پایان نامه ارشد درمورد اضافه وزن، اکسیداسیون

دانلود پایان نامه ارشد

قابليت هضم اسيدهاي‌آمينه تحت تأثير عوامل مختلف تغيير ميكند. اين عوامل شامل: دماي محيط، مواد معدني، آنتيبيوتيكها، پروتئين جيره، سن، ميزان حرارت خوراك و فرايند توليد و ايزومري اسيدهايآمينه ميباشد.
2-7-5- ترتیب محدودیت اسیدهایآمینه
در سالهای اخیر تحقیقات زیادی در مورد تعیین ترتیب محدودیت اسیدهایآمینه در دو ماده خوراکی پُرمصرف در تغذیه طیور یعنی ذرت و کنجالهسویا و یا مخلوط آنها صورت گرفته است. جدول 2-7 ترتیب محدودیت اسیدهایآمینه را در مواد خوراکی مختلف مورد استفاده در جیرههای طیور را نشان میدهد.

جدول 2-7- محدودیت اسیدآمینه خوراک در جیره طیور (پوررضا، 1379).
ردیف
ماده غذایی
ترتیب محدودیت

منبع
1
ذرت
لیزین، ترئونین، تریپتوفان، آرژینین، ایزولوسین، والین، متیونین+سیستین، فنیلآلانین+ تیروزین و هیستیدین
فرناندز و همکاران (1994)
2
کنجالهسویا
متیونین+سیستین، ترئونین، لیزین، والین و هیستیدین
فرناندز و همکاران (1994)
3
مخلوط ذرت وکنجالهسویا
متیونین، ترئونین، لیزین، لوسین، آرژنین، تریپتوفان
فرناندز و همکاران (1994)
4
PBPM
سیستین، تریپتوفان، ترئونین، لیزین، والین، ایزولوسین، هیسیتدین، متیونین، آرژنین، لیزین، ترئونین، والین
ونگ و پارسوتر (1988)
5
مخلوط ذرت کنجالهسویاکم پروتئین
متیونین،آرژنین، لیزین، ترئونین، والین
ادمودنر و همکاران (1985)
6
پودرگوشت و استخوان
تریپتوفان، اسیدهایآمینه گوگرددار، ترئونین، هیستیدین، ایزولوسین، فنیلآلانین+ تیروزین، لیزین، والین
ونگ و همکاران (1997)

2-7-6- عوامل مؤثر بر نیاز طیور به اسیدهایآمینه
2-7-6-1- عوامل مؤثر بر مصرف خوراک
2-7-6-1-1- تنش ایمونولوژیکی
تزریق آنتیژنهای باکتریایی به جوجههای در حال رشد احتیاجات اسیدهایآمینه گوگردی و لیزین را کاهش میدهند (دی ملو85، 1994). لازالوسید میتواند نیاز به اسیدهایآمینه گوگرددار را تا حد 1/0 درصد کاهش دهد (پوررضا، 1379).
2-7-6-1-2- دمای محیط
دریک سطح خاص از اسیدآمینه، حرارت محیطی بیشتر، موجب کاهش بازدهی مصرف اسیدآمینه شده و افزایش وزن را کاهش میدهد (برای لیزین این حالت نشان داده شده است). جوجهها در حرارت محیطی بالاتر، خوراک کمتری مصرف میکنند و بنابراین غلظت بیشتری از لیزین برای جبران کاهش اشتها مورد نیاز میباشد (دی ملو، 1994).
2-7-6-1-3- گونه طیور
گونههای طیور در نیاز به اسیدهایآمینه تفاوتهای مشخصی دارند، به ویژه این تفاوت در مورد آرژنین مشهود است (دی ملو، 1994).
2-7-6-1-4- جنس طیور
دریک غلظت ثابت لیزین در جیره، نرها بیشتر از مادهها افزایش وزن نشان میدهند، ولی در یک سطح مصرف ثابت از لیزین، نرها و مادهها افزایش وزن مشابهی دارند (دی ملو، 1994).
2-7-6-1- 5- سن طیور
با افزایش سن، احتیاجات اسیدهایآمینه که به صورت گرم به کیلوگرم جیره بیان میشود کاهش مییابد(دی ملو،1994؛ پک86، 1996).
2-7-6-2- عوامل جیرهای
2-7-6-2-1- سطح پروتئین جیره
احتیاجات اسیدهایآمینه رابطه مستقیم با پروتئین جیره دارد (94-NRC).
2-7-6-2-2- سطح انرژی جیره
دریک سطح اسیدآمینه، افزایش انرژی متابولیسمی جیره، موجب کاهش میزان اضافه وزن میشود (دی ملو، 1994؛ بالدینی87 و همکاران، 1955).
2-7-6-2-3- عدمتوازن اسیدهایآمینه
توازن بین اسیدهایآمینهضروری و نیز توازن بین تراکم اسیدهایآمینهضروری و غیرضروری بایستی حفظ شود (94-NRC). ازدیاد یک یا چند اسیدآمینهضروری، نیاز به اوّلین اسیدآمینه محدودکننده را افزایش میدهد (جامروز88و همکاران، 1996؛ پوررضا، 1385). عدمتوازن اسیدهایآمینه جیره اثرات معکوس خودش را با کاهش مصرف خوراک به سرعت نمایان میکند، در صورتی که بازدهی مصرف اسیدآمینه عدمتوازن اسیدآمینه جیره، بر روی بازدهی مصرف لیزین تأثیر ندارد (دی ملو، 1994).
2-7-6-2-4- اثرات ویتامین و کوکسیدیواستاتها
کمبود ویتامینB12 جیره بر پاسخ پرنده به متیونین+سیستین از طریق تغییر در مصرف خوراک اثر میگذارد. همین اثر برای کوکسیدیواستاتها وجود دارد (دی ملو، 1994).

2-7-6-2-5- ناهمسازی89
ناهمسازی اسیدهایآمینه، موجب کاهش وزن میشود. پاسخ جوجههای در حال رشد به اثر متقابل لیزین-آرژنین را با دو عامل در جیره میتوان به حداقل رساند. عامل اوّل مکمل جیره با الکترولیتها به ویژه استات پتاسیم میباشد که شدّت ناهمسازی لیزین-آرژنین را کاهش میدهد. عامل دوم کاهش حضور آنالوگهای ساختمانی آرژنین در جیره(مثل کاناوالین) میباشد که لیزین این ناهمسازی را شدیدتر میکند (دی ملو، 1994).
2-7-6-2-6- پراکسیداسیون اسید چرب
پراکسیداسیون اسیدهای چرب غیراشباع تولید آلدئیدهایی میکند که ممکن است لیزین را غیرفعّال کند (پوررضا، 1385).
2-7-6-2-7- عوامل ضدتغذیهای
در هنگام مصرف کنجالهسویایخام به دلیل هیپروتروفی لوزالمعده و افزایش تریپسینوژن خروجی که متیونین زیادی دارد، احتیاج به متیونین افزایش مییابد (پوررضا، 1385).
2-7-6-2-8- افزودنیها
1- آنتیبیوتیکها: برخی از آنتیبیوتیکها با کاهش تخریب اسیدهایآمینه به نگهداری بیشتر آنها کمک میکنند (پوررضا، 1385).
2- موننسین : موننسین با تغییر پاسخ به متیونین- سیستین جیره توسط جوجه، بر نیاز آن تأثیر میگذارد (ریلی90 و همکاران، 1986). به نظر میرسد که احتیاجات اسیدآمینهای جوجههای با سرعت رشد پایین، مشابه جوجههای سریعالرشد است (ریلی و همکاران، 1986؛ هان بیکر، 1991). ولی هنوز توافق عمومی بین محققین در این رابطه وجود ندارد (ریلی و همکاران، 1986).
2-8- مروری بر منابع مربوط به علل و اثرات عدم توجه به پروتئینها و اسیدهایآمینه
2-8-1- اثرات کمبود پروتئین و اسیدهایآمینه در طیور
پروتئین از اسیدهایآمینه ساخته شده است. میزان اسیدهایآمینهضروری موردنیاز، تعیینکننده میزان پروتئین موردنیاز بوده و هر کاهشی در پروتئین جیره که سبب کمبود یک یا چند اسیدآمینهضروری شود سبب بروز علائم کمبود خواهد شد. در این شرایط تولید پرنده بیشترین لطمه را میبیند. کمبود هر یک از اسیدهایآمینهضروری معمولاً همان اثر کمبود پروتئین را در پیداشته ولی علائم دیگری که مختص آن اسیدآمینه است نیز ممکن است بروزکند (94-NRC).کمبود شدید اسیدهایآمینهضروری، موجب کاهش مصرفخوراک میشود و کاهش مصرف خوراک موجب کاهش رشد و کاهش ابقاء نیتروژن در جوجهها میشود (کینو و اوکومورا91، 1985).
کمبود متیونین باعث کاهش اضافه وزن جوجههایگوشتی میشود و این تأثیر تنها در طول 6 هفته اوّل پرورش دیده میشود (موران92 و همکاران، 1992). در جوجههای بوقلمون، متیونین ناکافی و سیستین کافی در جیره موجب تورم بالشتکپا شده است (94-NRC).
کمبود لیزین باعث کاهش رشد و کاهش میزان سوختوساز پروتئین درکبد میشود (آکینوانده و برگ93، 1985). ثابت شده است که کمبود لیزین سبب بیرنگ شدن پرهای بال جوجهبوقلمونهای نژاد برنز و برخی جوجههای رنگی میگردد. کمبود لیزین موجب کاهش هموگلوبین و هماتوکریت خون میشود (94-NRC). کمبود آرژنین، والین، لوسین، ایزولوسین، تریپتوفان، فنیلآلانین و تیروزین در جوجههای در حال رشد منجر به بروز اختلالات متعددی در رشد پرها میشود.کمبود لوسین، ایزولوسین و فنیلآلانین باعث بدشکلی زبان در جوجههای در حال رشد میشود. کمبود والین باعث کاهش اضافه وزن و میزان کلسیم استخوان میشود.کمبود والین همچنین باعث کاهش سیستین پرها میشود ولی سطح آسپارتات، گلایسین، متیونین، لیزین و تیروزین پرها را افزایش میدهد (فاران و توماس94، 1992،).کمبود والین باعث کاهش سطح هیدروکسیپرولین در پلاسما میشود که نشاندهنده کاهش تجزیه کلاژن استخوان میباشد (فاران و توماس، 1992).
2-8-2- اثرات نامطلوب اسيدهاي‌آمينه
اثرات نامطلوب اسيدهاي‌آمينه ضروري و غيرضروري در مقدار و الگويي نامتناسب با آنچهكه براي استفاده مطلوب بافتها لازم است منجر به ايجاد اثرات نامطلوب ميگردد. به عبارت ديگر براي ساختهشدن پروتئين شرايط خاصي از توالي اسيدهاي‌آمينه مورد نياز ميباشد كه هرگونه اختلال در اين شرايط منجر به ارسال پيام غلط و اختلال در ساخته شدن پروتئين خواهد شد. اثرات نامطلوب اسيدهاي‌آمينه تحت سه مقوله كلي شامل :
الف- اثرات متقابل
ب- عدمتوازن
ج- سميّت اسيدهايآمينه
طبقهبندي ميشوند (اسکات95 و همکاران، 1982؛ دملو، 1999).

2-8-2-1- اثرات متقابل اسيدهايآمينه
اثرات متقابل بين اسيدهايآمينهاي كه از نظر ساختماني به يكديگر شباهت دارند ايجاد و منجر به ايجاد اثرات مضر ميگردد. اين اثرات مضر را ميتوان با گنجاندن اسيدآمينه مكمل کاهش داد. اين دسته از اثرات مضر را در قالب اثرات ويژه ليزين و لوسين مازاد در جيرهغذايي موشهاي آزمايشگاهي ميتوان بررسي نمود به عنوان مثال مازاد ليزين، اختصاصاً استفاده از آرژنین و مازاد لوسين استفاده از دو اسيدآمينه شاخهدار ديگر يعني ايزولوسين و والين را حتي هنگامي كه در جيره محدودكننده نباشد، مختل ميكند (هارپر96، 1964).
2-8-2-2- عدمتوازن اسيدهايآمينه
عدمتوازن يعني تغيير در الگوي اسيدهايآمينه جيره، آن چنان كه منجر به كاهش مصرف خوراك و رشد شده و با مكمل نمودن اوّلين اسيدآمينه محدودكننده به جيره غذايي،‌ اين اثرات كاهش يابد (هارپر، 1964). روش مطمئن براي مطالعه عدمتوازن، افزايش مخلوط اسيدهايآمينه فاقد يك اسيدآمينهضروري به خوراك كمپروتئين است(پانت97وهمکاران، 1972). همچنين پيشنهاد شده است كه ميتوان عدمتوازن را با استفاده از مخلوطهاي حاوي اسيدآمينههاي غيرضروري ايجاد نمود (سامرز98 و همکاران، 1992؛ توز99 و همکاران، 1980). به علاوه اين تحقيقات نشان ميدهد كه مطمئنترين روش ايجاد عدمتوازن استفاده از اسيدهاي‌آمينه بهصورت جداگانه يا مخلوط است. به نحوي كه بين اسيدهايآمينه محدودكننده خوراك از لحاظ انتقال به مغز رقابت ايجاد شود (سامرز و همکاران، 1992).
2-8-2-3- سميّت اسيدهايآمينه
كاهش شديد رشد در نتيجه مقادير مازاد هريك از اسيدهاي‌آمينه با ضايعات چشمگير در بافتها و اندامها همراه است. هنگامي كه متيونين به ميزان 40 گرم در هر كيلوگرم جيره غذايي منظور شود بيشترين اثر كاهشدهندگي رشد را در مقايسه با ساير اسيدهاي‌آمينه نشان داده است. لوسين، ايزولوسين و والين وقتي به همين ميزان به خوراك خوك و طيور اضافه شوند رشد را تحت تأثير قرار نميدهند. مازاد تيروزين، فنيلآلانين، ‌تريپتوفان و هيستيدين اگر از حد 2 تا 4 درصد بيشتر باشند سمّي خواهند بود (پارتریج100، 1985؛ دملو، 1999).

2-9- مروری بر مطالعات انجام گرفته درباره اسیدآمینه لیزین و اهمیت آن در تغذیه طیور
2-9-1- لیزین
با توجه به اساسی بودن لیزین و اهمیت آن در سنتز پروتئین اطمینان از کیفیت اسیدآمینه لیزین و تولیدی و قابلیت دسترس آن ضروری میباشد.
2-9-2- لیزین مورد نیاز جوجههایگوشتی
لیزین جزءِ اسیدهایآمینهضروری برای طیور محسوب شده و لذا تأمین اسیدآمینه لیزین از طریق خوراک برای طیور الزامی است. از آنجایی که 50 تا60 درصد جیره طیور وابسته به غلات است (از نظر اسیدآمینه لیزین و متیونین فقیر است) بدین جهت ارزش این نوع خوراک وابسته به تأمین در اسیدآمینه میباشد. مقدار لیزین جوجههایگوشتی و وابستگی آن با پروتئین خوراک و انرژی قابل متابولیسم در سه دوره آغازین، رشد و پایانی در جدول (2-8) ارائه شده است (میلارد و گارلیک101، 1977؛ لیبهولز102، 1980).
جدول 2–8– مقدار لیزین جیره جوجهگوشتی و وابستگی ان با پروتئین و انرژی قابل متابولیسم خوراک (میلارد و گارلیک، 1977؛ لیبهولز، 1980).
دوره
مجزا خوراک
آغازین
(starter)

رشد
(Grower)
پایانی
(Finisher)
سطح تقریبی پروتیئن %
26
22
20
22
20
18
20
18
16
درصد لیزین

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد درمورد اکسیداسیون، فیزیولوژی Next Entries پایان نامه ارشد درمورد رژیم غذایی، مواد معدنی، مقابله با استرس، بهبود کیفیت