیداری در کار ظرفیت آنتیاکسیدانی (T-AOC2)، کل سوپراکسیداز دسموتاز (T-SOD) به وسیله ال–کارنیتین، COQ10 و ال–کارنیتینCOQ10+ مشاهده شده بود. حجم مولونالدهید79به طور معنیداری توسط مکمل COQ10 و ال–کارنیتین COQ10+ کاهش یافت. بنابراین نتایج این آزمایش نشان داد که تغذیه مکمل ال–کارنیتین و COQ10 مرگ و میر جوجههای آسیتی را کاهش میدهد که تا اندازهای مربوط به اثرات آنتیاکسیدانی آن میباشد.
2-6- مروری بر منابع و کلیات موجود در مورد پروتئینها و اسیدهایآمینه
2-6-1- تعریف
پروتئینها ترکیباتآلی پیچیدهای با وزن مولکولی زیاد میباشند. همانند کربوهیدراتها و چربیها حاوی کربن، اکسیژن و هیدروژن بوده و علاوه بر این در تمامی آنها نیتروژن و عموماً گوگرد نیز یافت میشود (گلیان و سالار معینی، 1378). تعدادی از پروتئینها حاوی فسفر هم هستند و بعضی از آنها مس، ید، منگنز و روی هم دارند (نیکخواه و کاظمی شیرازی، 1368). از هیدرولیز پروتئین به وسیله آنزیمها، اسیدها و قلیاها، رشتههای پپتیدی و اسیدهایآمینه ایجاد میشوند (گلیان و سالار معینی، 1378).
احتیاجات پروتئینی حیوان در حقیقت احتیاجات برای اسیدهایآمینه موجود در پروتئین جیره غذایی است. اسیدهایآمینه حاصل از پروتئین یک جیره که جذب بافتهای بدن حیوان شده است برای اعمال مختلف حیاتی در طیور استفاده میشوند. برای مثال، این اسیدهایآمینه عمدتاً برای بافتهای ساختمانی بدن و بافتهای محافظ مانند پوست، پرها، استخوانها و بافتهای پیوندی استفاده میشوند (94-NRC).
جدول2-5- عناصر و نسبت آنها در ساختمان پروتئینها (نیکخواه و کاظمی شیرازی، 1368).
نامعنصر

مقدار(درصد)
کربن
هیدروژن
اکسیژن
ازت
گوگرد
فسفر
51 – 55 درصد
5 / 6 – 3 / 7 درصد
5 / 21 – 5 / 23 درصد
5 / 5–18 درصد
5 /0– 2 درصد
صفر– 5 / 1 درصد

جدول2-6- طبقهبندی پروتئینها (گلیان و سالار معینی، 1378).
پروتئینهای کروی
پروتئنینهای فیبری
آلبومین
کلاژن
گلوتینها
الاستین
آلبومین
کراتین
پرولامین

هیستون

پروتامین

همچنین اسیدهایآمینه و پپتیدهای کوچک حاصل از هضم و جذب ممکن است در اعمال متابولیکی مختلف و به عنوان بسیاری از پیشسازهای مواد غیرپروتئینی مهم مورد استفاده قرار گیرند. از آنجایی که پروتئینهای بدن به طور مستمر در حال تجزیه و بازسازی هستند، بنابراین بایستی مقادیر مناسب از اسیدهایآمینه از طریق جیره مصرف گردند (94-NRC). اسیدهایآمینه موجود در پروتئینهای بدن طیور به دو دسته تقسیم میشوند، دسته اول آنهایی که طیور قادر به ساختن آنها نیستند و یا سرعت سنتز آنها برای فعّالیتهای متابولیکی کفایت نمیکند (اسیدهایآمینهضروری) و دسته دوم آنهایی که طیور قادر به ساختن آنها از اسیدهایآمینه دیگر میباشند (اسیدهایآمینهغیرضروری) (94-NRC). اسیدهایآمینهضروری باید از طریق جیره تأمین شوند که عبارتند از آرژنین، هیستیدین، ایزولوسین، متیونین، فنیلآلانین، تیروزین، لوسین، لیزین، تریپتوفان و والین (نیکخواه و کاظمی شیرازی، 1368). چنانچه اسیدهایآمینهغیرضروری از طریق جیره تأمین نشوند باید در بدن پرنده ساخته شوند (94-NRC). این اسیدهایآمینه عبارتند از:آلانین، هیدروکسیپرولین، اسیدآسپارتیک و سرین (نیکخواه و کاظمی شیرازی، 1368). برخی از اسیدهایآمینه نیمهضروری هستند (94-NRC). گلایسین، سیستین، اسید گلوتامیک، پرولین و تیروزین اسیدهایآمینهضروری نیستند، ولی چون سرعت ساختهشدن آنها در بدن پرنده پائین است ضروری است که باید از طریق جیره تأمین شوند (پوررضا، 1385).گلایسین برای سنتز اسیداوریک در پرندگان لازم میباشد (فیدراستون80، 1975) و افزودن این اسیدآمینه به جیره حاوی متیونین کافی، باعث بهبود قابل ملاحظهای در رشد و بازدهی خوراک جوجهها میشود (پوررضا، 1379).

2-7- مروری بر مطالعات صورتگرفته بر روی تئوریها، عوامل و تعاریف مرتبط به پروتئین و اسیدهایآمینه در تغذیه طیور
2-7-1- اسیدهایآمینه سنتتیک در تغذیه طیور
انسانها، قرنها طیور را بدون اسیدهای سنتتیک پرورش دادهاند. تنها 50 سال است که اسیدهایآمینه سنتتیک قسمتی از جیره استاندارد طیور را به خود اختصاص داده است. پروتئینهای دست نخورده (مانند دانههای طبیعی) در سیستمهای هضم به آهستگی در دسترس قرار میگیرند. در صورتی که منابع خالص اسیدهایآمینه قابلیت دسترسی بیولوژیکی بیشتری نسبت به منابع پروتئین دست نخورده دارند. بیشبود برخی از اسیدهایآمینه در یک منبع غیربالانس پروتئینخام میتواند مصرف غذا را کاهش داده و کاربرد اسیدآمینه را پائین آورد (شورای تحقیقات ملی آمریکا، 1994). اسیدهایآمینه سنتتیک برای بهبود بازده ضریبتبدیل غذایی و غذاهای با قیمت پائینتر استفاده میشوند. استفاده از جیره با پروتئین بالاتر برای بدست آوردن بالانس اسیدهایآمینه لازم، ممکن است منجر به ترشح اسیداوریک، (که قابلیت تبدیل به آمونیاک و ترکیبات غیرضروری را دارد) گردد.
2-7-2- بیان حداقل احتیاجات اسیدهایآمینه
احتیاجات اسیدهایآمینه به صورت زیر بیان میشوند :
1- گرم از هر اسیدآمینه برای هر جوجه در روز
2- گرم از هر اسیدآمینه به ازای هر مِگاکالری انرژی قابل متابولیسم جیره
3- برحسب درصد جیره
4- برحسب درصد پروتئین جیره
5- به صورت نسبت مطلوب هر یک از اسیدهایآمینه جیره به لیزین (پوررضا، 1385).
دوره پرورش مرغگوشتی به سه مرحله بسته به تحقیقاتی که صورت گرفته، تقسیم شده است. احتیاجات اسیدهایآمینه هر مرحله به صورت درصد جیره بیان شده است که با توجه به میزان انرژی متابولیسمی جیره تغییر مییابد. در مرحله استفاده از پیشدان با سطح انرژی 3200 کیلوکالری در هر کیلوگرم جیره درصد پروتئین پیشنهادی 23% میباشد و درصد متیونین و لیزین به ترتیب 5/0% و 1/1% است. از روشهای فوق، دقیقترین روش، روش اول است، ولی برای تولیدکنندگان عملی نیست. روش سوم، روش رضایت بخشی نیست، چون مصرف خوراک خود تحت تأثیر انرژی جیره قرار میگیرد. روش چهارم به شرطی مناسب است که پروتئین نیز برحسب انرژی جیره تنظیم شود (پوررضا، 1379).
بسیاری از محققین نشان دادهاند که احتیاجات اسیدهایآمینه مرغ را بهتر است به صورت نسبت مستقیمی از سطح پروتئین جیره بیان کرد یعنی به صورت گرم اسیدآمینه به ازای هر گرم پروتئینخام جیره نشان داد (موریس81 و همکاران، 1987؛ آبب82 و موریس،1990؛ سوریسدیارتو و فارل83، 1991). دانشمندان نشان دادندکه چون عوامل متعددی مثل سطح پروتئین، سطح انرژی، مصرف خوراک، شرایط محیطی مثل استرس حرارتی، بیماریها و عوامل ژنتیکی ممکن است بر احتیاجات اسیدهایآمینه تأثیر میگذارند، بهتر است از نسبتهای اسیدهایآمینه به لیزین استفاده شود، زیرا که این نسبتها تحت تأثیر عوامل فوق قرار نمیگیرند (بیکر و هان84، 1994).
2-7-3- محاسبه احتياجات روزانه پروتئين جوجههاي در حال رشد
پروتئين مورد نياز جوجههايگوشتي در حال رشد را ميتوان به سه بخش تقسيم نمود:
1- پروتئين لازم براي نگهداري بدن
2- پروتئين لازم براي رشد بافتها
3 – پروتئين لازم براي رشد پرها (پوررضا، 1379).
2-7-4- عوامل مؤثر بر قابليت هضم و قابليت دسترسي اسيدهاي‌آمينه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد اضافه وزن، اکسیداسیون، مصرف انرژی، پیوند دوگانه Next Entries پایان نامه ارشد درمورد اضافه وزن، اکسیداسیون