پایان نامه ارشد درمورد انقلاب اسلامی، باورهای دینی، پیامبران الهی، اجتماعی و سیاسی

دانلود پایان نامه ارشد

جز بر مردمان بسیار دانشمند اطلاق نگردیده است. در عصر قاجار کاربرد این کلمه گسترش بیشتری یافت و شامل مدرسان مکتب خانه ها نیز گردید. البته این کلمه در میان دانشمندان آن روزگار جایگاهی والا داشت مثلاً به مشهورترین فقیه و مدرس پایان دوره قاجار، یعنی آیت الله سیدکاظم خراسانی؛ آخوند گفته می شد. بعداً بویژه در دوران پهلوی از حرمت این کلمه کاسته شد و حتی مورد استعمال استهزاءآمیز پیدا کرد! اکنون این کلمه به گونه عام به معنای پیشوای دینی بکار می رود. (دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1369، 150)

تعریف اصطلاحی
آباء و اجداد صنفی روحانیون، پیامبران و امامانند. بستری که روحانی در آن تربیت میشود از پیامبران نشات میگیرد. آری، هنگامی که ما تاریخ روحانیت را بررسی کنیم و ماهیت روحانیت را بشناسیم و تعریف درست آن و سابقه آن را، در پیش چشم گذاریم به همین نتیجه می رسیم.
همچنین عالمان ربّانی و مردان خدا نیز، در شمار پدران صنفی طلاب علوم دینی محسوبند.
کتابهائی که درباره عالمان اسلام نوشته شده است، نشان میدهد که آنان همه، دورههای طلبگی را گذرانیدهاند و سپس در شمار عالمان بزرگ در آمده اند؛ این عالمان از زمان خود ائمه طاهرین(ع) و زیر نظر آنان تربیت میشدهاند، سپس آنان تربیتشدگان، تربیت را، و همچنین اندوختههای علمی خویش را، به طلاب و شاگردان خود میسپردهاند و آنان را بدانگونه که خود تربیت شده بودند، تربیت میکردند و سپس آن عالمان، به تربیت رده بعدی و طلاب جوان می پرداختند.
پس روحانیت سلسلهای است متصل به عالمان بزرگ تا دوره امامان و سپس خـود امامان؛ و امامان خود ادامه وجـودی و تربیتـی پیامبـرانند. بدین گونه، حــوزه طلبــگی، حوزه میــراث انبیائی است. (حکیمی،35،1360)

2-6-1-دین
مراد از دین، مکتبی است که از مجموعه عقائد، اخلاق و قوانین و مقررات اجرائی تشکیل شده است و هدف آن، راهنمائی انسان برای سعادتمندی است.(جوادی آملی،24،1380)
دین واژه ای است عربی که در لغت به معنای اطاعت و جزا و … آمده، و اصطلاحاً به معنای اعتقاد به آفریننده ای برای جهان و انسان، و دستورات عملی متناسب با این عقاید می باشد. از اینروی، کسانی که مطلقاً معتقد به آفریننده ای نیستند و پیدایش پدیده های جهان را تصادفی، و یا صرفاً معلول فعل و انفعالات مادی و طبیعی می دانند “بی دین” نامیده می شوند. اما کسانی که معتقد به آفریننده ای برای جهان هستند هر چند عقاید و مراسم دینی ایشان، توأم با انحرافات و خرافات باشد “با دین” شمرده می شوند. و بر این اساس، ادیان موجود در میان انسانها به حق و باطل، تقسیم می شوند، و دین حق عبارتست از: آیینی که دارای عقاید درست و مطابق با واقع بوده، رفتارهایی را مورد توصیه و تأکید قرار دهد که از ضمانت کافی برای صحت و اعتبار برخوردار باشند.(مصباح یزدی،11،1377)

3-6-1-تبلیغ
تبلیغ واژهای عربی است که به صورت لازم و متعدی به کار می رود و ابلاغ به معنای رساندن یک پیام، اندیشه و عقیده است و تبلیغ نیز رساندن پیام از شخصی به شخص دیگر است.(اکبری،33،1393)
“تبلیغ” نوعی ارتباط اقناعی است به معنای رساندن پیام یا خبر یا مطلبی به دیگری؛ پخش کردن، منتشر کردن و چیزی را شناساندن، خواندن کسی بر دین، عقیده ای و مذهبی و مسلکی و روشی، کشیدن کسی به راهی است که مبلّغ، قصد دارد.
یا به بیان دیگر، تبلیغ، رساندن مجموعه اطلاعاتی به مخاطب به منظور اقناع و برانگیختن احساسات او به سود یا بر ضد یک موضوع است.
واژه تبلیغ هر چند در لغت، مفهوم گسترده‏ای دارد ولی مراد از آن در این‌جا، رسانیدن شرع و دین خدا به مردم است که در آیات متعدّد از وظایف اصلی پیامبران الهی شمرده شده است و امروزه به شیوههای مختلف، توسط روحانیون انجام میشود.
امّا آنچه در اینجا مد نظر ماست، تبلیغ دینی است؛ این تبلیغ شامل همه فعالیت های مشروعی است که انسان را در مسیر تقرب الی الله و کمال انسانی پیش می برد و شامل معرفی دین حقّ، آموزش معارف الهی و شناساندن خوبی ها و بدهی ها، تقویت باورهای دینی و ایمان درونی، زمینه سازی برای عمل به احکام اسلامی، زدودن رذایل نفسانی و نقش آفرینی در پدیده های اجتماعی و سیاسی است.

4-6-1-حضور موثّر
حضور از سه حرف (ح ض ر) به معنای زندگی کردن در این مکان و در این زمان با وجود تمرکز بر حواس پنجگانه اطلاق می گردد که مشرف بر حضور عینی است و عنوان موثّر در پس عنوان حضور، ناظر به حضور صرف، یا حضور عینی نیست؛ بلکه مقصود، حضوری است که مفید یک فایده یا اثر مطلوبی است که مد نظر کارفرماست.
بعد از انقلاب اسلامی، حضور روحانیون در رسانه ملّی، یکی از ضروریات بود. چون تلویزیون اسلامی، بدون حضور متخصصان این حوزه، محقق نمیشد؛ که این قشر در طول این سالها، با حضورشان در رسانه ملّی، اثرات مطلوبی را بجای گذاشتند.
اکنون، بعد از گذشت سالها، به دلیل ارتقاء بنیه فکری مخاطبان رسانه ملّی و تغییر نگاه، سلیقه و ذائقهشان لازم است چهره این حضور، با توجه به فهم و درک مخاطب تغیییر یابد و شاید پیام مقام معظم رهبری، درباره حضور موثّر روحانیت، برخاسته از همین تغییر باشد؛ لذا ما در کنار حضور روحانیت به صورت مستقیم، به حضور به معنای تولید محتوای دینی، بدون حضور مستقیم روحانی، برای اثرگذاری غیرمستقیم نیازمندیم و باید توجه داشته باشیم که حضور عینی صرف، ما را از تولید محتوای دینی بی نیاز نمی کند. و منظور ما اینجا از حضور موثر این است که اثر مطلوب اتفاق بیفتد نه اینکه روحانیون را جلوی دوربین ببریم.

5-6-1- هنـر
معناي لغوي هنر
واژه هنر در زبان سانسكريت، تركيبي از دو كلمه سو به معني نيك و نر يا نره به معناي زن و مرد است. در زبان اوستايي سين به “‌ها” تبديل شده و واژه هونر ايجاد گشته است كه در زبان پهلوي يا فارسي ميانه به شكل امروزي (هنر) درآمده است كه به معناي انسان كامل و فرزانه است. (ريخته گران، ص 16)
نبريتانيكا هنر را به عنوان «استفاده توانايي و تخيل در خلق آثار زيبا، محيطي و يا تجاربي كه مي‏توان با ديگران تقسيم شود» تعريف مي‏كند. هنر در لغت به معناي علم، معرفت، فضل و كمال است. اين واژه در واقع، به معني آن درجه از كمال آدمي است كه هشياري و فراست و فضل و دانش را در بردارد و نمود آن، صاحب هنر را برتر از ديگران مي‏نمايد.(مددپور،1372، 8)
به عبارت ديگر هنر مجموعه‌اي از آثار يا فرآيندهاي ساخت انسان است كه در جهت اثر گذاري بر عواطف، احساسات و هوش انساني و يا به منظور انتقال يك معنا يا مفهوم خلق مي‌شوند. (دهخدا،1377)
مهم‌ترين رشته‌هاي هنري عبارتند از:
* هنرهاي تجسمي (نقاشي، طراحي، تنديس‌گري، عكاسي و چاپ)
* هنرهاي نمايشي (تئاتر و رقص)
* هنر موسيقي، ادبيات (شعر و داستان)
* هنر سينما و معماري
* هنر طراحي (طراحي خودرو، معماري، طراحي صنعتي)
* هنرهاي زيبا ( نقاشي، مجسمه‌سازي، موسيقي)
واژه هنر امروزه در زبان فارسي در معنايي متفاوت از گذشته به كار مي‌رود و بيشتر منظور از آن اشاره به نتيجه خلق انسـان‌ها در زمينـه هنرهاي زيبا اسـت. معناي اين واژه امروز معادلي براي واژه Fine art در زبان انگليسي است. به طور سنتي مجموعه هنرهاي زيبا به ۷ دسته تقسيم مي‌شوند: (هنر موسيقي؛ هنرهاي دستي: مجسمه سازي، شيشه گري، و …؛ هنرهاي ترسيمي: نقاشي، خطاطي، عكاسي و …؛ ادبيات: شعر، داستان، نمايشنامه، فيلمنامه و نثر؛ معماري؛ حركات نمايشي؛ هنرهاي نمايشي: سينما، تئاتر و …
وجوه مشترك آثار هنري عبارت‌اند از: تخيل به عنوان مهم‌ترين عامل در شكل‌گيري اثر هنري است، همه آثار هنري از عاطفه و احساس هنرمند سرچشمه مي‌گيرند نه از تفكر منطقي و عقلاني او چند معنايي بودن و منشور مانندي، وجه اشتراك سوم تمام آثار هنري است.
اين جنبه از خصايص آثار هنري، در واقع از دو ويژگي قبلي كه برشمرديم، نتيجه مي‌شود. بدين معني كه هر پديده‌اي كه عنصر اصلي سازنده آن تخيل و عاطفه باشد، بي شك نمي‌تواند معنايي منجمد و تك بعدي داشته باشد. از اين روست كه هر كس در برابر آثار هنري مي‌ايستد؛ دريافت و استنباط خاصي دارد. آثار هنري بسادگي ميتوانند بيان كننده زيبايي حقيقي يا احساسات باشند. تغييري كه هنر بر روح انسان مي‌گذارد تغييري عميق و ماندگار و طولاني‌تر است. در نتيجه هر گاه خواهان اثرگذاري ماندگار باشيم، مي‌توانيم از هر يك از رشته‌هاي هنري به فراخور نيازمان بهره ببريم. همانطور كه در روانشناسي اين بحث به اثبات رسيده‌است، جهان از مجموعه‌اي از افراد تشكيل شده‌است، پس اگر بخواهيم در سريعترين حالت بر تعداد زيادي از افراد تاثيرگذاري داشته باشيم مي‌توانيم از اسباب هنر استفاده كنيم، كه هنر موسيقي و هنرهاي نمايشي چون از طريق حس شنوايي و حس بينايي به سرعت درك مي‌شوند، مي‌توانند توام با يكديگر به سرعت و در بعد جهاني تاثيري ژرف، عميق، ماندگار و طولاني در جوامع به وجود مي‌آورند.

معناي اصطلاحي هنر
اين مفهوم در آثار هيچ يك از بزرگان فرهنگ و انديشه فارسي، در سده‏هاي پيشين به كار نرفته است. اين اصطلاح از فرهنگ غربي و از طريق دانشگاه‏ها و ترجمه آثار غربي وارد زبان فارسي شده است. معني اصطلاح هنر، ترجمه واژه «art» انگليسي است كه واژه art هم از واژه لاتيني «ars» گرفته شده است و اين كلمه لاتيني، خود، ترجمه «techne» در زبان يوناني است.(ريخته گران،139)
در انگليسي هم art در قديم به معناي فن و صنعت به كار مي رفته است كه هنر به اصطلاح امروزي را نيز شامل مي‏شده است، ولي اين واژه از قرن هجدهم و پس از آن، به معناي امروزي خود به كار رفته است. شارل باتو در مقاله‏اي، «هنرهاي زيبا» را از هنرهاي ماشيني تفكيك كرد و هنرهاي زيبا را شامل موسيقي، شعر، نقاشي، مجسمه سازي دانست.(هنفلينگ، 11)
«در برابر هنر زيبا مي‏توانيم آن چيزي را كه از حيث تاريخي «هنر مفيد» ناميده شده است، تميز دهيم. همه اشياي هنر مفيد در زندگي انسان، غير از آنكه زيباشناسانه نگريسته شوند، به كار ديگري نيز مي‏آيند؛ گرچه در مقام ثانوي آنها را زيباشناسانه نيز مي‏توان نگريست. اتومبيل ها، استكان ها، سبدها، گلدان ها، همه نوع صنايع دستي و اقلام بي‏شمار ديگر، نمونه‏هاي هنر مفيدند. بسياري از آنها چشم زيبا شناس حساس را ارضا مي كنند، ولي همه آنها به كار قصدي غير زيباشناختي نيز مي‏آيند و وقتي كسي به آنها نگاه مي‏كند، كار عملي آنها مغفول واقع نمي‏شود.
يقينا موارد «حد وسطي» نيز وجود دارند كه معماري شايد از اصلي ترين نمونه هاي آنها باشد. برخي معتقدند كه معماري در وهله نخست و پيش از هر چيز، هنر زيباست و بناها در وهله نخست، اشياي زيبايند و فقط به طور عرضي محل سكونت يا عبادت قرار مي‏گيرند. برخي ديگر نيز معتقدند بناها در وهله نخست، اشيايي مفيدند و كاركرد زيبا شناختي آنها عرضي است به همين دليل گروه معماري در برخي از دانشگاه ها در دانشكده هنرهاي زيبا قرار دارد و در برخي ديگر، در دانشكده‏هاي مهندسي».(بيردزلي وهاسپرس، 90)
در ترجمه art به هنر، دقت كافي نشده است؛ زيرا اين واژه در انگليسي، به معناي فن و صنعت است، در صورتي كه هنر به معناي فضل و كمال است. (در عربي، اين واژه را به فن ترجمه كرده اند كه ترجمه به نسبت، دقيق تري است.) در نتيجه، هنر با سابقه معنايي كه در زبان فارسي دارد، همواره با بار ارزشي همراه است و هنرمند را برتر از ديگران مي سازد، ولي art در معناي لغوي خود (فن و صنعت)، اين درجه از اعتبار و ارزش را ندارد و تنها مهارت فني و صنعتي، مايه تفضل نيست. بنابراين، ممكن است انگليسي زبان‏ها به اندازه فارسي زبانان، هنرمند را باقدر و صدرنشين ندانند و عبارت «هنرمند هر جا رود، قدر بيند و بر صدر نشيند»، تنها مي‏تواند در مورد هنرمند به معناي حقيقي لفظ، مصداق داشته باشد. اما مفهوم جديد هنر بر مصـداق هاي متعددي دلالت دارد كه برخي از آنها از زمانهاي قديم وجود داشته‏ اند.
انسان هاي نخستين شايد بيشتر از انسان هاي امروزي، از هنر براي انتقال مفاهيم به يكديگر استفاده مي‏كرده‏‏اند. در خطوط ابتدايي اوليه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی تلفن همراه Next Entries پایان نامه ارشد درمورد صدا و سیما، رادیو و تلویزیون، روانشناسی، روش های تبلیغاتی