پایان نامه ارشد درمورد اضافه وزن، اکسیداسیون، مصرف انرژی، پیوند دوگانه

دانلود پایان نامه ارشد

افزایش جذب مواد غذایی از راه افزایش قطر ویلیهایروده میشود) و کاهش سطح کلسترول سرمخون در حیوانات میشود (میاح و همکاران، 2004).
اثرات تغذیهای مکمل ال–کارنیتین و اسید آسکوربیک را روی عملکرد ترکیب لاشه و غلظت پلاسمایی ال–کارنیتین در جوجههایگوشتی پرورش داده شده در شرایط دمایی مختلف مورد بررسی قرار گرفت محققان به این نتیجه رسیدند که افزایش وزن بدن به طور معنیداری در حیواناتی که مکمل ال –کارنیتین، اسید آسکوربیک یا ال–کارنیتین+اسید آسکوربیک را در شرایط دمائی بالا دریافت کردند افزایش یافته است. از طرف دیگر مکمل ال–کارنیتین یا ال–کارنیتین+ اسیدآسکوربیک اضافه وزن بدن را تحت شرایط دمایی نرمال کاهش داده است. در عین حال مکمل ال–کارنیتین و اسیدآسکوربیک میتواند موجب کاهش ضریبتبدیل و وزن لاشه در جوجههایگوشتی شود. حجم ال–کارنیتین پلاسمائی در جوجههائی که مکمل ال–کارنیتین را در شرایط دمایی بالا دریافت کردند بیشتر از جوجههایی بود که از این مکمل در شرایط دمایی نرمال استفاده کردند (سلیک و ازتورکان، 2003).
تغذیه مکمل ال–کارنیتین موجب بهبود مصرف اسیدهای چرب و انرژی در جوجههایگوشتی می شود. همچنین مکمل ال–کارنیتین اثرات مثبتی روی اضافهوزن بدن و ضریبتبدیلغذایی در حیوانات جوان دارد، چون سنتز ال–کارنیتین برای برآورده کردن نیازهای آندوژنوس کافی نیست (گروپ64 و همکاران، 1994).
در آزمایشی اثرات مکمل تغذیهای ال–کارنیتین را روی عملکرد، ترکیبات سرم، ویژگیهای لاشه و فعّالیتویژه آنزیمهای کبدی مرتبط با اکسیداسیون اسیدهایچرب را در جوجهگوشتی مورد بررسی قرار گرفت. از دو سطح 0 ، 16 میلیگرم در کیلوگرم ال – کارنیتین استفاده شد. نتایج آزمایشات نشان داد که مکمل ال–کارنیتین اثر معنیداری روی عملکرد ویژگیهای لاشه جوجهها ندارد امّا غلظت تریاسیلگلیسرول سرم، اسیدهای چرب غیراستریفهشده65 در گروههایی که مکمل ال-کارنیتین دریافت کردند به طور معنیداری کمتر از گروههای شاهد بود. همچنین نتایج اولیه این مطالعه نشان داد که مکمل ال–کارنیتین انتقال اسیدهایچرب را برای اکسیداسیون تسریع کرده است (لین و هارنگ66، 2001).
در تحقیقی دیگر اثرات 6 سطح تغذیهای مکمل ال–کارنیتین را روی عملکرد، ویژگیهای لاشه و ترکیب بدنی جوجه در مدت 7 هفته مورد بررسی قرار گرفت. ال–کارنیتین اثر معنیداری روی ضریبتبدیل، وزن بدن و ویژگیهای لاشه و ترکیب بدنی در جوجههایگوشتی نداشت امّا قابلیت ماندگاری جوجههایگوشتی را افزایش داده است. بنابراین افزایش قابلیت ماندگاری توسط تغذیه مکمل ال–کارنیتین بازدهی تولید را بدون اثر کلی روی عملکرد افزایش داد. نتایج این مطالعه نشان داده است که مکمل ال-کارنیتین پتانسیل لازم برای بهبود ارزش نهایی جوجههایگوشتی دارد (داسکرین و تیتر، 2001).
مصرف بالای چربیهای اشباع با وقوع بیماریهای قلبی، دیابت، سرطان سینه و قولون مرتبط است. مکمل ال–کارنیتین موجب کاهش هزینههای تولید شده و نیاز به اسیدهایآمینه متیونین و لیزین را در جیره کاهش میدهد (داسکرین و تیتر، 2001).
در آزمایشی به بررسی این مسأله پرداخته شد که آیا مکمل ال–کارنیتین و یا پیش مادههای آن (متیونین و لیزین) تشکیل چربیمحوطهبطنی را کاهش میدهد. جیرههای مختلف شامل گروه کنترل، متیونین و لیزین در حالت کمبود و مازاد به ترتیب با 5/0 درصد مکمل چربی و بدون مکمل، ال –کارنیتین وDL-کارنیتین استفاده شد. نتایج بهدست آمده نشان داد که عملکرد (اضافه وزن بدن، ضریبتبدیل) و مقدار چربیمحوطهبطنی تحت تأثیر مقدار متیونین و لیزین قرار نگرفت. مکمل ال-کارنیتین به طور معنیداری غلظت بافتی کارنیتین را افزایش داد امّا مکمل چربی غلظت بافتی کارنیتین را کاهش و کمبود یا مازاد متیونین و لیزین اثری روی غلظت بافتی کارنیتین نداشت (لیبتسیدر، 1995).
در آزمایشی اثرات تغذیهای مکمل ال–کارنیتین را روی عملکرد، وزن بدن و غلظت هورمونها و متابولیتهای پلاسما در جوجههایگوشتی پرورش داده شده تحت برنامه دمایی پایین (LT) یا نرمال (NT) مورد بررسی قرار گرفت. جوجههای پرورش داده شده تحت برنامه LT غذای بیشتری مصرف و اضافه وزن بهتری نسبت به جوجههای پرورش داده شده تحت شرایط NT بدست آوردند در حالیکه هیچ تفاوتی بین 2 گروه از لحاظ ضریبتبدیل غذایی یا حجم چربی محوطهبطنی مشاهده نشد. استفاده از مکمل ال–کارنیتین در جوجههایی که در شرایط NT پرورش داده شدهاند موجب کاهش چربیمحوطهبطنی شده است. همچنین استفاده از مکمل ال-کارنیتین در شرایط پرورش LT موجب افزایش وزن نسبی و مطلق قلب شد. این افزایش وزن ناشی از هایپرتروفی بطن نبود. همچنین مکمل ال–کارنیتین موجب افزایش غلظت ترییدوتیرونین (هورمون طبیعی فعال غده تیروئید) در پلاسما شد که یک عامل موثر برای کاهش وقوع بیماریها متابولیکی در جوجههایگوشتی است (بویس67 و همکاران، 2001).
اثر استفاده از مکمل ال–کارنیتین را روی مصرف انرژی و پروتئین در جوجههایگوشتی تغذیه شده با سطوح مختلف چربی (4 و 8 درصد) مورد بررسی قرار گرفت. رشد و ضریبتبدیلغذایی در جوجههایی که جیره حاوی مکمل ال–کارنیتین را در تغذیه به طور آزاد دریافت کردند 5% بهبود یافت. مشاهده شد که که مکمل ال–کارنیتین در جیرههایی که سطح چربی بالایی دارند موثرتر از جیرههایی است که سطح چربی پایینی دارند. به علاوه نتایج حاکی از آن بود که سنتز آندروژنوس کارنیتین فاکتور محدودکنندهای برای مصرف انرژی در جوجهگوشتی، حتی در غلظت بالای چربی تغذیهای نبوده و مکمل ال–کارنیتین موجب بهبود مصرف انرژی و پروتئین میگردد (نیکودموس68 و همکاران، 1991؛ شاگ و گراونستین، 1995).
اثرات مکمل ال–کارنیتین و نیاسین در آب آشامیدنی را روی عملکرد و ویژگیهای لاشه و غلظت ال–کارنیتین پلاسما در جوجههایگوشتی مورد بررسی قرار گرفت. افزایش وزن در خلال 3 هفته اول به طور معنیداری به وسیله ال–کار نیتین یا ال-کارنیتین + نیاسین بهبود، امّا مکمل ال–کارنیتین یا نیاسین اثری روی وزن لاشه و وزن چربیمحوطهبطنی نداشت. حجم ال–کارنیتین پلاسما در گروههایی که مکمل ال–کارنیتین و یا مکمل ال–کارنیتین+ نیاسین دریافتکردند بیشتر بود. همچنین آنها نتیجه گرفتند که تغذیه مکمل ال–کارنیتین یا ال–کارنیتین+ نیاسین میتواند اثرات مثبتی روی اضافه وزن بدن و مصرف غذا در خلال مراحل اول رشد داشته باشد (سلیک و همکاران،2003).
در آزمایشی بررسی کردند که آیا تغذیه مرغانمادرگوشتی با مکمل ال–کارنیتین اثری روی ویژگیهای نتاج آنها دارد. در مرغانمادر رشد و عملکرد تحت تأثیر تغذیه مکمل ال– کارنیتین قرار نگرفت، امّا تغذیه ال–کارنیتین در مرغان مادر چربی محوطه بطنی را در نتایج کاهش داد. تغذیه مکمل ال– کارنیتین در مرغانمادر موجب کاهش مرگ و میر نتایج شده امّا ویژگیهای لاشه نتاج تحت تأثیر قرار نگرفت. همچنین جوجههای ماده رشد کمتر و گوشت سینه کمتری نسبت به جوجههای نر داشتند (کید، 2003).
چندین فاکتور مثل تغذیه و ژنتیک در تمایل جوجههایگوشتی و غازها در تجمع چربی در بدن دخالت دارند. بنابراین بهبود ویژگیهای لاشه با استفاده از مواد افزودنی تحقیقات تغذیهای مورد توجه قرار گرفت (برمر، 1983).
ال–کارنیتین در جیره و آب آشامیدنی در تسهیل اکسیداسیون اسیدهای چرب و کاهش ذخیره اسیدهای چرب زنجیر بلند در بافت چربی موثر است (ارسلان و همکاران، 2004).
در آزمایشی اثرات تجویز کلرهیدرات کارنیتین از طریق آب آشامدینی روی عملکرد رشد، ویژگیهای لاشه، چربیهای سرم و ترکیبات اسیدهایچرب محوطهبطنی در جوجه غازها مورد بررسی قرار گرفت. ال–کارنیتین تجویز شده اثری روی وزنزنده و مصرف غذا نداشت امّا روی ضریبتبدیل اثر داشت. درصد کبد به وزن لاشه در گروههایی که مکمل ال–کارنیتین را دریافت کردند بیشتر بود. اگر چه غلظت کلسترول، تریگلیسیرید و گلوکز خون تحت تأثیر قرار نگرفت، تجویز ال–کارنیتین به طور معنیداری غلظت اسیدهایچرباشباع را افزایش و اسیدهایچرب با چند پیوند دوگانه69 را کاهش داده است امّا تغییری در غلظت اسیدهایچرب با یک پیوند دوگانه در چربی محوطهبطنی نداشت (ارسلان و همکاران، 2004).
در آزمایشی مکمل ال–کارنیتین غلظت فاکتور رشد انسولین مانند (IGF-1) را در جوجههای تغذیهشده با سطح پروتئین تغذیهای کافی افزایش میدهد. در این آزمایش نشان داده شده است که بین تغذیه ال–کارنیتین و حجم پروتئین روی غلظت IGF-1 پلاسما رابطه متقابل وجود دارد. مکمل ال–کارنیتین در پرندگانی که پروتئین پایین (50 گرم در کیلوگرم) دریافت کردند اثر کمی روی غلظت IGF-1 پلاسما داشت امّا وقتی که مقدار پروتئین کافی (200 گرم در کیلوگرم) در جیره موجود باشد ال–کارنیتین موجب افزایش غلظت IGF-1 پلاسما شده است. تغییر در وزن بدن به طور معنیداری با تغییر در غلظت IGF-1 پلاسما در جوجههایی که پروتئین کافی دریافت کردند همبستگی دارد. بنابراین بهبود وزن بدن با مکمل ال–کارنیتین زمانی حاصل میشود که جوجهها در حد نیازشان پروتئین تغذیهای دریافت کنند که این شاید تا اندازهای با افزایش غلظت IGF-1 پلاسما قابل توجیه باشد (کیتا و همکاران، 2002).
مکمل ال–کارنیتین موجب افزایش وزن بدن، کاهش چربیمحوطهبطنی و بهبود ضریبتبدیلغذایی در خوکهای از شیرگرفته و جوجههایگوشتی میشود (وان لیتنر70 و همکاران، 1992).
اثرات مکمل ال–کارنیتین روی عملکرد رشد، ویژگیهای لاشه گوشت قابلخوردن در بلدرچین ژاپنی مورد بررسی گرفت. از چهار سطح (0،30،40،50 میلیگرم در کیلوگرم) مکمل ال–کارنیتین استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که مکمل ال–کارنیتین اثر معنیداری روی افزایش وزن بدن، مصرف خوراک، ضریبتبدیلغذایی تولید لاشه گرم و سرد و وزن نسبی قلب،کبد، سنگدان و چربی محوطهبطنی نداشت. همچنین مکمل ال-کارنیتین اثر معنیداری روی درصد مادهخشک، رطوبت، پروتئینخام و چربیخام در گوشت قابل خوردن جوجههای بلدرچین نداشته است (ساریکا71 و همکاران، 2005).
در آزمایشی اثرات مکمل ال–کارنیتین را در جیرههایی با سطوح مختلف انرژی و پروتئین را روی عملکرد و وزن اندامهایدرونی در جوجهگوشتی مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمایش از 2 سطح (0 و50 میلیگرم در کیلوگرم) ال–کارنیتین در 3 جیره مختلف (انرژی و پروتئین بهینه ، 5 درصد انرژی کمتر و پروتئین بهینه، انرژی بهینه با 10 درصد پروتئین کمتر) استفاده کردند. ال–کارنیتین اثری روی عملکرد و وزن اندامهایدرونی به جز درصد کبد به وزن و ضریبتبدیل در 6 – 3 هفتگی نداشت بهطوری که ضریبتبدیل در 3 – 6 هفتگی بهبود یافت و درصد وزن کبد به وزن بدن با مکمل ال–کارنیتین کاهش یافت، همچنین جوجههای تغذیه شده با جیره حاوی انرژی و پروتئین بهینه و ال–کارنیتین عملکرد بهتری نسبت به سایر تیمارهای آزمایشی داشتند(سریاف72 و همکاران، 2000).
2-5-7- اثر ال–کارنیتین روی سیستمایمنی جوجههایگوشتی
کارنیتین (3– هیدروکسی4 متیلآمینوبوتانوات) از اجزای درون سلولی ضروری در حیوانات بزرگتر است که از پپتیدهای باند شده با لیزین سنتز شده است. کارنیتین در گوشت و محصولات لبنی به آسانی و تقریباً بهطور کامل جذب میشود امّا بیوسنتز آندروژنوس کارنیتین میتواند نیازهای متابولیکی سلامتی حیوانات بالغ را برآورده کند (جیوسپ و ترینچیر، 1993).
کارنیتین و مشتقات آن یک نقش کلیدی در تنظیم جریان سوبسترا و تعادلانرژی در امتداد غشایسلولی دارند. وقتی مکانیسمهای وابسته کارنیتین دچار آسیب میشود، اکسیداسیون اسیدهای چرب کاهش یافته و تریگلیسیریدها تجمع مییابند، بنابراین منجر به تغییر میکروسکوپی چربی همراه با آسیبدیدن کتونزایی کبد میشود. کارنیتین در غلظتهای بالا در گلبولهای سفید خون وجود دارد. هرچند تشخیص بیشتر غلظتهای بالا در سلولهای تکهستهای گردشخون پیشنهاد کرد که کارنیتین و مشتقاتش میتوانند عملکرد سلولهای ایمنی را تنظیم و لزوم سنجش خاصیت تغییر سیستمایمنی توسط کارنیتین در شرایط in-vivo و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد بهبود عملکرد، بیماری آلزایمر، بهبود کیفیت، اکسیداسیون Next Entries پایان نامه ارشد درمورد اکسیداسیون، فیزیولوژی